Perła czasu

Nigdy nie wiadomo, kto z czym idzie przez życie, jakie kamienie nosi w swoim plecaku. Zazwyczaj to nasze przykre doświadczenia, sprawy z którymi się nie uporaliśmy, ale jak widać, można też dźwigać niepotrzebny balast, który jest owocem naszej imaginacji".

„Najbardziej bolą słowa, które nigdy nie padły.”

„Przeszłość potrafi wrócić w najmniej spodziewanym momencie, jak fala, która zabiera grunt spod nóg.”

Detektyw Celina Stefańska i jej ukochany policjant Xavier Perrault powracają w kolejnej naprawdę ciekawej odsłonie.

Do biura prowadzonego przez główną bohaterkę zgłasza się zegarmistrzyni Laura Tyniecka , która pragnie odnaleźć skradzione przedmioty- wózek swojej siostrzenicy- pięcioletniej Zosi oraz pozostawioną w nim unikatową pozytywkę będącą prezentem dla jej szwagra - Bernarda.

Podczas pracy nad tym zleceniem Celina poznaje Roberta Lechcickiego z którym jeszcze nie raz będzie jej dane spotkać.

A jego historia okazała się nad wyraz ciekawa.

Jakiś czas później w domu klientki Stefańskiej dochodzi do włamania.

Okazuje się jednak, że jedynymi precozjami ,które zaginęły są bezcenne czasomierze przekazywane w rodzinie z pokolenia na pokolenie , a sprawca działał na zlecenie.

Co naprawdę się wydarzyło i czy starsza sąsiadka z demencją mieszkająca naprzeciwko poszkodowanej rzeczywiście widziała coś istotnego?

Bardzo lubię cykle powieściowe Pani Małgorzaty Rogali.

Do sięgnięcia po nie kilka lat temu zachęciła mnie mama z którą dzielę literacką pasję.

Tym razem śledztwo jest ciekawe i naprawdę trudno przewidzieć jego przebieg a autorka zabiera bohaterów do niezwykle klomatycznego Zurychu.

Intryga i powiązania pomiędzy poszczególnymi osobami szybko mnie zaciekawiły, a czytanie było prawdziwą przyjemnością.

Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi budować napięcie nie tylko poprzez samą zagadkę kryminalną, ale także przez psychologiczne tło wydarzeń. Motyw czasu – odmierzany przez rodzinne zegary, zamknięty w mechanizmach czasomierzy i zapisany w ludzkiej pamięci – staje się tu czymś więcej niż elementem fabuły. To symbol tego, że przed przeszłością nie da się uciec, a niewypowiedziane słowa i niezamknięte sprawy potrafią ciążyć latami.

Bardzo podobało mi się, że sprawa kradzieży z pozoru wydaje się prosta, jednak z każdą kolejną stroną odsłania drugie dno. Pojawienie się Roberta Lechcickiego wprowadza nową energię do historii i zapowiada, że jego rola w życiu Celiny może być znacznie większa, niż początkowo się wydaje. Z kolei relacja Celiny i Xaviera – dojrzała, pełna wsparcia, ale też naturalnych napięć – nadaje całości ciepła i autentyczności.

Zurych opisany jest niezwykle klimatycznie – elegancki, uporządkowany, a jednocześnie skrywający tajemnice. To tło idealnie współgra z historią o rodzinnych sekretach, lojalności i cenie, jaką czasem płaci się za milczenie.

„Perła czasu” to kryminał, w którym akcja idzie w parze z emocjami. To opowieść o tym, że każdy z nas niesie swój własny plecak doświadczeń – czasem pełen realnych krzywd, a czasem lęków, które sami w sobie wyhodowaliśmy. I że prawda, nawet jeśli bolesna, potrafi przynieść ulgę.

Dziś chcę Wam opowiedzieć o ostatnio przeczytanej książce Małgorzaty Rogali „Perła czasu”. To kontynuacja serii (4 tom) z Celiną Stefańską, gdzie prócz zagadek kryminalnych pojawia się również tło, którym jest sztuka. Tym razem poznajemy świat zabytkowych zegarków, bogato zdobionych, z najwyższej jakości szwajcarskimi mechanizmami, naprawdę wyjątkowych.

Laura Tyniecka jest współwłaścicielką Perły czasu – małej rodzinnej firmy, która wytwarza unikatowe czasomierze. Pewnej nocy bohaterka staje się ofiarą włamania i kradzieży. Z jej domu znikają dwa cenne zegarki, które odziedziczyła po rodzicach. Stanowią one ogromną wartość sentymentalną dla Laury. Dziwne jest to, że znikają tylko one…

Śledztwo z ramienia policji prowadzi zespół znany z poprzednich tomów – Ksawery Perrault i Zygmunt Szpakowski, natomiast w związku z brakiem postępów w śledztwie, poszkodowana wynajmuje Celinę Stefańską – prywatną detektyw, która znana jest z niekonwencjonalnych metod pracy. Czy uda się odnaleźć spadek po rodzicach Tynieckiej i odkryć kto ją okradł?

Po raz kolejny spotkałam się z niezwykłą lekkością czytania książki Małgorzaty Rogali. To jedna z cech jej fantastycznego stylu. Bardzo to doceniam. Zamysł na fabułę jest podobny do poprzednich części. Mamy tu kradzież i morderstwo (klasyka), a dodatkowo jest to okraszone smaczkami z świata rzemiosła cennych czasomierzy – zegarmistrzostwa. Bieg wydarzeń na początku jest wolny, ale tuż za połową książki akcja dynamicznie przyspiesza. Udało mi się odgadnąć sprawcę, ale wątek zleceniodawcy kradzieży ogromnie mnie zszokował.

Lubię wracać do ulubionych bohaterów i obserwować ich losy. W przypadku tej serii, którą na ten moment zamyka „Perła czasu”, niezmiernie mnie cieszą postępy Celiny, zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Jest coraz bardziej odważna i pewna siebie. Bardzo jej kibicowałam w otwieraniu się na świat po ogromnej traumie.

Drodzy, bardzo zachęcam do lektury „Perły czasu”, ale też całej serii z Celiną. Warto!

Są takie książki, które bierze się do ręki, by natychmiast zanurzyć się w znajomym, komfortowym świecie. Seria o detektyw Celinie Stefańskiej, spod pióra Małgorzaty Rogali, zdecydowanie do nich należy. Czwarty tom cyklu przygód Celiny Stefańskiej pt. „Perła Czasu”, to idealny przykład relaksującego kryminału – takiego, który dostarcza solidnej intrygi, ale bez niepotrzebnego mroku i psychologicznego ciężaru. To jest ten rodzaj lektury, którą puszczasz sobie jak ulubiony jazz – wiesz, że będzie przyjemnie, a każda nuta (czyt. rozdział) będzie na swoim miejscu.

Tym razem w eleganckim świecie Celiny pojawia się dramatyczny akcent. Laura Tyniecka, współwłaścicielka prestiżowej manufaktury zegarków „Perła Czasu”, pada ofiarą zuchwałego rabunku. Z jej domu znikają cenne, biżuteryjne czasomierze, które stanowią rodzinny spadek i pamiątkę po matce. Ponieważ policja zdaje się rozkładać ręce, zdesperowana Laura prosi o pomoc naszą ulubioną detektyw. I tak rozpoczyna się dochodzenie w świecie luksusowych przedmiotów i skomplikowanych mechanizmów.

To, co niesamowicie wciąga w tej serii, to fakt, że oferuje ona znacznie więcej niż tylko sprawnie skonstruowaną zagadkę kryminalną. Każdy tom to kopalnia wiedzy o pięknie, sztuce i wyspecjalizowanym rynku. W „Perle Czasu” autorka zabiera nas w fascynującą podróż do świata unikatowych zegarków na rękę. Odkrycie skali i zaawansowania rynku kradzieży tych małych dzieł sztuki jest absolutnie intrygujące! Po lekturze mimowolnie zaczynamy wyszukiwać te najbardziej pożądane i luksusowe czasomierze. To jest właśnie siła tej prozy – łączy przyjemną rozrywkę z edukacją na temat pięknych przedmiotów i ich historii.

W centrum kryminalnej intrygi Celina musi zmierzyć się nie tylko ze zorganizowaną przestępczością, ale też z... niepamięcią. Kluczową postacią w sprawie okazuje się osiemdziesięcioletnia Jadwiga Mostowska, sąsiadka Laury. Staruszka coś widziała, ale jej wypowiedzi, z powodu choroby, są niejasne, a teraźniejszość miesza się z odległą przeszłością. To zadanie dla Celiny – rozszyfrowanie słów starszej pani, które mogą okazać się jedynym kluczem do odzyskania pamiątek i złapania rabusiów. Czy to był rabunek na zlecenie? Jaki sekret kryje się za tajemniczym włamaniem?

Oprócz świetnie poprowadzonego wątku kryminalnego, który wciąga od pierwszej strony, autorka przemyca ważny i bardzo aktualny temat społeczny. „Perła Czasu” to subtelne ostrzeżenie przed brakiem ostrożności w mediach społecznościowych. Często nawet mimowolnie ujawniamy zbyt wiele ze swojej prywatności, swojego majątku i planów. Książka wyraźnie pokazuje, jak ta cyfrowa otwartość – a także niefrasobliwość w prywatnych rozmowach o planowanych wyjazdach czy cennych prezentach – może obrócić się przeciwko nam i być wykorzystana przez „złych ludzi”. Wniosek nasuwa się sam: warto być ostrożnym w dzieleniu się informacjami.

Nie można pominąć też wspaniałego, ludzkiego tła tej historii. Oprócz Celiny, mamy tu do czynienia z ciekawie zarysowanymi postaciami, w tym z poruszającym wątkiem dwóch sióstr i zadawnionych pretensji, który dodaje całości głębi.

„Perła Czasu” to lekka, wciągająca lektura, która bawi, uczy i jednocześnie relaksuje. To idealny tytuł na długi wieczór z lampką wina i gwarancja świetnej historyjki. Zdecydowanie warto sięgnąć po ten i poprzednie tomy serii!

Są takie książki, które bierze się do ręki, by natychmiast zanurzyć się w znajomym, komfortowym świecie. Seria o detektyw Celinie Stefańskiej, spod pióra Małgorzaty Rogali, zdecydowanie do nich należy. Czwarty tom cyklu przygód Celiny Stefańskiej pt. „Perła Czasu”, to idealny przykład relaksującego kryminału – takiego, który dostarcza solidnej intrygi, ale bez niepotrzebnego mroku i psychologicznego ciężaru. To jest ten rodzaj lektury, którą puszczasz sobie jak ulubiony jazz – wiesz, że będzie przyjemnie, a każda nuta (czyt. rozdział) będzie na swoim miejscu.

Tym razem w eleganckim świecie Celiny pojawia się dramatyczny akcent. Laura Tyniecka, współwłaścicielka prestiżowej manufaktury zegarków „Perła Czasu”, pada ofiarą zuchwałego rabunku. Z jej domu znikają cenne, biżuteryjne czasomierze, które stanowią rodzinny spadek i pamiątkę po matce. Ponieważ policja zdaje się rozkładać ręce, zdesperowana Laura prosi o pomoc naszą ulubioną detektyw. I tak rozpoczyna się dochodzenie w świecie luksusowych przedmiotów i skomplikowanych mechanizmów.

To, co niesamowicie wciąga w tej serii, to fakt, że oferuje ona znacznie więcej niż tylko sprawnie skonstruowaną zagadkę kryminalną. Każdy tom to kopalnia wiedzy o pięknie, sztuce i wyspecjalizowanym rynku. W „Perle Czasu” autorka zabiera nas w fascynującą podróż do świata unikatowych zegarków na rękę. Odkrycie skali i zaawansowania rynku kradzieży tych małych dzieł sztuki jest absolutnie intrygujące! Po lekturze mimowolnie zaczynamy wyszukiwać te najbardziej pożądane i luksusowe czasomierze. To jest właśnie siła tej prozy – łączy przyjemną rozrywkę z edukacją na temat pięknych przedmiotów i ich historii.

W centrum kryminalnej intrygi Celina musi zmierzyć się nie tylko ze zorganizowaną przestępczością, ale też z... niepamięcią. Kluczową postacią w sprawie okazuje się osiemdziesięcioletnia Jadwiga Mostowska, sąsiadka Laury. Staruszka coś widziała, ale jej wypowiedzi, z powodu choroby, są niejasne, a teraźniejszość miesza się z odległą przeszłością. To zadanie dla Celiny – rozszyfrowanie słów starszej pani, które mogą okazać się jedynym kluczem do odzyskania pamiątek i złapania rabusiów. Czy to był rabunek na zlecenie? Jaki sekret kryje się za tajemniczym włamaniem?

Oprócz świetnie poprowadzonego wątku kryminalnego, który wciąga od pierwszej strony, autorka przemyca ważny i bardzo aktualny temat społeczny. „Perła Czasu” to subtelne ostrzeżenie przed brakiem ostrożności w mediach społecznościowych. Często nawet mimowolnie ujawniamy zbyt wiele ze swojej prywatności, swojego majątku i planów. Książka wyraźnie pokazuje, jak ta cyfrowa otwartość – a także niefrasobliwość w prywatnych rozmowach o planowanych wyjazdach czy cennych prezentach – może obrócić się przeciwko nam i być wykorzystana przez „złych ludzi”. Wniosek nasuwa się sam: warto być ostrożnym w dzieleniu się informacjami.

Nie można pominąć też wspaniałego, ludzkiego tła tej historii. Oprócz Celiny, mamy tu do czynienia z ciekawie zarysowanymi postaciami, w tym z poruszającym wątkiem dwóch sióstr i zadawnionych pretensji, który dodaje całości głębi.

„Perła Czasu” to lekka, wciągająca lektura, która bawi, uczy i jednocześnie relaksuje. To idealny tytuł na długi wieczór z lampką wina i gwarancja świetnej historyjki. Zdecydowanie warto sięgnąć po ten i poprzednie tomy serii!