Nawiało nam burzę

Wszystko zaczyna się od pamiętnej daty 17 września 1939 roku, kiedy to do Hadyńkowiec na Podolu dosłownie nawiało burzę, która na zawsze zmieniła bieg życia tysięcy ludzi. Nie jest to powieść, lecz kronika. Opowiada dzieje rodziny Wawrów na przestrzeni całego dwudziestego wieku. Zanim nadeszła wojna wszyscy żyli wspólnie i tak dzielili trudy codziennego życia. Wszystko zmieniła druga wojna światowa. Nagle Polak stał się wrogiem Ukraińca.

Historia Olgi, Bogdana i ich bliskich to zapis dramatu jaki przeżywała większość mieszkańców Kresów Wschodnich. To saga rodzinna. To obraz życia ludzi, którzy musieli zmagać się z nacjonalizmem i komunizmem. Pełna autentyzmu opowieść członków polsko-ukraińskiej rodziny, których nawałnica wojny rzuciła po całym świecie. Ostatecznie odnaleźli się w Kanadzie. To tam autor spotkał jednego bohatera tej historii Leszka Ławrowa. Spisał ich wspomnienia. Opisał świat, w którym wszystko się zmieniło. Ludzie, granice państw, przyjaciel stał się wrogiem. Jest tu o upa i banderze, o wysiedleniach, o podziałach, o życiu na emigracji i o momentach, gdy sąsiad stawał przeciw sąsiadowi. Jest tu ból, niepewność i nieustanna walka o zachowanie resztek godności w świecie, który oszalał.

Podróż bohaterów z małej wioski na Podolu, przez Prudnik, aż po Toronto, jest symbolem tułaczki całego pokolenia, które musiało szukać swojego miejsca na ziemi od nowa. To obraz ludzi rzuconych w wir wielkiej polityki, której nie rozumieli, a która odebrała im wszystko, co kochali.

Są takie książki, które nie pozwalają o sobie zapomnieć jeszcze długo po tym, jak zamknie się ich ostatnią stronę i ta bez wątpienia do nich należy.