Never Never

Wyobraźcie sobie sytuację, że pewnego dnia, całkiem nagle i niespodziewanie, zapominacie WSZYSTKO! Nie macie pojęcia kim jesteście, gdzie i dlaczego akurat w tym miejscu się znajdujecie, nie wiecie też kim są otaczający Was ludzie. Cała Wasza przeszłość to całkowita pustka. Nie ma NIC...

Taki właśnie los spotkał Silasia i Charlie, dwójkę bohaterów książki "Never never" autorstwa Tarryn Fisher i Colleen Hoover. Dziewczyna i chłopak nie mają pojęcia, co ich łączy, ale wszystko wskazuje na to, że bardzo wiele. 🫢 Dzięki zapiskom, liścikom i zdjęciom z przeszłości para ma możliwość zrozumienia tego, co się wydarzyło. I o ile to wydaje się być realne, to nauczenie się na nowo kochania kogoś, kogo wcześniej darzyło się gorącym uczuciem, a się o tym zapomniało, to rzecz jakby bardziej skomplikowana. Czy Silas i Charlie przypomną sobie swoją wspólną przeszłość? A może postawią na coś innego?

Historia przedstawiona przez duet Fisher-Hoover jest dość oryginalna i niezwykła, co na pewno zachęca do sięgnięcia po tę lekturę. Utrata pamięci przez dwoje głównych bohaterów, odkrywanie razem z nimi ich dawnego, zapomnianego życia i poznawanie ich reakcji w tak niecodziennej sytuacji dostarcza ogromu emocji. Są to emocje pozytywne, kiedy to śmiejemy się z humoru, jaki wnoszą ze sobą bohaterowie, ale też i emocje negatywne, jak smutek, strach czy zagubienie.

Silas i Charlie są wykreowani w sposób fantastyczny. Mają konkretne charaktery i są jacyś - od samego początku ich polubiłam. Sama fabuła jest bardzo ciekawa i wciągająca. Autorki zrobiły też dobrą robotę operując lekkim i przejrzystym językiem. Dzięki temu książkę wręcz się pochłania. Co do zakończenia..., sądzę, że będą zwolennicy i przeciwnicy takiego rozwiązania. Więcej Wam nie zdradzę, tylko polecę przeczytanie "Never, never". Według mnie, warto

Bliżej mi do twórczości Fisher niż do książek Hoover. Lubię pokręcone historie, które bardziej bazują na psychice niż na emocjach bohaterów. A w "Never never" autorki pokusiły się o stworzenie historii równocześnie pokręconej, momentami zagmatwanej, ale opowiadającej o miłości i przeznaczeniu.

Od pierwszej strony zostajemy wrzuceni w wydarzenia, których nie rozumiemy. Ale nasi bohaterzy również ich nie rozumieją. Dopadła ich dziwna przypadłość, nie pamiętają nic ze swojego życia. Żadnych wspomnień, znajomych twarzy, czy osobistych faktów. Brzmi to przerażająco, jednak pokazanie tego w młodzieżowy sposób, wśród problemów wieku nastoletniego, trochę łagodzi taki wydźwięk. Bo nie jest to horror czy thriller, a bardziej opowieść o przeznaczeniu, trochę fantastyczna, trochę romantyczna.

To moje drugie podejście do tej powieści, ale odczucia mam takie same jak za pierwszym razem. Czuję tu więcej Hoover, więcej ugładzenia, ale w dalszym ciągu to historia, która wciąga, ciekawi i dobrze się czyta.

Nigdy, przenigdy nie sądziłam, że lektura młodzieżowa może wywołać tyle emocji.

Nigdy, przenigdy nie spodziewałam się tak porywającej, zaskakującej, uroczej powieści z wątkiem miłosnym.

Nigdy, przenigdy nie uwierzyłabym, że CoHo oczaruje mnie tak bardzo, że kupię od razu kolejne 5 jej książe.

"Never, never" to lektura dostarczająca wielu wrażeń.

Silas i Charlie stracili pamięć. Zbierają okruchy informacji by niczym z puzzli zbudować z nich spójny obraz swojej przeszłości. Wspólnych doświadczeń, więzi, relacji, ale też całego dotychczasowego życia. Odkrywają siebie na nowo. Znajdują poszatkowane elementy rzeczywistości i pragną je skleić.

Czas jednak mija, a koszmar zaczyna się od nowa. Tym bardziej, że to co udaje im się dostrzec budzi momentami niepokój, smutek, rozgoryczenie.

"Never, never" to słodko-gorzka powieść, która długo nie ulotni się z pamięci czytelnika. Może to zasługa relacji bohaterów, która z jednej strony pełna jest trudności i burzliwych aspektów, a z drugiej ma w sobie urok i słodycz przenikającą prosto do serducha. A może to sama fabuła, w której nie brakuje dozy tajemniczości, zagadek i szczypty mroku.

Autorka stworzyła porywającą lekturę, intrygującą na każdym etapie czytania. Zarówno emocje dozowane są w odpowiedni, przenikający sposób jak i akcja ma swój wyważony tok.

Bardzo spodobała mi się ta książka! Uwielbiam nowe wydanie; zauroczyły mnie losy Charlie i Silasa; przekonałam się do twórczości CoHo. Lepiej być nie może.

Miałam okazję czytać książki Colleen oraz Tarryn. Z tą pierwszą bardzo się polubiłam, niestety druga z autorek nie do końca przypadła mi do gustu. Połączenie ich twórczości jednak dało cudowny efekt.

Książkę już poznałam lata temu i zakochałam się w niej całkowicie. Choć minęło tak wiele czasu, to do historii Charlie i Silasa często powracałam myślami. Ucieszyłam się zatem, że książka została wydana ponownie, i to w tak pięknej oprawie.

Książkę czyta się ekspresowo i nie sposób się od niej oderwać. Ogromnie podoba mi się pomysł z utratą pamięci i próbą powrotu do rzeczywistości. Ogromnym plusem jest to, że czytelnik wie o przeszłości nastolatków tyle ile oni sami i poznaje historię ich życia w tym samym tempie. Do tego jestem fanką radzenia sobie Charlie i Silasa z zaistniałą sytuacją - sprawiania pozorów normalności, a także pozostawiania wskazówek i ich interpretacji.

Bardzo lubię bohaterów i choć osobno nie będą moimi ulubieńcami, to w duecie trafiają do topki. Uwielbiam ich relację, choć nie jest ona idealna.

Kilka wątków w książce nie zostało pociągniętych do końca i urwały się nagle bez wyjaśnienia, ale rozumiem to, bo jednak mamy tu problemy z pamięcią i według mnie dodaje to nawet rzeczywistości całej historii.

Nie do końca jestem fanką zakończenia, jak to zwykle bywa kiedy nie jest ono zamknięte, ale też nie uważam go za złe. Czegoś po prostu mi brakowało.

Całość bardzo polecam. Może i wam historia Charlie i Silasa utknie w pamięci na lata.

Ja na pewno wrócę do niej jeszcze wiele razy.