Nevermore. Tom 1. Kruk

O cyklu Nevermore nie słyszałam wcześniej za wiele, do czego się otwarcie przyznaję. Owszem, gdzieś z tyłu głowy kołatał mi się ten tytuł, ale do tej pory nie mogłam powiedzieć o nim nic więcej. Kiedy wydawnictwo Jaguar ukochało mnie aż trzema tomami cyklu, wiedziałam już, że nie mogę dłużej zwlekać z jego poznaniem. Czy historia Isobel i tajemniczego Varena przypadła mi do gustu? O tym poniżej.

Isobel jest popularną kapitanką drużyny czirliderek i może pochwalić się niezwykle uporządkowanym życiem. Los jednak lubi mieszać i takim oto sposobem pewnego dnia nastolatka otrzymuje do wykonania projekt w parach – ma współpracować z owianym złą sławą i mrokiem V arenem. Ich praca ma dotyczyć twórczości Edgara Allana Poego, co już samo w sobie zwiastuje dość upiorne zadanie do wykonania. Przy bliższym poznaniu Varen okazuje się tak samo... chłodny, jak się wydawało, jednak ma coś, na czym zależy Isobel najbardziej — szeroką wiedzę na temat twórczości Poego. Czy ta dwójka da radę ze sobą współpracować i stawić czoła czemuś mrocznemu, co po cichutku się do nich zakrada?

Przyznaję, że przed rozpoczęciem lektury tej powieści, miałam co do niej pewne oczekiwania. Nastawiłam się przede wszystkim na wciągającą powieść młodzieżową z wątkiem dreszczowca – a takiej właśnie książki potrzebowałam w ostatnim czasie. Lektura pierwszych stron upłynęła mi bardzo przyjemnie, a ja coraz bardziej zaczęłam wciągać się w świat wykreowany przez Kelly Creagh.

Główna bohaterka wydała mi się ciekawą postacią i myślę, że gdybym była młodsza, z pewnością mogłabym się z kimś takim zaprzyjaźnić. Patrząc jednak na zachowanie Isobel z perspektywy osoby już dorosłej, momentami wydawało mi się ono mało dojrzałe — szczególnie uderzyło mnie to w jednym z początkowych fragmentów, gdy nastolatka postanawia zataić pewne informacje przed swoim chłopakiem i przyjaciółmi. No cóż... może i jest to zrozumiałe, ale jednak, czy nie łatwiej było powiedzieć prawdę? W każdym razie – Isobel to dobrze wykreowana postać, aczkolwiek podczas lektury czułam, że jest to powieść napisana już jakiś czas temu i zachowanie bohaterów w książce pisanej w obecnych realiach wyglądałoby inaczej.

Varena z kolei nie zdołałam poznać za dobrze. Jestem w stanie powiedzieć o nim tylko tyle, że był obecny w całej tej historii, ale niestety nic ponadto. Być może to też wina tego, że moja uwaga bardziej skupiła się na samej Isobel i to jej postać interesowała mnie bardziej. Z lektury książki wyniosłam na pewno to, że Varen otoczony był najczarniejszym mrokiem, jaki można sobie tylko wyobrazić, a i tak na swój sposób sprawiał wrażenie całkiem sympatycznego bohatera.

Pióro Kelly Creagh mogę ocenić dobrze. Jej kreacja postaci czy tworzenia samej fabuły przypadły mi do gustu, choć było kilka rzeczy, które spokojnie można było poprawić. Patrzę na tę powieść jednak odrobinę przychylniejszym okiem — została ona napisana ponad dekadę temu, więc i sam styl pisania powieści młodzieżowych mocno ewoluował od tamtego czasu. Jeśli chodzi o samą książkę, w odniesieniu do gatunku, jaki reprezentuje – zdecydowanie jest to jedna z przyjemniejszych, wciągających i tych szybciej “czytających się” pozycji, jaką przyszło mi poznać. Nie jest może ona czymś odkrywczym w tym podgatunku, ale uważam ją za bardzo dobrą pozycję, jeśli ktoś dopiero próbuje swoich sił w tego typu powieściach.

Do gustu bardzo przypadł mi klimat panujący w tej historii — ciemność, niepewność powolutku rosnące napięcie to coś, co najmocniej zapamiętałam z lektury tej pozycji i zdecydowanie potrzebuję tego więcej w swoim czytelniczym życiu. Jeśli tak jak ja lubicie tego typu powieści i klimat, to koniecznie sięgnijcie po Kruka. Ja z kolei już za moment zabieram się za czytanie kontynuacji.

"Nevermore. Kruk" to książka młodzieżowa, naprawdę baaaardzo młodzieżowa. Śledzimy tu losy nastolatki Isobel i przeżywamy razem z nią szkolne problemy, między które z czasem wkrada się mrok i surrealistyczne zdarzenia.

To, co najbardziej mi się podobało to klimat tej książki, początkowa szkolna sielanka przemienia się w koszmar (jak) ze snu czuć też, że to powieść wydana już jakiś czas temu, co moim zdaniem jest zaletą, pasuje do niej ten klimat "retro młodzieżówek", o ile można tak powiedzieć

Czyta się ją tez bardzo szybko, na co dodatkowy wpływ z pewnością miały tez bardzo krótkie rozdziały.

Isobel to typowa nastolatka i potrafi momentami zirytować swoim zachowaniem, ale wiele dziewczyn w jej wieku myślę, że może ją polubić i się z nią w jakiś sposób utożsamiać.

Moim ulubieńcem był Varen, kreacja tego typu postaci zazwyczaj mocno trafia w mój gust i jedynie żałuję, że nie dostał więcej miejsca w tej książce

Kolejny ciekawy element to nawiązania do twórczości Edgara A. Poego, która rozpoczęła się niewinnie od pracy domowej a skończyła nieco bardziej mrocznie chętnie poczytałabym o większej liczbie wspomnień jego postaci czy literatury, ale i tak jest to moim zdaniem fajny plus tej książki.

Są też rzeczy, ktore mniej mi się podobały - powieść bardzo długo się rozkręca i przez pierwszą połowę, jak nie lepiej, czytamy głównie o nastoletnich dramach gdyby to, co było w samej końcówce nadeszło wcześniej, to byłabym bardziej usatysfakcjonowana.

Czasem miałam też wrażenie przestojów fabularnych i chaosu, co niwelowało moje zaangażowanie i ciekawość tego, co się dalej wydarzy. Liczyłam też, na trochę więcej silnych emocji.

Ogólnie miło spędziłam czas z tym tytułem, to lekkie, młodzieżowe czytadło, które fajnie wyróżnia się klimatem i nawiązaniami do twórczości Poego, ale nie wiem na jak długo ją zapamiętam.

Powieść, o której dziś Wam opowiem chodziła mi po głowie od bardzo dawna jednak nie miałam wcześniej sposobności by przeczytać trylogię Nevermore. Ucieszył mnie fakt, że nastąpiło jej wznowienie, bo z dostępnością książki było różnie. Ciężko było ją namierzyć, czy też nabyć. Kelly Creagh stworzyła świat, w który chciałam się zagłębić, nieco mroczny, nieco romantyczny, związany z twórczością Edgara Alana Poe. Okładka jest piękna, niezwykle wymowna, pobudzająca wyobraźnię. Przenosimy się w lata szkoły średniej, aby zapoznać się z bohaterami, których połączył szkolny projekt, ale czy jedynie? Jakie straty przyniesie niezbyt dobrze dobrany partner? Książka „Nevermore. Kruk” w końcu trafiła w moje dłonie, zaczęłam, więc czytać.

Głowną bohaterką książki autorstwa Kelly Creagh pod tytułem „Nevermore. Kruk” jest Isobel Lanley, to młoda, ładna, popularna dziewczyna, która przewodzi zespołowi cheerliderek. Jej życie jest spokojne, stabilne i ułożone, jednak jedna decyzja nauczyciela sprawia, że wszystko się zmienia. Wspólny projekt szkolny wiele namieszał, zwłaszcza, że ma pracować z Varenem Nethersem, milczącym osobnikiem. Got wybrał twórczość Edgara Alana Poe, ma na jego temat rozległą wiedzę. Jak potoczy sie współpraca z człowiekiem, od którego wszyscy się odsuwają? Wzajemna niechęć od nich bije, jednak szkolny projekt jest istotny. Dookoła dziewczyny zaczynają się dziać inne, niewytłumaczalne, wręcz niepojęte rzeczy. Słyszy, widzi coś, czego nikt poza nią nie doświadcza. Lęki, koszmary, dziwne cienie, to wszystko wpływa na nią mocniej niż sobie wyobrażała. Zaciera się granica, nie wiadomo już, co było jedynie snem, a rzeczywistością. Czy wszystko zdoła jeszcze wrócić do normalności? Jak Włynie na dziewczynę to z pozoru zwykłe zadanie?

„Nevermore. Kruk” to debiutancka powieść autorstwa Kelly Creagh, w której wprost wyczuwa się inspirację twórczością Edgara Alana Poe, a poniekąd nawiązaniem do jego dzieł. Bohaterowie zostali dobrani na podstawie przeciwieństw, ona popularna on odludek, mrok i światło. Czy między kimś takim może narodzić się uczucie? Determinacja, mrok, tajemnice i sekrety wprost wylewają się z książki. Zupełnie jakby cieniste macki chciały mnie pochłonąć i wciągnąć do środka powieści. Isobel to taka zwyczajna nastolatka pełna wymyślonych problemów i dram, które zmieniły jej wydźwięk. Im bardziej wczytywałam się w powieść, tym bardziej mnie ona ciekawiła. Początek powieści może nie porywa, aż tak, ale dalej jest o wiele lepiej. Z przyjemnością czytałam tą historię, dawałam się wodzić za nos, czerpałam ile tylko mogłam wrażeń i emocji. „Nevermore. Kruk” to ciekawa, interesująca, pouczająca lektura, która otwiera drzwi dwóm kolejnym tomom.

Niedawno Wydawnictwo Jaguar dokonało rzeczy wspaniałej, ponieważ wznowiło znany i uwielbiany przez rzeszę fanów cykl "Nevermore". Pierwszy tom, "Kruk", posiadł elektryzująco-mroczną okładkę, od której ciężko uciec i która zatrzymuje spojrzenia na dłużej. Nie zamierzam ukrywać, że od dawna chodziło za mną poznanie tej historii, ale dopiero teraz wpadła ona w moje ręce. I wiecie co? To była magiczna przeprawa! :)

Kelly Creagh wciąga czytelnika prosto w szpony snów, kruków, gotów i tajemniczej śmierci Edgara Allana Poe. Te zgoła różne zagadnienia łączy jedna postać: Isobel - kapitanka szkolnej drużyny cheerleaderek. Dziewczyna wskutek genialnego pomysłu jednego z nauczycieli polegającego na dwuosobowych projektach niespodziewanie traci na popularności, zrywa z chłopakiem i oddala się od starych znajomych. A wszystko przez tajemniczego Varena - partnera projektu.

Varen to osobnik nadzwyczajny, ponieważ nosi się na czarno, wygląda mrocznie i groźnie, jakby dopiero co wrócił ze spaceru po cmentarzu. A jednak ma w sobie coś, przez co zbyt natarczywie pojawia się w myślach Isobel.

Tę zupełnie różną dwójkę nastolatków połączy projekt o Edgarze Allanie Poe. A przynajmniej z początku, ponieważ im lepiej zaczną się poznawać, tym gorzej dla otoczenia. I dla snów, które zaczynają żyć własnym życiem...

"Nevermore. Kruk" to wciągająca, mroczna opowieść ze wspaniałym gotycko-cmentarnym klimatem. Przez większość książki czytelnik czuje niepokój i niepewność na dalszy rozwój wypadków. Kelly Creagh po mistrzowsku splata wątki i nasyca je emocjami oraz dużą dozą tajemnic. Naprawdę nie sposób oderwać się od lektury, ciągle pragnie się więcej i więcej. Tak jak Isobel Varena.

Najmocniej raduje mnie fakt, że autorka nie wykreowała płaskich, nijakich bohaterów. Każdy posiadł własną inteligencję i indywidualną normę zachowania. Isobel była bystra, odważna i często rzucała się na głęboką wodę pod wpływem emocji. Varen z kolei grał rolę enigmatycznego gota, który wplątał się w coś ciężkiego i prawie niewytłumaczalnego. Cudownie, że przy przeżywanych przygodach bohaterowie ani razu nie zapomnieli o swoim prawdziwym wieku. Czuło się wszechotaczającą młodość. Były szlabany, szkolne imprezy czy zawody sportowe, cheerleaderki czy wykluczenie z grona znajomych, randki i pocałunki. Całokształt sprawił, że "Nevermore" wypadło niezwykle realistycznie.

W "Kruku" czytelnicy znajdą mnóstwo nawiązań do twórczości Edgara Allana Poe, co skutecznie kształtuje mistyczny klimat. Pojawi się również motyw wprowadzania w sny mogące się urzeczywistnić, co moim zdaniem było strzałem w dziesiątkę. Oryginalny pomysł, bardzo absorbujący, a także sporo zwrotów akcji nie pozwalało oderwać się od książki.

Jedyną istotną wadą "Nevermore" był obecny chaos. Momentami trzeba było mocno skupić się na treściach, by przez przypadek nie pominąć ważnej informacji. Przez chwilę czułam się zagubiona, bo nie do końca wiedziałam, o co chodzi. Na szczęście zwykle po kilku stronach odnajdowałam sedno, jednak było to nieco upierdliwe.

Pewnie was nie zdziwię, pisząc, że "Nevermore. Kruk" zdecydowanie zasługuje na uwagę. Książka jest warta i polecenia, i przeczytania, ponieważ wciągnie was w swoje mroczno-gotyckie sidła, z których wydostaniecie się dopiero na koniec. A może i nie? A może będziecie woleli w nich zostać, duszeni przez aż nazbyt realistyczne sny, i sięgniecie od razu po kontynuację? :)

Isobel to popularna cheerliderka, której życie jest poukładane i idealne. Do czasu, kiedy w parze z Varenem, wycofanym samotnikiem, ma przygotować szkolny projekt. Chłopak ubiera się na czarno, nosi łańcuchy, jego twarz spowija długa grzywka i jest kompletnym przeciwieństwem Isobel. Z początku para się nie dogaduje, ale z czasem sytuacja ulega zmianie. Isobel i Varen zbliżają się do siebie, ale im bliżsi się sobie stają, tym dziwniej zaczyna się robić. Dochodzi do niewyjaśnionych sytuacji, a wokół pary zaczynają kręcić się mroczne istoty. Tajemnice Varena powoli wychodzą na jaw, ale czy uda mu się nad nimi zapanować

Ta książka totalnie mnie kupiła. Jest w moim klimacie, dlatego czytało mi się ją niezwykle przyjemnie. Urzekł mnie mroczny, tajemniczy i niebezpieczny klimat tej historii. Bardzo przyczyniła się też do tego twórczość Edgara Allana Poego, która stanowi tło dla opowiadania, spowijając je atmosferą grozy. Cud - miód

Fabuła jest wciągająca i interesująca. Z początku akcja rozkręca się powoli, a wydarzenia przebiegają spokojnie. Z każdą stroną jest jednak coraz ciekawiej, pojawia się coraz więcej tajemnic, rzeczy zaczynają się komplikować i coraz częściej przenosimy się w świat przerażających koszmarów sennych. Wątek przenikania się świata snów do świata rzeczywistego - wspaniały!

Bohaterowie są cudowni. To przeciwieństwa, które mocno się przyciągają. Między nimi tworzy się tak gęsta atmosfera, że można kroić ją nożem. A przy tym wszystkim są zabawni, cechują się inteligencją, a przekomarzania między nimi nie mają końca. Uwielbiam ich

"Nevermore. Kruk" to pierwsza część wspaniałej trylogii. Jeśli lubicie mroczne, pełne grozy, intrygujące powieści z romansem w tle, to polecam Wam tę książkę!

Nevermore autorki Kelly Creagh to seria która została po raz pierwszy wydana w 2015 roku. Wydawnictwo Jaguar postanowiło odświeżyć szatę graficzną cyklu i 22 marca miała premierę reedycja pierwszego tomu "Nevermore. Kruk". Ogromnie byłam ciekawa tej serii, gdyż przez lata zbierała świetne recenzje.

Główną bohaterką jest Isobel, popularna cheerleaderka, która spotyka się jednym z najbardziej znanych w szkole zawodników footballowych. Wszystko staje na głowie, gdy pan Swanson, nauczyciel literatury łączy ją w parę z Varenem, mrukliwym gotem, by razem pracowali nad projektem. To rozpoczyna serię dziwnych i niewyjaśnionych zdarzeń. Z dnia na dzień z najbardziej popularnej Isobel staje się personą non grata. Zrywa z chłopakiem, a jej najlepsze przyjaciółki odwracają się od niej. Nasza bohaterka coraz bardziej brnie w znajomość z Varenem, który zachowuje się coraz dziwniej. Jak to się potoczy?

Mam mieszane uczucia do tej książki. Wszystko zapowiadało się całkiem dobrze. Mamy szkołę, tajemniczą postać i czekamy na elementy fantastyki. I jak najbardziej ten motyw nastąpił, ale wszystko jest tak niejasne, chaotyczne i mgliste, że zaczęłam się w tym gubić. I mimo, że potem niby wszystko zostało wyjaśnione to jednak moim zdaniem wykonanie pozostawia wiele do życzenia i nie przekonało mnie to wcale. I tak naprawdę ciężko mi stwierdzić, co poszło nie tak. Bo pomysł na książkę jest świetny. Jestem świadoma, że powieść jest skierowana głównie do młodzieży dlatego nie przeszkadzały mi zachowania postaci typowe dla nastolatków. Tego typu dramy i nieporozumienia w ich wieku są zupełnie zrozumiałe. Nie potrafiłam ogarnąć świata po którym wędrowała Isobel. Tak samo udział Varena w tym wszystkim nie do końca był dla mnie jasny. Pierwszy tom pozostawił mnie z wieloma znakami zapytania i poczuciem, że raczej nie poczułam klimatu tej książki. Liczę na to, że kolejny tom to zmieni.

"Nevermore. Kruk" to pierwszy tom cyklu Nevermore autorstwa Kelly Creagh.

Powieść ukazała się nakładem Wydawnictwa Jaguar i jest to wznowienie.

Zacznę od tego, że nie czytałam poprzedniego wydania, choć słyszałam co nie co o tej serii. Tym razem poszłam za głosem okładkowej sroki i skusiłam się.

Poznajemy Isobel, która jest czirliderką oraz Varena - gota, który uznawany jest za mruka.

Jeden projekt na zaliczenie przedmiotu łączy ich w parę. Mają przygotować wspólnie pracę na temat twórczości Edgara Alana Poego. Pomimo uprzedzeń podejmują się wykonania projektu. Niebawem w ich życiu zaczynają dziać się przedziwne rzeczy, w których koszmary stają się rzeczywistością.

Akcja powieści nie pędzi. Możemy na spokojnie poznać bohaterów. Dowiedzieć się coś więcej na ich temat i powoli zagłębiać się w ich historie, by jakoś w połowie książki wpaść w wir nieoczekiwanych sytuacji, które wywoływały zaciekawienie, a momentami ciarki. Ostatnie rozdziały trzymały do końca w napięciu, a zakończenie spowodowało, że jestem bardzo ciekawa jak potoczą się losy bohaterów w drugim tomie.

Podobała mi się aura tajemniczości, która panowała wokół Varena. Intrygowała mnie jego postać od samego początku. Coś przyciągało do jego postaci. Zaś Isobel, która z początku może wydawać się prostą postacią zaskoczyła mnie parę razy. Podobał mi się jej upór, dążenie do prawdy, wola walki. Polubiłam ten duet, a relacja romantyczna, która zaczęła się pojawiać między bohaterami była bardzo delikatna.

Powieść czytało mi się dobrze. Styl autorki jest przyjemny. Wstawki o życiu pisarza i jego wiersze nadawały powieści charakteru grozy.

Tak, tak i jeszcze raz tak! Właśnie takiej książki potrzebowałam! Absolutnie cudowny, mroczny klimat wywołujący dreszczyk niepokoju i świetna, niesamowicie intrygująca fabuła, masa akcji i historia tak bardzo wciągająca, że ciężko było ją odłożyć, o czym świadczy chociażby to, że pochłonęłam ją w dosłownie jeden dzień. Ciągle się coś działo i zwrotów akcji również nie brakowało.

Muszę przyznać, że na początku miałam to tej książki pewne obawy, bo jednak jest to pozycja z 2010 roku i bałam się, że w dzisiejszych ramach może okazać się drobnym rozczarowaniem. Jak widać ogromnie się co do tego pomyliłam, bo mimo tego ile lat ma już ta książka, nadal prezentuje świetny poziom i dla mnie okazała się być niemałym zaskoczeniem, oczywiście pozytywnym i to mnie bardzo cieszy.

Jestem zakochana w tym jak genialny klimat ma ta książka, sprawia on, że książka tylko bardziej przypadła mi do gustu. Cały mroczny i tajemniczy vibe, który ma ta książka doskonale komponuje się z historią i bohaterami.

No właśnie bohaterowie. Ogromnie polubiłam zarówno Isobel jak i Varena, ta dwójka stanowi świetny wręcz niepowstrzymany duet, a tajemnice, którymi owiana jest osoba Varena sprawiają, że chce się tego bohatera tylko bardziej poznać.

Moja ocena to 4,5/5, ja się pytam dlaczego odkryłam tę książkę dopiero teraz, z całego serducha wam ją polecam, a ja będę z niecierpliwością wypatrywać wznowienia kolejnego tomu.

"Kruk" Kelly Creagh to młodzieżówka, która z utartych schematów ewoluuje w coraz mroczniejsze rejony, w efekcie dając niesamowicie wciągającą historię i gwarantując emocjonujący czas.

Isobel i Varen to dowód na to, że przeciwieństwa się przyciągają, choć początek wspólnej drogi nie idzie im zbyt dobrze. Ich relacja rozwija się w oparach sekretów, twórczości Poego, mnóstwa przeciwności i postępujących koszmarów. Jeśli szukacie wątku romantycznego bez tony lukru, który nie dominuje fabuły, ale napędza akcję to będzie strzał w dziesiątkę.

Mam słabość do motywu przenikania się jawy ze snem, dlatego tak bardzo zaangażowałam się w tę historię. Autorka stopniowo wprowadza elementy nadnaturalne. Początkowo to zaledwie szept, przeczucie lub cień. Z biegiem wydarzeń kontury stają się wyraźniejsze, a rozwiązanie zagadki coraz bliższe.

Natomiast Edgar Allan Poe żyje na kartach powieści w prologu, który notabene jest świetnym wprowadzeniem do głównego wątku i daje przedsmak tego, co czeka czytelnika w dalszym etapie literackiej podróży. Poza tym autorka umieściła tu sporo cytatów z różnych dzieł Poego, tym samym tworząc naprawdę osobliwy klimat.

Książka jest kierowana do młodzieży, więc nie brakuje tu również tematów związanych z akceptacją rówieśników, relacją z rodzicami, szkolnymi perypetiami, a także różnymi formami ucieczki od problemów i rzeczywistości. Można tu znaleźć o wiele więcej niż się zdaje, więc zachęcam do zapoznania się z pierwszym tomem trylogii "Nevermore". Dajcie się ponieść duchowi przygody!