Niebo w głowie

Jeśli komiks może być ważny fabularnie i społecznie, to ten właśnie taki jest, bo ta historia mnie czytelniczo doświadczyła. Tutaj poznajemy losy misji, która nie ma szansy na szczęśliwy finał, a ci najwyżej na przetrwanie. Nivek jest bohaterem ucieczki z niewolniczej pracy w DR Konga i tutaj czuć czym jest instynkt, czym jest brniecie do przodu, bez mapy, bez gwarancji i bez wizji sukcesu. Śledząc losy ucieczki bohatera przyznaję, że jako bierna obserwatorka byłam momentami wyczerpana psychicznie, a nawet fizycznie, ponieważ ta historia doświadcza i może zmuszać do zrewidowania pewnych przekonań na temat świata. Co jednak uderza w tej opowieści najbardziej to taki bolesny rozdźwięk miedzy marzeniami, a rzeczywistością. Wizualnie jest niesamowicie intrygująco, a jednak nie potrafiłam się do końca przekonać do tego stylu i miałam momenty, gdy ta stylistyka mnie mocno przytłaczała. Nie ma tutaj klasycznego podziału na kadry, ponieważ te na siebie nachodzą, rozpadają się, albo prowadzą czytelnika w sposób zupełnie nieoczywisty. Kolorystycznie moim zdaniem jest w punkt, ponieważ czuć ten ból, cierpienie a komiks w swojej surowości oddaje chaos, strach, ale i determinacje bohatera. Ukazane w albumie realia niewolniczej pracy, złudnych nadziei, wadliwego systemu i przypadkowości, która w życiu może ogromnie dużo zmienić. Pomimo swojego ciężaru komiks ma swoja naturalność, niczego nie wymusza, nie udaje i nie sili się na wzbudzenie emocji, to wszystko dzieje się samo. Kolejny już raz komiks porusza ważne społecznie tematy, jak migracja, wyzysk, i złudzenia ziemi obiecanej, która zupełnie nie musi taka być. Album ten przy swoim całym ciężarze, może być bodźcem do otwarcia oczu na rzeczy, które w domowym zaciszu mogą nam umykać.