Niemra. Tom 1. Matilde

„Matilde” R.A. Olek to powieść, która wciąga cicho, niemal niepostrzeżenie, a potem zostawia czytelnika z ciężarem myśli i wzruszeniem. Autor prowadzi nas przez losy młodej dziewczyny w świecie, który rozpada się szybciej, niż ktokolwiek mógł się spodziewać. To opowieść o uczuciach wystawionych na próbę, o złudzeniach, które boleśnie zderzają się z rzeczywistością, i o dojrzewaniu w czasie, gdy nie ma na nie miejsca.

Matilde pochodzi z uprzywilejowanego domu, ale wojna bardzo szybko odbiera jej poczucie bezpieczeństwa. Miłość do Hansa, pełna młodzieńczej wiary i nadziei, zostaje brutalnie skonfrontowana z historią, ideologią i ludzką podłością. Autor pokazuje, jak łatwo zagubić się w świecie pozorów i jak wysoką cenę płaci się za zaufanie niewłaściwym ludziom.

Ogromnym atutem książki jest tło historyczne – Breslau i późniejszy Wrocław są tu nie tylko miejscem akcji, ale niemym świadkiem dramatów, strat i przemian. Poruszające jest także to, jak autor prowadzi Matilde przez kolejne straty, zmuszając ją do dorosłości w świecie, który nie daje drugich szans.

„Matilde” to historia o tym, kim jesteśmy, gdy zostaniemy pozbawieni wszystkiego, co znane. O sile, która rodzi się z bólu, i o tożsamości, którą trzeba zbudować na nowo. To książka niełatwa, ale bardzo potrzebna – zostająca w sercu na długo po ostatniej stronie.

Gdy otworzyłam debiutancką, a jednak niezwykle dojrzałą powieść R. A. Olek "Matilde", od pierwszych stron poczułam podziw i ciekawość, które nie opuszczały mnie aż do końca. Prosta w formie, a jednocześnie mocna w przekazie, choć nie brutalna, narracja idealnie pasuje do tematu, bo o tym, co działo się w Niemczech tuż przed wojną i tuż po jej wybuchu, nie można pisać inaczej. Autor doskonale uchwycił emocje i klimat tamtych czasów, sprawiając, że historia Matilde staje się nie tylko opowieścią o przeszłości, ale też refleksją, która została w moim sercu. Pomimo że bohaterowie tej powieści nie wzbudzali we mnie sympatii ani współczucia, a ich wybory i brak refleksji pozostawały dla mnie niezrozumiałe, książka miała w sobie coś tak niezwykłego, że nie mogłam jej odłożyć. Zazwyczaj, gdy brak u mnie połączenia emocjonalnego z bohaterami, książka w mojej ocenie wypada słabo, a tu jednak o dziwo taka kreacja bohaterów mi odpowiadała i nie przeszkadzała w lekturze. Autor chciał pokazać, jak bardzo młodzi Niemcy byli zaślepieni ideologią Hitlera, że wyłączyło im się zdroworozsądkowe myślenie. Stali się bezwolnym narzędziem w ręku szaleńca, który do cna zatruł ich umysły. Najbardziej ujęła mnie ta surowość przekazu i specyficzna narracja, bo jak współczuć ludziom, którzy nie potrafili myśleć rozsądnie i zaprzedali swoje dusze oraz umysły człowiekowi z wykrzywioną wizją świata.

"Matilde"to książka, która zostaje w głowie, bo pokazuje wojnę z innej perspektywy. Nie ma tu prostych podziałów na dobro i zło, są za to ludzie uwikłani w system, w którym trudno było zachować siebie. To historia o dojrzewaniu w cieniu propagandy, o błędach i o cenie, jaką przyszło za nie zapłacić.

Co napisać o książce, która rozrywa serce, która swoją treścią osiada we wnętrzu i przytyka oddech i która po prostu zmienia człowieka? Człowieka jako istotę i człowieka czytelnika?

Co napisać o książce, która odbiera mowę i sprawia, że każde słowo, jakie się teraz powie o niej będzie niewłaściwe? Nie takie, jak powinno być? Będzie zbyt małe, zbyt trywialne?

Co napisać...? Jak to ująć...?

„Matilde”...

Czujesz się mały wobec niej. Czujesz się ziarnem, odłamkiem, który boi się drobnego choćby podmuchu wiatru, zgrzytu metalu czy wybuchu. Czujesz w sobie – no właśnie, co? Czarne dziury, czy białe plamy? A może i to i to, bo w tych przepaściach przecież i tak wszystko znika. Umiera. I nadzieja jakakolwiek i szacunek do samego siebie i sens bycia. Bo jakie to bycie jest?

„Matilde” wrzuca w okres wojny zarówno dzieci, jak i dorosłych, ludzi którzy mieli cieszyć się latami młodości i pierwszymi porywami zakochanych serc. Wkracza wojna, niebo przesłaniają bombowce, szerzy się panika, śmierć i zezwierzęcenie. Niemcy okazują się być wrogami samych siebie, Rosjanie borą co chcą i niszczą wszystko, nawet resztki wiary tych, co ją jeszcze w sobie mieli. Gwałcą, piją, a bełkocząc bawią się strzelając na ślepo. Tak wygląda teraz świat dorastającej Matilde i ambitnego Hansa. Tak wygląda cały świat. W marzenia uderzyła bomba, a na młodość nie ma czasu. Dzieci stają się dorosłymi. Nic nie jest takie, jak wcześniej. Przywódcy toczą ze sobą spory kosztem cywilów. Odzierają ludzi z człowieczeństwa, zabijają, depczą lub palą w krematoriach obozów koncentracyjnych. Na tej planszy wojennej chodzi o usuwanie – najpierw Żydów, a potem już każdego. Wygra ten, kto pierwszy dotrze do mety, do zwycięstwa, do potęgi.

Matilde rzucona w wir zawieruchy traci rodziców i Hansa. Traci dach nad głową, bliskość, traci wiarę. Hans ginie w zawiłych okolicznościach, a ona zostaje pielęgniarką. Wszędzie krew, ból, śmierć. Cierpieni, które wchodzi w jej serce. Nie ma czasu na ckliwość, lecz przecież i człowiek ma w sobie pewien poziom wytrzymałości.

Mówi się, że czas leczy wszystko, jednak autor, R. A. Olek daje do zrozumienia, że czas to morderca. Jak cichy zabójca, zabija prawdziwą miłość. Morduje ją dzień po dniu, aż zostanie tylko szary popiół i zgliszcza. Wystarczy dmuchnąć, a popiół rozwieje się bezpowrotnie.

„Matilde” to powieść ni o historii, ni o pokoleniach, ni o godności, ni o przekleństwie życia w 1939 roku. To książka, która na przestrzeni kilku najtrudniejszych lat historii kreśli losy ludzi, z których zakpiło życie. „Matilde” odbiera mowę. Po przeczytaniu ostatniego słowa, zamkniesz ją i w ciszy czterech ścian przytulisz do serca.

Brakuje słów.

Płaczesz do środka, do wnętrza siebie. Próbujesz zwalczyć tkwiącą w gardle gorycz.

Ta książka zachwyca w wyjątkowy sposób. Pochłania cię, wciąga i nie puszcza. Żyjesz nią i tymi ludźmi tak różnymi od ciebie w tak innym czasie i miejscach. W „Matilde” im więcej dowiadujesz się o postaciach, tym bardziej czujesz ciężar ich bólu. Rozlewa się w tobie ciemność, gaśnie światło, a razem z nim nadzieja. Nadziei wyczerpały się baterie...

Misterium słów...

Agnieszka Kusiak, Agnesto

Dla fanów książek historycznych. Dla wielbicieli wartkiej akcji i trzymających w napięciu scen. Dla czytelników lubujących się we wzruszających fabułach oraz dla tych, którzy szukają w książkach trochę refleksji i ciekawych przemyśleń. Po prostu polecam "Matilde" każdemu kto lubi dobrą książkę :)

Jeżeli szukacie książki od której nie będziecie mogli się oderwać to trafiliście idealnie. Matilde zapewni udane kilka wieczorów z książką

Doskonała opowieść o miłości, trudnościach losów i sile nazistowskiej propagandy. Ogromnie się zdziwiłem kiedy okazało się, że debiutant napisał tak wciągającą i zaskakującą powieść. Czuć, że wszystko jest tu na swoim miejscu, przemyślane na każdym kroku i napisane lekkim piórem. Nie mogę doczekać się kolejnych tomów!

To trudna opowieść, ale i wielobarwna, pokazująca brutalną historię, która wcale nie jest przerysowana. Jak wyglądała wojna z perspektywy Trzeciej Rzeszy?

Główna bohaterka – Matilde Berg – jest nastoletnią córką znanego bankiera, mieszkającą w Breslau. Niczego jej nie brakuje, choć czasy są coraz bardziej niepewne. Pewnego dnia, podczas wizyty u cukiernika, została zaczepiona przez bandę nastolatków, którzy chcieli ukraść jej torbę. Na pomoc przyszedł jej jednak Hans – syn cukiernika. Dziewczyna od razu obdarzyła go sympatią. Zaczynają się widywać, a Matilde jest w niego coraz bardziej wpatrzona. Oboje są też zafascynowani głoszonymi przez Hitlera ideologiami. Wspólnie, w przyszłości, chcą założyć prawdziwą niemiecką rodzinę. W ich planach przeszkadza jednak ojciec Matilde. Chłopak zostaje wysłany do pracy z dala od Breslau, lecz nie osłabia to uczuć bohaterki. Wkrótce wybucha wojna, a Hans trafia na front. Atmosfera zaczyna się zagęszczać, a to dopiero początek…

Na samym początku mocno rozwinięty jest wątek romantyczny. Wydaje się on nieco schematyczny i przewidywalny, jednak – jak się potem okazuje – wcale nie było tak, jak mogło się na pierwszy rzut oka wydawać. W późniejszej części wątek ten schodzi na dalszy plan, ustępując brutalnej rzeczywistości wojny. Autor dobitnie pokazał, jak wyglądało życie w Trzeciej Rzeszy oraz w jaki sposób prano mózgi niemieckiej młodzieży, nawołując do walki o wolność dla „prawdziwych Niemców”. Jednak to, co wydarzyło się później, przerosło wszystkich.

Matilde z początku była naiwną nastolatką, przez co nie polubiłam jej postaci, jednak z czasem dojrzała, co bardzo mi się podobało. Mogliśmy towarzyszyć jej przemianie, obserwując, jak okoliczności, w jakich przyszło jej żyć, kształtują ją na nowo.

Ta książka wzbudza emocje – i to raczej nie z rodzaju tych „miłych”. Przyznam szczerze, że lektura nieraz sprawiała mi ból czy złość, gdy bezsilnie patrzyłam na losy bohaterów. No ale chyba o to chodzi w takich książkach, więc absolutnie nie postrzegam tego jako wady – jedynie chcę na to zwrócić uwagę.

„Matilde” to dopiero pierwszy tom historii o Matyldzie. Jak potoczą się jej dalsze losy? Tego jestem ciekawa i czekam na kolejny tom!

Uwielbiam powieści, w których wybory bohaterów są trudne a ich skutki nie zawsze będa zadowalajace. Szczególnie kiedy te wybory są logiczne, choć często podyktowane emocjami bohaterów a nie przemyśleniami. Jest w tym coś z prawdziwego życia, gdzie nie wszystko nam się udaje. Widać, że autor wszystko sobie przemyślał i zna swoich bohaterów. Rzadko trafiają się takie debiuty!

Breaslau czyli Wrocław pod panowaniem niemieckim, a w nim tytułowa Matilde, córka niemieckich arystokratów. Czas krótko przed wybuchem II Wojny Światowej. Niepokój panujący w mieście potęgują wieści napływające z zachodu, a mówiące jasno – zbliża się wojna.

W takich okolicznościach rodzi się wielka miłość Matilde do młodego Hansa, działacza Hitlerjugend, chłopaka zupełnie nie pasującego do wyższej arystokracji, a mimo to wywołującego dreszcze w młodzieńczym sercu Matilde. Ojciec młodej kobiety, chcący dla córki wszystkiego co najlepsze, sabotuje ich związek. Młoda Niemka jest zmuszona szukać pomocy u gestapowca Lischki, ale nie wie, że ten ma zgoła inne plany wobec młodego Hansa.

W wyniku rozpoczęcia działań wojennych Hans trafia na front, a miłość dwojga młodych ludzi zostaje wystawiona na próbę. Hans walczy na froncie, a Matilde próbuje przetrwać w mieście pełnym dramatów, rozpaczy i walki o najmniejszy kawałek chleba.

Czas pokaże czy dwa serca rozrzucone po wojennej mapie Europy odnajdą drogę do siebie.

„Matilde” to powieść pełna działań wojennych, szpiegowskich i politycznych intryg oraz miłości, tej najpiękniejszej – pierwszej.

Autor w wybitnym stylu pokazuje nam jak wyglądały początki II Wojny Światowej. Opisuje to wszystko z perspektywy dwojga młodych Niemców, którzy zostali zmanipulowani przez kontrolę edukacji oraz organizacje takie jak Hitlerjugen i Związek Niemieckich Dziewcząt.

R.A. Olek pokazał wojnę z zupełnie innej strony. Potwierdził, że młodzież niemiecka była jedną z największych ofiar nazistowskiego systemu - nie tylko fizycznie ale i psychologicznie, ponieważ wielu musiało po wojnie zmierzyć się z poczuciem winy i wstydu za swoją naiwną wiarę w Hitlera.

Podsumowując, „Matilde” to nie tylko wojenny dramat, ale też piękna opowieść o miłości i poświęceniu. To książka, która porusza, zmusza do refleksji i zostaje w pamięci na długo. Jeśli lubisz historie, w których miłość splata się w tragedią wojny dodatkowo okraszoną szczyptą szpiegowskiej intrygi – to książka właśnie dla Ciebie.

Mimo, że to nie mój ukochany gatunek - kryminał - to książka naprawdę otwiera oczy.

Polecam gorąco.

Witajcie Książkożercy! W tak pięknym dniu mogę polecić tylko piękną książkę. Książkę, która jest debiutem, ale takim na piątkę z dużym plusem. Dzięki uprzejmości @wydawnictwo_ksiaznica mogłam przeczytać książkę,,Matilde”” która jest częścią pierwsza trylogii. Jak na debiut przystało czytelnik nie wie czego się spodziewać i po części to jest bardzo zaskakujące. Spodoba się czy nie? Bardzo się cieszę, bo ostatnio trafiam na dobre książki i ta właśnie taką jest. Autor perfekcyjnie opisał Niemcy w czasach gdy tworzył się ruch narodowosocjalistyczny, Adolf Hitler dochodził do władzy, a manipulacja człowiekiem została opanowana do perfekcji. Mało jest książek, które z takim pietyzmem oddają ducha właśnie nie Wrocławia a Breslau, a autorowi udało się to fantastycznie Czy najlepsza partia w mieście tytułowa Matilde zdoła się podnieść po zaginięciu ukochanego? Czy tryby machiny nazistowskiej wciągną bohaterkę? Ile jesteśmy w stanie poświęcić, aby przeżyć? Na te pytania odpowiecie sobie po przeczytaniu tej książki. Ja natomiast czekam niecierpliwie na tom drugi. Gratuluję debiutu @r.a._olek_autor a @wydawnictwo_ksiaznica wydania dobrej książki

Lubię sięgać po książki z czasów II wojny światowej, które ukazują drugą perspektywę; losy i poglądy ludności niemieckiej. Niejednokrotnie w czasie lektury czułam, że oni także byli ofiarami tej wojny i często swoje przekonania musieli ukrywać, aby przeżyć.

W debiucie R. A. Olek zderzyłam się jednak z inną rzeczywistością, a w czasie czytania zalewała mnie złość czerwona jak okładka książki. Naiwność młodych Niemców, fanatyzm, agresja i poczucie wyższości działały na mnie jak płachta na byka. Tytułowa Matilde jest postacią złożoną. Z jednej strony miałam ochotę nią potrząsnąć, a z drugiej patrzyłam na nią z politowaniem i współczuciem. Na przestrzeni lat, w przedwojennym Breslau obserwujemy jej młodzieńcze zauroczenie oraz pasję, z jaką Matilde popiera nazistowską wizję kraju. Następnie dziewczynę dopada wojenna rzeczywistość, która tak naprawdę dla nikogo nie była łaskawa. Jej losy kończą się wraz z wkroczeniem Armii Czerwonej i powstaniem Wrocławia.

„Matilde” zdominowała mój czas i myśli do tego stopnia, że nie potrafiłam przerwać czytania, ani skupić się na czymś innym. To bardzo intrygująca książka z solidnym tłem historycznym. Zakończenie sugeruje, że jest to jednak tylko jedna strona lustra, a to co po drugiej stronie zapewne wyjaśni się w kolejnym tomie :)

Breslau lata 1938-1945, młoda, zakochana w Hansie i ideologi nazistowskich Niemiec Matilde nie wie jak bardzo jest zaślepiona. Za nic ma zakazy i ostrzeżenia rodziców, zwłaszcza ojca. Jest przecież młoda, świat stoi przed nią otworem, a na dodatek jako Niemka, rodaczka rasy panów, uważa się za najlepszą z najlepszych. Do czego musi dojść aby zobaczyła rzeczywistość taką jaka jest naprawdę i co będzie musiała poświęcić?

Niejednokrotnie powtarzam, że historia okresu II Wojny Światowej należy do tej najchętniej przeze mnie czytanych. Dlatego z ogromną przyjemnością przeczytałam tę powieść.

Powieść opowiadającą o miłości, tej młodzieńczej - jedynej słusznej -, o wierze w zwycięstwo, w panowanie nad światem, o stracie, wielu stratach w imię ideologii, w imię obrony najbliższych i w imię...czyjegoś widzimisię. Świetny debiut, który na debiut nie wygląda. Niezwykle dojrzała literacko i fabularnie powieść, której nie chce się odkładać, tylko czytać, wczuwać się w emocje bohaterów, od nienawiści, poprzez radość, bezbrzeżny smutek i miłość. Historia, na której ciąg dalszy czekam z niecierpliwością, bo to zaledwie początek losów tytułowej bohaterki. Autorowi gratuluję tak udanego debiutu i mam nadzieję, że w kolejnym tomie również nie zabraknie emocji i się nie zawiodę. Fanom powieści z historią w tle szczerze polecam.

"Nazywam się Matylda Górna i jestem martwa. Tak napisano na grobie, na który właśnie patrzę."

Debiutancka powieść R.A.Olka to powieść z gatunku literatury pięknej, którą śmiało zaliczymy również do historical-fiction thriller.

Akcja podparta jest tu rozbudowanym tłem historycznym. Autor brawurowo powiązał fakty i wątki historyczne z fikcją literacką, tworząc zgrabną i przekonującą historię, która wciąga, intryguje, łapie za serce a miejscami wywołuje uśmiech.

Matilde to historia dziewczyny, której młodzieńczy umysł i serce zostały zatrute wirusem nazizmu. W swoim zapatrzeniu w ideologię Hitlera, nie zwracała uwagi na to, co próbował uświadomić jej ojciec. Za swoją butę poniosła najwyższą karę. Dopiero wtedy zrozumiała, jak bardzo mylne było wyobrażenie jej przyszłego życia i szczęścia. Historia Matilde pokazuje jak mało do nas dociera gdy zaślepia nas młodzieńcza miłość. Jak łatwo sterować młodym chłonnym umysłem. Jak boleśnie potrafi doskwierać samotność. I jak ogromna potrafi być wola przetrwania.

Czytelnik poznaje historię z kilku perspektyw. To dodaje powieści głębi i pozwala zrozumieć motywacje bohaterów. Atutem, są tu również świetnie stworzone postaci i duża dbałość o szczegóły, które sprawiają, że wydarzenia wydają się bardzo realne.

Autor swoją powieścią łechta moje czytelnicze podniebienie, zaspokajając wszystkie oczekiwania i pozostawiając jednocześnie niedosyt.

Z niecierpliwością czekam zatem na zakończenie historii Matilde. A może Matyldy?

Tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej córka bankiera Matilde Berg chce poślubić Hansa,syna cukiernika i działacza Hitlerjugend.

Ojciec Matilde jest przeciwny temu małżeństwiu,więc młodzi szukają pomocy u gestapowca Lischki. Nie wiedzą,że Lischka nie ma dobrych intencji.

Po pewnym czasie Hans wyrusza na wojnę,a rodzice Matilde trafiają do obozu. Dziewczyna od teraz musi radzić sobie sama i przetrawć koszmar wojny.

"Matilde" to historia o życiu młodej kobiety przed i w czasie wojny w Breslau. To opowieść o hitlerowskiej ideologii oraz to jaki miała wpływ na młodych Niemców.

Książka ze świetną fabułą i ciekawymi bohaterami.

Pasjonująca opowieść, która wywołuje mnóstwo emocji i długo nie da o sobie zapomnieć. Fantastyczny debiut. Z chęcią przeczytałabym już kolejny tom. Polecam

Ogromna duma mnie rozpiera, kiedy mogę podpisywać się pod podobnymi książkami.

To jak ukoronowanie tej dwunastoletniej działalności na rzecz promowania literatury. Wiesz, że coś znaczysz, ponieważ Twój logotyp znalazł się na okładce tak doskonałej książki.

Gdyby tego było mało, możesz dodać też kilka słów od siebie. Piszesz więc:

„Wyborny, niezwykle dojrzały debiut! Powieść, jaka nie zdarza się często. Nie można jej pominąć w swoich czytelniczych planach! Świetny styl i pasjonująca, nietuzinkowa fabuła, łącząca elementy kryminału, romansu i powieści historycznej. I ten wcale nie tak cichy bohater, którym autor uczynił niemieckie Breslau i polski Wrocław… Oto przepis na bestseller!”.

Tak. To moment mojej małej chwały :)

***

„Matilde”, pierwszy tom cyklu „Niemra” autorstwa R.A. Olka jest doskonała. Opowiadałam Wam ostatnio, jak ogromnie oczarowała mnie ta powieść. To jak bardzo jest dojrzała. Jak dopracowana, dopieszczona. Jak dogłębną, szczegółową wiedzą historyczną podparta. Kiedy otrzymałam propozycję objęcia patronatem „Matilde”, wydawca przedstawił mi tę książkę jako ich „perełkę”. Z perspektywy czasu, w pełni rozumiem to określenie. I przyznaję wydawnictwu rację :)

Abstrahując od przepięknego stylu, bardzo w moim guście, czyli minimalistycznego, bez zbędnych, ładnie brzmiących ozdobników, który pozwala czytelnikowi samemu doświadczać, przeżywać, oceniać - bez sugerowania, kto dobry, kto zaś zły, abstrahując od wspomnianej już wcześniej, mnie osobiście zachwycającej wiedzy historycznej, najmocniejszą stroną tej powieści jest tytułowa Matilde. Kobieta tak niejednoznaczna, tak trudna do sklasyfikowania, jak tylko być może. W zasadzie powinniśmy jej nienawidzić. A jednak byłoby to zbyt proste. Nie, pozbądźcie się złudzeń. Nie wydacie jednoznacznego osądu. I właśnie to jest absolutnie najwspanialsze w tej historii: doskonale wykreowana, niejednoznaczna bohaterka, jaka zdarza się w literaturze niezwykle rzadko (a szkoda, bowiem właśnie tacy bohaterowie literaccy są najciekawsi!).

To studium człowieka zindoktrynowanego. To wiwisekcja umysłu przesiąkniętego hi**erowską propagandą. To w końcu znakomita powieść z historią w tle, która choć zawiera w sobie elementy romansu, jest bezwzględna w stosunku do romantyzowania wojennej rzeczywistości, czym jak dobrze wiecie, absolutnie się brzydzę.

Nie mam słów. Coś wspaniałego. Znakomity tytuł, który jest wart każdej minuty Waszego cennego czasu. Debiut zawstydzający niejednego starego wyjadacza, który na dobre rozgościł się na polskim rynku wydawniczym. Niech zrobi miejsce. Nadchodzi R.A. Olek!

Czapki z głów!

To jedna z tych książek, które czyta się, powtarzając sobie "no dobrze, jeszcze tylko jedna strona i już idę spać...." a później kolejna strona, kolejna i kolejna.... I tak już do końca, bo akcja nie zwalnia. Ona pędzi jak rozpędzony pociąg w stronę ideologicznej przepaści i fabularnego mroku! Bardzo dobrego mroku!

Powieść jest bardzo dynamiczna, akcja zmienia się w zasadzie ze strony na stronę, a dzięki temu czujemy bardzo wyraźnie chaos opisywanych wydarzeń i niezwykłą niestabilność czasów, w których przyszło żyć bohaterom!

"Matilde" to zdecydowanie perełka dla miłośników rzetelnej historii i dobrego researchu! Autor bez wątpienia przyłożył się nie tylko do oddania klimatu epoki, ale także z ogromną pieczołowitością odzwierciedlił język, jakim posługują się bohaterowie w zależności od swojej grupy wiekowej, przynależności etnicznej czy statusu klasowo-ekonomicznego!

Bohaterowie są pewnego rodzaju everymanami - kliszowymi reprezentantami swoich czasów i środowisk, a dzięki temu mamy poczucie, że nie tylko poznajemy historię Matilde i Hansiego, ale w zasadzie każdego nastolatka ogarniętego "skazą" faszystowskiej ideologii, której bardzo łatwo ulec, kiedy tak wiele obiecuje i tak wysoko cię stawia.

Bardzo dobry, bardzo dojrzały, bardzo mądry debiut!