(Nie)odnalezione

Czy macie ochotę na mroczną roczna podróż w głąb ludzkiej psychiki?

Rewelacyjna konstrukcja psychologiczna postaci. Główna bohaterka Diana Minska to jedna z najbardziej poruszających kreacji w polskim thrillerze psychologicznym. Jej życie naznaczone jest traumą dzieciństwa, przemocą i walką z chorobą psychiczną. Autorka mistrzowsko portretuje jej rozpad psychiczny ukazując jak przeszłość w postaci pobytów w szpitalach psychiatrycznych kształtuje jej dorosłe wybory. Jej relacja z Gabrielem Zajomskim, poznanym w ośrodku ewoluuje od przyjaźni do toksycznej współzależności, prowadząc do niewyobrażalnych konsekwencji. Autorka unika prostych ocen, zmuszając czytelnika do nieustannego przewartościowywania postaw bohaterów od współczucia po przerażenie. Fabuła jest podzielona na cztery symboliczne części (jak puzzle traumatycznej pamięci) łączy wątek kryminalny z psychologiczną głębią. Punktem zapalnym jest makabryczne odkrycie przetrzymywane dzieci w piwnicy domu Zajomskiego.

Śledztwo prowadzone przez policjanta Adama Kowala odsłania sieć zbrodni, w której szaleństwo splata się ze świadomym złem. Retrospekcje odsłaniają toksyczny pakt Diany i Gabriela od szpitalnych obietnic po dorosłe zbrodnie handlu dziećmi. Wątek śledczy mógłby być głębiej rozwinięty jednak to właśnie psychologiczne tło zbrodni stanowi siłę książki. Autorka bez litości atakuje tematy tabu. Dzieci jako ofiary systemu. Książka demaskuje pozorną opiekę psychiatryczną nad najmłodszymi i długofalowe skutki traumy.

Handel dziećmi. Wątek ten nie jest tłem ecz moralnym rdzeniem powieści ukazującym uprzedmiotowienie ludzkiego życia. Odpowiedzialność za zło. Czy choroba psychiczna usprawiedliwia zbrodnię? To pytanie wisi nad fabułą jak miecz Damoklesa.

Nielinearne narracje ("Wcześniej" i "Teraz") oraz perspektywa wielu bohaterów budują suspens, ale wymagają uważnej lektury . Język jest precyzyjny w opisach stanów psychicznych choć momentami zbyt oszczędny w dialogach. Symbolika. Krew, pęknięte przedmioty i klatki stanowią metaforę uwięzienia bohaterów we własnych umysłach.

Emocjonalny rollercoaster, realizm psychologiczny, szokujące zwroty akcji zwłaszcza finał, który redefiniuje rozumienie winy i kary.

Dla kogo jest ta książka?

Dla fanów thrillerów psychologicznych (np. Remigiusza Mroza) docenią mroczną atmosferę. Fani kryminologii i psychiatrii znajdą realistyczny obraz instytucji. Osoby analizujące mechanizmy zła znajdą tu studium toksycznych relacji w pigułce.

"(Nie)odnalezione" to mocne, ważne, ale i bolesne doświadczenie czytelnicze. Autorka nie podaje gotowych odpowiedzi, każe nam zmierzyć się z cienką granicą między ofiarą a katem. Choć momentami przydałoby się głębsze rozwinięcie wątku śledczego, siła psychologicznej głębi i etycznych pytań czyni z tej powieści pozycję obowiązkową dla miłośników gatunku.

Moja ocena: 8/10

BRUNETTE BOOKS

Dzień dobry serdeczne! Dziś przychodzę do Was z kolejnym bardzo ciekawym i wciągającym kryminałem, który nie pozwolił mi się odłożyć na bok bez poznania zakończenia. Jeśli czytaliście "Zapisane we krwi" będziecie zadowoleni i z tej historii, bo "(Nie)odnalezione" to jej kontynuacja, jeśli jeszcze jej nie znacie, koniecznie zacznijcie od niej, by łatwiej było zrozumieć postępowanie głównej bohaterki, i uzmysłowić sobie ile zła może wyrządzić człowiek drugiemu człowiekowi.

Świetny pomysł na fabułę i jej konstrukcja sprawiła, że nie sposób się oderwać od tej historii. Nie będę jej ponownie streszczać, bo opis wydawcy już wiele mówi, a historia sama w sobie jest dość zawiła i obawiam się, że mogłabym Wam coś przez przypadek zdradzić i zepsuć tym samym całą przyjemność z odkrywania tej historii. Podpowiem tylko, żebyście byli przygotowani na szok i niedowierzanie, bo tych dwóch emocji na pewno Wam tu nie zabraknie. Znajdzie się też sporo akcji dla fanów sensacji oraz osób, które interesują się psychologią, dlatego też na olbrzymi plus w tej historii zasługuje warstwa psychologiczna wszystkich postaci- jest ona niezwykle autentyczna i pokazująca, że wszyscy nosimy maski, choć nigdy się do tego nie przyznajemy, gramy na każdej płaszczyźnie i udajemy kogoś, kim nie jesteśmy. Łatwo damy się przekonać jak bardzo przeszłość wpływa na teraźniejszość i przyszłość, że każdy wybór niesie za sobą konsekwencję,

Pomysł na przemienną narrację i usadowienie jej w dwóch różnych płaszczyznach czasowych też jest świetnym zabiegiem, bo dzięki temu poznajemy najbardziej intymne myśli bohaterów, i motywy jakimi się kierują, obnażając przy tym ich chorą i wypaczoną psychikę, zniekształconą wizję świata i samo postrzegania. Książkę czyta się szybko, podzielona jest ona na cztery części, każda z nich skupia się na innym "bohaterze" idealnie łącząc wszystkie wątki w klarowną spójną i logiczną całość.

Bohaterowie są dopracowani, nikt tu nie jest zbędny i każdy wnosi wiele emocji do tej historii. Ich konstrukcja początkowo pozwala ich nawet polubić, jednak im dalej posuwamy się w fabule, tym szybciej zmieniamy o nich zdanie.

Akcja powieści toczy się dość szybko, może niejednokrotnie zaskoczyć, dostarcza mnóstwa emocji, nie brakuje tu zła i mroku wypływającego niemal z każdej strony, ale odniosłam wrażenie, że końcówka została napisana zbyt chaotycznie i szybko zakończyła całe żmudne i zawiłe śledztwo. Czuję mały niedosyt, ale to takie tam moje marudzenie.

Książka napisana ładnym językiem, wciąga i pokazuje moc ludzkich emocji. Bardzo się cieszę, że mogłam ją poznać i z ciekawością wyglądam kolejnych historii, które wyjdą spod pióra pani Szumskiej.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak, jeśli jednak nie znacie "Zapisane we krwi" koniecznie zacznijcie od niej. Dostaniecie pełen obraz tej historii i zrozumiecie, jak bardzo choroba psychiczna może wpłynąć na całe życie, jak człowiek może stać się zły, choć jemu wydaje się, że jest przecież wszystko ok.

Diana od urodzenia nie miała łatwo, została jakby 'naznaczona'. Pomimo tego,że jej rodzice adopcyjni starali się jak mogli, czasem nie potrafiła poradzić sobie z traumami i atakami złości. Podczas jednego z pobytu w szpitalu psychiatrycznym poznaje Gabriela, chłopaka nieco od niej starszego, który kilka lat później będzie miał wpływ na życie dziewczyny. Teraz kiedy po śmierci męża i odnalezieniu synka, Diana zostaje skazana na dożywocie w szpitalu psychiatrycznym na jaw zaczynają wychodzić sprawy, które nie powinny nigdy się wydarzyć.

Na początku warto zaznaczyć, że dobrze jest zapoznać się z debiutem autorki "Zapisane we krwi" gdzie poznamy historię Diany i przebieg poszukiwań jej synka.

Książka podzielona jest na cztery części, okres pobytu kobiety w szpitalu w wieku 14 lat i czas po jej zatrzymaniu, oraz dwie pozostałe części, z perspektywy Gabriela i Adama - komisarza policji.

Wszystko w ostateczności wpada na odpowiednie miejsca i poznajemy całą prawdę. Właściwie dopiero teraz obie części nabierają pełni. Nie jest to na pewno historia z gatunku lekkich, bo porwania, przetrzymywania, handel dziećmi takowymi tematami nie są, tak samo jak każde z zaburzeń psychicznych i przebytych traum, oraz walka i udawanie kogoś kim się nie jest.

Przy debiucie miałam kilka zastrzeżeń do autorki i muszę przyznać,że w tej kwestii się poprawiła. Natomiast tym razem znalazło się wiele powtórzeń, które troszkę mnie drażniły, ale ze względu na ciekawą i wciągającą fabułę przymykam na nie oko i wiem,że kolejnym razem znowu będzie lepiej. Wiem, bo widzę, że autorka bierze sobie do serca nie tylko pochwały ale przede wszystkim krytykę.

Wkradł się też jeden mało spójny fragment, ze slipami w roli głównej ale...tutaj trzeba się posiłkować nieco bardziej bujnieszą wyobraźnią.

Będę czekać na kolejne książki, a wiem że takie się pojawią...kto wie może już niebawem?