Niezatarta pamięć

Dziewczyna, która nie powinna istnieć. Została stworzona przez Darakaczi, była tylko eksperymentem, na dodatek nieudanym. Jednak nie została zgładzona, pozwolono jej istnieć, pozwolono żyć i to nie jeden raz. Ona pamięta wszystko, każde swoje życie, każde swoje wcielenie. Czuje samotność, pomimo ludzi, którzy ją otaczają. Szuka odpowiedzi, na pytania, których wielu boi się zadać. Pewnego dnia spotyka mężczyznę, który może wiele zmienić. Dlaczego? Kim on jest? Jak się potoczą jej losy?

Niestety ja do książki mam mieszane uczucia. Pomysł był naprawdę dobry, z jego realizacją trochę gorzej. Moim zdaniem książka jest po prostu zbyt krótka, żeby można było na niej stworzyć świetną historię. Ma tylko 92 strony, na których dość dużo się dzieje. Momentami miałam niestety wrażenie, że zbyt dużo, że za bardzo pędzi, przez co coś mi ucieka. Czy odradzam czytanie książki? Zdecydowanie nie. Dlaczego? Ponieważ każdy ma inny gust. Poza tym nie uważam, żeby była bardzo zła, bardziej powiedziałabym, że jest średnia, dla mnie zbyt krótka, ze zbyt szybką akcją.

Główną bohaterką jest dziewczyna, która powstała jako eksperyment. Poznajemy jej różne wcielenia, każde inne, każde na swój sposób ciekawe.

„Niezatarta pamięć” to książka z ciekawym pomysłem na fabułę, jednak moim zdaniem była zbyt krótka, aby powstała świetna, wciągająca historia. Ani nie polecam, ani nie odradzam.

Recenzja książki na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA