Nocna niania

„Najgroźniejsze potwory nie wchodzą do domu siłą. Czekają, aż sami zaprosimy je do środka.”

Niektóre historie nie straszą krwią ani brutalnością. Straszą ciszą. Dziwną, ciężką, która zapada w domu, gdy wszyscy śpią. Kiedy ma się wrażenie, że ktoś stoi po drugiej stronie drzwi i cierpliwie czeka. „Nocna niania” na takim lęku buduje swoją siłę. Powoli rozsadza poczucie bezpieczeństwa, zamieniając zwyczajny dom w miejsce, z którego nie sposób uciec nawet kiedy drzwi są otwarte na oścież.

Autorka prowadzi czytelnika przez psychologiczny labirynt, w którym rzeczywistość nieustannie miesza się z paranoją. Każde spojrzenie, każde przemilczenie lub gest zaczynają znaczyć więcej niż powinny. Marley nie sprawia wrażenia klasycznego czarnego charakteru. Jest jak cień. Początkowo niemal niezauważalny, ale coraz bardziej obecny. Nie odbiera domu siłą, ale przejmuje go cierpliwością, spokojem i uśmiechem. Jest zbyt idealny, aby był prawdziwy.

Największy niepokój wywołuje Ava. Jej zmęczenie, samotność i coraz większe zwątpienie we własny umysł sprawiają, że czytelnik zaczyna kwestionować wszystko, co widzi. To jedna z tych książek, w których nie wiadomo czy zagrożenie istnieje czy rodzi się wyłącznie w głowie bohaterki. Ta niepewność działa niemal hipnotyzująco. Każdy rozdział przypomina sen, z którego chciałoby się obudzić, ale rzeczywistość może okazać się o wiele gorsza.

„Nocna niania” nie kończy się wraz z ostatnim zdaniem. Zostawia po sobie uczucie chłodu, jakby ktoś jeszcze przez chwilę obserwował zza uchylonych drzwi. To thriller psychologiczny, który zamiast głośnych zwrotów akcji wybiera powolne osaczanie czytelnika i pokazuje, że największym horrorem może być utrata zaufania do własnego umysłu. A kiedy już pojawia się prawda, okazuje się znacznie mroczniejsza niż wszystkie wcześniejsze przypuszczenia.

Dobry, gęsty thriller o trudach pierwszych dni macierzyństwa w przyjemnie rozrywkowej formie? Nelle Lamarr wykorzystuje swoje hollywoodzkie doświadczenie do zbudowania właśnie takiego dającego do myślenia, a trochę odrywającego od szarej rzeczywistości obrazu w swoich drugim thrillerze psychologicznym pt. “Nocna niania”. Mimo narracji podzielonej na Avę i Neda, tak naprawdę jest to historia o kobietach. Ava właśnie urodziła, a Marley wkracza do jej domu jako opiekunka. Granica pomiędzy realnością a paranoją tej pierwszej jest chwilowo bardzo cienka, co autorka oddaje z dużym wyczuciem - my wiemy, że to nie paranoja, ale czy na pewno? W końcu to jej oczami poznajemy sytuację⌠Z biegiem lektury obraz obydwu kobiet wcale nie staje się jasny - mimo że lepiej je poznajemy, to ich motywacje pozostają skrzętnie ukryte. Inaczej jest z Nedem, narratorem męskim, jednoznacznie czarnym charakterem, bogatym mężczyźną, który przez całe swoje życie dostawał to, czego chciał. Autorka sprawnie prowadzi intrygę tak, że od samego początku czujemy niepokój, a spokojna akcja wraz z kolejnymi zaskakującymi twistami zaczyna nabierać tempa aż do wielkiego, przedstawionego w mocno hollywoodzkim stylu finału, który wyprowadza książkę z historii podszytej ciekawymi refleksjami w stronę czystej rozrywki. Po raz drugi Nelle Lamarr udowodniła, że ma świetne, ciekawe pomysły i potrafi odpowiednio zbudować fabułę, jak i rozumie, że mimo ważnych tematów, czasami czytelnik po prostu musi oderwać się od szarej rzeczywistości - “Nocna niania” zabiera nas więc w Hollywood Hills, gdzie domy liczą setki metrów kwadratowych, służba jest na każde wezwanie, a błysk reflektorów jest ważniejszy od tego, co rozgrywa się w czterech ścianach. To dobry wybór na wakacyjną lub weekendową lekturę - historia wciąga nawet lekko chorobliwie, więc warto mieć kilka godzin pod ręką na nieprzerwaną lekturę.

Lubię thrillery psychologiczne, które przez całą książkę każą zastanawiać się, komu można zaufać. Ta książka miała wszystko, żeby mnie wciągnąć tajemniczą atmosferę, rodzinne sekrety i poczucie, że za chwilę wydarzy się coś, co całkowicie zmieni moje spojrzenie na bohaterów. Szczególnie że każdy z bohaterów miał swoje mroczne tajemnice.

Niestety dość szybko zaczęłam się domyślać, w jakim kierunku zmierza fabuła. Duża część historii okazała się dla mnie przewidywalna i brakowało mi tych momentów, które sprawiają, że nie da się odłożyć książki choćby na chwilę. Mimo to czytało się ją dobrze, bo autorka potrafi budować napięcie i cały czas podsyca ciekawość.

Największe zaskoczenia czekały dopiero pod sam koniec. To właśnie wtedy pojawiły się zwroty akcji, które ożywiły historię i sprawiły, że ostatnie rozdziały przeczytałam jednym tchem.

Mam jednak mieszane uczucia co do zakończenia. Osobiście zakończyłabym tę historię rozdział wcześniej. Myślę, że pozostawienie czytelników z niedopowiedzeniem i własnymi domysłami zrobiłoby dużo większe wrażenie niż to, co otrzymaliśmy w ostatnim rozdziale. Dla mnie właśnie ten finał odrobinę osłabił efekt całej książki.

To nie jest zły thriller. Jeśli lubicie rodzinne tajemnice, manipulację i historie pokazujące, że pozory bardzo często mylą, warto po niego sięgnąć. Ja jednak liczyłam na więcej zaskoczeń w trakcie lektury, a nie dopiero na samym końcu.

Moja ocena: 7/10

„Nocna niania” to thriller psychologiczny, w którym napięcie potęgowanie jest poprzez tajemnice niani i nie tylko jej oraz poprzez sekrety, które stopniowo wychodzą na jaw.

Jest to historia pewnego małżeństwa, które po tym jak w ich życiu pojawiło się dziecko postanowili zatrudnić nocną nianię. Początkowo wszystko układało się dobrze, ale z czasem dochodziło do dziwnych incydentów, które w pewnym momencie przerosły matkę dziecka.

Narracja w tej książce prowadzona jest z perspektywy różnych bohaterów. Najpierw Ave i Neda, a później głos autorka oddaje niani. Dzięki takiej narracji możemy lepiej poznać emocje bohaterów oraz ich punkt widzenia na daną sytuację.

Tempo akcji na początku jest spokojne. Autorka powoli buduje napięcie, a później akcja nabiera tempa. Tajemnice, sekrety i poczucie, ze coś jest nie tak sprawia, że od książki nie można oderwać się. Zwłaszcza, że rozdziały są krótkie i kończą się, że chce się czytać dalej.

Nelle Lamarr pisze lekko i przystępnie. Dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie.

Jeśli lubicie książki takie jak „Za zamkniętymi drzwiami” czy „Pomoc domowa” to „Nocna niania” na pewno spodoba się Wam. Polecam!

Po lekturze „Dziewczyny z wymiany” wiedziałam, że z przyjemnością sięgnę po kolejną powieść autorki. I kiedy pojawiła się „Nocna niania”, byłam ciekawa, czy ponownie uda się jej stworzyć historię, która tak mocno przyciągnie moją uwagę. Okazało się, że moje oczekiwania zostały nie tylko spełnione, ale nawet je przerosły. Ta książka jest jeszcze lepsza. Bardziej wciągająca, pełna emocji i przede wszystkim bardziej realistyczna. To thriller psychologiczny, który już od pierwszych stron buduje napięcie i sprawia, że trudno odłożyć go choćby na chwilę.

Poznajemy Avę, młodą matkę, która po narodzinach córki zmaga się z wyczerpaniem, samotnością i trudną codziennością. Gdy do ich domu trafia nocna opiekunka, początkowo wydaje się wybawieniem. Jednak z każdym dniem atmosfera staje się coraz bardziej niepokojąca. Zaginiony pierścionek, dziwne zachowanie męża i narastające oskarżenia sprawiają, że Ava zaczyna zadawać sobie jedno pytanie: czy naprawdę traci zmysły, czy ktoś bardzo starannie stara się zniszczyć jej życie?

To pełen napięcia i bardzo realistyczny thriller psychologiczny. Autorka porusza temat macierzyństwa, zmęczenia, poczucia osamotnienia i tego, jak łatwo podważyć czyjąś wiarygodność, gdy znajduje się w trudnym momencie życia. Dzięki temu historia wydaje się wyjątkowo prawdopodobna.

Uwielbiam thrillery, które nie straszą brutalnością, ale niepewnością i psychologiczną grą. Takie, podczas lektury których do samego końca zastanawiam się, komu mogę zaufać. Tutaj dostałam to, czego oczekuję od tego gatunku.

Lamarr od początku tworzy powieść, która nieustannie podkopywała moje zaufanie do wszystkiego, co wydawało mi się oczywiste, a wykorzystała do tego motyw macierzyństwa i tak otrzymałam powieść o manipulacji, skrajnym wyczerpaniu i lęku, który tak bardzo potrafi odmienić mir domowy.

Ava, młoda matka będąca bohaterką powieści, przechodzi trudny okres po narodzinach dziecka, przytłoczona codziennością, która składa się z nieprzespanych nocy, samotności i tak bardzo bolesnego poczucia bezradności. Zwiastunem zmiany jest pojawienie się niani, kobiety profesjonalnej i budzącej zaufanie, jednak w tych dobrze ułożonych nutach od początku zaczyna pojawiać się fałsz, dziwne spojrzenia czy podszepty z mężem Avy i tutaj przyznaję, autorka się popisała, ponieważ przy pomocy subtelnych sygnałów świetnie podkręciła atmosferę powieści.

Ja chyba właśnie w tej atmosferze upatruję kluczowego czynnika, dzięki czemu ta książka tak bardzo do mnie trafiła. Pomimo tego, że nie ma tu dynamicznych zwrotów akcji, to autorka umiejętnie zaciska pętlę niczym trytytkę ząbek po ząbku na szyi jakiejś niemiłej osoby (i wy, i ja wiemy kogo).

Ava jako bohaterka jest bardzo realistyczna, co zdecydowanie wpływa na wiarygodność całej historii. Łatwo zrozumieć jej położenie i stopniową utratę pewności siebie. Relacja bohaterki z Nedem od początku nie jest krystaliczna, a z czasem rys pojawia się coraz więcej i przyznaję, podobało mi się to, ponieważ cała książka nie jest oparta na brutalności, a właśnie na psychologicznym napięciu i nieustannej niepewności.

Finał dał mi spełnienie, chociaż wolałabym się nim nieco bardziej delektować, ponieważ w skali tempa całej powieści ten był niezwykle dynamiczny. Samo rozwiązanie historii spójne i logiczne, za co zawsze wielki plus.

„Nocna niania” to książka budząca niepokój, pokazująca przy tym, jak łatwo można naruszyć fundament zaufania, gdy człowiek przechodzi cięższy moment. Powieść klaustrofobiczna i dająca to tak bardzo pożądane literackie napięcie na plecach. Wciągająca, emocjonalna i bardzo realistyczna powieść, którą polecam poznać.

„Nocna niania” mroczny thriller psychologiczny pełny napięcia, manipulacji i narastającego poczucia zagrożenia. Nelle Lamarr zabiera czytelnika do świata, w którym granica między rzeczywistością a lękiem zaczyna się zacierać, a pytanie „komu można ufać?” staje się kluczowe od pierwszych stron.

Ava, po narodzinach córki, zmaga się zarówno z problemami psychicznymi, jak i fizycznymi. Gdy zatrudnia nocną opiekunkę do dziecka, początkowo wydaje się, że wreszcie otrzyma upragnione wsparcie. Szybko jednak zaczynają dziać się niepokojące rzeczy - znikają przedmioty, zachowanie męża i niani budzi coraz większe wątpliwości, a Ava odnosi wrażenie, że ktoś próbuje wmówić jej, iż traci zmysły.

Powieść czyta się bardzo sprawnie i szybko. Krótkie rozdziały, dynamiczna akcja oraz liczne zwroty fabularne skutecznie podtrzymują napięcie. Autorka już od pierwszych stron buduje gęstą, duszną atmosferę, a klimat książki przypomina połączenie rodzinnego dramatu z thrillerem paranoicznym. Akcja rozgrywająca się głównie w zamkniętej przestrzeni domu dodatkowo wzmacnia poczucie osaczenia i klaustrofobii. Główna bohaterka zmaga się z własnymi słabościami, podczas gdy ktoś konsekwentnie próbuje wpędzić ją w paranoję. Motywy psychicznego terroru i manipulacji odgrywają tu kluczową rolę. Ava pozostaje sama przeciwko wszystkim - doświadcza samotności w macierzyństwie, braku wsparcia ze strony partnera, poczucia bezradności i niespełnienia w roli matki. Towarzyszy jej również lęk przed utratą kontroli nad własnym życiem oraz narastająca nieufność wobec najbliższych. Dodatkowo na jaw wychodzą rodzinne sekrety, które całkowicie wywracają jej rzeczywistość do góry nogami.

„Nocna niania” to thriller, który nie opiera się wyłącznie na zwrotach akcji, ale przede wszystkim na atmosferze niepewności i psychologicznej grze z czytelnikiem. To historia o strachu, manipulacji i granicach ludzkiej psychiki, która potrafi wzbudzić niepokój jeszcze długo po odłożeniu książki.