Wszystko, co po nas zostało

„Wszystko, co po nas zostało” Gabrieli Gargaś to moje trzecie spotkanie z twórczością autorki w tym roku i muszę przyznać, że z każdą kolejną książką jest ono coraz bardziej udane. Tym razem dostałam historię, która początkowo może wydawać się opowieścią o rozpadzie małżeństwa i próbie ułożenia sobie życia od nowa, ale z czasem pokazuje znacznie więcej.

Kalina po siedmiu latach małżeństwa zostaje postawiona w sytuacji, której zupełnie się nie spodziewała. Wiktor odsuwa się od rodziny, a jego zdrada burzy poczucie bezpieczeństwa, które kobieta przez lata budowała. To, co szczególnie mnie poruszyło, to obserwowanie jej drogi od bólu i zagubienia do momentu, w którym zaczyna odzyskiwać siebie. Nie dzieje się to za sprawą wielkich słów, ale dzięki małym gestom, bliskości i poczuciu, że ktoś naprawdę jest obok.

Kiedy na drodze Kaliny pojawia się Aleks, zaczyna wierzyć, że jeszcze może być dobrze. I właśnie wtedy autorka po raz kolejny pokazuje, że przeszłość potrafi upomnieć się o swoje w najmniej oczekiwanym momencie.

To przede wszystkim opowieść o konsekwencjach naszych wyborów, o ranach, które nie zawsze widać na pierwszy rzut oka, oraz o tym, jak trudno jest zbudować zaufanie, kiedy raz zostało ono zachwiane. W tej historii nie brakuje emocji, trudnych decyzji i momentów, które zmuszają do zatrzymania się i zastanowienia, jak wiele możemy przeoczyć, patrząc na kogoś przez pryzmat własnych uczuć.

„Wszystko, co po nas zostało” to dla mnie historia o tym, że czasem trzeba stracić znane życie, żeby zacząć budować siebie na nowo. O drugich szansach, ale również o cenie, jaką potrafią nieść za sobą sekrety. To książka, która stopniowo odsłania kolejne karty i sprawia, że chce się czytać dalej, żeby dowiedzieć się, co tak naprawdę wydarzyło się przed laty.

Bardzo przyjemna, życiowa i pełna emocji książka. Gabrysia pisze w lekki i przyjemny sposób, co sprawia, że książkę czyta się w kilka wieczorów 🙂

Książka skłania do refleksji i zatrzymania się na chwilę. Nieraz poleciały mi łzy podczas czytania.

Lektura warta przeczytania ✨

"Pamiętajcie, dom to ludzie nie adres."

Czasem życie rozpada się nie z hukiem, lecz w ciszy. A największe tragedie zaczynają się od tego, co pozornie błahe: zaniedbań, przemilczeń i momentów, gdy przymykamy oko na to, jak bardzo ktoś nas rani. Bo miłość jest ślepa szczególnie wtedy, gdy najbardziej boimy się zobaczyć prawdę. Dokładnie z takim przesłaniem zostawiła mnie najnowsza powieść Gabrieli Gargaś i muszę Wam się przyznać, że do teraz zbieram myśli po tej lekturze.

Ło matko, ale emocji dała ta lektura, Gargaś wie, jak sprawić, by wywalić to co zdawałoby się w głowie poukładane do góry nogami. Kiedy brałam do ręki "Wszystko, co po nas zostało", spodziewałam się poruszającej historii, ale nie sądziłam, że autorka uderzy w tak czułe struny mojej duszy. To nie jest zwykła obyczajówka, którą odkłada się na półkę i natychmiast o niej zapomina. Ta książka dosłownie we mnie rezonuje, pulsuje w myślach i nie pozwala o sobie zapomnieć, zmuszając do refleksji nad własnym życiem i decyzjami, które podejmujemy każdego dnia.

Styl autorki jest po prostu niesamowity, niezwykle plastyczny, a zarazem pełen taktu i głębokiej empatii. Gabriela Gargaś pisze z taką lekkością, a jednocześnie z ogromną wagą słowa, że każde zdanie trafia prosto w serce, wywołując gęsią skórkę. Nie ma tu zbędnych ubarwień czy taniego patosu, jest za to czysta, surowa prawda o ludzkich potknięciach i sile, by podnieść się z kolan. Przez tę historię dosłownie płynęłam, choć momentami łzy przysłaniały mi tekst, a gardło ściskało się ze wzruszenia.

Fabuła skupia się wokół Kaliny, której małżeństwo z Wiktorem po siedmiu latach zamienia się w gruzy, gdy mąż odchodzi do innej kobiety. Obserwowanie jej bolesnego procesu odbudowywania samej siebie było dla mnie niezwykle intymnym przeżyciem, bo autorka genialnie odmalowała portret kobiety porzuconej, zranionej, ale walczącej o swoje jutro. Kiedy na drodze Kaliny staje Aleks, przynosząc upragniony spokój i czułość ukrytą w drobnych gestach, odetchnęłam z ulgą, wierząc, że limit nieszczęść został już wyczerpany. Jednak los bywa przewrotny i przeszłość brutalnie puka do drzwi, gdy Aleks zostaje oskarżony o nieumyślne spowodowanie śmierci sprzed lat.

To, co najpiękniejsze w tej książce, to fakt, że autorka stawia nacisk na emocje, a nie na samą sensacyjną treść. Przeżywałam każdy krok bohaterki, jej dylematy, lęki i tę rodzącą się na nowo nadzieję, która w ułamku sekundy została wystawiona na najtrudniejszą próbę. Gargaś doskonale pokazuje, jak cienka jest granica między zaufaniem a zwątpieniem i jak bardzo nowoczesne technologie oraz skrywane sekrety potrafią zburzyć misternie budowane poczucie bezpieczeństwa.

"Wszystko, co po nas zostało" to piękna, mądra i niesamowicie dojrzała opowieść, która porusza tak wiele trudnych tematów: od bolesnej zdrady, przez poczucie winy, aż po desperackie poszukiwanie odkupienia. To książka o drugich szansach, ale też o tym, że ucieczka przed prawdą nigdy nie przynosi ukojenia, a sekrety najbliższych potrafią ranić najmocniej. Autorka przypomina nam, że prawdziwa miłość to nie tylko wielkie słowa, ale przede wszystkim obecność w chwilach, gdy cały świat zaczyna się walić.

Jako wieloletnia czytelniczka, która widziała już w literaturze naprawdę wiele, muszę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że ta pozycja głęboko mnie poruszyła i zostawiła w głowie emocjonalny rollercoaster. Jeśli szukacie historii, która rozłoży Wasze serce na kawałki, by na koniec spróbować je subtelnie posklejać, to koniecznie musicie sięgnąć po tę pozycję. Gwarantuję, że postać Kaliny i jej trudne wybory zostaną z Wami na bardzo, bardzo długo po przewróceniu ostatniej strony.

Warto na koniec dodać, że ta książka to także swego rodzaju zwierciadło, w którym każdy z nas może dostrzec cząstkę swoich własnych lęków i niespełnionych nadziei. Sposób, w jaki autorka dawkuje napięcie, sprawia, że do samego końca nie jesteśmy pewni, w którą stronę potoczą się losy bohaterów i czy prawda ostatecznie wyzwoli, czy może bezpowrotnie zniszczy to, co udało się z takim trudem zbudować. To po prostu literatura najwyższej próby, obok której nie da się przejść obojętnie.

Ta recenzja będzie inna niż dotychczasowe...

Pani Gabrielo 💚 gratuluję pióra i stworzenia historii kompletnej, doskonałej i proszę o więcej!

Kalino: podziwiam cię za klasę i mam do ciebie głęboki szacunek.

Wiktorze: trzeba było trzymać na wodzy swoje „centrum dowodzenia”.

Maju: kto burzy, ten nie buduje.

Marcinie: przyjaźń to wielkie zobowiązanie i deklaracja.

Marika: jesteś cudną istotą i szczęściarą, wzięłaś z rodziców to, co najlepsze.

Aleksie: pamiętaj, mamy tylko jedno życie.

Dario: czasami owoce namiętności są najsłodsze i zostają z nami na zawsze ❤️

Antku: tulę cię do serca.

Historio:

Nie chciałam się z Tobą rozstawać i chyba się udało 🥲 zostajesz ze mną, właściwie to we mnie. Byłaś nieodgadniona i nieoczywista. Podążałam za Tobą krok w krok przez ostatnie godziny. Porwałaś mnie, za co dziękuję. Czułam wachlarz emocji, wszelkich 🥲

Dziękuję to za mało. Wrócę, by przeżyć Cię raz jeszcze.

Zakup własny. Tak bardzo warto!

🌿 „Wszystko, co po nas zostało” to piękna i pełna emocji opowieść o budowaniu swojego życia na nowo, kiedy stare rozpadło się na małe kawałeczki.

🌿 Jest to opowieść o Kalinie, która kiedyś miała dom, dzieci i kochającego męża. Wiktor zaczął ją zaniedbywać, aż w końcu znalazł sobie kogoś innego. Los jednak potrafił uśmiechnąć się do zranionej kobiety i postawił na jej drodze Aleksa. Przy nim na nowo rozkwitła. I wtedy, gdy uwierzyła, że jeszcze może być szczęśliwa, przeszłość dała o sobie znać.

🌿 „Wszystko, co po nas zostało” to poruszająca opowieść o zdradzie, winie, drugich szansach i miłości wystawionej na najtrudniejszą próbę. Jest to historia, która wciąga od pierwszych stron i długo jeszcze zostaje z nami po odłożeniu książki.

🌿 Mocną stroną tej powieści są jej bohaterowie. Są to postacie bardzo autentyczne, posiadające swoje wady i zalety.

🌿 Autorka posiada lekki styl pisania, dzięki czemu czyta się ją szybko i przyjemnie. Książka posiada krótkie rozdziały, umiarkowane tempo akcji oraz momenty, które zmuszają do zatrzymania się i pomyślenia o wartościach.

🌿 Jeśli szukacie książki, która oderwie Was od codzienności, to bardzo polecam „Wszystko, co po nas zostało”.