Nocny dom

Są tu miłośnicy twórczości Jo Nesbø?

Jeśli tak, to ciekawa jestem, jakie wrażenia macie po przeczytaniu "Nocnego domu", bądź czy w ogóle macie chęć sięgnąć po książkę, która odbiega od standardowych powieści Autora.

Pierwsza część książki bardzo mnie zaskoczyła, ponieważ zawiało tu elementami grozy. Przyznaję, że byłam na początku zdezorientowana, jednak brnęłam w tę historię dalej. Jeden bohater zostaje wciągnięty przez słuchawkę telefoniczną, inni zamieniają się w cykady - są to koledzy Richarda Elauveda, czternastolatka, który po śmierci rodziców mieszka z ciocią i wujkiem i jest szkolnym wyrzutkiem.

Nie wiem, na ile ten wątek jest zaskoczeniem dla fanów Nesbø, natomiast dwie kolejne części kompletnie zaskakują sprawiając, że lektura tej książki jest nie odkładalna.

Nie jest to klimat, w którym czuję się najlepiej, ale bawiłam się dobrze przy "Nocnym domu". Może spodziewałam się większego zgłębienia tematu, jeśli chodzi o tytuł książki, ale dzięki zwrotom akcji jestem w stanie wybaczyć Autorowi. Myślę, że czytelnicy, którzy nie mieli za wiele do czynienia z twórczością Nesbø, mogą pozytywnie się zaskoczyć.

"Nocny dom" liczy niespełna 300 stron, więc jest to historia na jeden, góra dwa wieczory. W mojej ocenie gatunkowy miks zagrał tutaj istotną rolę i może nie spodobać się czytelnikom Nesbø, który zasłynął z kryminalnych historii. Jeśli są tu osoby, które lubią tego typu wariacje, powinny być zadowolone z najnowszej książki Autora. Nie jest to mój must have, ale jako odskocznia od innych gatunków mogę polecić.