Nowa Ewa. Iluzja

Pamiętam ile emocji wzbudziła we mnie książka Giovanny i Tom Fletcherów „Nowa Ewa. Początek”, z jaką pustką i potrzebą doczytania dalszego ciągu mnie pozostawiła. Książka tego duetu przedstawiała antyutopijny świat, który pozbawiony był kobiet. Przez ponad pięćdziesiąt lat na świecie nie pojawiła się żadna dziewczynka. Ludzka rasa została skazana na wyginiecie, a kobiety, które żyły zostały odizolowane. Na świecie rodzili się sami chłopcy, wszystko do czasu, kiedy urodziła się Ewa, wtedy świat się zmienił, ludzkość otrzymała nadzieję. Czy Ewa będzie potrafiła sprostać oczekiwaniom całego świata?

Ewa żyła w specjalnej kopule, odizolowana od świata, a wszystko, aby zapewnić jej bezpieczeństwo. Mimo tego, że o to nie prosiła ludzie mieli ją za zbawicielkę. Modlili się za nią, pokładali wielkie nadzieje, a ona istniała jedynie ku temu by urodzić kolejną zdrową dziewczynkę, z wybranym ku temu pod względem genetycznym mężczyzną. Wszystko po to, aby dać ciągłość ludzkiemu gatunkowi. Nic w życiu tej młodej dziewczyny nie było normalne, jej przyjaciółką był hologram Holly. Jego piloci znali Ewę przez niemal przez całe jej życie, chociaż nigdy fizycznie jej nie spotkali. Bram jest mężczyzną, z którym najlepiej się rozumiała, jego wersję Holly najbardziej lubiła, a kiedy w końcu udało im się spotkać, wszystko się zmienia. Ewa interesuje się nim bardziej niż powinna, dlatego też zrobiła wszystko, aby odzyskać kontrolę nad swoim życiem. W taki właśnie sposób młoda, szesnastoletnia dziewczyna ucieka wspólnie z Bramem, chłopakiem, do którego coś poczuła. Co czeka ją poza kopułą? Czy znajdą miejsce, gdzie będą bezpieczni? Ewa walczy o swoją wolność, życie, o swoje podstawowe prawa. Poza kopułą świat jest bardziej brutalny, mroczniejszy, czy jest gdziekolwiek miejsce, gdzie z Bramem będą bezpieczni?

„Nova Eva. Iluzja” to udana kontynuacja, a zarazem poszerzenie przedstawionego świata. Mamy tutaj walkę pomiędzy rebeliantami, a Organizacją Zapobiegania Zagładzie, w głowie rodzi się zasadnicze pytanie. Komu tutaj można zaufać? Kto działa dla ludzkości, a kto przeciwko niej? Życie z widmem ciągłego pościgu, oddechu prześladowców na plecach nie należy do łatwych. Bohaterka zamieniła jedno więzienie na kolejne, wydawać by się mogło, że nigdzie nie ma dla nich miejsca, aby mogli żyć w spokoju. „Nova Eva. Iluzja” jest powieścią o wiele bardziej dopracowaną, dzięki niej wszystko zaczyna bardziej się da nas klarować. Czekając na kontynuacje miałam nadzieję, że się pojawi i będę mogła dowiedzieć się, co dalej się stanie z Ewą, czy będzie miała szansę na szczęście?

,,Nowa Ewa: Iluzja" to elektryzująca dystopijna opowieść o ostatniej dziewczynie na świecie, ale i nie tylko. To też historia o wolności, ucieczce oraz o cudownej miłości i nadziei.

Życie Ewy po ucieczce  z Wieży diametralnie się zmienia. Nie ma już rutyny, iluzji świata czy różnych projekcji. Od teraz dziewczyna poznaje prawdę i smak wolności oraz niejako władzy. Zmienia się i znajduje szczęście... ale jak długo to wszystko potrwa? Organizacja Zapobiegania Zagładzie nie poprzestanie jej szukać, dopóki nie odzyskają swojej Zbawicielki. Dopóki znowu nie przejmą nad nią kontroli. Co zatem zrobi Ewa? I jak rozwinie się jej relacja z Bramem?

Świetna, niesamowita i bombastyczna! Tak powinno się określać tę książkę. Książkę, która u nas jest niestety bardzo niedoceniana. Czekałam na drugą część aż dwa lata i cieszę się, że wydawnictwo w końcu ją wydało. Nie dość, że okładka jest przepiękna, to wnętrze zaskakuje i nie ma tam syndromu ''zapychającego drugiego tomu''. Ewa się pięknie rozwija, dojrzewa i sama zaczyna snuć plany oraz chce w końcu za siebie decydować. Nie chce być zdana na innych, nawet na Brama, co mnie nieco zaskoczyło.

Ogólnie mogę powiedzieć, że powieść w głównej mierze pokazuje to, co inni robią aby dojść do celu.  Bohaterowie bardzo często stąpają po cienkiej linii tego, co powinno się zrobić, a ich własnymi przekonaniami. Przez to, wielokrotnie muszą postępować wbrew sobie, aby dotrzeć do prawdy. Choć nieraz nie jest to łatwe, co pokazuje w głównej mierze przykład Michaela, który musiał się dopuścić okropnych rzeczy, aby przeżyć i zdobyć kluczowe informacje.

Oprócz tego, w książce pojawia się wiele nagłych zwrotów akcji. Jeden, który najbardziej ukuł mnie w serduszko, to ten w którym jedna z ważniejszych osób dla Ewy dopuszcza się paskudnej zdrady przez zazdrość. I chodź chciałabym więcej opowiedzieć o tym, to nie mogę. Chcę, abyście sami przekonali się, co ta zdrada spowodowała. 

,,Nowa Ewa: Iluzja" to wspaniała powieść, której końcówka rozpiernicza system. I to dosłownie. Sądziłam, że prawdziwe kłamstwa zostały już dawno odkryte... ale nie! Tego tam jest więcej. A na ostatniej stronie... to co tam się wyprawiało. Ah! Naprawdę nie mogę się doczekać finałowego tomu. Mam nadzieję, że okaże się tak dobry jak ten, który dostaje ode mnie 9/10.

Chyba nie muszę tego nawet pisać, że do przeczytania tej książki skłoniła mnie cudowna okładka:-) Jednak aż brakuje mi słów, by opisać jej wnętrze... Naprawdę przepiękna, praktycznie wszystko tutaj było naj. Najbardziej wciągająca, bo od razu poznajemy pewien sekret, który skojarzy wam się z filmem Forest Gamp. Ujrzymy punkt widzenia mężczyzny, kiedy to będzie nam tłumaczył, że dziewczyna przetrzymywana w tym świecie jest im bardzo potrzebna. Celowo ukazywali jej świat z najpiękniejszej perspektywy, by tylko zechciała im później pomóc. Niestety nic nie idzie po ich myśli. W kamerze zauważają, że trzyma coś w dłoni. To rzecz, której w żaden sposób nie powinna przy sobie mieć. Wtedy dochodzi do nich, że ona się wszystkiego domyśliła, tylko nie wiedzą kto jej w tym wszystkim pomagał. Następnie czytamy o tym jak ucieka, tylko następuje zmyłka, bo biegną za jej hologramem. Tylko jeden mężczyzna ją dostrzega. Ten, który był jej strażnikiem. To ten, który zobowiązał się ją bronić. To ten, który zatracił gdzieś resztki przyzwoitości i zwyczajnie coś do niej poczuł...

Rozdział kończy obietnicą, że ją znajdzie. Tymczasem patrzy jak ona skacze w przepaść z bardzo wysokiej wieży...

Kochani, emocje są tu na pierwszym planie. Napisana stylem niezwykle prawdziwym, lekkim i takim magicznym. Nie można się od niej oderwać, to uczucie czujemy całą sobą. Hipnotyzuje nas do tego stopnia, że przestaje interesować nas fakt sztucznego świata w którym żyła, a bardzo pragniemy poznać powód dlaczego tam się znalazła i czy ten mężczyzna od początku darzył ją sympatią, czy pojawiła się dopiero z czasem. No i kim była, że ludzie postanowili ją tam zamknąć? Dodam wam tylko, że osoba z którą uciekła jest bardzo bliska jej sercu. Ona nie ma pojęcia, że gdzieś tam krąży ktoś, kto ma według niej niecne plany, bo to, że jest nią zauroczony, wcale nie oznacza, że chce dla niej dobrze.

A teraz pytanie dla was:

Jak byście się czuli, kiedy okazałoby się, że jesteście jedyną osobą, która może przedłużyć gatunek ludzki?