Nowele

„CYKL DEMONICZNY” Petera V. Bretta, to zbiór wielu opowieści i historii osadzonych w świecie opanowanym nocami przez przerażające potwory, z którymi to walczą ludzie za pomocą miecza, magii, wiary w bogów. Liczy on sobie kilkanaście pełnowymiarowych powieści, jak i też i kilkadziesiąt opowiadań poświęconych losom bardziej lub nieco mniej znanych nam bohaterów. I to właśnie te wszystkie opowiadania ukazały się w naszym kraju na kartach znakomitego zbioru pt. "Cykl demoniczny. Nowele”, jak to ukazał się właśnie nakładem Wydawnictwa Fabryka Słów. Zapraszam do poznania recenzji tej pozycji.

Wiele z tych historii już znamy, ale są tu także i nowe mini opowieści - na czele z „Kruchymi ciastkami i szponami demona”, gdzie to poznajemy losy Selii Baren, która to wiodąc spokojne życie w Potoku Tibbeta już po tym, gdy wojna z demonami została wygrana, musi zmierzyć z zagadkową śmiercią człowieka, którego to okaleczone ciało wskazuje na atak nocnego demona...

Oczywiście innych opowiadań jest tu mnóstwo - m.in. „Złoto Brayana”, gdy oto Arlen odnajduje swoje przeznaczenie, odkrywa drzemiącą w nim moc i decyduje o tym, jak będzie wyglądać jego życie...; kolejno opowiadanie „Ragen”, gdy to osierocony Briar znajduje tak naprawdę nowego ojca w osobie starego posłańca – Ragena właśnie; czy też opowiadanie o tytule „Święto w Potoku Tibbeta”, w którym to podczas trwającego zimowego przesilenia młody Arlen Bales musi zmierzyć się z przerażającym atakiem potworów...

Oczywiście tych opowiadań jest mnóstwo - każde ciekawe, każde przedstawiające znajome nam miejsca, znajomych bohaterów i znajome wydarzenia, które w mniejszym lub większym stopniu wpłynęły na cały świat tej fantastycznej, ale też i jakże mrocznej rzeczywistości. I to jest rzeczą znakomitą, że oto możemy odbierać ten zbiór opowiadań na dwa sposoby - pierwszy, będący sentymentalnym powrotem do tych wszystkich opowieści i książek, które nierzadko z naszej dzisiejszej, już starszej perspektywy wybrzmiewają nieco inaczej..., ale też i na drugi sposób, gdy po prostu nie znamy lub też już nie pamiętamy tych wszystkich mini opowieści, co gwarantuje nam znakomitą, zawsze zaskakującą i porywającą bez reszty, lekturę.

Świetnym pomysłem autora - być może wydawcy, było uporządkowanie tych opowiadań względem kolejnych podcykli tej wielce rozbudowanej serii fantasy, dzięki czemu mamy tu swego rodzaju podział pod kątem chronologii, geografii, ale też i najważniejszych bohaterów - m.in. Arlena, Briara, czy też Selii. To daje klarowność całości lektury, łatwość odnalezienia się w niej, ale też i możliwość, by podzielić sobie tę książkę na konkretne części, których stopniowe odkrywanie niesie naprawdę wielką frajdę. Poza tym nic tak nie cieszy, jak możliwość swego rodzaju dorastania, czy też dojrzewania do roli wybrańca, u boku naszych ulubionych bohaterów.

To wspaniała rozrywka, którą znaczą podróże do niezwykłych miejsc, zawsze fascynujące i wciąż do końca nieodgadnione spojrzenia na magię Krasji i innych zakątków tego niezwykłego świata, jak i oczywiście liczne sceny walki, których mamy tu mnóstwo - czasami z udziałem jednego lub dwóch bohaterów, czasami na polu wielkich, iście epickich bitew. Jednakże w tych opowiadaniach jest coś jeszcze - zwykłe, jak na te realia, codzienne życie z bólem, tęsknotą, samotnością, ale też i np. miłością, na czele. I to wyróżnia te opowiadania względem całych powieści, że właśnie tej codzienności mamy tu jakby więcej.

I można pokusić się o stwierdzenie, że oto jeśli chcemy w pełni poznać, zrozumieć i „przeżyć” literacki „Cykl demoniczny” Petera V. Bretta, to musimy poznać te wszystkie znakomite opowiadania, które po prostu go dopełniają, czynią kompletnym. Oczywiście niektóre z tych historii zachwycą nas w większym stopniu, inne nieco mniej, ale każdą charakteryzuje wysoki, literacki poziom, jak i każda z nich ma w sobie coś szczególnie intrygującego. I to też gwarantuje nam tu świetną rozrywkę w klimatach mrocznego fantasy, której to grzechem byłoby sobie odmawiać. Poza tym jakże odmówić tak pięknemu wydaniu książki z klimatycznymi ilustracjami Dominika Brońka, na czele?

Słowem podsumowania – zbiór opowiadań „Cykl demoniczny. Nowele”, to rzecz niezwykle interesująca, klimatyczna, napisana w świetny sposób i przede wszystkim konieczna w tym, by móc docenić pełnię tej fantastycznej twórczości Petera V. Bretta. I dlatego też ze swej strony gorąco polecam i zachęcam was do sięgnięcia po ten tytuł.

Q: Lubicie wszelkiej maści dodatki, rozszerzające książkowe uniwersum czy uważacie je za zbędne?

Szczerze mówiąc, osobiście lubię poboczne historie o ciekawych bohaterach z głównej serii czy luźne opowiadania dziejące się w świecie, który pokochałem. I jest to pewnie jeden z powodów, dla którego tak bardzo spodobały mi się "Nowele" od Petera V. Bretta. Zacznę od tego, że Cykl Demoniczny uwielbiam, choć go nie skończyłem, przez brak czasu w tamtym czasie, a jak porzucę serię to ciężko mi do niej wrócić. Stąd liczyłem, że "Nowele" będą takim moim natchnieniem do powrotu do świata z otchłańcami i chyba tak się stanie, bo mam ogromną ochotę na powrót do głównej serii.

"Nowele" to luźne opowiastki o pobocznych, drugo- może nawet trzecioplanowych postaciach oraz usunięte sceny z książek, ale bardzo komfortowo mi się to czytało i to do tego stopnia, że całość, czyli prawie 700 stron przeczytałem w 2 dni, z czego 400 pierwszego dnia, siedząc do 2 w nocy. Jak się już wciągnąłem w ten klimat to kompletnie nie chciałem odkładać tej książki. Niby nie są to jakieś historie, które bardzo rozszerzają uniwersum (choć wprowadzają nowy rodzaj otchłańca), ale po prostu mega przyjemnie się je czyta i poznaje poboczne losy bohaterów (np. przygody Arlena, gdy uczył się na Posłańca).

Nie wiem ile z tych opowiadań było w poprzednim wydaniu, ile jest tu nowych, choć wiem, że część z nich była już znana polskim fanom twórczości Bretta. Dla mnie było to coś całkowicie nowego i bardzo wciągającego. Niby fabuła nie dorównuje głównym cyklom, ale po prostu jest to komfortowa, luźna lektura i delikatne rozszerzenie tego świata.