Ogon skorpiona

Swoją czytelniczą przygodę z pisarskim duetem Douglas Jerome Preston & Lincoln Child rozpocząłem od trzeciej części przygód pani archeolog Nory Kelly oraz agentki specjalnej FBI Corrie Swanson czyli od książki „Diabelska góra”. Lektura na tyle mnie zaciekawiła, że postanowiłem zapoznać się z wcześniejszą częścią. Wybór a raczej traf, że w bibliotece akurat była część druga czyli „Ogon skorpiona”

Tym razem agentka Swanson wezwana została do interwencji podczas której miejscowy szeryf postrzelił nielegalnego poszukiwacza artefaktów w opuszczonym, wymarłym miasteczku dawnych poszukiwaczy złota Wysoka Samotnia na pustyni stanu Nowy Meksyk. Na miejscu odkrywa zmumifikowane zwłoki mężczyzny. O odkopanie i zabezpieczenie mumii prosi archeolog Norę Kelly. Po przetransportowaniu odkrycia do laboratorium FBI rozpoczyna się śledztwo. Smaczkiem jest bliskie sąsiedztwo poligonu na którym testuje się amerykańską broń jądrową.

„Ogon skorpiona” to ciekawa lektura z pomysłowo splecionymi wątkami kryminalno-przygodowo-archeologicznymi. Sporym mankamentem są częste przestoje akcji i spowodowane tym znaczne spowolnienie fabuły. Jednak jako lekkie i wciągające czytadło nie zmuszające za bardzo do myślenia podczas czytania nadaje się znakomicie.

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Ogon skorpiona pisarskiego duetu Douglas Preston - Lincoln Child. To druga odsłona serii z archeolożką Norą Kelly w roli głównej. Oznacza to nic innego niż to, że ponownie przemówią kości. Ku mojemu zaskoczeniu w powieści pojawiła się agentka FBI Corrie Swanson znana czytelnikom ze Starych kości. Została ona wysłana do Nowego Meksyku, gdzie w piwnicy domu położonego w zapomnianej górskiej osadzie odnaleziono zmumifikowane zwłoki mężczyzny sprzed pięćdziesięciu lat. Co ciekawe na jego twarzy zachował się potworny grymas bólu, a obrażenia widoczne na jego ciele były bardzo nietypowe. Smaczku całej historii dodaje fakt, że przy denacie odnaleziono artefakt, który byłby nie lada gratką dla poszukiwaczy skarbów. W celu wyjaśnienia tej zagadkowej sprawy Nora Kelly i Corrie Swanson ponownie połączą siły. Ich silne charaktery i wzajemne animozje dadzą o sobie znać i tym razem. Jak potoczy się ich współpraca? Czy uda im się ustalić kim był mężczyzna, którego zwłoki odnaleziono w tym przedziwnym i zapomnianym przez świat miejscu? Odpowiedzi czekają na kartach powieści. Nie pozostaje mi nic innego jak polecić Wam drugą część tej niezwykłej serii. Niesztampowi, silni bohaterowie i ciekawa zagadka kryminalna to nie są jedyne atuty tej książki. Niepowtarzalny klimat miejsca akcji i elementy jak z filmu przygodowego dodają powieści pikanterii. Na pewno sięgnę po kolejne części tego cyklu.

Kto z Was ma sentyment do filmów z Indianą Jonesem? Ja co jakiś czas odświeżam sobie jego przygody, a moją ulubioną częścią są „Poszukiwacze zaginionej Arki”, którą mogłabym oglądać bez końca.

Czemu o tym wspominam? Bo powieści autorstwa znanego duetu pisarskiego Preston i Child swoim przygodowym klimatem, zamkniętymi na kartach tajemnicami z przeszłości i dynamiką akcji dostarczają podobnych emocji. Po pierwszej części „Stare kości”, którą pochłonęłam w jeden wieczór od razu sięgnęłam po kontynuację „Ogon skorpiona”, bo od tych historii po prostu nie można się oderwać, a bohaterki – agentka FBI Corrie Swanson i archeolożka Nora Kelly są ich motorem napędowym.

Tej parze ponownie przyjdzie razem współpracować przy odkrytych w porzuconym górniczym miasteczku poszukiwaczy złota w Nowym Meksyku zmumifikowanych szczątkach mężczyzny. Ich wzajemne animozje jedynie podkręcają atmosferę, która dzięki kolejnym odkryciom robi się naprawdę gorąca. Sięgające dalekiej przeszłości walki plemienne, złote artefakty, pierwsze testy nuklearne i legenda o zakopanym skarbie sprawiają, że podążamy kolejnymi tropami z zapartym tchem.

Smaczku dodaje postać przystojnego szeryfa, który niczym legendarny Wyatt Earp nieraz będzie musiał użyć swoich rewolwerów i cóż, uczyni to nie bez pewnej przyjemności.

I ponownie jak w części pierwszej, tak i tym razem przemawiają kości, które w odpowiednich rękach opowiadają swoją historię lepiej niż żywy człowiek. Bo nie kłamią. A opisy rozległych pustyń, wzgórz, kanionów, górniczych miasteczek-widm przenoszą nas w mało dostępne rejony Nowego Meksyku, fascynując wyjątkowością i odkrywając swoją historię.

Poszanowaniu prawa i tradycji autorzy przeciwstawiają dążenie do celu dosłownie po trupach. Napędzani chciwością ludzie nie cofną się przed niczym, gdy tymczasem inni poświęcą wszystko w imię przyjaźni. Bo to nie tylko pełna zwrotów akcji, czasem zabawna powieść przygodowa. Autorzy dużą wagę przykładają do rysu historycznego, istotnych i ponadczasowych wartości i skrupulatnie oddają szczegóły pracy archeologa i antropologa kryminalistycznego. Przy jej lekturze można nie tylko świetnie się bawić, ale i dużo dowiedzieć.

Mi przyniosła ogromną satysfakcję, zaspokoiła sentyment do przygód w stylu Indiany Jonesa i pozostawiła głód kolejnych, podobnych historii. Mam nadzieję, że szybko kolejna powieść z Corrie i Norą pojawi się już wkrótce.

„Ogon skorpiona” to gratka dla wszystkich miłośników pełnych akcji thrillerów policyjnych i przygodowych historii, w których tajemnice z przeszłości łączą się z aktualnymi sprawami. Mimo że jest to drugi tom serii, to od razu zaznaczam, że fabuły są odrębne i jak najbardziej można czytać je samodzielnie.

Młoda agentka FBI wraz z doświadczoną archeolożką po raz kolejny połączyły siły, aby rozwikłać skomplikowaną kryminalną zagadkę. Tym razem próbują dowiedzieć się, kim był człowiek, którego zmumifikowane zwłoki sprzed pół wieku zostały przypadkowo odnalezione w opuszczonej górskiej osadzie. Zachowany przerażający grymas bólu na twarzy denata oraz dziwne obrażenia powodują szereg domysłów. Dodatkowo przy mężczyźnie znaleziony zostaje cenny artefakt, będący na celowniku łowców skarbów. Szybko okazuje się, że niezidentyfikowane ciało to dopiero początek żmudnego, zataczającego coraz szersze kręgi śledztwa.

Duet autorów udowodnił, że thrillery w „amerykańskim stylu” nie muszą być przeszarżowane, z fabułą oderwaną od rzeczywistości. „Ogon skorpiona” to więc nie tylko solidna rozrywka, ale także spojrzenie na skomplikowaną historię Stanów Zjednoczonych i konflikt osadników z rdzenną ludnością. Atutem jest również umiejętne budowanie napięcia i atmosfery – udało się uniknąć przestojów akcji oraz nic niewnoszących opisów. Czytając tę książkę, łatwo przenieść się wprost na opuszczone, piaszczyste tereny, odczuwając niebezpieczeństwo i emocje na własnej skórze. Jeśli kiedyś marzyliście o przygodzie w stylu Indiany Jonesa, to ten tytuł zdecydowanie Was nie zawiedzie. Zabrakło mi jedynie dopracowania charakterów poszczególnych postaci – są raczej płaskie, niewyróżniające się na tle typowych bohaterów thrillerów. Całość wypada jednak bardzo dobrze, niczym kino akcji z najwyższej półki, a zakończenie, w którym wszystkie puzzle wskakują na swoje miejsce, dostarcza wiele satysfakcji.

Drugi tom cyklu z Norą Kelly czyli "Ogon skorpiona" jest zdecydowanie kontynuacją "Starych kości", ale czytać można na spokojnie w dowolnej kolejności, nie ma problemu żeby zrozumieć o co chodzi i nie grozi czytelnikowi pogubienie się w zawiłościach zahaczających o poprzednią część. JA po nią sięgnęłam ze względu na to, że czytałam pierwszy tom, który mi się podobał i wchodził mocno w moje ulubione rejony, czyli śledztwa FBI. Tutaj też szumnie zapowiadano, że ponownie spotkam agentów, więc nie mogłam sobie odmówić. Zwłaszcza, że duety w literaturze, to zdecydowanie to, co lubię sprawdzać!

Preston i Child nie od dziś tworzą razem thrillery przygodowe i do tej pory wychodziło im to naprawdę dobrze, choć zdarzały się momenty, kiedy miałam ochotę zacząć rwać włosy z głowy czytając ich pomysły. Ale tak to już jest z duetami, gdzie trzeba pójść na jakiś kompromis lub pisać na zmianę. Jednak Nora Kelly w pierwszej części wydawała mi się świetną postacią, dobrze wykreowaną, taką z krwi i kości. Czy drugi tom utrzymuje poziom?

Nasza główna bohaterka Nora ma tym razem współpracować z Corrie, agentką FBI, która wcześniej nieco dała ciała i teraz potrzebuje sama sobie udowodnić, że to był jednorazowy błąd. Wtedy doszło do rozlewu krwi, więc wyrzuty sumienia nie dają jej spokoju. To nie ich pierwsze wspólne rodeo, bo miały już okazję razem pracować. A mają one za zadanie stwierdzić co było przyczyną zgonu mężczyzny, którego ciało zmumifikowane znaleziono pięćdziesiąt lat po jego śmierci. W tym momencie zaczyna się jazda bez trzymanki niczym z Indianą Jones, bo odkrywamy razem z bohaterkami mnóstwo tajemnic! Górnicza osada, która nie widnieje w przewodnikach, łowcy skarbów i trup, który kryje wiele sekretów. No i oczywiście sam skarb... a na jego tropie nasze dwie bohaterki.

To taka powieść, z której faktycznie wyszedłby niezły film przygodowy. Dzieje się bardzo dużo, ale za to czyta się lekko i szybko mknie się przez akcję. Nie ślimaczy się, nie ma się wrażenia, że znów pełno opisów, których mogłoby nie być. A bohaterki, znane jeśli czytało się poprzedni tom, faktycznie nadal są charakterne i uparte.

Choć nie spodziewałam się, że dostanę Indiana Jones'a na tacy w kobiecym wydaniu, to faktycznie nie da się przy tej książce nudzić i aż chciałoby się zobaczyć ekranizację pełną efektów specjalnych. Zwłaszcza, że zagadka wcale nie jest tak prosta do rozwikłania, jak by się mogło na początku wydawać. Zakończenie jest zaskakujące, niby zamknięte, ale zostawiające nadzieję, że będą tworzone kolejne części.

Już nie wspominając o tym, że w trakcie czytania zupełnie zapomniałam, że to duet stworzył tę fabułę, co uważam za wielką zaletę.

Seria o archeolożce Norze Kelly i młodej agentce FBI Corrie Swanson pióra Douglasa Prestona i Lincolna Childa to ich nowy wspólny projekt pisarski. W 2022 roku w Polsce ukazał się tom pierwszy pt. „Stare kości”, rok później premierę miał tom drugi pt. „Ogon Skorpiona”. I ja właśnie zaczęłam od tej drugiej. Historia toczy się w Nowym Meksyku, w opuszczonym górniczym miasteczku jeden z szabrowników, poszukiwaczy skarbów, odkopał zwłoki. Zagadka kryminalna skupia się na tym odkryciu, bohaterki mają za zadanie dowiedzieć się kim był mężczyzna, czego tam szukał i jak, i dlaczego zginął. A nie jest to zadanie łatwe! Jest mało poszlak, dużo bardzo różnorodnych domysłów. Akcja toczy się przyjemnie dynamicznym tempem, skupiona jest na odkrywaniu tajemnic przeszłości, a więc i pozbawiana specjalnej brutalności czy krwawości. Miejsce akcji to jeden z największych plusów powieści – nasuwa skojarzenia z westernem i z Indiana Jones i obydwa mają gdzieś tu swoje uzasadnienie, co dodatkowo dodaje lekturze fajnego smaczku. Teren odludny, gorący, z górami w tle i pustynią, której tereny zagospodarowano na użytek wojska amerykańskiego. Co jednak było tam wcześniej? Bardzo podobało mi się to tło przeszłości, pełne legend o zaginionych skarbach i tajemnic. Obydwie postacie kobiece zbudowane są na zasadzie kontrastu, są przyjemne i żywe. Naprawdę dobrze się przy tej książce bawiłam!