Operacyjniak

W książce Ksycki i Łańko na przykładzie kilku spraw ukazują nam pracę policjantów z pionu operacyjnego z bliska. Nie jest to łatwa i bezpieczna praca (służba) za biurkiem, choć policjanci o wiele za dużo czasu tam spędzają. Wiąże się ona z dużą ekspresyjnością oraz gotowością do podejmowania ryzyka. A to ostatnie nie zawsze się opłaca, czego dowodem są wywiady z policjantami zawarte w tej książce.

Autorzy nie upiększają na siłę zawodu policjanta operacyjnego próbując zyskać w oczach społeczeństwa, czego chyba najbardziej się obawiałam. W tej książce z gatunku true crime odnajdziemy pozytywne jak i negatywne cechy zawodu. Nie znajdziecie tu jednak dużych, głośnych spraw. To nie tym oni się zajmują. Przeczytacie jednak o tym jak istotni są informatorzy, jak ciężko udowodnić winę, ale też jak łatwo coś komuś 'przyklepać' oraz jak rutynowe działania przynoszące sukcesy mają wielki wpływ na naszą codzienność.

Z "Operacyjniaka" wyłania się obraz policjanta balansującego na cienkiej linie praworządności. Krok do przodu, krok do tyłu, a wystarczy jeden zły, umyślny czy nie, aby życie przybrało inny obrót...

Nie jestem szczególną fanką fabularyzowania true crime'u. Wiem, że czasem łatwiej przekazać pewne treści w taki sposób, ale wolę jednak naszpikowany faktami reportaż niż takie krążenie wokół tematu i uzupełnianie wszelkiego rodzaju luk zgodnie z fantazją autora. Bardziej skupiam się wtedy na zastanawianiu, gdzie dokładnie przebiega granica między fikcją a rzeczywistością, a nie na samej sprawie.

"Operacyjniak" to książka, która pod tym względem pozytywnie mnie zaskoczyła. Adrian Ksycki i Michał Łańko zdecydowali się na fabularną formę, obsadzając w głównej roli Młodziana, ale nie po to, by koloryzować opowieść, lecz by w ten sposób pozwolić nam zajrzeć za kulisy pracy policji bez zdradzania wrażliwych informacji.

Niby wszyscy wiemy, że książki i filmy mocno zakłamują rzeczywistość pod kątem wszelkiego rodzaju śledztw. Dotyczy to już choćby tego, że rzadko w ogóle wspomina się o tym, że w policji są różne piony i dopiero ich połączone siły mogą wypracować pożądane efekty, czyli rozwiązanie sprawy i ujęcie sprawcy - nie robi tego ekscentryczny komisarz w pojedynkę.

Autorzy zabierają nas do Słupska i relacjonują kilka głośnych spraw z tego regionu od tej strony, o której z reguły zupełnie nie mamy pojęcia. Podobało mi się to, że przy okazji nie starali się gloryfikować "operacyjniaków" - czytelnik sam może wyciągnąć wnioski dotyczące tego, jak trudna i mozolna jest ich służba.

Rozdziały poświęcone konkretnym śledztwom uzupełniają takie, w których Adrian Ksycki przeprowadza wywiady z byłymi funkcjonariuszami. Można w nich wyczuć pewne rozgoryczenie związane z powodami odejścia, gdyż te były dość podobne. Nasuwa mi się tu smutny wniosek związany z obsadzaniem stanowisk kierowniczych, ale ten problem nie dotyczy tylko policji.

Mogłabym pisać o tej książce w samych superlatywach, gdyby nie to, że redakcja i koreta nieco zawiodły. Pojawiły się literówki, błąd fleksyjny, a nawet zabrakło fragmentu tekstu z jednym z rozdziałów. Z reguły przymykam na to oko, ale tutaj tych potknięć było za dużo.

"Operacyjniak" to naprawdę wartościowa pozycja, jakiej potrzebowaliśmy na naszym rynku. Fanów prawdziwych zbrodni nie trzeba pewnie zachęcać do lektury, a tych, którzy wolą fikcję, zapewniam, że warto sięgnąć po tę książkę, gdyż czyta się ją jak powieść kryminalną, a przy okazji można się sporo dowiedzieć o pracy policji. Adrian Ksycki i Michał Łańko oddali w nasze ręce znakomite dzieło.

Moje 10/10.

Ta książka to coś nowego w odróżnieniu to książek, które czytałem do tej pory. Dlatego to nie będzie klasyczna recenzja. Jej po prostu nie da się opowiedzieć, za to zachwyty nad praca w nią włożoną można opisywać w nieskończoność.

Pierwsze słowo jakie kojarzy się po ukończeniu ostatniej karty książki?

AUTENTYCZNOŚĆ.

Nie znajdziecie tu historii, które zrodziły się w wyobraźni autorów: super glin, nierealnych akcji policyjnych czy spektakularnych strzelanin, pościgów i ucieczek.

Znajdziecie tu prawdziwe zbrodnie i sprawy kryminalne, które jakiś czas temu odbywały się na terenie działania Komendy Powiatowej Policji w Słupsku. Warto w tym momencie wspomnieć, że autorzy zmienili nazwiska osób (sprawców i poszkodowanych) – z oczywistych powodów.

„Operacyjniak” to połączenie klasycznego True Crime z elementami wywiadu. Gdy tylko poznacie konkretną opisaną sprawę wtedy do „akcji” wchodzą funkcjonariusze Wydziału Kryminalnego, którzy w formie wywiadu opowiadają o swoich doświadczeniach, które mieli podczas niewątpliwie trudnej służby.

Ta książka musiała powstać. Każdy kto zna trud jaki wkładają w codzienną służbę funkcjonariusze operacyjni, po przeczytaniu utwierdzi się tylko w swojej wypracowanej opinii. Ci, którzy nie wiedzą za dużo o codzienności „kryminalnych” będą mieli szansę poznać ten specyficzny rodzaj służby bliżej i mam nadzieję docenić ich jako specjalistów w swoim fachu.

Drodzy autorzy – kawał dobrej roboty.

Wam, Czytelnikom polecam serdecznie. Gwarantuję Wam – czegoś takiego jeszcze nie czytaliście.

Kiedy dowiedziałam się, że książka ta jest efektem współpracy byłego policjanta z twórcą kryminałów pomyślałam, że musi być naprawdę ciekawa. Muszę przyznać, że się nie zawiodłam.

Książka ta ma według mnie bardziej formę reportażu, niż ciągnącej się fabuły z wieloma wątkami. Wszystko jak w życiu jasno i konkretnie. Dodatkowo przepleciona jest wywiadami z policjantami co tylko dodaje smaku. Choć główny bohater został stworzony na potrzeby tej książki, to jednak czuć, że faktycznie wydarzenia są na faktach.

Jeśli więc chcesz poznać pracę operacyjnych od podszewki, dowiedzieć się jakie mają warunki (sikanie do butelki),bądź z jakimi koszmarami muszą się mierzyć (nie będę zdradzać fabuły, ale nic przyjemnego) to ta książka jest dla ciebie.

Książkę czyta się naprawdę błyskawicznie, można zastanowić się, ile takie osoby muszą poświęcić dla dobra śledztwa i jak niesprawiedliwie potrafią być potraktowane. Myślę też, że możemy zdać sobie sprawę ile wysiłku i umiejętności trzeba mieć, aby zebrać dowody na bandytów.

"Operacyjniak" to pozycja obowiązkowa dla miłośników literatury true crime oraz osób zainteresowanych kulisami pracy policyjnej.

„Operacyjniak”, czyli ukazanie od kuchni tego co dla wielu pozostaje nawet poza wyobraźnią.?Autorzy prezentują rzeczywistość funkcjonariuszy pracujących wśród najgroźniejszych przestępców, rzeczywistość bardzo brutalną. W moich oczach ta książka głównie opowiada o cenie, cenie jaką ponoszą bohaterowie w ramach swoich działań operacyjnych.

Bardzo spodobało mi się, że ta książka nie jest laurką, bo pisze zarówno o spektakularnych sukcesach jak i mniej chwalebnych porażkach. Ksycki i Łańko ukazali mi surowe realia pracy policji bez zbędnej idealizacji i lukrowania, bohaterowie reportażu to zwyczajni ludzie (może odporność na stres nieco większą mają) pełni sprzeczności, którzy muszą radzić sobie z nieustannym napięciem, moralnymi dylematami i wpływem swojej pracy na życie prywatne, a postawienie jasnych granic nie zawsze jest łatwe.

Ta książka ukazuje też sporo mrocznej strony pracy w policji, jednak nie jest to bezpośrednio związane z przestępcami, ponieważ dla mnie mroczną stroną okazało się funkcjonowanie samego systemu, jego ograniczenia i wszelkie próby jego zmian.

Spodobał mi się styl, w jakim książka została napisana, ponieważ jest bardzo bezpośredni i znakomicie komponuje się z tematyką, autorzy nie stronią od ostrego języka, ale w sposób dodający książce kolorytu i autentyczności. Sporym zaskoczeniem było bardzo obrazowe przedstawienie policyjnych akcji i śledztw, które zdecydowanie pozwoliły mi poczuć klimat przedstawionego świata.

Słowem podsumowania, „Operacyjniak” to świetny reportaż, który ukazuje czytelnikowi brutalną rzeczywistość pracy operacyjnej. Każdy, kto chociaż trochę interesuje się kryminologią, systemem sprawiedliwości będzie się czuł podczas czytania jak u siebie, bo ten reportaż nie tylko angażuje, ale też skłania do refleksji nad kondycją polskiego wymiaru sprawiedliwości i tym, czym jest prawdziwa służba.