Paragraf na miłość

Gdy sięgnęłam po tę książkę nie mogłam się oderwać. Myślę, że to ciekawe charaktery postaci oraz obietnica jakiejś intrygi sprawiały, że chciało się czytać więcej i więcej.

Mamy tu dwoje prawników, którzy są zatrudnieni do jednej sprawy. Piotr zajmuje się głównie prawem gospodarczym, a firma klienta współpracuje z jego kancelarią od lat. Kiedy klient zostaje oskarżony o gwałt naturalne jest, że zajmuje się tą sprawą. Judyta jest kuzynką żony oskarżonego, trudno jest więc jej odmówić rodzinie, zajmuje się głównie prawem karnym. Oboje są świetnymi prawnikami, a przy okazji wpadają sobie w oko. To właśnie motyw przewodni tej książki, czyli wspólnie spędzony czas Piotra i Judyty i to jak powoli zadurzają się w sobie. Na początku bardzo przyjemnie się to czytało, ale w końcu zaczęło brakować jakiegoś wow, gdyż w sprawie karnej też praktycznie nic się nie działo. Dopiero na samym końcu książki, okazało się że Piotr nie był całkowicie szczery w stosunku do Judyty i zataił przed nią pewne informacje. Czy mimo wszystko miłość zwycięży? Mam wrażenie, że dopiero jak zaczyna robić się ciekawie książka się kończy. Nie lubię gdy w książce cały główny wątek pozostaje nierozstrzygnięty. Na szczęście mam kolejną część, ale gdyby nie to byłabym sfrustrowana.

Twórczość Pani Natalii kojarzy mi się z powieściami, których akcja dzieje się górach. Tym razem autorka postanowiła pokazać nam kulisy zawodu prawnika. Ale spokojnie, nie będzie tutaj za dużo prawa i artykułów. Będą za to ciekawe postacie, które potrafią rozbawić, ale również zdenerwować.

Judyta to pani mecenas, której życie nie rozpieszczało. Ojciec odszedł do innej kobiety, z którą miał dziecko. Jej młodszy brat, Michał to facet, który potrafi wpakować się w niejedne kłopoty. Pomimo trudnej sytuacji w rodzinie, Judyta spełnia się zawodowo. Jest również właścicielką ciętej riposty. Jej wypowiedzi nie raz mnie rozbawiły.

Piotr jest również prawnikiem. Poznaje Judytę gdy wspólnie mają bronić Mariusza, męża koleżanki pani mecenas. Mężczyzna oskarżony jest o gwałt. Czy dwóch prawników będzie umiało ze sobą współpracować? Przekonacie się sami.

Pani Natalia posiada niezwykle lekkie pióro. Uwielbiam jej styl pisania, który sprawia, że przez książkę wręcz płynie się. „Paragraf na miłość” to powieść, która porwała mnie od pierwszych stron. Bardzo polubiłam zarówno Judytę jak i Piotra. Stanowili świetny duet. Autorka zadbała o to by nie było zbyt za słodko i mdło w tej historii i dlatego wprowadziła poboczny wątek dotyczący brata Judyty.

Tempo akcji jest takie jakie lubię. Nie za szybkie i nie za wolne. Natomiast zakończenie sprawie, że na już potrzebna jest kontynuacja. To co wydarzyło się w ostatnich zdaniach zaskoczyło mnie i sprawiło, że od razu zaczęłam czytać drugi tom.

„Paragraf na miłość” to pierwszy tom serii z „Aktami”. Jest to seria, w której romans miesza się z intrygą i kryminałem. Dla mnie takie połączenie jest ciekawe i czytając pierwszy tom świetnie bawiłam się.

Natalia Sońska bardzo często lubi nam serwować nowe powieści lub też cykle. Nie inaczej jest tym razem, ponieważ powieść pt. „Paragraf na miłość” to pierwsza część cyklu o iście pasującym tytule SERIA Z AKTAMI. Swoją drogą, podczas lektury przypomniały mi się nieco już stare czasy, gdy stacja TVN emitowała odcinki serialu „Magda M.” z Joanną Brodzik i Pawłem Małaszyńskim w rolach głównych. Oni też bardzo dobrze odzwierciedlili wówczas szczegółową pracę adwokata, ale, jak wiadomo, na miłość też musi przyjść czas. Nie jest ona łatwa, bo ma swoje górki i pagórki. „Paragraf na miłość” to zatem także połączenie miłości z ciężką pracą. Czy wszystko się udało zintegrować? Tego już trzeba dowiedzieć się samemu, a nie będzie to stracony czas.

Szybko poznajemy losy dwójki głównych bohaterów- Judyta Brzeska i Paweł Kostecki to mieszkańcy Warszawy. Oboje bardzo szanują swoją prawniczą pracę. Są skrupulatni, dbają o swoje biuro, mają też doskonałych współpracowników. Zaufanie w pracy to przecież podstawa. Trzeba też przyznać, że nie są to ludzie z kamienia- owszem, w pracy muszą być bezkompromisowi, natomiast po zdjęciu togi na pewno pragną szczerego uczucia, zrozumienia, empatii. Nic w tym dziwnego, nie zawsze wszystko mierzy się według szkiełka i oka. Ponadto, ich postawa dowodzi, że zawód prawnika może i jest elitarny, może i jest bardzo dochodowy, ale nie od razu ma się dom z basenem, służbę i samochody z najwyższej półki. Póki co, Judyta i Piotr omal zapominają o czasie wolnym, całymi dniami przesiadują w kancelarii tudzież w sądzie, a akta i wszelkie inne dokumenty walają im się po mieszkaniach.

Wymienieni wyżej bohaterowie spotkają się docelowo za sprawą kuzynki Judyty. Niejaka Edyta dowie się, że jej mąż, Mariusz, został oskarżony o gwałt. Sprawa jest bardzo poważna, może zniszczyć reputację rodziny i Mariusza jako biznesmena. Czy mężczyzna dokonał tego haniebnego czynu? Czy obrona w postaci dwojga adwokatów będzie wystarczająca? Ten wątek jest bardzo wciągający.

Ciągła wspólna praca Judyty i Piotra bardzo ich do siebie zbliża. Są zmuszeni często wyjeżdżać do Gdańska, gdyż właśnie tam znajduje się dom oskarżonego. Zaczynają się wspólne spacery, rozmowy, nie tylko o pracy. Niestety, zarówno Judyta, jak i Piotr, mają na swoim koncie nieudane relacje z płcią przeciwną. Czy więc zaryzykują i pójdą o krok dalej? Czy będą umieli się ze sobą porozumieć- jako prawnicy, ale też i ludzie? Czy napotkają w swej relacji jakieś przeszkody? Warto się o tym przekonać.

Istotny wątek przedstawiony przez autorkę odzwierciedla dużą sprzeczność między rodzeństwem. Judyta ma bowiem przyrodniego brata, któremu, niestety, ciągle musi pomagać. Podczas gdy ona sama jest ambitna i pnie się po szczeblach kariery zawodowej, Michał to bawidamek, naciągacz i leń. Lubi niebezpieczne zabawy, a gdy przesadzi, wówczas traktuje siostrę jak koło ratunkowe. Duża grupa czytelników może zatem zrozumieć, że pieniądze w rodzinie to nie wszystko- wręcz przeciwnie, ich nadmiar może spowodować zbytnią lekkomyślność.

„Paragraf na miłość” to też opowieść o wielkiej przyjaźni kobiecej. Judyta, mimo nawału pracy, spotyka się z dwiema oddanymi przyjaciółkami, konkretnie z Karoliną i Agatą. Co takiego się jednak wydarzy w życiu jednej z nich, że wsparcie duchowe będzie absolutnie konieczne? Książkę tę można nawet potraktować jak swego rodzaju apel- czy zawsze, Czytelniku, masz czas dla bliskich, na przykład znajomych, rodziców, rodzeństwa? Czy odwiedzasz ich bez powodu, znasz ich troski i radości? A może praca zabiera Ci zbyt wiele czasu? Zastanów się dobrze, bo wyrażenie typu ‘zobaczymy się później’ może nieraz oznaczać, że naprawdę… będzie za późno.

Muszę przyznać, że akcja powieści nie jest mdła, przewidywalna, banalna. Późniejsze rozdziały nabierają tempa, dlatego byłam ciekawa, jak zakończy się pierwszy tom. Wiem też, że na pewno sięgnę po kontynuację. Wszystkie rozdziały są krótkie i podzielone tak, że znamy odczucia zarówno Judyty, jak i Piotra,.

Polecam.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, poprzednie książki Natalii, które miałam przyjemność czytać bardzo mi się podobały, a dodatkowo bardzo lubię historię, które dzieją się w środowisku prawniczym, dlatego kiedy tylko zobaczyłam zapowiedź nowej serii - #seriazaktami widziałam, że będę musiała po nią koniecznie sięgnąć! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani. To postaci, które śmiało moglibyśmy spotkać w rzeczywistości i utożsamić się z nimi w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia przedstawiona jest z perspektywy obojga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Oboje od samego początku zaskarbili sobie moją sympatię i byłam ogromnie ciekawa jak Natalia poprowadzi ich relację. Od pierwszego spotkania Judyty i Piotra dało się wyczuć wyraźną chemię pomiędzy nimi, jednak wszystko toczyło się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się całkowicie na słowach i gestach głównych bohaterów. Jeśli chodzi o wątek dotyczący sprawy prowadzonej przez Judytę i Piotra, to autorka poprowadziła go w naprawdę rewelacyjny sposób, świetnie budowała napięcie i z każdą kolejną przeczytaną stroną w głowie kłębiło mi się coraz to więcej pytań, na które w większości nie otrzymałam odpowiedzi.. A samo zakończenie jakie zaserwowała tutaj Natalia pozostawiło mnie z uczuciem sporego zdezorientowania, może nawet lekkiego szoku. Muszę jeszcze dodać, że naprawdę dobrze się czyta książkę, w której informacje związane z aspektami prawnymi są jak najbardziej zgodne z prawdą. Świetnie spędziłam czas z tą książką i już teraz z przejęciem wypatruje kontynuacji tej historii. Polecam!