Płacz i płać!

Lubicie się czasem pośmiać czytając książkę? A komedie kryminalne nie są Wam obce? Jeśli tak, to koniecznie sięgnijcie po najnowszą powieść Olgi Rudnickiej "Płacz i płać!".To rewelacyjna lektura na poprawę humoru w ten ponury jesienny czas. Wyśmienicie utkana intryga, znakomicie wykreowani bohaterowie, którzy posługują się dosadnym i ostrym językiem, a cioteczka Hanka jest prawdziwą mistrzynią ciętych ripost. To zdecydowanie moja ulubiona bohaterka! Drugiej takiej to ze świecą szukać. Uwielbia knuć te swoje intrygi, siać zamęt i wodzić wszystkich za nos. To inteligentna bestyjka i nikt jej nie będzie w kaszę dmuchać. Wiekowa cioteczka świetnie się bawi, widząc jak rodzinka jeszcze za jej życia dzieli skórę na niedźwiedziu. Cóż, okazały dom to łakomy kąsek i nikt z rodziny nie może być pewien komu przypadnie w udziale.Jagoda to wredna sucz, bezwzględna szefowa, która po trupach dąży do celu. Jej życie prywatne praktycznie nie istnieje, a kontakty z rodziną są naprawdę sporadyczne. Jednak któregoś dnia ktoś odważa się podnieść na nią rękę i poprzez szereg zaskakujących zdarzeń kobieta z dnia na dzień traci całe swoje dotychczasowe życie.W przypływie desperacji decyduje się wyjechać na prowincję do dawno niewidzianej cioteczki, by tam ochłonąć i w spokoju odkryć winowajcę swojej porażki. Spłukana niemalże do zera, wyprzedaje swój "majątek" i zmuszona jest podjąć pracę, która godzi w jej godność. Ale kiedy bieda puka w okno nie można wybrzydzać..Zwłaszcza, że cioteczka uknuła niezłą intrygę, załatwiając Jagodzie tą pracę..Powiem Wam, że nieźle się ubawiłam czytając tą książkę. Błyskotliwe dialogi, mnóstwo czarnego humoru, specyficzny język, którym posługują się bohaterowie, a do tego wartka akcja i pełna zaskakujących wydarzeń fabuła. A kiedy dodamy do tego rezolutną, zupełnie nie w ciemię bitą cioteczkę, to mamy sukces gwarantowany!

Znacie mnie i wiecie, że lubię komedie kryminalne. Szczególnie te ironiczne, pełne angielskiego humoru. Takie właśnie pisze Olga Rudnicka. Autorka nie rozpieszcza nas częstotliwością publikowania nowych książek, dlatego z każdej cieszę się jak dziecko. "Płacz i płać" niedawno wpadła mi w ręce i naprawdę dobrze się przy niej bawiłam.

I takie mnie naszły przemyślenia po jej lekturze, że dawno nie czytałam książki, w której nie znalazłam właściwie ani jednego pozytywnego bohatera.

Jagoda to wyjątkowo wredna sucz, która dąży do celu po trupach. Aż ktoś postanawia się jej odpłacić...i traci wszystko. Zmuszona zmienić swoje życie, wyjeżdża popracować w pensjonacie. Pracę tę, załatwiła jej siostra babci. Ale jeśli myślicie, że to ciepła, empatyczna staruszka, to jesteście w błędzie. Jak się okazuje, niedaleko pada jabłko od jabłoni, a Jagoda od ciotki Hanki. Tylko, że Hanka już swoje przeżyła i wie jak mataczyć i knuć, by wszyscy tańczyli jak im zagra. Czy Jagoda odbije się od dna i co ją spotka w nowym miejscu? Tego dowiecie się z książki.

To pełna humoru, zgryźliwości i drugiego dna opowieść, w której bohaterowie utopiliby się wzajemnie w łyżce wody. W której pod pozorem życzliwości, tworzy się siatkę zależności a to co widzimy na pierwszy rzut oka, różni się od stanu faktycznego.

Rodzina Jagody też nie jest bez skazy i ma swoje za uszami. Ale to Jagoda jest tu zdecydowanie czarnym charakterem. Można by jakoś tłumaczyć jej postępowanie, ale przecież na miód możemy więcej złapać muszek niż na ocet. Więc może czasem warto pokazać ludzką twarz.

Ciekawa i pouczająca. Jeśli lubicie ten gatunek literacki, zapraszam.

" [...] Jak pomyślę, że miałabym wychować takie Jagody, to prędzej bym do lasu zaprowadziła i zostawiła. [...]"

Wow! Na taką historię długo czekałam. Olga Rudnicka przeszła samą siebie. Stworzyła genialną historię, dzięki której nawet największy ponurak będzie śmiał się do łez. Coś pięknego.

Czytając "Płacz i płać!" bardzo dobrze się bawiłam. Już dawno tyle się nie śmiałam podczas czytania. Teksty niektórych bohaterek rozłożyły mnie na łopatki.

Warto poznać fabułę tej powieści. Gwarantuję, że na długo zostaje w pamięci. Akcja jest niczego sobie i nigdy nie zwalnia. Spotkałam tutaj między innymi takie postacie jak:

- Franciszkę Koteł, która ma sześćdziesiąt dwa lata. Od niedawna jest na emeryturze. W porównaniu do jej córek to jest świętą osobą. Ma męża Stefana.

- Jagodę Koteł. Jest ponad czterdziestoletnią córką Franciszki. Jej początkowe zachowanie i język mocno mnie przeraziły. Takiej dziewczyny można się bać. Jej podwładni coś na ten temat wiedzą. Ta postać nie ma męża ani dzieci. Jej jedynym zajęciem jest praca. Idealna pracoholiczka. Mimo wszystko polubiłam ją i mocno kibicowałam jej w dotarciu do prawdy. To, co ją spotkało, nigdy nie powinno się zdarzyć. Polecam wam poznać Jagodę.

- Malinę i jej męża Mańka. Ona jest drugą córką Franciszki, a on jej zięciem. Ta para to idealny przepis na katastrofę. Malina jest sto razy gorsza od swojej siostry Jagody. Ma parcie na kasę (dom) — oczywiście nie swoją, tylko swojej cioci Hanki.

- Ciotkę Hankę Jankowiak. Ta postać jest siostrą nieżyjącej matki Franciszki. Obecnie ma 89 lat i język cięty jak brzytwa. Jej teksty i to, co robi z siostrzanymi wnuczkami, mocno mnie rozbawił. Ciocia Hanka jest bardzo mądrą kobietą i nie da sobie niczego odebrać. Nie da się jej oszukać. I bardzo dobrze.

Poznałam oczywiście jeszcze więcej postaci godnych waszej uwagi. Niektórych zachowanie wołało o pomstę do nieba.

Cieszę się, że autorka Olga Rudnicka stworzyła tę historię. Idealnie nadaje się na jesienne ponure dni, ponieważ poprawia humor.

Mam cichą nadzieję, że powstanie kolejna część, ponieważ chciałabym bardzo dowiedzieć się, co będzie dalej.

Jeżeli tak jak ja uwielbiacie komedie kryminalne i twórczość Olgi Rudnickiej, to śmiało sięgnijcie po "Płacz i płać!". Dobra zabawa gwarantowana.

Ta książka czyta się sama. Gdy po nią sięgniecie, to przepadniecie na długie godziny.

Ps.

Czy cenicie sobie swojego szefa, czy raczej tak jak postacie z tej książki, chcielibyście wymienić go na lepszy i mniej wymagający model?

Okładka jest bardzo wymowna i idealnie odzwierciedla to, co znajdziecie w tej historii.

Książki autorki trzeba polubić, by czytało się je z czystą przyjemnością. To bezpośredni kryminał komediowy, gdzie postacie nie ukrywają, że chcą kogoś wykończyć, nawet mówią nam za co. Osoba o której myślą jest twardym orzechem do zgryzienia, gdyż podąża po trupach do celu. Rządzi wszystkimi jakby miała boskie moce, gdzie nie uznaje sprzeciwu. Pieniędzy ma jak lodu, dobrą pracę i to właśnie to ich denerwuje. Postanawiają więc ułożyć plan w jaki sposób pozbyć ją tego wszystkiego. Ale czy to będzie takie proste?

Cała historia jest napisana z różnym czasem, gdzie poznajemy ich obecny stan, ten zanim cokolwiek zaczęli robić, czas przed tragedią i tak w kółko. Każda z tych osób jest niby inna, ale podobna jeśli chodzi o charakter, wybuchowość i sarkastyczne rozmowy. Oni nie przebierają w słowach, potrafią konkretnie nazywać wroga i czasami to, co dla nich jest poważnej wagi, dla nas było zabawne. Zdecydowanie jest to pozycja dla osób lubiących czarny humor, ewentualnie dla tych, którzy w przypływie nerwów również mieli ochotę kogoś się pozbyć:-) Wszystkie wydarzenia zamykają się w małej społeczności, istotne jest tylko to, co bohaterzy robią lub mówią. Ich plany są nieprzewidywalne, bo nie zawsze widać tam logiczne myślenie. Ma być zabawnie a nie mądrze i to mi się podobało. Było miłą odskocznią od powagi i rozwagi:-) Kierowali się jedynie zemstą i taką zazdrością, której ulegają małe dzieci. Jedyne ich myśli w postaci dorosłej były takie, by za bardzo nielegalnie nie było, bo nie chcieli mieć nieprzyjemności:-) To, że chcieli jej się pozbyć było wiadomo od początku, ale powody tego zamieszania zostały podzielone w czasie. Oni całkiem sporo rozmawiali, jakby wręcz przekrzykiwali się w swoich pomysłach. Od innych wymagali szczerości, choćby od detektywa, a sami nie potrafili jej stosować. Oczywiście dowiemy się co o tym wszystkim myśli sama skrzywdzona. Powiem wam tylko tyle, że nudno to tu nie było. Znając ich nieokiełznane pomysły byłam bardzo ciekawa jak to się zakończy. Cóż i w tym się zdziwiłam:-) Idealna dla poprawy humoru:-)