Próba sił

„Próba sił” to książka pełna zwrotów akcji i dynamizmu powieść sensacyjna, która zabiera nas do Neapolu. W pierwszych rozdziałach dzieje się bardzo dużo. Z więzienia ucieka Polak, który odsiadywał tam karę za zabicie jednego z synów członka klanu Castellano. W tym czasie dochodzi do zabójstwa metropolity Neapolu oraz samobójstwo biskupa, które być może było morderstwem. Do miasta przybywa polska dziennikarka Maja Słowńska, a do portu dobija statek z byłym żołnierzem GROM-u. Czytając zadawałam sobie pytanie czy wszystkie te postacie mają coś ze sobą wspólnego. Myślałam również, że po przedstawieniu wszystkich bohaterów, akcja trochę wyhamuje. Myliłam się. Im dalej w las tym więcej intryg, zatargów mafijnych i morderstw.

Książka na pewno nie należy do tych, których strony same przekładają się. Chociaż posiada krótkie rozdziały musiałam bardzo skupić się by nie pogubić się kto jest kim. Ale chociaż czytałam wolno i raczej nie sięgam po książki o tematyce mafijnej to musze przyznać „Próba sił” wciągnęła mnie i trzymała w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autor świetnie oddał klimat Neapolu i wspaniale wykreował każdego z bohaterów. Nie brakuje tutaj scen morderstw, strzealanek, ale również miłosnych uniesień. Wszystko w tej książce jest dopracowane i chociaż wymaga ten tytuł skupienia to myślę, że wart sięgnąć po nią.

Komu polecam tę książkę? Każdemu kto szuka w księżach mocnych wyrażeń, zaskakujących zwrotów akcji oraz bardzo dynamicznej akcji.

Z precyzją przenikająca struktury bezwzględnej neapolitańskiej mafii. Śmiało czerpiąca z zasnutej pandemiczną mgłą rzeczywistości. Obrazująca bezlitosną walkę o wpływy – mającą za nic życie, sentymenty i miłość.

„Próba sił” to pełna sensacyjnych zwrotów akcji i dynamizmu, permanentnie trzymająca w solidnym uścisku napięcia powieść, oscylująca wokół literackiego portretu włoskiej organizacji przestępczej – camorry. Zanurzona w oparach morderstw, porwań i szantażów treść, zapewnia istny rollercoaster nieprzewidywalnych zdarzeń, ale i intensywnych emocji – w końcu nawet surowy wizerunek okrutnych i charakternych mafiosów kruszeje w obliczu nieokiełznanych porywów serca. I również kobiece kreacje odmalowano z zaakcentowaną bezkompromisowością, niezwykłą hardością i jawną niezłomnością. Niewątpliwie tak naszkicowana nieustępliwość płci pięknej w tytułowej próbie sił, nadaje tej historii ostrego pazura.

Wielowarstwowa konstrukcja fabularnej przestrzeni nie pozwala odbiorcy na chwilę wytchnienia. Wartkie tempo i mnogość iluzorycznie odrębnych historii dostarczają szalonych doznań, które odczuwalnie uzależniają! Piotr Rozmus dokonał czegoś iście zjawiskowego, spowijając klamrą logiki wszystkie zilustrowane z detalowością motywy! Kompilacja brawurowej ucieczki z więzienia, bezdusznych zabójstw oraz narkotykowego procederu z podszytym romantycznymi uczuciami poszukiwaniem bolesnej prawdy z pewnością stanowi nie lada sztukę. Krwawy i nasączony niemożliwą do opanowania żądzą zemsty, morderczy spektakl między klanami Castellano a Galante wzbudza w odbiorcy otulony swoistym dyskomfortem moralny dylemat – czy w tej historii jest miejsce na sympatię, współczucie bądź tolerancję ewidentnego zła? Ostentacyjna plaga niegodziwości i sprytnie tuszowany fetor bezprawia panoszą się zuchwale po neapolitańskich zakątkach. To właśnie stolica Kampanii buduje malownicze, choć przyćmione mafijną nikczemnością epicentrum wydarzeń. Włoskie scenerie wybrzmiewają tutaj także polskimi nutami, a rodzime kreacje śmiało wyznaczają kierunek fabularnej osi powieści. Włosko-polskie zestawienie przybiera w tej książce także nieco emocjonalny kształt, można wręcz pokusić się o stwierdzenie, że fragmentarycznie subtelnie dotyka strun wrażliwości czytelnika.

To rasowy kryminał wyeksponowany ze sporą dozą realizmu, a co więcej, inspirowany zaistniałą na świecie sytuacją, ale i mającym miejsce w 2019 roku incydentem z udziałem Polaka – zaaranżowanym w treści sprytnym zbiegnięciem poza mury więzienia. Także eksplorujący definicję władzy, tak drobiazgowo wykorzystywaną przez paraliżującą neapolitańską społeczność strachem camorrę. I wreszcie z zauważalną świadomością meandrujący w środowisku dominacji nad słabszymi, wyznaczaną fizykalną siłą i zdobytymi podstępnie wpływami. To kompozycja całkowicie przemyślana, niepozostawiająca luk na przypadkowość, a zarazem zatrważająca i fascynująca. Powieść mafijna nabiera na tle tego tytułu nowego znaczenia – ukazuje literacką jakoś, negliżuje ze sztampowości, znosi krzywdzące tę odsłonę stereotypy.

„Próbę sił” Piotra Rozmusa to powieść kryminalno-sensacyjna, która przenosi czytelnika do klimatycznego, gorącego Neapolu – a pisząc „gorącego” niekoniecznie chodzi mi tylko o temperaturę powietrza... Bo jest to książka, w której dzieje się dużo, a im dalej, tym natężenie akcji wzrasta. Historia rozpoczyna się wielowątkowo, z punktu widzenia kilkorga postaci, zarówno przedstawicieli dwóch włoskich klanów należących do zwalczających się frakcji mafii, ale i policji prowadzącej śledztwo w sprawie morderstwa i dwóch przedstawicieli naszej narodowości – dziennikarki i byłego żołnierza, którzy w tym samym czasie zjawiają się w Neapolu. Jednym z największych plusów powieści jest dokładność, z jaką autor oddał sposób funkcjonowania mafii – choć przyglądamy się tym, którzy na górze, to jednak obserwujemy jak mafia pozyskuje nowych członków, jak zabiega o swoje tereny i jakie prowadzi interesy. Co ciekawe, dowiadujemy się też jak na mafię wpłynęła pandemia i jak radzą sobie z jej skutkami. Do tego dochodzi dobrze oddane miasto, które wydaje się, że można by zwiedzać z książką w ręce oraz dobre tło psychologiczne, które choć nienachalne, sprawia, że wątpliwe moralnie wybory postaci są dla czytelnika w pełni zrozumiałe. To historia, którą z łatwością można by przełożyć na język kina – dużo się dzieje, postacie są charakterne, a dialogi sprawne, przez co mimo wielowątkowości historia wciąga od początku i ciężko się od niej oderwać. Polecam nie tylko fanom Ojca Chrzestnego ;)