Przyszłość

“Przyszłość” Naomi Alderman to książka, którą najlepiej z pewnością określi hasło thriller futurystyczny - jest w nim trochę dystopii, obraz tego, co może się stać, ale osadzony na solidnym, zajmującym szkielecie thrillera. Thrillera pisanego z nutą ironii pojawiającej się w spostrzeżeniach i rozmowach postaci. Historia zaczyna się momentem, w którym trójka dyrektorów największych firm technologicznych, które zdominowały działania w sieci i przez to rządzą tak naprawdę życiem całej współczesnej ludzkości, dostają powiadomienie od super-tajnej aplikacji, która ma ostrzegać ich przed zagrożeniami - właśnie przyszło najgorsze. I tak czas dzieli na to, co dzieje się potem i co działo się wcześniej, a my śledzimy losy zarówno tej trójki, jak i kilku innych osób - ich bliskich i jednej osoby postronnej. I tak poprzez ich opowieść dostajemy solidny pakiet tematów aktualnie naprawdę dla całego gatunku ludzkiego ważnych: mowa jest o tym, jak negatywnie działa to, co w sieci się dzieje, choć tak łatwo byłoby zmienić to w coś dobrego. Odsłaniają przed nami działania algorytmów, wszystkie te technologiczne zagrożenia, o których w ogóle na co dzień przeglądając internet nie myślimy. Nie jest to jednak temat przedstawiony specjalistycznie, a bardzo prosto, nie ma więc obawy, że czytelnicy nieinteresujący się zagadnieniami technologicznymi będą się nudzić. Jest też temat zmian klimatycznych, tego jak ważne jest, by właśnie teraz zacząć coś zmieniać - to przecież nasza przyszłość, przyszłość potomstwa, które ma kontynuować nasz gatunek… Jest też temat powtarzalności, tego, że zachowania ludzkie są nieustannie takie same, mimo tego, że nasz cały świat się zmienia… I tak w sposób dosyć przewrotny książka z jednej strony ostrzega nas przed bezczynnością, tak, byśmy jednak jako gatunek ludzki mieli jakąś przyszłość na tym świecie, z drugiej przypomina, jak bardzo to, co przyszłość przyniesie jest niepewne, jak warto cenić to, co tu i teraz. Książka idealnie skomponowana na miarę naszych czasów, ważna tematycznie, społecznie, ale i ciągle pozostająca również i dobrą rozrywką. Gorąco polecam, tym bardziej, że zwyczajnie dobrze się ją czyta!