Rakowiska

"To w nich jest problem, nie we mnie, to oni mnie nie akceptują. Nie tolerują mnie, bo boją się inności, są zaślepieni."

Rok 2014 r., okolice Białej Podlaski. Dwoje licealistów, Kacper i Maja odnajdują wspólny język, jednak ich relacja nie do końca podoba się rodzicom chłopaka z powodu niezbyt pochlebnej opinii o Mai. Licealiści zaczynają planować zbrodnię doskonałą, zamordowanie rodziców Kacpra. Wydaje się, że wszystko się uda... Jednak plan planem, a życie życiem...

Pamiętam dokładnie jak potoczyła się ta opowieść kiedy byłam już na studiach. Myślałam wtedy że co muszą mieć w głowie nastolatkowie by coś takiego wymyślić. Czy faktycznie relacja chłopaka z rodzicami była taka zła? To brutalne morderstwo wstrząsnęło całą Polską, a proces oglądałam z zapartym tchem. Dwoje młodych ludzi zniszczyło sobie życie, a teraz muszą ponieść naprawdę duże konsekwencje.

Świetnie opisana historia. Autorka bardzo dobrze pokazuje nam to co dzieje się w głowach bohaterów. To kawał dobrej roboty!

Polecam!

„Rakowiska” to powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. To historia z której emanuje niedowierzanie i przerażenie. W końcu to książka, która porusza i, która wzrusza.

Rakowiska - wioska pod białą Podlaską, gdzie dwoje nastolatków dokonało morderstwa rodziców jednego z nich. Chłopak z tak zwanego „dobrego domu” i dziewczyna łamiąca wszelkie istniejące zakazy, idąca „pod prąd” i nieustannie zbuntowana. To sprawa sprzed 10 lat, którą wówczas żyła cała Polska. Do dzisiaj pamiętam zdjęcia publikowane w mediach, osądy sąsiadów, wypowiedzi najbliższych. Pamiętam emocje, myśli kłębiące się w głowie i poczucie, że gdzieś tam zabrakło zainteresowania ze strony dorosłych, zabrakło rozmowy czy zrozumienia.

Autorka nakreśliła historię oscylującą wokół pytania – dlaczego do tego morderstwa doszło? Co takiego działo się w głowach młodych ludzi, że dopuścili się tak okropnej zbrodni? Prowokuje czytelnika do snucia swoich własnych wizji dotyczących fabuły i skłania do refleksji. To książka, która uświadamia odbiorcy problemy młodych ludzi, która zwraca uwagę rodziców na kwestie występujące w ówczesnym świecie ich dzieci i w końcu, taka, która odziera z szat dylematy ówczesnej rzeczywistości.

I choć wiedziałam, że emocje które spotęgują się podczas lektury tej książki nie ustąpią zbyt szybko, że kolejny raz będę potrzebowała czasu, żeby po tym, co przeczytam przejść do codzienności… I nie myliłam się… Przeczytajcie. To nie jest zwykła historia! To połączenie ludzkich rozterek, samotności, braku zainteresowania i zagubienie młodych ludzi…

Powieść opisuje wydarzenia, o których mówiło się głośno w 2014 roku. Cała Polska z niedowierzaniem przyjmowała informację o bestialskiej zbrodni, a świadomość, że ten czyn jest dziełem licealistów, szokował społeczeństwo.

Fabuła poprowadzona jest dwutorowo. Próba rekonstrukcji wydarzeń przed zbrodnią i po niej, dzięki temu mamy pełen obraz tego, co stało się w Rakowiskach. Przypatrujemy się życiu młodych ludzi, pogubionych, odstających od przyjętych norm społecznych, którzy znikąd nie otrzymują pomocy. Są wyobcowani, wykluczeni poza nawias. Fabuła opisująca wydarzenia po zbrodni, skupia się na śledztwie policjantów krok po kroku, od znalezienia ciała, po zeznania świadków, by dotrzeć do prawdy.

Autorka zebrała materiały, prawdziwe fakty, dokładne analizy z kartoteki śledztwa. Poskładała wszystkie zeznania, by stworzyć warstwę obyczajową, by przedstawić rzetelnie przebieg wydarzeń oraz pochyliła się nad pytaniem, co spowodowało tę niesamowitą tragedię i ten moment, w którym dwójka młodych ludzi zdecydowała się na zabójstwo.

Oczywiście za każdym razem stawiamy sobie pytanie, gdy wydarzy się tragedia, czy dało się tego uniknąć? Zawsze, gdy dzieje się coś tak strasznego, ma wpływ na to wiele czynników. Nie jest to tylko jeden dzień, jak zaznacza autorka, a wiele miesięcy, które go poprzedzają. Licealiści zostali już osądzeni, a najbliżsi, ich rodzice, koleżanki, koledzy, system szkolnictwa, czy coś zostało zmienione, by w przyszłości szybciej pomóc rozchwianym emocjonalnie młodym ludziom?

„Rakowiska” to powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. To historia z której emanuje niedowierzanie i przerażenie. W końcu to książka, która porusza i, która wzrusza.

Rakowiska - wioska pod białą Podlaską, gdzie dwoje nastolatków dokonało morderstwa rodziców jednego z nich. Chłopak z tak zwanego „dobrego domu” i dziewczyna łamiąca wszelkie istniejące zakazy, idąca „pod prąd” i nieustannie zbuntowana. To sprawa sprzed 10 lat, którą wówczas żyła cała Polska. Do dzisiaj pamiętam zdjęcia publikowane w mediach, osądy sąsiadów, wypowiedzi najbliższych. Pamiętam emocje, myśli kłębiące się w głowie i poczucie, że gdzieś tam zabrakło zainteresowania ze strony dorosłych, zabrakło rozmowy czy zrozumienia.

Autorka nakreśliła historię oscylującą wokół pytania – dlaczego do tego morderstwa doszło? Co takiego działo się w głowach młodych ludzi, że dopuścili się tak okropnej zbrodni? Prowokuje czytelnika do snucia swoich własnych wizji dotyczących fabuły i skłania do refleksji. To książka, która uświadamia odbiorcy problemy młodych ludzi, która zwraca uwagę rodziców na kwestie występujące w ówczesnym świecie ich dzieci i w końcu, taka, która odziera z szat dylematy ówczesnej rzeczywistości.

I choć wiedziałam, że emocje które spotęgują się podczas lektury tej książki nie ustąpią zbyt szybko, że kolejny raz będę potrzebowała czasu, żeby po tym, co przeczytam przejść do codzienności… I nie myliłam się… Przeczytajcie. To nie jest zwykła historia! To połączenie ludzkich rozterek, samotności, braku zainteresowania i zagubienie młodych ludzi…

Rakowiska, okolice Białej Podlaskiej, 2014 rok. Rutynowa kontrola w związku z domniemanym włamaniem do domu kończy się odnalezieniem zwłok małżeństwa. Praktycznie od razu podejrzenia śledczych skierowane zostają w stronę jedynego syna ofiar tego drastycznego morderstwa oraz jego bliskiej przyjaciółki.

To książka przejmująca, pozostawiająca czytelnika w osłupieniu, z mnóstwem pytań kłębiących się w głowie. Dlaczego doszło do morderstwa szanowanego małżeństwa? Czy można było zapobiec tej przerażającej zbrodni?

Magdalena Majcher rzuciła nowe światło na wydarzenia sprzed 10 lat, którymi wówczas żyła cała Polska. Przedstawiła tę historię w dwóch ramach czasowych, tej sprzed morderstwa oraz tuż po morderstwie, w momencie rozpoczęcia śledztwa. Przybliżyła także wątki, które kiedyś zostały pominięte w procesie śledczym i nie zostały podane do publicznej wiadomości. Autorka wykonała kawał dobrej roboty, docierając do dokumentów, które wcześniej nie ujrzały światła dziennego i w sposób mocny, rzetelny i obrazowy przedstawiła opis dokonanej zbrodni. Uświadomiła także, jak ogromny wpływ na życie młodych ludzi mogą mieć używki oraz nieodpowiednie towarzystwo, które nawet najgrzeczniejszych, najbardziej poukładanych nastolatków może przeobrazić w morderców. Tu pojawia się myśl, że może odpowiednia opieka, większe zaangażowanie rodziców lub być może także pomoc specjalistów, w tym wychowawców i psychologów, mogłaby zapobiec tej makabrycznej zbrodni.

Przyznam szczerze, że wcześniej nie słyszałam o sprawie podwójnego morderstwa w Rakowiskach. Jestem wdzięczna, iż mogłam zapoznać się z tą przyprawiającą o dreszcze, ale i otwierającą oczy na wiele istotnych kwestii historią.

Autorka z niezwykłą wręcz lekkością przybliżyła czytelnikowi tę wstrząsającą sprawę, sprawiając iż ta lektura stała się niezwykle wciągająca, nieodkładalna. To książka z gatunku true crime, obok której nie można przejść obojętnie. Jest to jedna z mocniejszych, najbardziej przerażających historii, jakie dane mi było poznać, bardziej szokująca niż niejedna fikcja literacka. Polecam każdemu, w szczególności rodzicom, którzy być może będą mogli wyciągnąć wnioski ze swoich metod wychowawczych, a tym samym zapobiec podobnym wydarzeniom.

„Rakowiska” to książka z gatunku true crime, tzw. non-fiction, za punkt wyjścia biorąca sobie faktyczne wydarzenia. Autorka podejmując nie lada wyzwanie w niezwykle wyczulony sposób przybliżyła jedną z najbardziej przerażających zbrodni ostatnich lat. Wybrała historię, która rozdziera serce, boli, zatrważa, ostrzega.. Historię, obok której nie sposób i nie wolno przejść obojętnie. Dała też czytelnikowi pole na wysnucie własnych wniosków i samodzielnej oceny, ile „prawdy” może być w „prawdzie” o tej zbrodni.

Polecam.