Rota

Lubię czytać kryminały, a gdy akcja dzieje się w miejscach, które znam, kojarzę, to tym bardziej działają one na wyobraźnię. Lubię też poznawać nowe, te, których odkrycie dopiero przede mną. Beskid Śląski, mimo że mam go prawie pod nosem, nie znam na tyle, by móc się rozeznać we wszystkich kolejkach górskich, szczytach i tym podobne. Dzięki Grzegorzowi Brudnikowi można nabyć troszkę wiedzy na temat Beskidu, choć w niekoniecznie sprzyjających bohaterom okolicznościach.

Zbocze Kotarza. Co roku płonący kościół. I morderstwo w wagoniku kolejki, które nakazuje cofnąć się w czasie i szukać prawdy od początku. Inspektor Katarzyna Łezka, która woli pracować w pojedynkę, zaczyna śledztwo z nowym partnerem podkomisarzem Michałem Gazdą. Przed nimi nie lada wyzwanie, zwłaszcza że pogoda w górach nie sprzyja ich pracy, a potencjalny morderca jest trudny do uchwycenia.

Twórczość Brudnika znam tylko dzięki jednej książce z serii o Lichym. Dlatego też niektóre wspomnienia nie były mi znajome, ale nie przywiązywałam do nich za wiele uwagi. Na początku myślałam, że to jest ok, ale im dalej, tym czułam, że muszę wrócić do serii z Lichym.

Łezka to twarda babka po pięćdziesiątce, która zmaga się z pewnymi problemami, ale to nie przeszkadza jej w tym, by spełniać się jako funkcjonariusz policji. Wykonuje swoją pracę na 100% i co ciekawe, przełamuje się nawet w stosunkach do Michała Gazdy. A on? Postać tajemnicza, może przewijała się w poprzedniej serii, ale jeśli ktoś nie czytał, to może spodziewać się niespodziewanego. Przywiązuje dużą uwagę do szczegółów, co będzie miało ogromne znaczenie na powodzenie śledztwa.

"Rota" to na pewno delikatniejsza wersja twórczości autora. Pamiętam, że "Szafarz" to była mocna książka, wulgarna. Tu natomiast jest delikatnie, ale nie brakuje wartkiej akcji, ciekawego śledztwa i bohaterów, którzy mają cienie ciągnące się za nimi na każdym kroku.

"Rota" zapowiadała się interesująco i jest to naprawdę bardzo dobra książka, zwłaszcza dla fanów kryminałów. Jest to też delikatnie inna odsłona autora, przynajmniej w moim mniemaniu, dlatego też gorąco zachęcam do zapoznania się z jego twórczością. Ponownie poczułam zachętę na inne jego książki i mam nadzieję, że niedługo po nie sięgnę. Bardzo polecam!

Szyndzielnia, Dębowiec, Klimczok, Bystra są mi niezwykle bliskie, gdyż moja rodzina pochodzi z tych okolic, a wiele bliskich osób mieszka w Bielsku i regularnie bywam w okolicy. Umiejscowienie akcji właśnie w tym rejonie od początku przykuło moją uwagę i ułatwiło wizualizację opisywanych zdarzeń. Dzięki temu mogłam się lepiej wczuć w klimat historii, a była to niezwykle angażująca emocje opowieść.

Morderstwo w wagoniku kolejki linowej przywołało we mnie skojarzenie ze „Śmiercią na Kopie” (którą czytałam w tym roku), ale tylko na początku. Dalej było już tylko bardziej intrygująco i… zagmatwanie. Bo „Rota” to historia o wyjątkowo gęstej i skomplikowanej fabule – momentami wręcz tak złożonej, że gubiłam się wśród licznych wątków, bohaterów i ich wzajemnych powiązań.

Ogromnym plusem było dla mnie ponowne spotkanie z Łezką – postacią, którą coraz bardziej lubię i rozumiem. Natomiast mimo pojawienia się oryginalnego podkomisarza Michała Gazdy, wciąż czuję pustkę po Lichym… Jego brak daje się odczuć i choć wiem, że autor wie, co robi, to tęsknię za tą postacią.

Niezmiennie jednak jestem pod wrażeniem stylu Grzegorza Brudnika – jego umiejętność snucia opowieści, budowania klimatu i prowadzenia narracji to coś, co bardzo cenię. Nie mam wątpliwości, że sięgnę po kolejny tom i cieszę się, że nie będziemy musieli długo na niego czekać!

Bardzo polecam!

Macie ochotę na mroczny kryminał w beskidzkiej zamieci?

Grzegorz Brudnik to autor bestsellerowej serii z komisarzem Rafałem Lichym, który powraca z nową powieścią "Rota", która łączy mroczny klimat noir z surowym pięknem Beskidu Śląskiego. To nie tylko kryminał, ale opowieść o ludzkich demonach, hermetycznych społecznościach i przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć.

Kluczowe elementy powieści to intrygująca fabuła. Akcja powieści rozpoczyna się od podwójnego morderstwa w wagoniku kolejki linowej na Szyndzielnię. Ofiary giną w sposób niewytłumaczalny. Sprawca nie pozostawia śladów, a monitoring nie rejestruje żadnych podejrzanych. Do tego dochodzi coroczne tajemnicze podpalanie kościoła na zboczu Kotarza, związane z tragiczną historią fikcyjnej wsi Święty Andrzej. Inspektor Katarzyna Łezka i jej nowy partner podkomisarz Michał Gazda (nielubiany przez kolegów z powodu rodzinnych powiązań) muszą rozwiązać zagadkę, zanim śnieżyca odetrze wszystkie dowody. Autor stworzył wyraziste postaci. Katarzyna Łezka to doświadczona policjantka, znana z wcześniejszych książek Grzegorza Brudnika. Twarda, ale skrywająca własne demony. Michał Gazda to kontrowersyjny partner Katarzyny Łezki, którego stopniowa przemiana i lojalność wobec zespołu stanowią jeden z filarów narracji. Ich relacja jest pełna ciętych ripost, ale i rosnącego zaufania. Przyciąga uwagę bardziej niż sama zbrodnia .

Beskid Śląski jest tu trzecim bohaterem. Zimowe zamiecie, odcięte od świata górskie osady i mrok panujący w lasach tworzą atmosferę niepokoju. Autor mistrzowsko wykorzystuje lokalny folklor, budując własną legendę. Coroczny rytuał spalenia kościoła upamiętniający tragedię z przeszłości, który stał się kluczem do współczesnych zbrodni .

?Mocne strony powieści to psychologia postaci. Autor unika czarno-białych schematów. Nawet drugoplanowi bohaterowie (np. mieszkańcy wioski strzegący mrocznych sekretów) mają złożone motywacje. Choć początek jest stopniowy (skupiony na budowaniu napięcia), finał przyspiesza jak lawina. Sceny pościgu w śnieżycy są wręcz kinowe, bo pełne zwrotów akcji i emocji. Fanów serii z Rafałem Lichym ucieszą subtelne nawiązania do poprzednich książek, zwłaszcza wątek Rafała Lichego, który pozostaje otwarty, dając nadzieję na jego powrót.

??Słabsze strony to nagromadzenie wątków pobocznych (np. historia "Śmieciarza" mordującego gangsterów) może być nieco przytłaczające. Wątek ten jednak zapowiada kontynuację serii z Łęzką.

Dla kogo jest "Rota"?

Polecam fanom kryminału noir. Klasyczny motyw zbrodni w zamkniętej społeczności, ale w nowatorskim ujęciu z górami w tle i elementami thrillera psychologicznego. Fanom serii Grzegorza Brudnika. Odniesienia do świata komisarza Rafała Lichego stanowią smaczek, choć książkę można czytać niezależnie. Fanom lokalnego kolorytu. Opisy beskidzkich krajobrazów i realizm policyjnych procedur (np. śledztwo w ekstremalnych warunkach) dodają autentyczności.

Dlaczego warto przeczytać?

"Rota" to najlepsza polska powieść kryminalna 2025 roku, która łączy w sobie precyzyjnie skonstruowaną intrygę, głębokie portrety psychologiczne i klimat, który zostaje w pamięci. Autor udowadnia, że polska prowincja może być równie fascynującym scenariuszem zbrodni jak wielkomiejskie mroki.

Jeśli szukasz thrillera, który zmusza do myślenia, a jednocześnie trzyma w napięciu do ostatniej strony to "Rota" jest pozycją obowiązkową.

Ocena: 9/10

Polecam zarówno wiernym fanom Grzegorza Brudnika, jak i tym, którzy dopiero odkrywają jego prozę.

BRUNETTE BOOKS

"Rota" to intrygujaca historia, ktora zabiera nas w mroczne klimaty!

Akcja osadzona jest na zimowym Beskidzie Śląskim – sceneria więcej niż tło: to niemal równorzędny bohater, pełen zimna, mroku i surowości.

Intrygująca intryga kryminalna.

Zaraz na początku dwoje ludzi zostaje zamordowanych w wagoniku kolejki linowej. Do tego corocznie palenie kościoła – tajemnice mnożą się błyskawicznie, niczym śnieżna zamieć. Brudnik prowadzi śledztwo pełne fałszywych tropów, niespodziewanych zwrotów i przeszywającego napięcia .

Postacie charyzmatycze, wyraziste, ale również pełne kontrastów.

Autentyczne opisy zimy, gór, ludzkich emocji tworzą atmosferę, którą czuć do ostatniej strony .

„Rota” to nie tylko dobry kryminał — to intensywne doświadczenie literackie. To książka, której nie odłożysz! Klimatyczna, wielowymiarową i zaskakująca!

W spowitych zimową aurą Beskidach dochodzi po zbrodni, w której życie tracą dwie osoby. Makabrycznej zbrodni dokonano w wagoniku kolejki linowej na Szyndzielnię.

Inspektor Katarzyna Łezka wraz z nowym partnerem Michałem Gazdą rozpoczynają śledztwo, które z pozoru będzie się wydawać proste. Każdy kolejny krok, który w zamyśle będzie miał doprowadzić ich do sprawcy, w rzeczywistości będzie kierował ich na drogę pełną tajemnic i niebezpieczeństw.

Trudny duet śledczych. Ona „zjadła zęby” na policyjnej robocie, doświadczona ale trudna w kontaktach – samotny wilk. On, młokos z łatką „plecaka”, syn Komendanta Policji, który próbuje pokazać, że niczego mu nie zawdzięcza i jest w stanie sam o siebie zadbać.

Tropy prowadzą ich do małej górskiej wsi, w której wszystko się zaczęło kilkadziesiąt lat wcześniej. Ukryta wśród surowych, majestatycznych szczytów wieś zdaje się trwać poza czasem - cicha, odizolowana, niemal zapomniana przez świat. Na pierwszy rzut oka urokliwa i spokojna, z drewnianymi chatami i mgłą snującą się po zboczach, w rzeczywistości kryje mroczną tajemnicę, która niepokojąco kontrastuje z jej sielskim obrazem. Im głębiej bohaterowie zapuszczają się w jej wąskie ścieżki i rozmowy z niechętnymi do zwierzeń mieszkańcami, tym wyraźniej odczuwają obecność czegoś niewyjaśnionego, czegoś, co od lat spoczywa pod warstwą milczenia i strachu.

„Rota” to kolejna książka Grzegorza Brudnika, której klimat po prostu wciąga jak bagno. Po genialnej serii z Rafałem Lichym miałem bardzo wysokie oczekiwania i wiecie co? Zostały zaspokojone z nawiązką.

Autor tym razem zaserwował nam miejsko-górski kryminał noir z niesamowitą Łezką, którą znamy ze wspomnianej wcześniej serii. Atmosferę książki można miejscami kroić nożem. Ten efekt tworzy zarówno relacja między dwójką śledczych, która rodzi się na kartach tej książki, jak i tajemnica, którą przesiąknięta jest główna lokacja tej powieści – mała wioska ukryta na zboczu Kotarza.

Od przeczytania książki do napisania recenzji minęło trochę czasu. Musiałem przetrawić wszystko to co autor chciał mi przekazać. Ta książka nie jest łatwa, wręcz daje w kość, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu.

Nie przestraszcie się. Chcę Wam tylko powiedzieć, że tę książkę po prostu trzeba przeczytać.

" [...] Nawet najlepszy pies czasem gubi trop. Ale koniec końców nos zawsze zaprowadzi go gdzie trzeba. [...]"

I jak tu nie lubić twórczości Grzegorza Brudnika, gdy jego każda kolejna powieść jest lepsza od poprzedniej?

Ostatnio przeczytałam najnowszą książkę tego autora pod tytułem "Rota". To wyśmienity, spektakularny i rasowy kryminał. Wszyscy fani tego gatunku powinni być nim zachwyceni i zauroczeni.

Tym razem poznajemy losy Inspektor Komendy Miejskiej Policji w Bielsku-Białej, Katarzyny Łezki. Jest to bardzo pracowita i uczciwa kobieta, która nie daje sobie w kaszę dmuchać. Gdy trzeba, to mówi, gdy nie trzeba, to milczy. Ma nosa do spraw i do wyłapywania szczegółów, które umykają innym. Inni policjanci powinni się od niej uczyć. Niestety nie każdy na wysokim stołku ją lubi. A szkoda, bo to jest wyjątkowa osoba. Ja ją polubiłam od samego początku. Jej losy nie są mi obojętne. Podobały mi się teksty, które wypowiadała. Mam nadzieję, że Grzegorz Brudnik pociągnie dalej temat i przedstawi nam jej dalszą historię. Na ogół pracuje sama, jednak tym razem został jej przydzielony ktoś nowy. Kim jest ta osoba? To Podkomisarz Michał Gazda. Czy da się lubić człowieka, który ma szerokie plecy, za którymi stoi wysoko postawiony ojciec? Przekonajcie się sami. Dla mnie Łezka-Gazda, to wymarzony duet. Warto się im przyjrzeć z bliska.

Brudnik stworzył genialną fabułę. Bardzo dobrze poprowadził czytelnika przez trudną i zawiłą sprawę śmierci dwojga osób w wagoniku kolejki linowej na Szyndzielnię. Dlaczego musiało dojść do ich śmierci? Czy sobie na to zasłużyli? Czy była to przypadkowa śmierć, morderstwo, a może rozszerzone samobójstwo? Tego wszystkiego dowiecie się, podczas czytania najnowszej powieści Grzegorza Brudnika pod tytułem "Rota". Warto dokładnie śledzić tę sprawę, żeby nie umknął wam żaden szczegół.

Dzięki tej powieści dowiecie się, dlaczego każdego roku płonie kościół na zboczu Kotarza? Czy mamy tutaj do czynienia z sektą? Uważajcie na siebie. Tutaj bywa bardzo niebezpiecznie.

Czy lubicie poznawać głęboko skrywane tajemnice? To dobrze trafiliście. Brudnik zapewnił wam taką atrakcję.

Podoba mi się zimowy klimat tej historii. Śnieg i nadchodząca śnieżyca dodały jej dodatkowego smaczku. My mamy wiosnę, a właściwiej już prawie lato, a u Łezki panuje zima. Czy jesteście gotowi na spadek temperatury, wybuchy niesamowitych emocji i śledztwo na miarę życia? Zapraszam was do przeczytania najnowszego kryminału Grzegorza Brudnika pod tytułem "Rota". Nie będziecie mieli czasu na nudę, ani na odłożenie tej książki na półkę. Łezka i Gazda przyciągną was do siebie jak magnes. Brawo autorze. Tak trzymaj.

Z niecierpliwością czekam na kolejną historię obu bohaterów.

Ps.

Czy twarda babka, może czasem dać upust swoim emocjom?

Łezka i Gazda zapraszają was, do wspólnego rozwiązania sprawy śmierci w wagoniku kolejki linowej. Czy wchodzicie w to?

Genialna historia zasługuje na wysoką ocenę.  Jak dla mnie jest to 10/10. Nic dodać, nic ująć.

A co wy myślicie o tej historii? Czy już jesteście po? A może aktualnie czytacie? Czy macie ją w planach przeczytać?

Pejzaż jaki wybrał Brudnik do swojej historii, to śnieg sypiący bez opamiętania, złowieszczo wyjący wiatr i mrok, który niemal wciskał w fotel. Książka wciąga od samego początku, bowiem podwójne morderstwo w wagoniku kolejki linowej już nadaje lekturze klaustrofobicznie niepokojącego charakteru.

W tej powieści pierwszoplanową postacią jest poznana w innej historii Katarzyna Łezka, kobieta twarda, opanowana, niezłomna, chociaż coraz częściej prześladowana przez własne demony. Kompanem Łezki jest owiany nieco złą sławą Michał Gazda, który nie cieszy się zbyt dobrą renomą wśród współpracowników, jednak Brudnik nie byłby sobą, gdyby nie udało mu się odczarować nawet najbardziej znienawidzonej postaci. Spodobało mi się, to jak ukazany był rozwój tego partnerstwa, jak stopniowo budowane zaufanie zaczynało owocować w śledztwie.

Autor ma umiejętność, którą niezwykle cenię, a mianowicie splatanie wraz z rozwojem fabuły wielu wątków i tak w „Rocie” mieszają się ze sobą wina, tajemnice i chęć zemsty, która pielęgnowana latami sączy się w organizmie niczym trucizna. Podobały mi się motywy grzebania w przeszłości, bo do całą historię dopełniało i sprawiało, że stawała się jeszcze bardziej złożona i zwyczajnie ciekawa.

Książka rodzi pewne pytania, jednak co dla mnie istotne, Brudnik zostawił mnie z nimi i z moim osądem zupełnie samą, żeby ten finał był mój, moralnie, poglądowo i też interpretacyjnie literacko.

„Rota” to istna gęstwina mroku, doprawiona niepokojem, gdzie warstwa psychologiczna przeplata się z ludzkim dramatem, a każda postać ma za sobą jakiś życiowy cień. Dla mnie ta powieść była i jest świetną historią, a autor zdecydowanie udźwignął ciężar utrzymania poziomu po trylogii (póki co) o Lichym. Dla mnie Brudnik został literackim Midasem, a czego nie dotknie, zamienia się w złoto.

Po pierwsze: klimat. Beskidy zimą nie są tu tylko tłem. To pełnoprawny bohater tej opowieści. Po drugie: postacie. Inspektor Łezka i podkomisarz Gazda – dwoje ludzi, którzy nie mają ze sobą wiele wspólnego, ale razem tworzą duet, którego nie sposób nie polubić.

Po trzecie: historia. Wielowarstwowa, inteligentna, z nutą tajemnicy, która sięga daleko w przeszłość. To nie jest książka, którą się czyta jednym tchem. To książka, którą się smakuje, wracając do niej myślami jeszcze długo po zakończeniu. POLECAM!

Od pierwszej strony poczułam, że to książka z duszą. Świetnie napisane, język dopracowany, a klimat? Zimny, niepokojący, piękny. Przypominało mi to trochę literackie kryminały sprzed lat – gdzie liczy się nie tylko trup, ale i tajemnica ludzkiej psychiki. Katarzyna Łezka to postać, z którą mogłabym wypić kawę. A Gazda… z pozoru butny, ale jakże prawdziwy. Zdecydowanie polecam i ja już mocno wyczekuje na tom II! Mam nadzieję, że się pojawi.

Są książki, które czytasz dla fabuły, i są takie, które czytasz dla klimatu. „Rota” łączy jedno i drugie. Gdyby można było wcisnąć tę powieść w termos i zabrać ze sobą w góry – zrobiłabym to natychmiast. Brudnik stworzył nie tyle kryminał, co pełnoprawny świat, w którym śnieg, milczenie i poczucie winy są równie istotne jak postacie.

Zbrodnia w kolejce linowej to tylko wierzchołek góry lodowej. Im głębiej wchodzimy w tę historię, tym bardziej okazuje się, że nic nie jest oczywiste. Łezka i Gazda to para, której się nie zapomina – nie przez romans (na szczęście!), ale przez napięcie, jakie między nimi iskrzy. I ten motyw płonącego kościoła... wow. Symbolika, mit, rytuał i strach przed przeszłością – wszystko tu jest na miejscu.

Polecam!