Rozdzieleni Tom 2

"Przeciwności nas hartują i kształtują, ale tylko wtedy, gdy stawiamy im czoło, a nie uciekamy z pola walki"

Kontynuacja sagi rodzinnej, której akcja toczy się w powojennej Polsce i współczesnym Londynie.

Wzruszająca historia o miłości i traumie, pełna emocji jak i nadzieii. O zakazanej relacji i chemii między bohaterami, o uczuciach, które są silniejsze niż więzy krwi.

Autorka w mistrzostwski sposób przekazuje czytelnikowi emocje bohaterów, które sprawiają, że książkę czyta się bardzo szybko i z zapartym tchem. Do tego narracja trzecioosobowa, która tworzy niesamowity klimat.

Gorąco polecam, Wam tę dylogię, która idealnie wpasuje się w ponure i długie wieczory.

Recenzja Patronacka

„Rozdzieleni. Tom 2”

Autor: Iwona Feldmann

Wydawnictwo: Krople Czasu

„Zatracona w swoim bólu rozpaczała po cichu nad tym wszystkim, co straciła. Chciało jej się wyć. Wygrała jednak tę walkę z sobą, swoim ciałem i Jamesem”.

„Rozdzieleni” to historia, która wbija się w serce jak odłamek wspomnień.

Miłość, tajemnice, nadzieja i los, który nie zawsze gra fair, to wszystko znajdziesz w kontynuacji poruszającej sagi rodzinnej, która chwyta za serce od pierwszych stron.

Niektóre książki są jak deszcz, delikatnie zaczynają, wsiąkają w myśli, aż w końcu jesteś przemoczony do kości. „Rozdzieleni 2” Iwony Feldmann to właśnie taki literacki deszcz. Z początku spokojna, pozornie „kolejna” opowieść o miłości i stracie, ale szybko okazuje się, że pod powierzchnią kryje się coś znacznie głębszego, rodzinna saga, która rezonuje. .

To powieść, która nie tyle wciąga, ile wchodzi głęboko pod skórę. Iwona Feldmann po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o emocjach z intensywnością, która zostaje w czytelniku na długo po przeczytaniu ostatniej strony. To opowieść o miłości, trudnej, nieidealnej, ale przez to tak prawdziwej. O stracie, która zostawia pęknięcia. O nadziei, która potrafi tlić się nawet w największej ciemności.

? Dwie kobiety. Dwa czasy. Jedno złamane serce

Przenosimy się z powojennej Polski do współczesnego Londynu i Tarnowskich Gór, by śledzić losy dwóch kobiet – Anieli i Anny, połączonych nie tylko rodzinną historią, ale też głębokimi emocjami i tajemnicami. Gdy przeszłość upomina się o swoje, a teraźniejszość zaczyna się sypać, bohaterowie będą musieli zmierzyć się z prawdą, która może wszystko zmienić.

Rok 1947. Aniela – kobieta doświadczona wojną, czeka z bolesną nadzieją na powrót swoich dzieci. Ale prawda, która stopniowo wychodzi na jaw, okazuje się bardziej przerażająca niż samo czekanie.

Współczesność.

Anna, traci wszystko, marzenia, miłość, poczucie sensu. Ale w najmroczniejszych chwilach pojawia się cień nadziei… i Gillian, która nie pozwoli jej się poddać. I jeszcze James, mężczyzna, którego nie potrafi zapomnieć, mimo że to on zadał największy ból.

Narracja, która wciąga jak nurt rzeki.

Autorka kontynuuje narrację dwutorową, przeszłość i teraźniejszość przeplatają się ze sobą, tworząc wielowymiarową opowieść. Dzięki temu zabiegowi historia zyskuje dynamikę i głębię, a czytelnik, coraz więcej powodów, by zostać z bohaterami do samego końca.

Choć tempo akcji bywa momentami wolniejsze, to nie wadzi, przeciwnie, pozwala lepiej poznać wewnętrzny świat bohaterów, ich emocje, traumy i wybory. Relacje są nieidealne, czasem niedojrzałe, ale przez to naturalne i wiarygodne.

Największym zaskoczeniem jest James, jego przemiana, dojrzałość i wewnętrzne zmagania czynią go jedną z najciekawszych postaci tej części. Anna, choć z pozoru silna, okazuje się niezwykle krucha, a przez to jeszcze bardziej poruszająca.

Jej bohaterowie nie są wygładzeni, są żywi, autentyczni i… nasi. Bo łatwo się w nich przejrzeć jak w lustrze.

Postacie są dalekie od ideału, ale to właśnie sprawia, że się im wierzy. Popełniają błędy, ranią, uciekają, ale też dojrzewają i walczą o siebie nawzajem.

Miłość, trauma, nadzieja, literatura, która zostawia ślad.

Autorka nie unika trudnych tematów, trauma powojenna, konflikty międzypokoleniowe, samotność, wszystko tu pulsuje i wybrzmiewa z prawdziwą siłą. A jednak to nie jest książka o cierpieniu. To opowieść o tym, jak przez ból dojść do światła.

Feldmann pisze językiem emocji, nie banałów. Tworzy historie, które się przeżywa, nie tylko czyta.

Podsumowanie.

„Rozdzieleni. Tom 2” to nie kolejna banalna opowieść o miłości. To poruszająca, emocjonalna saga rodzinna, która przenosi nas z powojennej Polski do współczesnego Londynu i Tarnowskich Gór, pokazując, że przeszłość nie zawsze daje o sobie zapomnieć. To książka o wyborach, które bolą, i uczuciach, które potrafią leczyć.

Polecam ją każdemu, kto ceni literaturę głęboką, prawdziwą i nieoczywistą. Dla tych, którzy mają odwagę czuć – ta książka będzie jak deszcz, który zostaje w duszy na długo.

Pierwszy tom „Rozdzielonych” przez los był dla mnie wyjątkowym czytelniczym doświadczeniem – pełnym emocji, prawdy i historii, która na długo pozostała w pamięci. Z wielkim przejęciem sięgnęłam po kontynuację, zwłaszcza że poprzednia część zakończyła się w zaskakującym momencie. „Rozdzieleni 2” to bezpośrednia kontynuacja, dlatego warto zacząć od pierwszego tomu, by w pełni poczuć siłę tej opowieści i zrozumieć emocje bohaterów.

Ta historia powstała z potrzeby serca, na cześć babci autorki, Anieli, i jej braci, których wojna rozdzieliła na zawsze. Gdyby nie ta książka, ich losy mogłyby zostać zapomniane. W drugiej części poznajemy dalsze losy Anny i Jamesa oraz Anieli, która z nadzieją wypatruje powrotu dzieci z przymusowych robót.

Duża część fabuły rozgrywa się w Tarnowskich Górach, rodzinnym mieście autorki, co dodaje historii autentyczności. Ten tom poruszył mnie jeszcze bardziej niż pierwszy. Wzruszenie, napięcie, emocje i walka o bliskość, to wszystko sprawiło, że znów zatraciłam się w tej książce bez reszty.

Anna przeżywa załamanie, wszystko, co budowała przez lata, nagle traci sens. Jej londyński wernisaż, spełnienie artystycznych marzeń, niemal zostaje zniszczony. Ktoś z premedytacją próbuje ją pogrążyć, a Anna podejrzewa, że za wszystkim stoi James. Ich relacja kończy się gwałtownie, pełna niedopowiedzeń i zawiedzionych nadziei. Wraca do Polski i odcina się od Jamesa, unikając konfrontacji, mimo że uczucia wciąż w niej żyją.

James nie rozumie, co poszło nie tak. Wspomnienia wspólnych chwil nie dają mu spokoju, więc zdeterminowany rusza do Polski. W Tarnowskich Górach odkrywa nie tylko prawdę o ich rozstaniu, ale też o sobie samym. Coraz bardziej dostrzega znaczenie tego miejsca i jego historii. Anna długo się broni, lecz powoli otwiera się na rozmowę. Czy to wystarczy, by odbudować zaufanie?

Ich miłość wystawiona jest na próbę, pełna błędów, emocjonalnych burz i sekretów. Anna ukrywa coś, co może wszystko zmienić. James czuje się porzucony, Anna jest przekonana, że nie ma już czego ratować. A jednak uczucie nie wygasa. Gdy prawda wychodzi na jaw, wszystko się zmienia.

Równolegle autorka przedstawia losy Anieli i jej rodziny. Otoczona dziećmi i wnukiem Julkiem, cieszy się spokojem, choć cień przeszłości nadal nad nią krąży. Tęskni za córką Jadzią, a sekret Julka, powierzony przez syna, to ciężar, z którym musi się zmierzyć. Dzieci wracają do Polski, innej niż ta, którą pamiętają. Janek trafia do więzienia za niewinny żart, a Franek żałuje, że nie został na Zachodzie. Mimo trudnych doświadczeń Aniela wierzy w siłę rodziny i miłości. Odchodzi z przekonaniem, że jej bliscy poradzą sobie dzięki temu, co im dała.

„Rozdzielonych 2” to opowieść o miłości, stracie i nadziei. Burzliwa relacja Anny i Jamesa to jak zderzenie dwóch żywiołów. Historia Anieli porusza do łez, przypominając, że najważniejsze są więzi rodzinne. Kulminacyjna scena, Wigilia u Jamesa, niesie ważne przesłanie: nie wiemy, ile jeszcze takich chwil przed nami, dlatego warto doceniać każdą z nich.

Jak ja czekałam na finał tej historii?

Zakończenie I tomu złamało moje serce,a kontynuacja okazała się jeszcze bardziej emocjonująca! „Rozdzieleni” tom2 to bezpośrednia kontynuacja I części i koniecznie trzeba ją znać,aby zrozumieć fabułę dziejącą się w tym tomie.

Od pierwszych stron historia chwyta za serca.Prawda okazuje się druzgocąca i wszystko to za sprawą bliskiej osoby.Jej siła walki opadła,by urzeczywistnić marzenia i uczucia zmieniają się w obojętność i zniszczenie zaufania?

Emocje przelewają się w każdej stronie,kartce i rozdziale.Czuć nie tylko bolące serce,ale wiarę w lepsze jutro… Nie spodziewałam się takich zawrotnych zwrotów akcji oraz chwil,które wbijały szpilki w me serce.Łzy pojawiały się w oczach,gdy chęć naprawy szkody zamienia się w większy ból i ponowne zranienia!

Autorka nie zapomina o losach Anieli i jej dzieci.Rozdziały z ich perspektywy nakreśliły powody ich decyzji,spotkanie bratnich dusz a nawet zrozumieni,co w życiu jest ważne.Połączenie przeszłości z teraźniejszością jest świetnym posunięciem.Mogliśmy poczuć oddech historii rodziny oraz pamięć o niech i końcowych momentach życia Anieli.

Wplątanie do fabuły wątku o Tarnowskich Górach wraz z miejscami wartymi odwiedzenia zachęca do ich poznania.Mnie zachęciły i z pewnością będę chciała odwiedzić to miasto.

„Rozdzieleni” to wspaniała historia o przeciwnościach losu,nieplanowanym uczuciu,walce o nich,utraty zaufania oraz wzruszających momentach w gronie najbliższych.Powieść pokazuje,że zawsze trzeba walczyć o marzenia,nawet jak los rzuca kłody pod nogi.Nigdy nie poddawać się w walce o miłość i szczęście.

Czytajcie-będziecie zachwyceni