Schizis

„SCHIZIS” to bardzo dynamiczna,mroczna i zaskakująca opowieść o młodej dziewczynie,która przez chorobę spędza większość czasu w szpitalach niż z rówieśnikami.Walka do zmian w jej życiu jest ogromna.Pragnąc normalności jest w stanie zaufać specjalistom,jednak na to potrzeba czasu i cierpliwości z pokonaniem demonów.

Powieść swoją fabułą oraz zakończeniem wprawiła mnie w zdumienie.W żaden sposób nie przewidziałabym takich zwrotów akcji.I te zwroty są autem tej opowieści.Odkrywana przeszłość sekretnych osób dały możliwość poznania siebie samej wraz z trudną do zaakceptacji prawdy.

„SCHIZIS” wprawi w zadymę i refleksje nad osobami zmagającymi się z tą chorobą.Sprawi,że inaczej spojrzymy na takie osoby i trochę ich zrozumiemy.Mnie bardzo zaskoczyła cała fabuła oraz finał historii.I to on jest atutem tej książki!

Czytajcie-polecam

Zacznę od tego, że jest to pierwsza książka tej autorki, którą przeczytałam. I jestem w totalnej rozsypce. Cała książka tak mnie zaskoczyła, że nie wiem co mam napisać. Myślałam, że wszystko dobrze się skończy, a tak naprawdę w mojej głowie jest tyle pytań, że nie nadążam ich wyłapywać. Przecież to nie może się tak skończyć. 😔 Głównym tematem tej historii jest schizofrenia, która jest chyba jedną z najpiękniejszych chorób umysłu. Nawet nie orientuje się czy da się to wyleczyć czy nie ale naprawdę jest to straszne. Widzieć coś czego nie ma, co pociąga Cię ze sobą na dno a Ty tak naprawdę jesteś bezsilna i nie wiesz jak z tym walczyć. Dobra wracając do książki, wiecie będąc już tak koło 250 strony, wydawało mi się, że historia Marcji jest już dla mnie jasna i wiem co będzie dalej. Jednak finał tak mnie zwalił z nóg, że aż mnie serducho zabolało. To kolejny ciężki temat i naprawdę nie przypuszczałabym, że tak będzie. Po zamknięciu książki, patrzyłam się w ścianę i zastanawiałam się o co chodzi.Jest to wciągająca książka, bardzo ciekawa, dużo w niej aspektów psychologicznych, o których człowiek nawet nie ma zielonego pojęcia. Podsumowując jest to strasznie zaskakująca książka i na swój sposób pokręcona ale strasznie mi się podobała. Daje dużo do myślenia i tą książkę powinni przeczytać wszyscy bez wyjątku. Nie zawiodłam się i wiem, że po tej książce sięgnę po kolejne pozycje autorki, bo jestem ciekawa i gotowa na kolejne zaskoczenia i przeżycia. Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Media Rodzina.

Gdy ją zobaczyłam wiedziałam, że chcę ją przeczytać. Tak wyszło, że musiało minąć trochę czasu, aż ona do mnie dotarła i odczekała swoje w kolejce. Jednak udało mi się wreszcie po nią sięgnąć. Moje odczucia względem tej książki postaram się opisać poniżej.

*

W wielkim skrócie jest to historia Marcji, siedemnastoletniej dziewczyny, która już od najmłodszych lat musi radzić sobie z różnymi problemami. I bynajmniej nie są one błahe, ponieważ skłoniły ją do podjęcia trzech prób samobójczych. Pewnego dnia postanawia założyć kanał na YouTubie i pokazać innym jak wygląda życie osoby z chorobami psychicznymi.

*

Ta książka pomimo pięknej kolorowej okładki, wcale nie jest książką lekką, a historia w niej zawarta jest wymagająca, powiedziałabym nawet, że wstrząsająca. A co ważniejsze ma na celu otworzenie oczu czytelnikowi. Jest to moje drugie spotkanie z autorką. Pierwsza jej książka jaką czytałam była tak niezwykle lekka i zabawna, że byłam pełna podziwu dla wszechstronności autorki. Nie spodziewałam się, że wbrew pozorom z taką łatwością będzie potrafiła napisać tak inną i tak ważną książkę. I uważam, że najważniejszy jest tu przekaz. Dlatego nie chce się tu rozwodzić nad stroną techniczną. Powiem tylko, że styl pisania autorki sprawia, że książka jest wciągająca i trzymająca w napięciu. Pomimo dość ciężkiej tematyki w książce czuć lekkość pióra, dzięki czemu łatwiej jest nam przyswoić jej treść. Książka, którą nie warto, lecz taka, którą TRZEBA przeczytać.

*

Ta historia ma na celu uwrażliwić człowieka i pomóc mu zrozumieć osoby mierzące się z chorobami psychicznymi. Powiedzmy sobie szczerze. Depresja staje się chorobą cywilizacyjną. Jako społeczeństwo powinniśmy dorosnąć do tego, że każdą chorobę, w tym psychiczną jesteśmy w stanie leczyć i powinniśmy to robić.

Marcja, możnaby myśleć, że jest typową nastolatką, która przechodzi bunt i kompletnie nic ją nie cieszy. Przechodziła już załamania nerwowe, depresję, anoreksję a nawet parę razy próbowała popełnić samobójstwo. Pewnego dnia postanawia założyć kanał na Youtube i opowiadać o swoich przeżyciach. Obiecuje, że gdy uzbiera sto tysięcy subskrypcji stanie się coś nieoczekiwanego i wszyscy poznają brutalną prawdę. Co dziewczyna chce przez to powiedzieć swoim widzom??

Zaczynając moją przygodę ze Schizis, totalnie nie spodziewałam się jak rozwinie się ta cała historia. Na samym początku Marcja trochę mnie irytowała swoim zachowaniem , podejściem do życia i do rodziny - myślałam, że ma jakiś bunt nastoletni i po prostu wszystko jej nie pasuje, a książka będzie jakąś lekką obyczajówką z małym elementem dramatu... Ale to co się później wydarzyło zmieniło moje myślenie całkowicie. Nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy, no bo kto by przypuszczał, że autorka pójdzie takim tokiem myślenia... No szok. Ale to nie wszystko - kolejny mocno szokujący dla mnie moment, to ostatnie dwa rozdziały, które już całkowicie przeciążyły mój mózg i wprowadziły w stan całkowitego niedowierzania.

Autorka w swojej książce porusza dwie bardzo ważne kwestie, które często są w życiu zaniedbywane i nie zwraca się na nie uwagi, albo co gorsza widzi się je i nie reaguje ani nie pomaga... nie powiem Wam o jakie kwestie chodzi bo myślę, że o wiele ciekawsza będzie dla Was lektura Schizis jeśli totalnie nie będziecie wiedzieli czego się spodziewać - tak jak ja. Książka jest nieprzewidywalna, szokująca i zapewni Wam naprawdę mnóstwo emocji - od radości, po przerażenie a nawet i przygnębienie! Styl pisania autorki jest bardzo przyjemny przez co książkę szybko się czyta i od pierwszych stron wciąga tak, że nie chce się jej odkładać. "Schizis" zmusza do refleksji i ukazuje brutalną rzeczywistość, z jaką zmagają się osoby takie jak Marcja. Zdecydowanie polecam Wam jej lekturę i gwarantuje, że będziecie tak zszokowani obrotem sprawy jak ja!

✨"Tak to już chyba jest w życiu, że dopóki czegoś nie spróbujesz, nie dowiesz się, czy ci smakuje."

Dla przyszłych rodziców najważniejsze jest to, żeby ich dziecko urodziło się zdrowe. Nie liczy się płeć, lecz to, aby ich pociecha nie musiała zmagać się z codziennymi problemami. Ale zastanawialiście się kiedyś, ile maluchów rodzi się z wrodzoną wadą? A ile staje się ofiarą chorób w ciągu swojego krótkiego życia? Nikt z nas nie chciałby zostać napiętnowany, jakimś okropnym schorzeniem. Jednak życie czasami potrafi być bezlitosne, nie daje spokoju i zabiera radość z codzienności. Ludzie stają się więźniami swojego ciała i umysłu. Zostaje im odebrana możliwość czerpania ze swojej krótkiej egzystencji garściami. Choroba pozbawia zmysłów, znajomych, nawet namiastki normalności, którą próbujemy sobie stworzyć. Niektórzy nie pragną od życia wiele, nie są w żaden sposób wymagający. Potrzebują tylko chwili spokoju, odpoczynku od bezustannego cierpienia, a przede wszystkim wyrwania się ze szponów choroby, która nie chce odejść i ciągle powraca...

.

Moja przygoda z twórczością Melissy Darwood rozpoczęła się stosunkowo niedawno, gdyż pierwszym tekstem jej autorstwa przeze mnie przeczytanym było opowiadanie "Mój szef" na które całkiem przypadkiem trafiłam na Wattpadzie. Potem mój wybór padł na górską serię pt. "(Nie)zdobyta", którą zresztą niezaprzeczalnie pokochałam. Gdy zobaczyłam w zapowiedziach "Schizis" wiedziałam, że ta książka musi być moja. Do tego ta cudna okładka! Nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam takie proste, a zarazem piękne oprawy powieści. Co prawda długo zwlekałam z sięgnięciem po ten tytuł. Chyba obawiałam się, że thriller psychologiczny, którym w pewnym sensie jest "Schizis" nie trafi w mój gust. Jednak nic takiego nie miało miejsca. Melissa Darwood dosłownie zagrała na moich emocjach. Ta historia to nieprzewidywalna jazda bez trzymanki. Gdy już myślimy, że coś pójdzie w dobrą stronę, nagle śledzimy gwałtowny zwrot o sto osiemdziesiąt stopni i nic już nie jest takie samo, jak wcześniej. Autorka sprawia, że z każdą jej kolejną powieścią jestem pod coraz większym wrażeniem jej twórczości. Dowiedziałam się już, że świetnie odnajduje się w erotykach, romansach, ale też jak się okazuje w młodzieżówkach i thrillerach psychologicznych. W każdej jej książce znajdziemy wiele życiowych refleksji, nie zabraknie jakiegoś przesłania lub nauki. "Schizis" to z pozoru lekka lektura, jednak bardzo szybko przekonujemy się, że autorka nami manipuluje, żeby za chwilę zostawić czytelników w kompletnym szoku i osłupieniu.

Poznajemy tutaj historię siedemnastoletniej dziewczyny, której życie od maleńkości odbiega od normalności. Marcja mimo młodego wieku przebyła już prawie wszystkie choroby świata. Cierpiała na anoreksję, depresję, nie mówiąc o kilku próbach samobójczych i pobytach w szpitalu psychiatrycznym. Nikt nie potrafi zdiagnozować jej dolegliwości. Mimo licznie podjętych prób leczenia, dziewczynie nieustannie towarzyszy tajemnicza Cruella. Popycha ją do niecnych czynów, szepcze, namawia do złego, ingeruję w życie, jednak nikt oprócz Marcji jej nie widzi. Nastolatka nie ma łatwego życia, omijają ją wszystkie młodzieńcze przyjemności, pierwsze razy. Nie ma możliwości zakochać się, spełniać marzeń. Męczy ją nie tylko choroba, ale też jej życie osobiste nie układa się jak należy. Wielu lekarzy uważa, że to właśnie ze względu na sytuację rodzinną narodziły się jej problemy. Ale czy tak właśnie jest? U Marcji z czasem lęki nasilają się, popada wręcz w paranoję, obawia się, że jej własna matka ją podtruwa. Dzięki podszeptom Cruelli wmawia sobie, że matka chcę, aby była chora, że wymyśla i wpaja jej dolegliwości, co ma przynosić jej radość. Po pewnym czasie lekarzowi udaje się zdiagnozować przypadłość dziewczyny, co otwiera jej furtkę do normalności. Jednak to również szybko przeminie. Może i zazna chwilowego szczęścia, pozna smak miłości, sielankowego obrazu życia zwyczajnego nastolatka, lecz nie potrwa to długo. Zostanie to zburzone i zastąpione zmartwieniami. Marcja postanawia w pewnym momencie podzielić się swoimi życiowymi doświadczeniami z innymi. Pragnie uświadomić, jak z powodu swoich dolegliwości patrzą na nią rówieśnicy i zwykli ludzie. Jak ważna okazuje się w takich momentach przyjaźń i wsparcie, jakie ona otrzymała od swoich przyjaciół. Na miejsce swoich zwierzeń wybiera kanał na YouTube. A na sto tysięcy subskrypcji szykuje dla widzów coś specjalnego, coś czego nie domyśli się nikt...

Zanim przysiadłam do recenzji tego tytułu, potrzebowałam kilku dni na ubranie moich wrażeń w odpowiednie słowa. Ta książka była dla mnie naprawdę trudnym, ale i bolesnym doświadczeniem. Wielokrotnie złamała mi serce, szczególnie ta końcówka, która wywołała totalny szok. Melissa Darwood po raz kolejny pozytywnie mnie zaskoczyła, a właściwie zszokowała. Każdy bohater "Schizis" ma własne demony. Ale to losy Marcji wysuwają się na pierwszy plan. Jej historia ma różne epizody, każdy opowiada o całkiem innym momencie jej trudnej egzystencji. Dziewczyna nie ma szczęśliwego życia, jej codzienność to ciągła walka o siebie, marzenia, o w miarę normalne życie w cieniu choroby, która ją osacza. Jej postępowanie jest dość zagadkowe, niby na wszystko choruje, jednak nigdy nie otrzymuje klarownej diagnozy lekarskiej, co momentami wydało mi się dziwne. Śledzimy jej trudy, zmagania w cieniu schizis. Ważne okazuję się dla niej wsparcie matki, a przede wszystkim przyjaciół. Kofi to chłopak, który stanowi ostoję, jej promyk nadziei. Jego rola zmienia się z czasem. Marcja ma szansę w pewnym momencie w jego ramionach poznać smak miłości, tak bardzo pożądanej przez nią normalności, życia zwykłej nastolatki. Czuję z chłopakiem pewną więź ze względu, iż oboje są odmieńcami. On czarnoskóry, ona wariatka w oczach innych. Jakbym miała opisać "Schizis" kilkoma słowami to na pewno byłoby to bolesna, smutna, prawdziwa, niezapomniana, ale i ważna. Potrzebujemy takich wartościowych książek, jak ta. Napisanych prostym stylem historii, niosących ważny przekaz. Pod koniec lektury dosłownie zabrakło mi słów. Nie wiedziałam co się dzieje, jak to wszystko mogło się stać. Po prostu nie mogłam w to uwierzyć. Autorka zrobiła z czytelników marionetki, wyprowadziła nas w pole, żeby na końcu zrzucić totalną, emocjonalną bombę.

"Schizis" to niezapomniana, smutna i bolesna historia, dająca do myślenia. Wartościowa z istotnym przekazem i nauką dla czytelników. Melissa Darwood udowodniła, jaką jest świetną autorką. A możecie być pewni, że jeśli słyszycie to ode mnie to całkowita prawda, gdyż nie jestem fanką polskich pisarzy. Po prostu ich twórczość nie zupełnie do mnie trafia, a autorce tej książeczki się to udało. "Schizis" wciągnęło mnie na wiele godzin, choć nie dałam rady przeczytać jej za jednym zamachem. Za dużo w niej doświadczyłam bólu, smutku i skrajnych emocji. Autorka poruszyła temat choroby, przemocy, znęcania się nad słabszymi. Opowiada też o tym, że życie nie zawsze jest kolorowe. To codzienna przeprawa przez ogromne trudności i kłody rzucane pod nogi. Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy jak może krzywdzić bliźnich swoją nietolerancją, szufladkowaniem do różnych kategorii. To też historia o nastoletnim zauroczeniu w którym nic nie jest normalne, gdyż bohaterowie muszą zmagać się ze swoimi lękami oraz słabościami. Polecam Wam serdecznie zwrócić uwagę na "Schizis". Jestem pewna, że będziecie zadowoleni z lektury tego tytułu.

Zapewniam i biorę za to pełną odpowiedzialność, że nigdy nie czytaliście czegoś takiego. Już upłynęło trochę czasu odkąd skończyłam czytać "Schizis" i ta powieść ciągle jest w mojej głowie. To co Autorka nam zaserwowała jest wręcz niepojęte. Szaleństwo czy geniusz?

Melissa Darwood słynie z tego, że pod płaszczykiem romansu czy młodzieżówki przemyca treści ważne. Dotyka problemów natury psychologicznej, czy nawet psychicznej, bo często bohaterami powieści są osoby z chorobami i zaburzeniami na tym tle. I trzeba takie książki pisać, wydawać i czytać, bo tylko tak mamy szansę poznać drugą stronę medalu i uczyć się tolerancji oraz empatii.

"Schizis" to powieść nieodkładalana, lekka w stylu, a jednocześnie ciężka w treści. Książka, która sprawi, że będziecie długo jeszcze o niej myśleć. Nie jest to jakaś błaha młodzieżowa historia, nie jest to tani romans, a coś co wstrząśnie i ogłuszy. Długo się zastanawiałam czy książka mi się podobała - w takim byłam szoku, ale teraz wiem, że to powieść, którą każdy powinien przeczytać.

Melissa Darwood w zupełnie nowej odsłonie. Autorka z każda nowa powieścią sprawia, że coraz bardziej zastanawiam się nad tym, skąd czerpie inspiracje. Jej książki są po prostu „inne”, nieszablonowe i bardzo emocjonujące, tym razem zapraszam Was na recenzję „Schizis”, powieść która przełamuje wszystkie szablony, wykracza poza nie.

Życie pisze nam różne scenariusze, którym nie zawsze jesteśmy wstanie podołać. Czy czuliście się kiedyś więźniem we własnej skórze prowadząc egzystencję, jaka Wam nie odpowiada? Czuliście kiedyś tak wielki ból, że każdy oddech był dla Was niczym tortura? Łatwo jest stracić chęć do życia, zatopić się w cierpieniu i nie widzieć dalszego sensu. Kiedy to wszystko tak bardzo się skomplikowało, a może nigdy wcześniej nie było proste i przyjemne? Czy można na świat patrzeć jedynie w ciemnych, takich mrocznych barwach? Przecież potrafi mieć także słodki smak, czasem wystarczy jedynie inaczej na nie spojrzeć. Czasem to właśnie my sami jesteśmy dla siebie problemem, psychika jest krucha i delikatna. Różnorakość charakterów, osobowości sprawia, że łatwo jest nam coś przeoczyć, nawet jeśli to coś jest tuż na wyciągnięcie ręki. Coś co dla nas wydaje się normalne i prawidłowe nie zawsze takie jest. Ludzie chorują i czasem sami nie zdają sobie z tego sprawy, inni brną w beznadziei i ciężkości nie potrafiąc normalnie funkcjonować, a jeszcze inni usilnie usiłują dowiedzieć się, co jest z nimi nie tak. Od diagnozy do diagnozy, tu pigułka, a tam dwie, które podejście jest prawidłowe? Można w ogóle tutaj mówić o jakiejś prawidłowości? Tak łatwo jest przeoczyć cokolwiek, co może nam zasugerować zbliżające się niebezpieczeństwo.

Główną bohaterką książki „Schizis” jest młoda dziewczyna, która w swoim życiu zmagała się z nie jednym. Marcja Cal ma wiele problemów, nie tylko musi sobie radzić ze szkołą, problemami rodzinnymi, ale także z własnymi chorobami, których lista jest długa. Dziewczyna stara się, jakoś funkcjonować, chociaż zdarzają się takie chwile, kiedy nic nie jest piękne, różowe, ani przyjemne. Wpada w najczarniejsze myśli, które przygniatają ją na tyle mocno, że trudno jej się jest wygrzebać z głębokiego i pokaźnego dołka. Taka walka z własnymi lękami, zwątpieniami jest bardzo wyniszczająca, zwłaszcza jeśli trzeba ją toczyć samodzielnie. Mimo wszystko była dzielna, walczyła i próbowała poradzić sobie z kolejnym dniem i problemem, z którym musiała się zmierzyć. Nade wszystko chciała być normalną, zwyczajną dziewczyną niczym nie wyróżniającą się z tłumu, a nie czuć jak granat, kiedy za mocno szarpnie się zatyczkę eksploduje. Żaden nastolatek nie chce być „inny”, wyróżniać się z każdym stawianym krokiem, bo to sprowadza się do tego, że stanie się celem rówieśników. Do szykan, wyśmiewania, poniżania i niszczenia kolejnej wrażliwej istoty. Marcja przede wszystkim jest nie jest zrozumiana, ludzie się jej boją, uznają za wariatkę, a nawet unikają, jak to zazwyczaj bywa. Dziewczyna jest chorowita, od najmłodszych lat boryka się z problemami zdrowotnymi, których nie było prosto zdiagnozować, w dalszym ciągu boryka się z problemami. Ma depresje, a także problemy z odżywianiem, do tego dopiszcie widzenie czegoś, czego nie ma, niezły mętlik, prawda? Pewnego dnia decyduje się na założenie kanału na YouToube i nagraniu pewnego filmiku. Dziewczyna założyła sobie, że kiedy na jej konto wbije sto tysięcy subskrypcji ujawni pewna tajemnicę. Czym ona jest? Jakie sekrety skrywa Marcja? Co się stało z dziewczyną? Czym jest jej schizis?

„Schizis” nie jest powieścią prostą i oczywistą, nie ma w niej żadnych schematów, łamie wszystkie konwenanse i co ważniejsze naprawdę zaskakuje. Autorka dała się już poznać z tego, że ma w głowie pełno ciekawych pomysłów, które wykraczają ponad wszystko, co do tej pory znaliśmy i byliśmy przyzwyczajeni. Tym razem powali Was na łopatki. Trudno jest napisać recenzję o tej pozycji, kiedy w głowie ma się eksplozję najróżniejszych myśli, które wprost atakują z każdej strony. Ta historia jest wręcz niewiarygodna. Autorka rozwija się wraz z każdą swoją książką, a ja staram się za nią nadążyć zacierając dłonie na kolejną świetną powieść.

„Schizis” trudno jest mi zakwalifikować do jakiegoś konkretnego gatunku, znajduje się tutaj tak wiele różnych elementów, jest i miłość, odrobina thrillera z elementami medycznymi i psychologicznymi. Nie są to więc zbyt łatwe i proste tematy, które gdzieś przetrawisz i polecisz dalej. Nad nimi trzeba się zatrzymać i zastanowić, z pewnością jakiś czas po lekturze umysł będzie sam wędrował w rejony tych myśli analizujących powieść. Po tej powieści nic już nie będzie takie samo, wierzę, że spojrzycie na życie i własne problemy z zupełnie innej perspektywy.

Mam bardzo duży mętlik w głowie po przeczytaniu tej książki. Ale lubię ten stan, bo to oznacza, że historia mocno mnie wciągnęła, a zakończenie totalnie mnie zaskoczyło! Na pewno jest to książka niejednoznaczna, pełna tajemnic, społecznych problemów i warto po nią sięgnąć.

Marcja Cal jest siedemnastolatką, która zmaga się w swoim życiu z depresją. Ma za sobą też kilka prób samobójczych, pobyt w zakładzie psychiatrycznym oraz epizod z zaburzeniami odżywiania. Małżeństwo jej rodziców jest nieudane i pełne przemocy psychicznej, a czasem nawet i fizycznej. Marcja nienawidzi swojego ojca, ale nadopiekuńcza matka wcale nie sprawia, że czuje się bezpiecznie. Wręcz przeciwnie, ma wrażenie, że jest osaczona, kontrolowana i brakuje jej przestrzeni dla swoich decyzji, a już za kilka miesięcy stanie się pełnoletnia i taka sytuacja powoduje u niej lęk o przyszłość.

W szkole z racji swojej przeszłości przylgnęła do niej łatka wariatki, przez co rówieśnicy jej unikają. Na szczęście ma jedną oddaną przyjaciółkę Liwię i wiernego kumpla Kofiego, którzy ją wspierają i szczerze jej kibicują.

Ale w życiu Marcji jest jeszcze jedna osoba, która sprawia, że dziewczyna z każdym kolejnym dniem jest coraz bardziej przerażona.

Głównej bohaterki nie idzie nie lubić. Jest to wrażliwa nastolatka, która zmaga się z chorobą. Jak się okazuje nie ma łatwego przeciwnika, ale nie będę zdradzać, bo to dość istotne dla fabuły, i zdecydowanie lepiej odkryć to samemu, w miarę rozwoju historii. Mogę tylko powiedzieć, że tytuł może nam już trochę przybliżyć temat.

Jednak Marcja walczy i choć do tej pory jej życie było pasmem nieszczęść, i ona znajduje w nim też i dobre chwile.

W połowie książki miałam wrażenie, że temat został już wyczerpany i poczułam się lekko zawiedziona, że to już, zagadka rozwiązana. Ale myliłam się i to bardzo!

Zakończenie naprawdę jest nieprzewidywalne i powoduje poczucie oszołomienia. Wyjaśniły się nurtujące mnie wątpliwości i cała historia nabrała innego znaczenia.

Autorka zwraca w powieści uwagę na różnego rodzaju problemy i choroby, z jakimi zmagają się ludzie w naszym otoczeniu. Uświadamia nam, że na depresję może zachorować każdy, nawet dziecko czego wielu dorosłych nadal nie może zrozumieć. Na przykładzie Marcji widzimy, jak łatwo przychodzi ludziom stygmatyzowanie osób, których zachowania odbiegają od normy. Zamiast spróbować zrozumieć to czego się boimy, wolimy odciąć się od problemu i unikać ludzi, którzy swoim zachowaniem budzą w nas niepokój i lęk. Powieść ukazuje jak trudno jest przebić się przez stereotypy, co niestety jest krzywdzące dla osób dotkniętych chorobami psychicznymi i fizycznymi deformacjami. To swojego rodzaju manifest, by zwrócić uwagę na problemy, o których się nie mówi, by nie niszczyć naszego spokoju.

„Schizis” to książka, która w mojej pamięci pozostanie na długo. Nie dość, że jest to świetnie napisana powieść młodzieżowa, którą czyta się z ogromnym zainteresowaniem i poczuciem zagrożenia, to w dodatku niesie ze sobą ważne przesłanie. Sprawia, że na pewne rzeczy po jej lekturze spojrzymy inaczej.

A przynajmniej mam taką nadzieję, że uświadomi czytelnikom, jak krzywdzące jest wydawanie osądów, nie znając całej prawdy, tylko widząc wierzchołek góry lodowej. Mam tylko drobne zastrzeżenie, co do ilości poruszanych w powieści problemów. Naszła mnie taka myśl, że jest ich tutaj za dużo. Bardzo doceniam chęć uświadomienia młodych ludzi w kwestiach rzadziej poruszanych na co dzień, ale czułam tutaj lekki przesyt i zabrakło mi dokładnego omówienia każdego z poruszanych tematów. Jednak całość naprawdę wciąga i skłania do refleksji. Myślę, że najnowsza powieść Melissy Darwood spodoba się nie tylko młodzieży, ale również trafi do dorosłego czytelnika! Ja przepadłam!

"Schizis" to książka, jakiej nie znajdziesz na polskim rynku.

To pozycja, która zapomnisz o rzeczywistości.

Nowe oblicze autorki "(Nie)zdobytej", które cię przerazi i zafascynuje za razem..

"Schizis" to książka, która pochłonęła mnie całkowicie. Autorka nie tylko stworzyła w swojej wyobraźni Marcję, jej nastoletnie życie i szereg problemów i zaburzeń z jakimi boryka się na co dzień. Ta powieść niesie za sobą ogromny przekaz, który idealnie wpasowuje się w dzisiejsze czasy i nastoletnie problemy.

Myślicie, że osoby borykające się z np. depresją czy schizofrenią są inne od nas? Myślicie, że dobrym wyjściem jest pozostawić ich samych sobie? Uważacie, że to jest tylko "choroba", którą można kontrolować lekami?

Historia Marcji odpowie na wszystkie nurtujące was pytania, a zakończenie wbije w fotel i pozostawi wam wiele do myślenia.

Według mnie to naprawdę bardzo dobra książka. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, a dostałam bombę, która wybuchła wraz z pierwszymi zdaniami. Jestem jak najbardziej na TAK dla "Schizis".

Widać, że autorka włożyła ogrom pracy w napisanie tej książki., bo nie sztuką jest napisać od tak na tak ciężki temat, o którym wciąż mało się mówi.

Jak najbardziej polecam :))

Mam olbrzymi problem z książką Melissy Darwood. Nie czytałam żadnej książki autorki, więc nie mam porównania; czy wszystkie jej pozycje są tak zagmatwane, czy tylko tutaj coś się zadziało?

„Schizis” obłędna okładka, kolejna kandydatka do najpiękniejszej. Enigmatyczny opis, szalenie intrygujący. I przynazję, że spodziewałam się po nim czegoś innego, spodziewałam się wielkiego boom i tak, dostałam to, ale w bardzo zawikłany sposób. Dla mnie było za dużo, jak na jedną książkę.

17 letnia Marcja, od dziecka boryka się z depresją, zakłada swój kanał na You Tubie, gdzie opisuje swoje trzy próby samobójcze, pobyty w szpitalach psychiatrycznych i codzienną walkę z depresją. Jej celem jest uzyskanie stu tysiecy subskryberów, a wtedy chce skończyc z tym piekłem i zdradzić brutalną prawdę. Pragnie zatrzymać to błędne koło.

Poruszana tematyka jest bardzo ciekawa, bo problemy psychiczne, balansowanie na granicy śmierci, pragnienie normalnego życia, walka z własnymi lękami.

Dzięki tej pozycji spojrzymy inaczej na pewne aspekty niepełnosprawnych osób czy borykających się np z depresją. I to bardzo mi się podoba i popieram autorkę, byśmy nie byli obojętni, nie ignorowali, oraz najważniejsze, aby nie stygmatyzować osób z zaburzeniami psychicznymi, nie wytykali ich palcem, bo nie wiadomo kiedy my możemy być w potrzebie.

Ta książka jest inna, nietuzinkowa, to emocjonalny rollercoster, w którym nie raz się gubiłam. I jestem pewna, ze nikt z Was nie domyśłiłby się zakończenia tej historii. Nie będę nic więcej pisać o fabule, bo będzie to spojlerowanie, a „Schizis” musi być zaskoczeniem.

Książka z najpiękniejszą okładką w waszej kolekcji to...? No właśnie się zastanawiam czy to nie będzie "Schizis" Melissy Darwood. Wydawnictwo odwaliło kawał dobrej roboty. Na żywo wygląda sto razy lepiej niż na zdjęciu. Treść książki bardzo mnie zaskoczyła.

Marcja od dziecka była bardzo chorowita. Urodzona jako wcześniak łapała każdą chorobę. Miała również problemy psychiczne. Depresję, próby samobójcze, anoreksję. Jakby tego było mało od dzieciństwa towarzyszy jej ciągle Cruella, dorosła zjawa, której nikt nie widzi oprócz niej. Dziewczyna próbuje sobie radzić jakoś ze swoimi problemami, podejrzewa nawet że to mama ją truje wywołując u niej te wszystkie dolegliwości. W końcu zostaje właściwe zdiagnozowana. To schizofrenia, prześladujący ją duch znika. Ale nie na długo.. Co naprawdę kryje się w umyśle Marcji?

Ta powieść kryje w sobie wiele niespodzianek. Już pomijam, że przemyca w sobie takie ważne tematy jak porażenie mózgowe, schizofrenia czy zespół Munchhausena (o istnieniu tego ostatniego dowiedziałam się właśnie z książki) po prostu ta historia wręcz szokuje. Od razu poczułam sympatię do Marcji. To co ona przeszła w życiu, nie mieści się w głowie. Autorka świetnie stopniowała napięcie. Potem wydawało by się, że już jest dobrze, główna bohaterka wyszła na prostą, ale to była dopiero połowa książki. Dalsze wydarzenia położyły mnie na łopatki. Kompletnie nie spodziewałam się takiego obrotu w fabule. Zresztą książka kończy się tak, że sami musimy sobie dopowiedzieć na pytanie, co będzie dalej. Ta lektura nie była łatwa, ale myślę że autorka udźwignęła tą historię. Jestem zachwycona jej twórczością ♥️ Koniecznie muszę nadrobić resztę jej książek 😀

MARCJA I JEJ STAN

Główna bohaterka ma przyjaciółkę i znajomego, z którym łączą ją bliżej niesprecyzowane relacje zakrawające o coś więcej, niż przyjaźń. I na tym kończy się jej „normalność”. Wyśmiewana wśród rówieśników, mająca na swoim koncie samobójcze próby, zmagająca się z wizją towarzyszącej jej Cruelli, która sugeruje jej pomysły, od których włos jeży się na głowie. Wychowywana wyłącznie przez matkę, którą Marcja zaczyna o coś podejrzewać. Uczestnicząca w terapiach i poniekąd świadoma dręczących ją problemów niewątpliwie cierpi. Myślicie, że już wiele o niej wiecie? Ja też tak myślałam. Ale autorka skutecznie wodzi czytelnika za nos. Schizofrenia? A może coś zupełnie innego? Chociaż Marcja to nie jest bohaterka, z którą jakoś szczególnie chciałabym się zaprzyjaźnić, to z pewnością postać, względem której odczuwa się pewien dystans, respekt, ale i niezdrową ciekawość. Co zrobi? Co siedzi w jej głowie? Jakiego dokona wyboru? Kogo posłucha? Autorka postawiła na nieprzewidywalność postaci i konsekwentnie podążyła tą ścieżką do ostatnich stron książki. Jestem pod ogromnym wrażeniem.

CRUELLA, CZYLI TA DRUGA

Pojawiają się postaci drugoplanowe, dzięki którym powieść zyskuje delikatny zarys wątku przyjaźni i miłości, przy czym nie radziłabym się nastawiać na wielki rozwój tych tematów. Melissa Darwood w pełni skupiła się na innym problemie i innej, bardzo kontrowersyjnej postaci drugo-, a może i pierwszoplanowej, jaką jest Cruella. Nieodłączna towarzyszka Marcji. Jej drugie ja. Jej złe oblicze, które momentami przejmuje dowodzenie, kiedy indziej zostaje skutecznie stłumione. Zaryzykowałabym stwierdzenie, że Cruella jest uosobieniem choroby Marcji, a przynajmniej przez długi czas tak właśnie sądziłam. Autorka etapowo pokazuje kolejne etapy problemu oraz różne jej oblicza. A finał? Zgodnie z zapowiedzią staje się czymś, czego na pewno nie przewidziałam. To jedna z tych historii, w których jeden rozdział może zmienić całość.

REALNY PROBLEM

Autorka porusza w książce bardzo istotne zagadnienia, o których wciąż mówi się za mało. W podsumowaniu odnosi się do statystyk unaoczniając wymiar problemu i ludzkie reakcje nań, często niewłaściwe i krzywdzące. Nie chcę nazywać tutaj rzeczy po imieniu, by nie zepsuć Wam możliwości samodzielnego dotarcia do prawdy, niemniej jednak sądzę, że to jedna z tych historii, po które trzeba sięgnąć. I do których podchodzi się bez żadnych oczekiwań i domysłów. Bo i tak okazują się zbędne.

PODSUMOWANIE

Dla mnie zupełnie nowe, świeże i nieznane dotąd oblicze prozy Melissy Darwood. Temat ciężki, niewygodny, a zarazem temat, który autorka w pełni udźwignęła. „Schizis” to wielki powiew świeżości, jeśli chodzi o literaturę, historia, w której nie brak elementów zaskoczenia i finalnego zwrotu. Z genialnie nakreśloną główną bohaterką, której myśli nieraz wzbudzają poczucie lęku i niepewności. Polecam jako coś zupełnie innego. I jako głębsze wejście w zagadnienie, jakim ą choroby psychiczne.

https://ktoczytaksiazki-zyjepodwojnie.blogspot.com/2020/03/schizis-melissa-darwood-marcja-jej.html#more Gandalf.com.pl