Serce pełne grobów

" [...] Sporo drugoplanowych aktorów uważa, że ma szansę na główną rolę. Nie zazdroszczę wam sprzątania teatru po tym przedstawieniu. [...]"

âď¸ Czy można całkowicie zatrzeć granicę między prawem a sprawiedliwością? Ian Rankin w swojej najnowszej, premierowej powieści "Serce pełne grobów" udowadnia, że tak. Jesteście ciekawi, w jaki sposób? Odsyłam Was do tej historii!

Moim zdaniem jest to jedna z najmocniejszych i najlepszych opowieści z emerytowanym inspektorem Johnem Rebusem w roli głównej, jakie dotychczas przeczytałam. Rebus jest po prostu niezastąpiony.

Bardzo martwię się jednak o jego stan zdrowia. Mam cichą nadzieję, że Rankin go jeszcze nie uśmierci... W tej części bohater walczy nie tylko z demonami przeszłości, ale również z własną chorobą, która wielkimi krokami prowadzi go ku końcowi. Jeżeli tak jak ja uwielbiacie rasowe, szkockie kryminały, to nie możecie przegapić tego tytułu.

"Serce pełne grobów" bezlitośnie obnaża mroczną stronę edynburskiej policji. Dowiecie się, co kiedyś uchodziło funkcjonariuszom na sucho. Po latach ktoś zaczyna jednak sypać, żeby ratować własną skórę. Czy to właściwe zachowanie? Czy temu komuś nie powinno się raczej „zamknąć ust”? Ian Rankin przedstawił ten dylemat w mistrzowski sposób.

Zgłębicie tutaj również wątek policjanta, który na co dzień udaje idealnego człowieka, a za zamkniętymi drzwiami stosuje przemoc domową. Czy takiemu potworowi powinno to ujść na sucho? Moim zdaniem powinien bezwzględnie odpowiedzieć za swoje czyny. Czy poniósł zasłużoną karę? Tego Wam oczywiście nie zdradzę!

Czy John Rebus trafi za kratki z wyrokiem dożywotniego pozbawienia wolności? Autor doskonale wie, jak zagrać na emocjach swoich czytelników. Do ostatniej chwili trzyma nas w ogromnym napięciu, a każda kolejna strona przyprawia o szybsze bicie serca. Uwielbiam taki dreszcz emocji!

Świetną rolę odegrała tym razem inspektor Siobhan Clarke. Prowadzi ona poszukiwania zaginionego policjanta, który swoim wyznaniem mógłby pogrążyć całą edynburską policję. Komu tak naprawdę zależało na jego zniknięciu?

A jeśli myślicie, że autor oszczędzi Was na finiszu, to jesteście w błędzie. Zakończenie tej książki dosłownie przyprawia o ciarki na plecach! Zostawiło mnie z tak potężnym mętlikiem w głowie, że już teraz wiem jedno: koniecznie, po prostu muszę jak najszybciej przeczytać 25. tom! Rankin, nie każ nam zbyt długo czekać!

Jestem absolutnie zachwycona tą fabułą, wartką akcją i genialnie wykreowanymi postaciami. Ogromny plus dla autora za poruszenie trudnych, zamiatanych pod dywan tematów, takich jak chociażby korupcja w strukturach władzy.

Nie da się uciec od przeszłości⌠Te hasło bardzo mocno wybrzmiewa z “Serca pełnego grobów” Iana Rankina, dwudziestego czwartego tomu serii z Johnem Rebusem. Właśnie lockdowny spowodowane koronawirusem dobiegły końca, można znowu wyjść na edynburskie ulice. Trochę jeszcze pustawe, ale już tętniące charakterystycznym, dusznym klimatem, w którym granica pomiędzy prawem a bezprawiem jest mocno rozchwiana. Grzechy i winy sprzed lat wychodzą na wierzch, gdy jeden z policjantów zostaje aresztowany pod zarzutem przemocy domowej - a to dopiero początek intrygi, w której prywatny wątek bitej żony miesza się z szemranymi gangsterskimi znajomościami i policjantami, którzy wydają się stać nie po tej stronie prawa, co powinni. Bo ten świat nie jest czarno-biały - tu nawet ci najlepsi nie są odporni na pokusy, gdy na szali leży ich własny interes. Kłamstwa, utajnione intencji, egoizm i żądza pieniądza są wyraźnie odczuwalne, towarzyszą postaciom na każdym kroku, które choć już znają się od lat, nadal grają ze sobą w kotka i myszkę. Intryga podzielona na dwie sprawy jest charakterystyczna dla kryminałów noir, ale jest też coś, co fani serii potraktują z dużym sentymentem - to po prostu postęp lat, wiek Rebusa i jego znajomych jest już dosyć zaawansowany, więc postrzeganie ich przez otaczający świat zaczyna się wyraźnie zmieniać, choć w nich samych poczucie ważności nadal jest takie samo. Na ich miejsce przychodzi nowe pokolenie, które jednak wcale nie przynosi światełka nadziei - to spadkobiercy, którzy tak łatwo pakują się w te same kłopotliwe sytuacje, którzy popełniają te same grzechy, a ścieżki wydeptane przez rodziców utrwalają idąc dokładnie w tym samym kierunku. Czarny, niewesoły, ale jakże w starym stylu klimatyczny kryminał!

Kryminał dotkliwie ludzki, bo zdecydowanie więcej w nim emocji i rozważań o odpowiedzialności, lojalności, ale i cenie jaką niesie za sobą życie na granicy prawa i własnego sumienia. Ciężar tej powieści nie skupia się na typowych pytaniach z kryminałów, tutaj kluczem jest pytanie „czy sprawiedliwość znaczy to samo co prawo?”.

John Rebus nie pierwszy raz wpada w tarapaty, jednak tym razem jest nieco inaczej, ponieważ często stosując do zwalczania przestępczości, stosował indywidualne metody zostaje postawiony w stan oskarżenia. To odwrócenie ról, jakie zastosował Rankin zrobiło na mnie dobre wrażenie, bo ciekawe było śledzenie, jak zachowuje się człowiek, który latami był po drugiej stronie barykady, nagle musi się odnaleźć w zupełnie innych realiach.

Równocześnie Siobhan Clarke prowadzi śledztwo, a jej determinacja w dążeniu do prawdy musi zmierzyć się z lojalnością wobec swojego mentora, co daje pięknie ludzki obraz jak granice między obowiązkami a relacjami osobistymi.â¨Rankin jak zawsze umiejętnie konstruuje fabularną nieufność, tworząc taki klimat, że w zasadzie każdy sprawia wrażenie ukrywającego sekrety, a wzajemna siec powiązań tworzy istną matnię.

Nie zabrakło niezastąpionego klimatu Edynburga, surowego, przesiąkniętego ciemną barwą, gdzie mroczne uliczki nie dają o sobie zapomnieć. Autor przenosząc mnie w miejsca, gdzie przeszłość nie daje o sobie zapomnieć i za wszelką cenę nie daje się pogrzebać, sprawił że nie zabrakło tu refleksyjnych nut, przeplatających się z napięciem.

Opowieść zdecydowanie należy to tych dojrzalszych kryminałów, poruszających zagadnienia moralności, władzy i odpowiedzialności zarówno za decyzje, jak i czyny. Rankin napisał kolejny już inteligentny kryminał, gdzie nie zabrakło wielowymiarowej historii i zmyślnie skonstruowanej intrygi.