Sitwa

Funkcjonariusz CBŚ Michał Grosicki zostaje skierowany na Śląsk. Tak dobrze udaje mu się wtopić w przestępcze środowisko, że zostaje aresztowany przez prokuratora Zimnickiego. To dopiero początek nowego spisku, w który zamieszani są dobrze znani bohaterowie "Karuzeli" – Orzeł i Olka. Wszystko wskazuje na to, że historia finansowych przekrętów wcale nie skończyła się wraz z ich ucieczką z kraju...

"Pieniądze nie dają szczęścia. Dają rozkosz."

"Sitwa" jest drugą odsłoną cyklu z wątkiem przekrętów finansowych. Ponownie otrzymujemy dużą dawkę seksu, uśmiechu, wulgaryzmów, a wiedząc czego mogłam się spodziewać ogólnie jestem zadowolona z lektury. Co prawda powieść nie jest pozbawiona wad, ale spełniła swoje zadanie, pozwalając mi oderwać się od szarej rzeczywistości.

W tym tomie bliżej poznajemy Liliannę (adwokat) i Michała (funkcjonariusza CBŚ). Bez wątpienia ta para lubi ryzyko, a ich relacja jest interesująca. Autorka zdrada również co słychać u bohaterów z poprzedniej części. Dobrze więc byłoby czytać te książki z chronologii. Jednak myślę że odwracając kolejność również odnajdzie się w fabule.

Tym razem misz-masz gatunkowy również tu spotykamy, z tym że wątek sensacyjno-kryminalny stoi wyżej aniżeli romansowy i jest dużo bardziej skomplikowany. A ten drugi z kolei w jakiś sposób... wzrusza.

"Po ostatnich doświadczeniach uznałam, że jeszcze bardzo długo nie będę się spotykać z facetami. Działają mi na nerwy. Wszyscy, jak jeden mąż. Banda niezdecydowanych mazgajów albo cwaniaki-maślaki. Nie wiem, co gorsze."

Intryga skonstruowana przez autorkę wciąga w wir wydarzeń. Pojawiło się kilka wątków, które można by było szerzej nakreślić. Wszystkie sytuacje i wydarzenia z "Karuzeli" w "Sitwie" nabrały dla mnie innego wymiaru i znaczenia. Muszę przyznać iż tego się nie spodziewałam. Kolejny raz przekonujemy się, co człowiek potrafi zrobić dla wielkich pieniędzy i jakie niebezpieczeństwo czyha na tego, kto staje na drodze do ich zdobycia.

"(...) ludzie są ze sobą tylko tak długo, jak długo mają w tym interes."

Humor to znak rozpoznawczy Pauliny Świst. Cięte, podszyte ironią dialogi między bohaterami sprawiają, że uśmiech nie schodzi nam z twarzy.

Karuzela VAT-owska, przekręty, złoto, nieruchomości, intrygi, tajemnice, nieoczekiwane zwroty akcji - tu nie obowiązują żadne reguły. Czeka Was ostra jazda! Ja wkręciłam się w ten adwokacki świat i czym prędzej zabieram się za finałową część, by wiedzieć co jeszcze Paulina Świst zgotowała swoim bohaterom.

Jeżeli czytaliście poprzednią książkę tej autorki "Karuzelę" to wiecie, że Piotrek i Olka musieli uciekać. Ich przekręty zaszły za daleko i muszą to przeczekać. Jednak pozostawili po sobie niezłe bagno. Laura i Michał będę musieli jakoś to wszystko naprawić. Michał funkcjonariusz CBŚ dostaje ciężkie zadanie związane z gangami, a Laura musi rozwiązać dość nietypową sprawę sądową. Ich losy zaczną się przeplatać i łączyć. Ale co z tego będzie? Do czego doprowadzi?

Minął prawie rok odkąd skończyłam czytać pierwszy tom. Wiele z niego zapomniałam, jednak autorka jakoś tak przypomniała niektóre wydarzenia, że uzupełnienie luk w pamięci nie stanowiło problemu. Jednak jak ta książka wypadła?

Szczerze powiem, że mam dość mieszane odczucia. Pierwszy tom miło mnie zaskoczył lekkością pióra, szybko rozwijającą się akcją i wyrazistymi postaciami. Tutaj tego mi zabrakło. Powieść mi się dłużyła, akcja niby szybko nabierała tempa, ale jakoś nie śledziłam jej z zapartym tchem i szybciej bijącym sercem. Bohaterowie też jakoś mocno mi nie zaimponowali i nawet tydzień po skończeniu książki miała problem, by dokładnie sobie przypomnieć ich charakter.

No właśnie bohaterowie... Michał został wykreowany jako bad boy, który zmienia dziewczyny jak skarpetki, nie wiążę się na stałe i całkowicie oddaje pracy. Nie wiem, jakoś mnie irytował i miałam wrażenie, że został przerysowany. Laura zaś była już trochę lepsza. Miała charakterek, jako obrońca też mi zaimponowała, ale zabrakło jej tego czegoś, co by mnie do końca do niej przekonało. Ogólnie po tych dwóch powieściach, mogę stwierdzić, że Pani Paulinie Świst lepiej wychodzi kreowanie damskich niż męskich postaci.

Co do samej fabuły, to była zdecydowanie bardziej zawiła i skomplikowana niż w poprzedniej części. Tutaj do końca miałam problem z rozwiązaniem jej, co jak dla mnie było zdecydowanie na plus. Oprócz oczywiście sprawy do rozgryzienia, jest tutaj wątek romantyczny, który też dla mnie wypadł o wiele lepiej i odrobinę subtelniej. Bardziej czułam tutaj chemię pomiędzy bohaterami.

Dlatego jeżeli czytaliście już pierwszy tom to warto dać szansę kontynuacji. To książka która nieraz zaskoczy i da do myślenia. Podtrzymuję zdanie, że nie jest to literatura najwyższych lotów, jednak mimo wszystko miło spędziłam z nią czas i będę czekać na kolejne książki tej autorki.

Pani Mecenas wraca do formy! "Karuzela" to był wypadek przy pracy... "Sitwa" to stary dobry Świst.

Muszę przyznać, że autorkę poznałam już dość dobrze, gdyż czytałam wszystkie książki jakie dotąd wydała. Sitwa jest kolejną częścią powiązaną z poprzednimi powieściami. To niby drugi tom serii Karuzela jednak występują tu również bohaterzy z cyklu Prokurator. Czy można czytać tą książkę nie znając poprzednich? Myślę, że nie do końca. Przed Sitwą radzę przeczytać Karuzelę, by się nie pogubić w fabule. Tym razem autorka bierze na cel kolejną parę. Adwokat Liliannę Płonkę oraz funkcjonariusza CBŚ Michała Grosickiego. Okazuje się, że karuzela zapoczątkowana przez bohaterów poprzedniej części, czyli Olę i Orła nie skończyła się wraz z ich ucieczką z kraju. Szykuje się kolejny spisek, który spróbują rozwikłać pani adwokat z Grosickim. Jak można się spodziewać bohaterowie nie stroną od ostrego języka, burzliwych zachowań i również od scen seksu. Czytało się szybko, dobrze, tak jak autorka nas do tego przyzwyczaiła. Książka jest fajnie napisana, bardzo przystępnym językiem. Chwilami tylko gubiłam się jak w fabule dużo się działo. Za dużo informacji na raz. Nie mam tej powieści nic do zarzucenia. Taka w sam raz na jeden wieczór pod kocykiem. Nie zostanie na długo w mej pamięci, ale na odstresowanie się jest idealna 😉