Słony mech

Miewacie czasami koszmary, które są tak realistyczne, że po przebudzeniu czujecie ulgę, że to był tylko sen? „Słony mech” to będzie wasz następny koszmar… Nie ze wszystkich miejsc da się uciec. Nie zawsze można ufać samemu sobie. Nie każdy koszmar kończy się po przebudzeniu.

Mara wygrała konkurs architektoniczny, w nagrodę ma odwiedzić Wierzbowy Dwór. To powód do szczęścia prawda? Początkowo, tak miało być, a końcowo spotkała kogoś, kogo miała już nigdy nie zobaczyć na oczy. Sama podróż do Dworu była niebezpieczna i dziwna, a powietrze pachniało mrokiem, zgnilizną i mchem…

”Słony mech” to jedna z tych historii, po których ma się ciarki na całym ciele. Gęsty i niepokojący klimat spotyka tajemnicę sprzed lat, niewyjaśnione zjawiska i szepty, które zwiastują katastrofę. Zakochałam się w tej dusznej atmosferze, która zostawiła po sobie wilgotne macki, pełne ziemi i mchu pod paznokciami. Bohaterowie przybywają do miejsca, które zdaje się znać ich lepiej niż mogliby przypuszczać…

Uwielbiam historie, które mieszają w głowach i szokują czytelnika licznymi plot twistami. Co tu się działo! Legendy i przeróżne wierzenia dodają tej książce niesamowitego pazura. Czułam się jakbym szła przez gęstą mgłę, obserwowana przez zjawy, trzeszczące deski i świszczący wiatr. Mara jest bohaterką niezwykle złożoną, to ona prowadzi czytelnika przez zakamarki Dworu, to ona doświadcza tego co niewyjaśnione i to ona słyszy i widzi więcej…

Dalej łapię się na tym, że wieczorami potrafię rozmyślać o tej książce, o zakończeniu i o niepokojącej atmosferze. Wyjście do lasu już nigdy nie będzie takie samo. Myślę, że najlepsze historie to właśnie te, które przez długi czas nie wychodzą nam z głowy. Niech ten klimat i nieokiełznana natura was nie zmyli, bo „Słony mech” porusza również wiele cięższych tematów związanych z psychiką i zaburzeniami psychicznymi.

Jeśli szukacie książki, od której postradacie zmysły, z gęstym i mglistym klimatem to „Słony mech” będzie idealny. I uważajcie, bo historia może zatoczyć krwawe koło…