Srebrny smok

Jeśli marzenia są, godne realizacji to wówczas występuje wielka radość z ich spełnienia. W każdym marzeniu jest przepiękna głębia pozwalająca nam mile wypełniać czas.

Postanowiłam, że chętnie poznam twórczość Pani Barbary Sadurskiej, która to w książce z gatunku literatura dziecięca pt.''Srebrny smok'' z Cykl: Srebrny smok (tom 1) opisuje, jak to jest, gdy się ma, dwanaście lat marząc o dalekiej podróży do Japonii i ujrzeć smoki.

Czy uda się bohaterce wytrwać dzielnie i cierpliwie w dążeniu do upragnionego celu, czy jednak musi wykonać zadania powierzone przez osoby otaczające ją na co dzień lub tych, którzy są dla niej zupełnie obcy i potrzebują pomocy, gdyż ona jako jedyna potrafi, wybrnąć z nietypowych sytuacji będącej niełatwym wyzwaniem do przejścia za pierwszym razem jak to się im wydaje?

Zwróciłam szczególną uwagę na zachowanie się rodziców Matyldy głównej bohaterki, którzy nie zawsze poświęcają jej czas, bo liczy dla nich tylko praca.

Matylda po tacie odziedziczyła talent do rysowania, bo on zajmuje się zawodowo projektowaniem.

Matylda dzięki temu, że potrafi, rysować dostrzega, jacy są naprawdę i czy akceptują w pełni jej zainteresowania, czy są im one obojętne.

Uważam, że dialogi, jakimi posługiwali się, na co dzień bohaterowie trafnie zostały dobrane, bo można ich podstawie z łatwością ocenić zachowania, które pozostawiają wiele do życzenia.

Być może Matylda do samego końca nie wiedziała, co ją czeka na wakacjach u dziadka, którego nie zna, ale dzięki temu, że jest, nastolatką komunikatywną być może przezwycięży mile czas z nim na tajemniczej wyspie, na której mieszka.

Zaskoczyło mnie pozytywne podejście dziadka do wnuczki, bo jest w nim dużo ciepła, troski i miłości potrzebnej, aby zrozumiała, że można żyć nieco inaczej w świecie wypełnionym współczesną technologią, a gdzie brakuje czasu na czytanie książek, a opowieści dziadka będą stanowiły dla niej odskocznię, w której szybko się odnajdzie i będzie zadowolona, że poznaje je, a przede wszystkim uczy ją życia.

Książka składa się 7 rozdziałów. Nie zawiera wstępu.

Bardzo podobają mi się rysunki w wykonaniu Pana Marcina Minora. Jest, w nich wszystkim idealnie przedstawiona emocjonalność.

Widoczne jest u Pani Barbary Sadowskiej to, że zna bardzo dobrze język, którym posługują się na co dzień dzieci, dorastające nastolatki, bo czytelnicy od samego początku odnajdą się w opisanym magicznym świecie i chwilach smutku będą chcieli powrócić do Matyldy i jej dziadka pełnego pomysłowości i wiedzącego, jak wypełnić wolny czas na wakacjach.

Warto przeczytać tę książkę.

Smocza opowieść.

Wielkimi krokami zbliża się do nas lato - bardzo na miejscu będą więc wszystkie wakacyjne przygody! Jedną z nich, w wydaniu książkowym, możemy poznać za sprawą Barbary Sadurskiej i Marcina Minora już teraz - będzie to piękna, ciepła historia z przyjaźni, o rodzinnym więzach oraz o mitach, na których tle towarzyszyć nam będą... smoki!

Matylda ma dwanaście lat i wielkie marzenie. Chce pojechać do Japonii, żeby zobaczyć smoki. I kiedy jest już o krok od wyjazdu, plany nagle się zmieniają. Dziewczynka trafia na wakacje do dziadka: trochę dziwnego i tajemniczego, mieszkającego na równie dziwnej i tajemniczej wyspie. Na której jest w dodatku jakoś... smoczo.

W domu dziadka Matylda znajduje mnóstwo smoczych detali, a smoki zaczynają się też jej śnić. Na wyspie dzieją się także dziwne i niezrozumiałe rzeczy... Czuć, że nadciąga jakieś zagrożenie. Czego obawiają się mieszkający tu ludzie? I czy Matylda będzie mogła im pomóc?

Powyższą zagadkę musicie rozwiązać sami - ja na zachętę powiem tylko, że poza intrygującym i bardzo adekwatnym opisem książka warta jest uwagi także przez wzgląd na wątki dotyczące rodzenia się przyjaźni (mowa o Matyldzie i Saszy), a także te, które dotyczą pięknych, rodzinnych więzi (mowa o Matyldzie i o jej dziadku, za sprawą którego poznamy m.in. arcyciekawą legendę o smoku-opiekunie garbatych).

Jeśli po skończeniu książki można czegoś żałować, to chyba tylko tego, że skończyła się ona tak szybko... Ta opowieść zdecydowanie domaga się czegoś więcej. Ale kto wie - może jeszcze kiedyś spotkamy się z Matyldą na łamach innej książki?

"Srebrny smok" to lektura w sam raz na nadchodzące wakacje. Znajdziecie w środku wszystko to, czego oczekuje się zazwyczaj od lekkiej książki na lato: wielką przygodę, sympatyczną główną bohaterkę i umiejętnie poprowadzoną historię, która wciąga, nie przytłacza i prowadzi się poniekąd sama przez kolejne strony książki - my zaś po prostu przez nią z przyjemnością brniemy. Nic, tylko czytać!

https://cosnapolce.blogspot.com/2023/06/srebrny-smok-marcin-minor-barbara.html

„Srebrny smok” Barbary Sadurskiej przyciąga uwagę piękną okładką, której autorem (jak i pozostałych ilustracji) jest Marcin Minor. Nie bez znaczenia są również entuzjastyczne opinie na tylnej okładce obiecujące niezapomnianą przygodę i uczestnictwo w rozwiązaniu tajemnicy. Okazało się jednak, że tego jest w książce najmniej.

Bohaterką książki jest Matylda, którą fascynują smoki. Jej największym marzeniem jest wyjazd do Japonii, by je zobaczyć. Jest o krok od wakacyjnej podróży do Kraju Kwitnącej Wiśni, jednak w ostatniej chwili plany się zmieniają i dziewczynka trafia na tajemniczą, oddaloną od świata wyspę, na której mieszka jej dziadek. Matylda jest zawiedziona, jednak bardzo szybko odkrywa, że wyspa skrywa sekrety, które dziwnie wiążą się z jej ulubionymi smokami.

Wakacje Matyldy należą do udanych. Dziewczynka poznaje wyspę, znajduje przyjaciółkę oraz nawiązuje bliską relację z dziadkiem. Całe dnie spędza w towarzystwie koleżanki, z którą remontują porzucony w lesie jacht i marzą o dalekich podróżach. Dziadek przygotowuje im niezwykłe pyszności do jedzenia. Cały czas jednak towarzyszy im nastrój niepokoju spowodowanego nieznanym zagrożeniem. Beztroskie dni zostają zakłócone również wypadkiem, w wyniku której Matylda niemal utonęła w morzu.

Kiedy dziewczynka ma okazję przebywać sam na sam z dziadkiem, wysłuchuje jego opowieści o mitach greckich, legendach i tajemnicach wyspy. Tym sposobem mężczyzna przemyca swej wnuczce miłość do książek, bo to z nich pochodzi jego wiedza o dawnych wierzeniach.

„Srebrny smok” jest pochwałą zaradności i samodzielności. Matylda potrafi naprawić stary rower, nie mówiąc już o podjęciu wyzwania polegającego na remoncie jachtu. Opowieść o jej przygodach pozostaje jednak niedokończona. Nie wiemy, jakie było znaczenie perłowej muszli oraz jakie zagrożenie nadciąga nad wyspę dziadka. Czy dziewczynki zdołają wyruszyć w rejs? Myślę, że taki zabieg jest zachętą do użycia własnej wyobraźni i wymyślenia dalszego ciągu samodzielnie, jednak mnie, jak i moje dzieci, wprawiło w pełne zawodu zdumienie. Wolelibyśmy poznać zakończenie. Liczymy na drugi tom cyklu.

W książce magia miesza się z rzeczywistością. Autorka pozostawiła duże pole do interpretacji wydarzeń, jednak według mnie głównym przesłaniem płynącym z tej opowieści jest zwrócenie uwagi na to, że każdy jest kowalem swojego losu i może kształtować swoje życie tak, jak chce. Można przy tym czerpać z przeszłości, jednak przyszłość jest nieznana i zależy od każdego z nas.

„Srebrny smok” w mojej opinii nie jest książką przygodową, bardziej refleksyjną. Nie do końca spełniła moje oczekiwania. Wątek muszli został porzucony w połowie książki, a nadciągające niebezpieczeństwo nie dotarło, dlatego mam poczucie niedosytu. Misternie budowany nastrój nieokreślonego zagrożenia w żaden sposób nie został rozładowany. Za to ilustracje Marcina Minora są przepiękne. Bardzo lubię styl artysty, który ukazuje w swoich pracach mnóstwo szczegółów.

"Tu kończy się świat. Tu zaczyna się podróż".

Zapraszam Was w podróż na pewną wyspę, z pewnym starszym człowiekiem, z pewnymi ciekawymi historiami.

Książka z serii dla małych i dużych a nawet tych większych.

Serdecznie polecam sięgnięcie po książeczkę, bo rozwija wyobraźnię, trochę uczy, bo przytacza dobrze znane nam dorosłym historie, ale opowiedziane jak dla dziecka.

Książka została ślicznie wydana, ubarwiona jest cudownymi kolorowymi rysunkami, które spowodują, że dziecko nie zmęczy się czytaniem. Duże litery i spora interlinia, które również ułatwią czytanie. Jedyne czego osobiście nie lubię, to dzielenie wyrazów, co jest nagminne a czego moim zdaniem nie powinno już być to dzielenie imienia.

Czy Japonia wszystkim kojarzy się z Krajem Kwitnącej Wiśni? Na pewno większości, jednak dla nastoletniej Matyldy jest to Kraj Smoków, którymi jest wręcz zachwycona.

Dlatego Matylda strasznie się cieszy, kiedy dowiaduje się, że wakacje spędzi z mamą właśnie w Japonii. Jednak pewnego dnia dochodzi do kataklizmu i mama dziewczynki, jako lekarz, wyjeżdża z misją humanitarną, a co za tym idzie, wakacje w Japonii nie dojdą do skutku.

Dziewczynka dowiaduje się, że wakacje spędzi na wyspie u dziadka, bo tata jest zbyt zapracowany, żeby się nią zająć. Pomysł ten nie przypada jednak bohaterce do gustu, jednak do pewnego czasu.

Na wyspie dziadek opowiada jej wiele historii o smokach, które tak lubi. Poznaje koleżankę, remontuje rower, jacht. Ma wiele ciekawych zajęć i na pewno się nie nudzi.

O dziadku wszyscy mówią same dobre rzeczy, z czego Matylda jest bardzo zadowolona ale uświadamia sobie, jak mało o nim wie. A tak właściwie, kim jest dziadek Matyldy?

Zapraszam Was i Wasze dzieci do wspaniałego świata przygód, opowieści, smoków, do miło spędzonego czasu razem (poczytaj mi mamo, poczytaj mi tato) czy też do wspaniałej lektury dla samych dzieci.

W tym miejscu dziękuję Wydawnictwu Agora dla dzieci, że otrzymałam egzemplarz recenzencki i mogłam podzielić się z Wami moją skróconą opowieścią o książce.

Udanej lektury, ahoj przygodo.