Sroka

Początkowo uznałam, że to historia jakich wiele. Ot, para spodziewająca się dziecka, przyjmuje pod swój dach współlokatorkę, która prawdopodobnie okaże się kochanką męża.

Dlaczego młodzi w ogóle zdecydowali się na dzielenie swojej przestrzeni z obcą osobą?

W trakcie czytania byłam pewna, że wiem, co wydarzy się dalej i poniekąd to się sprawdziło… niestety potwierdzenie moich przeczuć, odebrało mi frajdę w czytaniu.

Autorka pod koniec zrobiła coś, przez co teraz mam mieszane uczucia.

Czy mi się podobało? Czy nie? Czy zgadzam się? A może wszystko było tak naprawdę niepotrzebne?

MINUSY:

Znacie ten moment, gdy oglądacie serial i podoba wam się pierwszy i drugi sezon? Trzeci też. Ale im dalej w las, tym gorzej?

Osobiście wydaje mi się, że gdyby Elizabeth skończyła snuć opowieść w pewnym momencie, to było by lepiej.

Niestety ciągnęła to dalej, rozwijając dodatkowy wątek, który mógłby być zupełnie inną historią i rewelacyjnie, gdyby był.

PLUSY:

Autorka zadbała o każdy szczegół. Zbudowała napięcie i zrobiła plot twist, który tak lubimy w dobrych kryminałach. Bo co jest lepsze od tego, gdy wydaje nam się, że wszystko jest białe a potem nagle wylewa się na nas kubeł zimnej wody i dostrzegamy te szare i czarne plamy na nieskazitelnym materiale? Biel, pojawiająca się na czerni, czerń brudząca biel…

Ci, którzy nie domyślą się szybko rozwiązania, będą zadowoleni.

Reszta może odczuwać przyjemność z czytania i poznawania historii od innej strony. (I to dosłownie, ale więcej nie zdradzę:P).

Podoba mi się sposób pisania Elizabeth Day, oraz to w jaki sposób przełożyli to Maciej Grabski i Maria Grabska-Ryńska. Czytało się szybko i lekko.

Okładka jest piękna. Minimalistyczna, a skrzydełka są prawdziwymi skrzydłami, co dodaje jej uroku:).

Miłość, piękny dom, plany o dziecku... czego chcieć więcej. To wszystko ma Marisa i Jake. Wydają się być parą wręcz idealną. Niestety sielanka kończy się z powodów finansowych i oboje postanawiają, że w ich domu zamieszka współlokatorka (choć kobieta ma pewne obawy z tym związane). Kate od pierwszej chwili czuje się w nowym miejscu bardzo swobodnie, a dodatkowo Marisa zauważa, że pomiędzy Kate a jej partnerem nawiązała się niesamowita nić porozumienia. To przelało czarę goryczy?. Marisa musi odkryć co za tym wszystkimi stoi, czyżby jej ukochany Jake wdał się w romans w zasadzie na jej oczach?

Życie w takim układzie to nigdy nie jest dobry pomysł. Przekona się o tym cała trójka i to bardzo dosadnie.

Książka podzielona jest na cztery części i każda kolejna powoduje, że wodzisz wzrokiem po kolejnych słowach z coraz większym zaciekawieniem i jednocześnie przerażeniem.

Przekraczamy próg domu dwójki kochających się ludzi, pomyślałbyś: och jaka piękna para, jak o siebie dbają, troszczą się, a potem okazuje się, że w tym wszystkim ukryte jest drugie dno. A może jest ich nawet więcej?

W pewnym momencie opracowałam swój przebieg zdarzeń, czy się sprawdził? Absolutnie nie! Zostałam w świetnym stylu wyprowadzona w pole? Co więcej na jednym zwrocie akcji się nie kończy. Choć początkowo odnosi się wrażenie jakby akcja snuła się jak mgła, nieśpiesznie, to z każdym kolejnym rozdziałem nabiera tempa. Mniej więcej w połowie historii czytelnik doznaje wstrząsu i potem trzeba mieć się na baczności, aby nie przepaść w natłoku zdarzeń. Mi niestety się nie udało, wsiąknęłam i nie zaprzestałam dopóki nie dobrnęłam do samego końca.

To historia która traktuje o wielu trudnych kwestiach, a przedstawianie ich w taki sposób jaki zrobiła to autorka sprawia, że stają się jeszcze bardziej dobitne. Warto tu również zwrócić uwagę na kreację bohaterów.. byli tak bardzo realistyczni i każdemu z osobna współczułam...

Jedno jest pewna, przemoc psychiczna bywa bardziej brutalna niż ta fizyczna.

"Sroka" jest thrillerem pełnym zwrotów akcji. Gdy zaczęłam czytać książkę, nie mogłam jej odłożyć ani na moment. Lektura porwała mnie swoją nieprzewidywalnością i napięciem, które utrzymane jest na wysokim poziomie. Książka zaczyna się niepozornie - małżeństwo starające się o dziecko - jednak wraz z postępem fabuły, na wierzch wychodzą toksyczne relacje, kłamstwa i brak zaufania. Autorka wpadła na genialny pomysł i wykonała go z należytą skrupulatnością. Dodatkowo świetnym rozwiązaniem było poprowadzenie narracji z perspektywy zarówno Kate, jak i Marisy. Możliwość przyjrzenia się rozterkom, wątpliwościom i sprzecznościom ich własnymi oczami, zdecydowanie wzbogaciło lekturę.

"Sroka" jest jednym z tych thrillerów psychologicznych, które napisane są z rozwagą i skrupulatnie wykreowaną fabułą. Język jest lekki i przyjemny, dzięki czemu lekturę pochłania się w zastraszającym tempie.

Polecam "Srokę" dla czytelników poszukujących znakomitego thrillera psychologicznego. Książka zdecydowanie intryguje, a zakończenie zaskakuje odbiorcę. Powieść jest nieprzewidywalna i nietuzinkowa. Całość potrafi zaintrygować czytelnika i sprawić, że nie odłoży on powieści ani na moment.

"Sroka" to thriller psychologiczny, którego doceni wielu czytelników. Z jakiego powodu? Jak sam gatunek mówi, mamy możliwość zgłębić psychikę bohaterów. Ich odczucia, pragnienia, wpływ przeszłości na życie, które wiodą jak zwykły człowiek w rzeczywistości. Postacie i sytuacje, w których się znaleźli, są na tyle realne, by móc doszukiwać się ich wśród nas.

Elizabeth Day nie oszczędziła bohaterów "Sroki". Ukazuje, jak toksyczna może być pozornie niewinna rodzinna relacja. Jednak najbliższa osoba może manipulować tobą na każdym kroku, nie dając ci żadnych sygnałów do niepokoju. A może po prostu nie chcesz ich zauważyć. Jak trudna jest droga do zostania rodzicem, gdy własny organizm nie pozwala ziścić swojego marzenia - posiadania potomka. Jakie obawy i niepewność towarzyszą w relacji z osobą, która pomaga w spełnieniu marzenia. Do tego wszystkiego dochodzi choroba psychiczna i konsekwencje niestosowania odpowiedniego leczenia.

Autorka przedstawiła całkiem realną sytuację, choć oczywiście jest to tylko fikcja. W każdym razie poruszone tematy są bardzo ważne. Trudno ocenić człowieka w podobnych sytuacjach, jednak zawsze gdzieś tli się nadzieja, że wszystko dobrze się skończy. Czy tak będzie w przypadku Marisy, Jake'a i Kate? Sprawdźcie sami!

Doceniam ten tytuł przez pryzmat ważnych tematów i zgłębienie postaci bohaterów. Brakowało mi tutaj perspektywy samego Jake'a, ale prawdopodobnie to kobiety miały tu rządzić. Ich walka o miłość, rodzinę, zostanie rodzicem. Dostają to, czego chcą, choć po drodze może być wiele przeszkód, które namieszają w życiu. W moim odczuciu jest to trochę przewidywalna historia, ale thriller psychologiczny ma to do siebie, że panują tu inne zasady. Oceniam "Srokę" jako dobrą książkę i z pewnością mogę Wam ją polecić. Może Was bardziej zaskoczy.

"Sroka" Elizabeth Day to trzeci thriller wydany przez Wydawnictwo Książnica na przestrzeni kilka lat, można więc powiedzieć, że to produkt dosyć ekskluzywny. Każdy z nich wyróżnia coś specjalnego, a ten przede wszystkim może się poszczycić gęstą, momentami chorobliwie duszną atmosferą! Historia zaczyna się dosyć bajkowo - kobieta poznaje mężczyznę, są dla siebie idealni, postanawiają razem zamieszkać i stworzyć rodzinę. Jednak pojawia się kobieta druga, pozornie im obojętna, a jednak przez nią ten balon szczęścia zaczyna się nakłuwać, z każdą stroną sytuacja robi się coraz mniej jasna, coraz mniej zrozumiała, coraz mocniej podejrzana... Napięcie wzrasta, historia przyciąga w sposób wręcz chorobliwy, nie da się od niej oderwać. Dawno nie czytałam tak świetnie skonstruowanego thrillera pod względem budowania napięcia. Jak i świetnie oddanych stanów emocjonalnych postaci, pełnych zrozumienia i głębi. Trzecim ważnym aspektem tej książki są tematy, wokół których fabuła jest zbudowana - to relacje rodzinne, które nie zawsze wyglądają tak jak powinny, a także szeroko pojęte pragnienie macierzyństwa. Jest też miejsce na te bardziej niepokojące tematy, ale je już muszę przemilczeć - bo jest to jeden z tych thrillerów, z których im mniej się zdradza, tym lepiej, a ja nie zamierzam nikomu odbierać przyjemności z tej lektury! Dla mnie jest to thriller psychologiczny z naprawdę wysokiej półki, dawno w tym gatunku literackim nie czytałam czegoś tak zajmującego! Gorąco polecam!

Znacie to uczucie, kiedy spokojnie czytacie książkę, z rozdziału na rozdział coraz bardziej angażujecie się w historię, myślicie, że wiecie wszystko, że rozgryźliście autora, bo co więcej może się tu wydarzyć? A potem następuje TEN moment - wielkie BUM, które wywraca fabułę do góry nogami. Spektakularny twist, który każe Wam zastanowić się raz jeszcze nad stronami przeczytanymi kilka godzin wcześniej. Uwielbiam ten stan! I uwielbiam "Srokę" za to, że pozwoliła mi zbierać szczękę z podłogi. Elizabeth Day zrobiła mnie w konia, co tu dużo mówić.

Muszę przyznać, że ciężko mi się pisze o fabule tej książki - boję się, że nieumyślnie coś zdradzę. Nawet wypisując motywy, musiałam z kilku zrezygnować, żeby przez przypadek nie zepsuć Wam niespodzianki z odkrywania wszystkich smaczków tej historii. Ograniczę się więc do wymienienia największych zalet powieści:

- oryginalny, niemal "literacki" styl autorki

- wyważone tempo + jeden ogromny plot twist

- świetnie wykreowane postacie (wszystkie! Najlepsza teściówka z piekła rodem.)

- dość trudna tematyka, którą autorka podejmuje z dużą dozą wrażliwości.

Piękna okładka "Sroki" skrywa w sobie nieprzeciętną historię, mam nadzieję, że udało mi się Was namówić do sięgnięcia po ten tytuł. Dacie mu szansę?