Sukcesja

Bohaterowie: dziennikarz śledczy Rafał Terlecki, premier Marcin Lassota, Natasza, Stefan Lubawiński, Julia Parys, Mariusz Hallmann, Jurgen Kropp, Grzegorz Marecki, inspektor Sebastian Olkowicz

Miejsce: Warszawa, Gdańsk, Zgorzelec, Palermo, Sycylia, Bruksela, Poznań

W książce pojawiają się wzmianki o postaciach znanych z polskiej historii jak Czesław Kiszczak, Władysław Gomułka, Edward Gierek, Józef Piłsudski czy generał Wojciech Jaruzelski.

Książkę rozpoczynamy w mieszkaniu dziennikarza Terleckiego w którym czyta on anonimowy list związany z dawna aferą polityczną. W związku z przyswojonymi informacjami decyduje się on na wyjazd na Sycylie w celu spotkania z autorem, którym okazuje się były agent wywiadu wojskowego.

Dziennikarskie śledztwo, mnóstwo polityki, pieniądze, rządza władzy, piętrzące się tajemnice to podstawy tej powieści.

Osobiście niestety ciężko mi było wciągnąć się w fabułę. Często odkładałam książkę, nie byłam nią zbyt zainteresowana. Po przeczytaniu bardzo szybko zapomniałam wydarzeń z fabuły.

"Politycy stają się coraz bardziej żarłoczni. Kiedyś kradli, dzisiaj starają się zawładnąć całym państwem. Są jak Hunowie i Wizygoci razem wzięci."

Czym tym razem zaskoczy mnie Pan Piotr Gajdziński autor, którego twórczość poznałam dzięki przeczytanej wcześniej książce należącej do gatunku literackiego kryminał pt. ''Operacja Monastyr'' z udziałem Rafała Terleckiego dziennikarza śledczego niezależnej stacji telewizyjnej lubiącego podejmować ryzyko i walkę z czasem?

Czy po przeczytaniu listu główny bohater będzie od razu działał w pojedynkę, czy jednak zdecyduje się działać we współpracy, kto pojawi się wokół rozwiązywanej zagadki kryminalnej w cieniu toczących się politycznych afer, kto okaże się grać we władzy największą rolę, komu zależy na ujawnieniu prawdy, na czym polega praca polityka i czym jest dla niego odniesiony zawodowy sukces i jak on smakuje, z bliska tego próbowałam, się dowiedzieć czytając książkę pt. ''Sukcesja'' przepełnioną niebezpiecznych pułapek, z których wychodzi się nie zawsze dobrze tak, jak by się chciało, czy przewidziane było w planach, pomysłowości młodego premiera Marcina Lassoty okaże się skuteczna, czy jednak będzie ktoś chciał bardzo chętnie wykorzystać władzę, zaufanie, uzyskanie od premiera dla pokonania bycia w centrum uwagi, w celu ujawnienia prawdy, jak to jest, gdy przygląda się z bliska politycznej pracy?

Skupiłam się głównie w trakcie czytania, jak ogólnie będzie przebiegała akcja i czy będę rozumiała krok po kroku w niełatwy świat polityki, który nie zachwycił mnie, gdyż premier Marcin Lassota nie spodobał mi się od samego początku. Drażnił mnie niepewnością siebie, lubi być na czele, analizować zachowania osób podlegających mu, z tym że nie zawsze mu to wychodziło dobrze. Ogólnie miał w sobie coś takiego w zachowaniu, że nie uzyskał u mnie zaufania pomimo tego, że chciałam zrozumieć, z czego wynika jego całościowe zachowanie, ale nie udało mi się.

Natomiast Rafał Terlecki dziennikarz śledczy ma w sobie to coś, co lubię, bo wie, że ryzyko jest, nie tylko grą nie poddaje się tak łatwo, ceni sobie pracę z osobami, którym ufa, ale czy ono jest prawdziwe, czy jednak wystawione na próbę przekonania się, że są oni uczciwi bądź nie?

Książki pt. ''Sukcesja'' nie czytało mi się szybko. Musiałam kilkakrotnie czytać rozdziały, gdyż czasami gubiłam się, w co poniektórych wątkach i trudno rozszyfrowało, mi się, o co tak właściwie chodzi, czy o siłę potęgi władzy, zemsty, pieniądze, a może miłość.

Podoba mi się to, że Pan Piotr Gajdziński potrafi wprowadzić mocną mroczność, tajemniczość, nie zapomina również wspomnieć o przeszłości, która zatacza też tutaj niebezpieczne kręgi.

Kto okaże się zwycięzcom, a kto przegranym w tej politycznej grze, która kusi, aby w niej uczestniczyć, a może jedynie zachęcić, aby zobaczyć, jak wygląda, od środka o tym warto, się przekonać czytając tę książkę.

Czytając powieść Piotra Gajdzińskiego, miałam wrażenie, że wchodzę w głąb brudnego, brutalnego, mrocznego świata, w którym władza stoi ponad prawem, a pieniądze rządzą światem. Potem sobie uświadomiłam, że to dokładnie nasz świat, świat polityki, rządzących elit, biznesu, afer, artykułów z pierwszych stron gazet.

Rafał Terlecki, dziennikarz śledczy, którego znamy już z poprzednich powieści autora, dostaje list z Włoch. Jest w nim zaproszenie na spotkanie ze śmiertelnie chorym byłym agentem wojskowych służb specjalnych. To, co ujawnia dziennikarzowi i co odkryje podczas śledztwa, wywraca świat do góry nogami. Afera, w którą zaangażowany jest premier rządu i ludzie mający wpływy na całym świecie…

Książka, która doskonale wpisuje się w nasz dzisiejszy świat. Czerpie z niego pełnymi garściami. Można w niej znaleźć wiele odniesień do tego, co dzieje się na szczytach władzy i jak wygląda wchodzenie na samą górę. Afera goni aferę. Żądza władzy i pieniędzy jest wszechobecna i nigdy nie przemija.

Bezkompromisowy thriller polityczny, który daje czytelnikowi dużo do myślenia. To także diagnoza dzisiejszego świata polityki, tajnych służb, afer. Świat ludzi, dla których najważniejsza jest władza i wpływy. Za to są w stanie sprzedać wszystko od przyjaźni poprzez moralność, lojalność, a nawet rodzinę.

Premier Marcin Lassota to cyniczny, przebiegły i niecofający się przed żadnym świństwem człowiek. Od wielu lat pnie się po szczeblach kariery wspomagany przez krąg najpotężniejszych ludzi na świecie. Wszystko rozgrywa się w zamkniętych gabinetach, na tajnych spotkaniach, bez błysku fleszy, a zaczęło się przed laty od podpisania lojalki wobec niemieckich władz komunistycznych.

Trwa brutalna walka o władzę, o zbudowanie potęgi medialnej, która pomagać będzie w opanowaniu sumień i umysłów ludzi, o podporządkowanie najważniejszych urzędów, a za pomoc w takiej walce można dać wszystko, nawet najważniejszy zakład w kraju – rafinerię. Brzmi znajomo?

Gorzka historia, w której można rozpoznać bohaterów dnia dzisiejszego, newsy, które atakowały i atakują nas niemal codziennie, afery do dzisiaj niewyjaśnione, za które winą obarczono płotki, a nie najważniejszych.

Chciałoby się napisać, szkoda, że to nie jest science-fiction, niestety.

Książkę „Sukcesja” Piotra Gajdzińskiego czyta się świetnie, jednym tchem, od dechy do dechy. Akcja pełna zwrotów, niedopowiedzeń, niedokończonych wątków, dokładnie tak jak w życiu. Utwierdziła mnie jeszcze w przekonaniu, że nie lubię polityki, bo nigdy czysta nie jest.

Jakżeż ta opowieść przypomina życie… Obawiam się jednakże, iż nie jest to komplement, którego spodziewa się autor czytając powyższe słowa. Pisząc o świetnym odwzorowaniu rzeczywistości nie mam na myśli sytuacji politycznej w naszym kraju, bezpardonowej walki o władzę między dwiema największymi partiami i zakulisowych działaniach wewnątrz tej o „patriotycznym” kolorycie. Tak, zauważyłam paralele i mruganie okiem do czytelnika. Jednakże zwróciłam również uwagę na chaotycznie prowadzone wątki, irracjonalne, niekiedy, działania głównych bohaterów a także brak puenty, oczywiście jedynie w niektórych historiach. Dokładnie tak, jak w życiu. Przecież nam też zdarza się, że drobiazgowo zaplanowane poczynania biorą w łeb. Że w sytuacji, gdy już wszystko wiadomo, okazuje się, iż nie wzięliśmy pod uwagę najistotniejszego czynnika, który jakimś cudem umknął naszej uwadze. Dlatego jestem w stanie wybaczyć niedokończone historie, niekonsekwencje w zachowaniu, lecz mam zastrzeżenia do co najmniej dwóch rozwiązań fabularnych. Są absolutnie niespójne. Ciekawe, czy wy również je znajdziecie? Nie podrzucę żadnych podpowiedzi, bo byłby to pierwszorzędny spoiler. Podsumowując – czyta się dobrze, akcja jest dynamiczna, a jeżeli nie włączy wam się opcja czepialskiego malkontenta, to i przyjemność z lektury gwarantowana.

Lubicie książki oparte na faktach, nieco zmodyfikowanych przez autora na potrzeby intrygującej fabuły?

Jeśli tak, mam dla Was prawdziwy rarytas. Sukcesja to nowość od @wydawnictwomuza autorstwa @piotr_gajdzinski

Rafał Terlecki to dziennikarz śledczy pracujący w niezależnej stacji telewizyjnej. Pewnego dnia otrzymuje tajemniczy list wysłany z Włoch. Mężczyzna podchodzi do niego z dystansem, bo ze względu na swoje zajęcie, bardzo często otrzymuje podobne wiadomości od rzekomych informatorów. Szybko jednak zmienia swoje nastawienie, gdy okazuje się, że do listu dołączono zdjęcia, a na nich widoczny jest nadawca – śmiertelnie chory agent wojskowych służb specjalnych i czołowy polityk związany z osobą nowo wybranego premiera. To moment przełomu, w którym Terlecki decyduje się podjąć trop i zgłębić sprawę układów, które, jak się okaże, wiążą współczesną elitę rządzącą z przedstawicielami władzy okresu przemiany ustrojowej.

To była doskonała lektura, z gatunku tych, których się nie odkłada, dopóki nie doczyta się ostatniej linijki, a potem czuje się niedosyt i pragnie się więcej. Autor zafundował sensację na światowym poziomie. Zgrabnie połączył teraźniejszość z przeszłością i prawdziwymi wydarzeniami (afera FOZZ). Postacie z kręgu politycznego, choć otrzymały inne nazwiska, łatwo utożsamić z prawdziwymi ludźmi. Nade wszystko jednak na szczególną uwagę zasługuje doskonale ujęty motyw władzy, która zaślepia i wzbudza bezgraniczne pożądanie. Ludzie u steru rządów są zachłanni i pragną tylko więcej i więcej, jednocześnie będąc uzależnionymi od układów zakulisowych, tajemniczych międzynarodowych stowarzyszeń i szarych eminencji, których są twarzami.

W kontekście ostatnich wyborów prezydenckich temat jest bardzo na czasie.

Polecam lekturę każdemu.

„Mam złą wiadomość dla Polaków: nowe pokolenie polityków, które właśnie z przytupem wkroczyło na scenę, jest gorsze od swoich poprzedników. Bardziej żarłoczne. Ale jeśli (...) choć trochę śledzicie polską rzeczywistość, już to wiecie.”

Polityka, władza, pieniądze. Niechlubne wydarzenia z przeszłości, które dziś odbijają się gromkim echem i czkawką na najwyższych szczeblach władzy. I jest Rafał Terlecki - dziennikarz śledczy, wraz z ekipą podążający tropem wielkiej afery politycznej, której elementy odnajdują się na Sycylii.

@piotr_gajdzinski stworzył powieść z ogromnym rozmachem. Obrazowo nakreślił to, co obecnie możemy oglądać w polityce, wzbogacił o historyczne tło i stworzył historię tak realną, że włos się jeży. Pokazał, że polityka to kolos na glinianych nogach i przestrzeń do bezkarnego realizowania partykularnych interesów. Realistycznie nakreślił mechanizmy władzy, budowania politycznych karier, układy i zależności na każdym szczeblu. Ukazał, jak daleko sięgają wpływy, jak gęsta jest siatka powiązań oraz że polityk to nie człowiek w służbie narodu, lecz drapieżca skupiony wyłącznie na osiągnięciu własnego celu, dążący do zaspokojenia swojego interesu.

"Sukcesja" to historia współczesnej polityki, która jest grą o władzę i opiera się na żądzy dominacji i apanażach, a te są ważniejsze niż sprawiedliwość, prawda i obietnice wyborcze.

To mocny i brutalnie szczery thriller polityczny, trzymający w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

A ja niezmiennie chylę czoła dla bezbrzeżnej wiedzy autora i umiejętności budowania narracji tak, że każda jego historia staje się przerażająco realna.

***

Plot twist z Nataszą super spina, porządkuje i wzmacnia historię. Szkoda, że nie wiem, co Lidią... znielubiłam kobietę od wejrzenia i mam nadzieję, że jej się nie powiodło to, co chciała uzyskać

Serię z dziennikarzem Terleckim tworzy dziennikarz i publicysta Piotr Gajdziński od roku 2023, a “Sukcesja” to jej tom piąty. W książce jednak najważniejsza jest historia, która jest historią niezależną, więc bez problemu można czytać ją również jak powieść oddzielną. Tym razem dziennikarz Terlecki wikła się w śledztwo, które przenosi go na Sycylię i wplątuje w aferę z samym premierem Marcinem Lassotą. Śledztwo zawiłe, skomplikowane, z kilkoma odnogami, którymi zajmują się jego młodsi współpracownicy. W tym samym czasie czytelnik obserwuje również samego premiera, poznaje jego historię od chwili, kiedy dostał tekę premiera, choć tak naprawdę sięgamy w tej opowieści dalej - przy tej postaci do jej początków w czasach PRL-u, ogólnie jeszcze dalej - do końca II wojny światowej i pewnych tajnych skrzyń, które zostały ukryte przez nazistów w pałacu w Radomierzycach. Mamy więc wiele odniesień do przeszłości, prawda i postacie historyczne mieszają się z fikcją, ale robią to w sposób logiczny, uporządkowany. Akcja prowadzona jest sprawnie, też jest przeplatana - raz dostajemy wątki sensacyjne, które wprowadzają dynamikę i twisty fabularne, raz bardziej statyczne, skupione na dziennikarskich wywiadach i przekazywaniu informacji. Całość wymaga od czytelnika skupienia, ale na pewno ma ważne przesłanie - odsłania mechanizmy działania polityków, jasno obrazuje, że niekoniecznie powinniśmy wierzyć w piękne słówka mówione przed kamerami i pokazywane w telewizji. Coś dla fanów thrillerów politycznych.

„Sukcesja” Piotra Gajdzinskiego to kontynuacja losów Rafała Terleckiego, który jest niezależnym dziennikarzem telewizyjnym, przed którym ponownie stawiane są wyzwania. Autor ponownie nie oszczędza głównego bohatera, stawiając go w samym centrum burzliwych wydarzeń, które mają ogromne znaczenie.

Rafał Terlecki otrzymuje list od umierającego byłego agenta służb specjalnych, w którym zawarte zostały zdjęcia mające potwierdzić powiązania obecnego rządu z tajemniczą organizacją Klub Thor, która ma uczestniczyć w przejęciu rafinerii przez polityczne i gospodarcze elity. Autor poprzez pracę dziennikarz śledczych, której przyglądamy się od kulis, pokazuje czytelnikowi brutalne mechanizmy władzy, które panują w świecie. Akcja powieści zabiera nas również na Sycylię, gdzie tropy prowadzą do byłych agentów, jak również zagranicznych wpływów!

„Sukcesja” to mocny, wielowymiarowy kryminał polityczny, który łączy dziennikarskie śledztwo z globalną intrygą sięgającą wczesnych lat 90. Styl autora jest dynamiczny, nie pozwala czytelnikowi się nudzić, gdyż ciągle się coś dzieje! Fabuła zaskakuje punktami zwrotnymi, co buduje autentyczne napięcie. Bohater stworzony przez autora to dziennikarz z misją, który nie cofnie się przed trudnymi pytaniami i nie boi się konfrontacji z postaciami wysoko postawionymi.

Ten tytuł idealnie sprawdzi się dla osób lubiących polityczny wątek w powieściach kryminalnych, które dla mnie świetnie współgrają, tworząc idealnie uzupełniającą się całość! Nie brakuje intrygujących, politycznych manipulacji, globalnych układów i reporterskiego zacięcia. Mnie ta historia wciągnęła i niezwykle zaciekawiła, dlatego bardzo polecam!