Ten wielki Gatsby

Właśnie skończyłam „Ten wielki Gatsby” w nowym przekładzie i jestem naprawdę pod wrażeniem. Ta historia, mimo że dzieje się w latach 20., jest zaskakująco aktualna. Gatsby – tajemniczy, bogaty, otoczony plotkami – tak naprawdę szuka miłości i akceptacji, a nie splendoru. A im głębiej wchodzimy w jego świat, tym bardziej widać, jak kruche są wszystkie jego marzenia. Świetny klimat, piękny język i ogrom emocji. Polecam z całego serca!

To jedna z tych książek, które zawsze „gdzieś były”, ale ciągle odkładałam ją na później. Teraz, kiedy w końcu ją przeczytałam, naprawdę cieszę się, że to zrobiłam. To historia, która z pozoru błyszczy — balami, muzyką, bogactwem — a jednak pod tą całą fasadą nosi w sobie ogromny smutek.

Najbardziej poruszyło mnie to, jak trafnie Fitzgerald pokazuje, że można mieć wszystko, a mimo to nie mieć nic, jeśli nie ma się szczerości i bliskości. To jedna z tych powieści, które zostawiają człowieka z refleksją na długo po przeczytaniu. I naprawdę żałuję, że nie sięgnęłam po nią wcześniej — ale jednocześnie cieszę się, że przeczytałam ją właśnie teraz, kiedy mogłam w pełni docenić jej emocjonalną warstwę.

Czytałam wiele klasyków, ale to wydanie naprawdę wyróżnia się językowo. Jest lekko, płynnie, zupełnie bez tego „muzealnego” tonu, którego się często obawiam. Historia działa, emocje są wyczuwalne, a bohaterowie intrygujący. Idealna książka, żeby wrócić do klasyki bez stresu i z dużą przyjemnością. To jedna z tych książek, które zamyka się z westchnieniem i chce się jej więcej. Polecam

Nowe wydanie „Ten wielki Gatsby” bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło. Klasyka to klasyka, ale w tym tłumaczeniu historia wybrzmiewa pełniej i czyta się ją z dużo większą przyjemnością. Język jest naturalniejszy, bardziej klarowny, a całość nabiera elegancji, której wcześniej — moim zdaniem — brakowało. Świetna propozycja dla tych, którzy chcą wrócić do tej powieści albo poznać ją po raz pierwszy. Pochłonęłam w dwa dni!