Troja

Troja, zwana też Ilionem dawno, dawno temu istniała rzeczywiście - ale na dzień dzisiejszy zostało po niej tylko stanowisko archeologiczne.

Za to przetrwały do naszych czasów mity greckie i eposy Homera ("Iliada" i "Odyseja") opowiadające o wspaniałym mieście, które miało trwać wiecznie, bo sami bogowie, Apollo i Posejdon, pomagali we wznoszeniu jego potężnych murów.

Ale które, zgodnie z wolą Zeusa, zostało zniszczone podczas wojny trojańskiej.

I chyba nie ma osoby która by nie słyszała o pięknej Helenie, niezwyciężonym Achillesie i jego pięcie, walecznym Hektorze, przebiegłym Odyseuszu czy koniu trojańskim ...

"Troja" Karoliny Janowskiej rozpoczyna się niemal identycznie jak "Iliada" Homera: wybuchem gniewu Achillesa.

Tylko że w eposie kolejne pieśni opiewają wydarzenia z kilku wybranych dni ostatniego roku wojny, od momentu sporu Agamemnona z Achillesem do pogrzebu Hektora.

Natomiast w książce kolejne rozdziały są opowieścią o życiu tych osób, które boskie wyroki związały na zawsze z wojną trojańską. Opisują narodziny i młodość Achillesa, syna Thetis (kapłanki Posejdona) i Peleusa (króla Ftyi i władcy Jolkos), przyjaźń jakiej świat nie widział, małżeństwa Heleny i Klitajmestry, sen Hekabe o płonącej żagwi, spełnienie obietnicy Afrodyty, śmierć córki Agamemnona, gniew Achillesa, drewnianego konia, spalenie Troi, powroty z wojny trojańskiej, zemstę królowej Myken za śmierć jej dzieci ...

I nie ma tu bezpośredniego wtrącania się bogów do działań ludzi, nie zstępują oni między śmiertelników by wspomóc swych ulubieńców czy pognębić tych, którzy ich rozgniewali. Tam, gdzie w Iliadzie pojawia się bóg, tu następują wydarzenia jak najbardziej rzeczywiste i możliwe. Wyjątkiem jest kontakt Achillesa z matką.

I choć najwyraźniej Helena i Parys byli marionetkami w rękach bogów, to jasnym jest, że nie tylko pomsta za hańbę, ale głównie chęć wzbogacenia się przywiodła Greków pod Troję.

Wiele jest tu emocji, ludzie są z krwi i kości; i czy ich los jest zapisany w gwiazdach czy nie, to oni są sobą i działają jak mogą lub jak uważają za słuszne.

Trudno tu nie pomyśleć o odwiecznym pytaniu: czy przebieg naszego życia jest gdzieś zapisany i żadne, ale to żadne, nasze działania go nie zmienią czy jednak to nasze wybory są decydujące? ...

Zafascynowanie mitami trwa - i wciąż są pisane nowe wersje starych opowieści, które bazując na faktach przekazanych w mitach wypełniają luki, które my, w przeciwieństwie do współczesnych Homerowi, widzimy wyraźnie.

Bo nas, żyjących w XXI wieku, interesuje nie tylko to, co się wydarzyło, ale też z jakiego powodu została podjęta taka a nie inna decyzja.

Inaczej teraz patrzymy na świat, inaczej oceniamy, obowiązuje inne prawo, więcej wiemy.

I zapewne dlatego przy lekturze starych mitów pojawiają się pytania, oburzamy się, dziwimy, zachwycamy, czujemy niedosyt - i wtedy chętnie sięgamy po książki zainspirowane mitami. Żeby znaleźć odpowiedzi i wyjaśnienia.

Dobra to książka, bo choć dobrze znam historię wojny trojańskiej to czytałam ze szczerą ciekawością i zainteresowaniem.

Naprawdę cieszę się, że na nią trafiłam i z czystym sumieniem polecam - zwłaszcza miłośnikom mitologii i dobrze napisanych książek.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Troja, zwana też Ilionem dawno, dawno temu istniała rzeczywiście - ale na dzień dzisiejszy zostało po niej tylko stanowisko archeologiczne.

Za to przetrwały do naszych czasów mity greckie i eposy Homera ("Iliada" i "Odyseja") opowiadające o wspaniałym mieście, które miało trwać wiecznie, bo sami bogowie, Apollo i Posejdon, pomagali we wznoszeniu jego potężnych murów.

Ale które, zgodnie z wolą Zeusa, zostało zniszczone podczas wojny trojańskiej.

I chyba nie ma osoby która by nie słyszała o pięknej Helenie, niezwyciężonym Achillesie i jego pięcie, walecznym Hektorze, przebiegłym Odyseuszu czy koniu trojańskim ...

"Troja" Karoliny Janowskiej rozpoczyna się niemal identycznie jak "Iliada" Homera: wybuchem gniewu Achillesa.

Tylko że w eposie kolejne pieśni opiewają wydarzenia z kilku wybranych dni ostatniego roku wojny, od momentu sporu Agamemnona z Achillesem do pogrzebu Hektora.

Natomiast w książce kolejne rozdziały są opowieścią o życiu tych osób, które boskie wyroki związały na zawsze z wojną trojańską. Opisują narodziny i młodość Achillesa, syna Thetis (kapłanki Posejdona) i Peleusa (króla Ftyi i władcy Jolkos), przyjaźń jakiej świat nie widział, małżeństwa Heleny i Klitajmestry, sen Hekabe o płonącej żagwi, spełnienie obietnicy Afrodyty, śmierć córki Agamemnona, gniew Achillesa, drewnianego konia, spalenie Troi, powroty z wojny trojańskiej, zemstę królowej Myken za śmierć jej dzieci ...

I nie ma tu bezpośredniego wtrącania się bogów do działań ludzi, nie zstępują oni między śmiertelników by wspomóc swych ulubieńców czy pognębić tych, którzy ich rozgniewali. Tam, gdzie w Iliadzie pojawia się bóg, tu następują wydarzenia jak najbardziej rzeczywiste i możliwe. Wyjątkiem jest kontakt Achillesa z matką.

I choć najwyraźniej Helena i Parys byli marionetkami w rękach bogów, to jasnym jest, że nie tylko pomsta za hańbę, ale głównie chęć wzbogacenia się przywiodła Greków pod Troję.

Wiele jest tu emocji, ludzie są z krwi i kości; i czy ich los jest zapisany w gwiazdach czy nie, to oni są sobą i działają jak mogą lub jak uważają za słuszne.

Trudno tu nie pomyśleć o odwiecznym pytaniu: czy przebieg naszego życia jest gdzieś zapisany i żadne, ale to żadne, nasze działania go nie zmienią czy jednak to nasze wybory są decydujące? ...

Zafascynowanie mitami trwa - i wciąż są pisane nowe wersje starych opowieści, które bazując na faktach przekazanych w mitach wypełniają luki, które my, w przeciwieństwie do współczesnych Homerowi, widzimy wyraźnie.

Bo nas, żyjących w XXI wieku, interesuje nie tylko to, co się wydarzyło, ale też z jakiego powodu została podjęta taka a nie inna decyzja.

Inaczej teraz patrzymy na świat, inaczej oceniamy, obowiązuje inne prawo, więcej wiemy.

I zapewne dlatego przy lekturze starych mitów pojawiają się pytania, oburzamy się, dziwimy, zachwycamy, czujemy niedosyt - i wtedy chętnie sięgamy po książki zainspirowane mitami. Żeby znaleźć odpowiedzi i wyjaśnienia.

Dobra to książka, bo choć dobrze znam historię wojny trojańskiej to czytałam ze szczerą ciekawością i zainteresowaniem.

Naprawdę cieszę się, że na nią trafiłam i z czystym sumieniem polecam - zwłaszcza miłośnikom mitologii i dobrze napisanych książek.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.