Ucichły ptaki, przyszła śmierć

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" – wciągający, niepokojący i mroczny thriller z zakończeniem, którego nie spodziewałam się. Chętnie poznałabym dalszy ciąg tej historii.

A co to za historia? Otóż czterech przyjaciół udaje się na górską wycieczkę, dosyć oryginalną. Jeden z nich zorganizował wypad w Beskidy w ramach wieczoru kawalerskiego kolegi. Są odcięci od świata, bez telefonów. To czego doświadczają w czasie tych trzech dni budzi ich wielki niepokój, tyle dziwnych zdarzeń w czasie tak krótkiej wyprawy. Czy to było prawdziwe, czy tylko wytwór ich umysłu?

"Ludzie odcięci od reszty świata popadają w obłęd."

Czytajcie! Zdecydowanie polecam! Nie odłożycie książki, dopóki nie dobrniecie do zakończenia!

Co tak naprawdę wydarzyło się podczas przyjacielskiego wypadu? Miłej lektury!

"Ucichły ptaki, przyszła śmierć" to już kolejna książka w dorobku Michała Śmielaka, po którą sięgnęłam, bo przyznam się, że każdą jedną miałam w ręku niemal od początku jego twórczości. Tylko "Gladiatorów" jeszcze nie czytałam, ale mam w planach nadrobienie. Nie każda mi się bardzo podobała, ale zawsze były to dość brutalne, a zarazem wciągające powieści. Dlatego byłam ciekawa jak wypadnie ta konkretna.

Rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady! Jakże popularne stwierdzenie, prawda? W taki sposób czterech przyjaciół właśnie w te przepiękne okolice wybrało się na wieczór kawalerski. A w zasadzie to trzy dni. Wycieczka została wypromowana jako "szlakiem beskidzkich duchów i upiorów"... czyżby faktycznie coś mogło czyhać na życie mężczyzn?

Podczas wycieczki mocno zakrapianej alkoholem wyobraźnia zostaje podjudzana opowieściami niczym z horroru. Każdemu nagle się zdaje, że słychać szepty, kroki, niepokojące dźwięki i w końcu przeradza się to w paranoję. A od tej już niedaleko do paniki i nakręcania siebie nawzajem. Właśnie w takie błędne koło wpadają bohaterowie powieści. Tylko w pewnym momencie robi się zupełnie cicho... nawet ptaki ucichły, jak głosi tytuł książki.

Jest to faktycznie typowy thriller psychologiczny, w którym napięcie budowane jest stopniowo i czuć ten strach, który towarzyszy bohaterom. Choć może się też momentami wydawać, że nieco przesadzają, to jak przeczytacie, to zobaczycie, że owszem, strach ma wielkie oczy, ale tutaj chodzi o coś więcej, a zakończenie zaskoczy niejedną osobę.

Co ciekawe, narracja jest prowadzona poprzez jednego z uczestników wyprawy, ale nie w jej trakcie, tylko już po wszystkim w momencie, gdy przebywa w szpitalu psychiatrycznym. To taki smaczek, który ma wielkie znaczenie w całej fabule.

Szczerze mówiąc, po objętości książki spodziewałam się, że to będzie szybka akcja, do przeczytania na raz i faktycznie tak z nią zrobiłam. Mniej więcej trzy godziny i po sprawie, ale czasami i takich książek potrzebujemy, prawda? Aby złapać, wpaść w fabułę i nie musieć jej rozbijać na kilka dni.

Jako thriller ta książka sprawdza się wyśmienicie!

„Nasza wyobraźnia to potężne narzędzie, mające nas chronić przed śmiercią. Wizualizuje zagrożenie, nawet je wyolbrzymia, żebyśmy się nie pchali, gdzie nie trzeba”.

Nie wiem po co ja się tu pchałam, no ale stało się?. Czterech chłopa i trzy dni w dziczy. Niby niewinny wieczór kawalerski, wesoły wypad przyjaciół gdzieś w Beskid Niski, a nie do Las Vegas, więc striptizu raczej się nie spodziewałam.. tym bardziej oni?. Niby było wiadomo, że nie będzie to „zwykłe dreptanie po chaszczach”, tylko raczej wysokoprocentowa impreza dużych chłopców.. alkoholowa hulanka bez hamulców, party pełne „pierwszych razów”, bankiet obniżający IQ dorosłych mężczyzn do zera – libacja wspominana latami.. Zorganizowana przez drużbę przyszłego Pana Młodego feta w zamierzeniach miała być oryginalną wycieczką „szlakiem beskidzkich duchów i upiorów” – pouczającą przygodą na malowniczym pasażu, urozmaiconą lokalnymi opowieściami, legendami i podaniami. Miało być tak, żeby dobry humor przysłaniał wszelkie słabe punkty, wszak stąd tak niedaleko do czeskiej granicy.. I choć panowie zgodnie ustalili już na samym początku, że DUCHÓW NIE MA i każda spotykająca ich „anomalia” da się jakoś racjonalnie wytłumaczyć.. choćby Jackiem Danielsem w krwioobiegu?, w końcu nawet „naprane” umysły zaczęły zdradzać oznaki narastającego niepokoju.. A ciąg przyczynowo-skutkowy zdarzeń zdawał się nieco rozjeżdżać i przy tym dobrze się miewać..

Szept, warczenie i krzyki w środku lasu na opustoszałym górskim szlaku..

Tu nawet ptaki wiedzą, że pora zamilknąć, bo idzie śmierć..

„Ucichły ptaki, przyszła śmierć” to kolejny niezwykle klimatyczny thriller Autora. Wciągający od korony po korzenie, liściaście frapujący, iglaście przykuwający i powodujący emocjonalne zmieszanie – zakręcony, zacieniony, wyprowadzający w pole nawet trzeźwą kobiecą intuicję, niepozorny, nieprzewidywalny, mroczny i jednocześnie zgrywny kawał świetnej rozrywki.

Polecam.

A co to był za thriller!

Nie jestem strachliwa, a przynajmniej nie podczas lektury książki. Kocham thrillery, kryminały, nawet horrory i nie tak łatwo mnie przestraszyć, a jednak podczas czytania wspomnianej powieści, bałam się nie na żarty! Zważając na fakt, że książkę czytałam głównie wieczorami w łóżku, a "Ucichły ptaki, przyszła śmierć" naszpikowana jest beskidzkimi legendami, opowieściami o duchach i wampirach, możecie sobie wyobrazić moje oczy wielkości pięciozłotówek i dudniące serce, kiedy zakopana pod pierzyną wmawiałam sobie, że nie słyszałam żadnych dźwięków.

Michał Śmielak to mistrz tworzenia klimatu. Nie ma sobie równych. Niepowtarzalny mroczny nastrój plus rewelacyjna fabuła, to niezawodna mieszanka wybuchowa, która podbiła moje czytelnicze serce po pierwszych stronach genialnego "Pomruku" (2022).

Czterech przyjaciół i wyjazd kawalerski w Beskidy, który zamienił ich beztroską eskapadę w piekło. I kiedy wydawać by się mogło, że nic gorszego wydarzyć się nie może, że potworność wokół nich osiągnęła już apogeum, okazuje się, że owszem, może. A zakończenie rozkłada na łopatki!

Genialny przedstawiciel gatunku. Thriller wybornie smakowity!

Ponowny zachwyt!

Książka Michała Śmielaka "Ucichły ptaki, przyszła śmierć" zadowoli fanów zarówno thrillerów z dobrze zbudowanymi wątki budzącymi grozę, jak i legend i historii związanych z górami. Fabuła rozgrywa się w Beskidzie Niskim w czasie trzydniowej wycieczki, na którą wybiera się czterech przyjaciół, by świętować wieczór kawalerski jednego z nich? Jednak szybko atmosfera męskiej pijackiej imprezy przeradza się w horror i mieszanie zmysłów. Autor bardzo sprytnie postawił swoje postacie w sytuacji, która izoluje ich od tego, co znają - czwórka mieszczuchów nagle znajduje się na odludziu, w głębokim lesie. Ta sytuacja mocno działa na wyobraźnię, nie tylko uczestników wyprawy, ale i czytelnika. Atmosfera się zagęszcza, coraz bardziej tracimy rozeznanie w tym, co faktycznie się dzieje, a tym, co może być tylko wytworem wyobraźni narratora. Poczucie klaustrofobii, niepewności i grozy narasta, by w końcu dostarczyć dosyć brutalnych, mrocznych przeżyć. Czy da się to wyjaśnić racjonalnie? Autor sprytnie wybrał miejsce akcji ? skorzystał z historii i legend Beskidu Niskiego, które świetnie wplótł w fabułę - słuchając rozmów postaci coraz więcej się o tym miejscu dowiadujemy. Ale jest to wiedza dobrze wyważona, bo najważniejszy jest tu klimat i spojrzeniem na psychikę bohaterów, która coraz mocniej załamuje się pod naciskiem strachu i niepewności. Dobre kreacje psychologiczne, dobre tematy do zastanowienia. Czy w każdym z nas mieszka bestia? Polecam!

PS. Strachliwcy - nie czytać po zmroku ;)