Ucieczka Apsary. Część 1

Powiem szczerze, byłam ciekawa tej książki, lecz wcale nie spodziewałam się, że aż tak mi przypadnie do gustu! Elaman i Czadarama skradły mi serce w 100%.

Bardzo mi się podobał fakt, że bohater nie jest "przystojniakiem" jak to zazwyczaj bywa w romantasy. Tu od razu wiadomo, że nie jest zbyt urodziwy, ma wiele blizn jak wewnętrznych tak i zewnętrznych, ale mimo to Elaman go pokochała całym sercem.

On jest kapłanem Paharamskim, ona — grzeczną dziewczyną z dobrego domu. Poznali się przez przypadek, trochę się napili % i wyruszyli razem w podróż do stolicy. Dla Czadaramy to była zaplanowana podróż, bo ma tajną misję, a dla Elaman to była zupełnie spontaniczna ucieczka z jej "dobrego domu". Czy zechce Elaman wrócić do domu po tym, jak pozna smak wolności? I jaką tajną misję ma Czadarama? > dowiecie się już z książki!

Moim ulubionym bohaterem jest wujaszek Elaman. Kiedy czytałam rozdziały z jego udziałem - płakałam ze śmiechu! Bardzo pocieszny mężczyzna :) Mam nadzieję, że w drugim tomie też go nie zabraknie :)

W tej historii poruszane ważne tematy, takie jak: rasizm, seksizm, dyskryminacja, podział społeczeństwa.

Nie mogę też nie dodać komentarza na temat aspektu wizualnego książki. Szata graficzna jest cudowna, srebrne połyskujące dodatki robią swoją robotę. Wewnątrz przy każdym rozdziale znajdziecie ilustracje głównych bohaterów. Akurat na jednej z takich ilustracji postacie Elaman i Czadaramy były dokładnie takie jak w mojej wyobraźni!

Po przeczytaniu książki mam tylko jedną uwagę > gdzie drugi tom?! Potrzebuję go "na już" :)

Moja ocena 9/10, bardzo polecam!

@pani_booktokowa [TikTok]

Elaman jako córka arystokratki ma z góry zaplanowaną przyszłość. Teraz rodzicielka wysyła ją na studia i niedługo ma rozpocząć naukę. Można powiedzieć, że wychowywała się w złotej klatce i nie wie, jak wygląda prawdziwe życie. Wujek u którego ma mieszkać w czasie nauki proponuje jej wyjście do tawerny, by mogła poszaleć, poznać inne elfy w swoim wieku i zasmakować młodości. Zbiegiem różnych wydarzeń poznaje tajemniczego elfa pielgrzyma- Czadarama. Mężczyzna mocno się wyróżnia kolorem skóry, ubiorem i zachowaniem. Po upojnej nocy, budzą się w polu, a Elaman jest przerażona konsekwencjami, które mogą ją spotkać za ucieczkę, dlatego jedynym rozwiązaniem jest upozorowanie porwania. Jednak będzie to dopiero początek przygód tej dwójki...

Jak tylko zobaczyłam zapowiedz tej pozycji od razu czułam, że to będzie lektura dla mnie. Fantastyka, ucieczki, humor i mnóstwo przygód, to aspekty, które bardzo mnie interesują i uwielbiam w literaturze. Od samego początku mnie wciągnęła, a im dalej tym było tylko lepiej! Sam finał był pełen akcji i zaskoczeń i jestem wściekła, że nie mam kontynuacji od razu pod ręką!

Bohaterowie zostali genialnie wykreowani. Elaman to młoda elfka, która nie zna świata, ale bardzo chciałaby go poznać. Na naturę naukowca, dlatego wszystko "inne" ją fascynuje. Nie ma uprzedzeń i chce zrozumieć genezę uprzedzeń lub inną kulturę. To jej nie odstrasza, a wręcz fascynuje. Ma pogodne i ufne usposobienie i zawsze jest chętna do pomocy. Czadamara zaś od początku jest dość tajemniczy i raczej niechętny na zwierzenia. Głównie skupia się na swoim zdaniu, bo jest dla niego bardzo ważne, jednak nie potrafi przejść obojętnie obok niesprawiedliwości lub cierpienia niewinnych osób. Jest niezwykle pomocny i nie narzeka na swoją sytuację. Pochodzi z innego kraju i na obcej ziemi nie jest miło widziany. Pomimo nietolerancji nie traci pogody ducha i potrafi do obcych wyciągnąć pomocną dłoń.

Książkę czyta się rewelacyjne. Ma dużo zabawnych momentów i emocjonujących momentów. Jest naprawdę przyjemną i wciągającą fantastykę, z której można wyciągnąć naukę. To lektura o dorastaniu, poznawaniu świata, nietolerancji i szukaniu własnej ścieżki. Dodatkowo pokazuje, że karna wraca i kłamstwo ma krótkie nogi.

Podsumowując, nie zawiodłam się na tej powieści i ogromnie się cieszę, że miałam okazję ją przeczytać. Poznajcie świat elfów, który rządzi się własnymi prawami, nietolerancja i wręcz rasizm jest na porządku dziennym oraz stawianiu pierwszych kroków w dorosłym świecie. Dla młodych dorosłych, którzy czują, że rodzice narzucają im własną wolę to lektura obowiązkowa. Zakończenie mocno zaskakuje i pozostawia duży niedosyt, dlatego z niecierpliwością będę wyczekiwać kontynuacji!

Nie wiem, czy tak można, ale zacznę od końca. Polecam książkę całym sercem, a to za sprawą oryginalnej historii już nie wspomnę o okładce, która przyciąga uwagę. Przed wami pierwszy tom serii „Ucieczka Apsary” która skradnie wasze serca tak jak zrobiła to z moim. Według mnie ta treść idealnie nadaje się dla nastolatek, osób które szukają własnego ja oraz tych którzy może borykają się akceptacją siebie itp. ale to moje zdanie, biorąc pod uwagę, jaką drogę przeszła nasza główną bohaterka Elaman.

Na miłość nie było, nie ma i nigdy nie będzie idealnej instrukcji obsługi tzn. gdzie można ją spotkać, w jaki sposób ją traktować, co robić jak już się pojawi itp. Nie tylko o uczuciach, ale o tym, kim się jest, a nawet co myśleć etc. Nasza Elaman przeszła niezły rollercoaster nie tylko emocjonalny, ale i tożsamościowy, i to dzięki komuś, kto odegrał główną role w tym wszystkim, a mowa o Czadarze, kapłanowi pochodzący z dalekiego Paharamu.

Przypomnij sobie jak to jest bycie nastolatkiem i nagle wyjeżdżasz np. na studia albo do liceum z internatem? Zmieniasz otoczenie, poznajesz nowych ludzi, a w głowie mętlik i pytanie czy sobie poradzisz? Co robić? Jak poznać kogoś „fajnego”? Masz plan na najbliższe kilka lat i nagle dochodzi do nieoczekiwanej zmiany akcji, która otworzy (lub nie) oczy na to kto? Z kim? I gdzie? Tutaj posmakujecie odrobinę klimatu iście z Bollywood pomieszane z innymi kulturami, pochodzeniami, magią. Jestem pod wrażeniem, że autorka stworzyła coś, o co kipi idealnie dobranymi szczegółami, opisem bohaterów ich pochodzenia, wierzeń itp. Każda osoba w tej książce według mnie odgrywa ważną role, dzięki której na końcu ma to wszystko sens. Fakt to pierwszy tom, ale fantastycznie się czyta i aż żałowałam, że nie mamy takich postaci w realnym świecie. Czujesz zapach miejsc, w których bywali, czujesz zapach i smak potraw, które jedli, a to naprawdę jest sztuką, żeby oddać w książce. Co według mnie jest chyba rzadkością.

Opisów książki jest pełno, jak i opinii które oddają idealnie klimat, w którym zakochacie się. Nie czytałam jeszcze takiej historii, jak i o podobnych bohaterach (jak macie coś podobnego z chęcią poznam tytuły), Co jest zaskakujące jak dla mnie to wątek miłośny, który poważnie, ale nie znudził mnie. Nic nachalnego, ale pozostawiające niedosyt i pytanie jak to się skończy? Mam nadzieję, że w kolejnej części więcej będzie kluseczki. :p Sami przekonacie się, dlaczego, jak i sam wujaszek momentami przyprawiał mnie o szeroki uśmiech. Tak jak na początku tak i teraz z całego serca polecam tę historię i z wielką niecierpliwością czekam na kolejną część.