Uroczysko. Okno z widokiem. Tom 4

„[…] życie to jedno wielkie pasmo niespodzianek, dzięki którym właśnie chce nam się krok za krokiem cały czas iść do przodu. I że najważniejsze, by wciąż mieć do dyspozycji pokój z widokiem. Takim, który jeśli nawet czasami niknąłby w deszczu, to potem znów by się ukazywał w całej okazałości.” .Czwarty i ostatni tom serii Uroczysko autorstwa Magdaleny Kordel, czyli „Pokój z widokiem”. .Nieco się zdziwiłam podczas lektury, gdyż spodziewałam się dalszych losów Majki. Bynajmniej zakończenie „Wina z Malwiną” nie zamykało wg mnie historii bohaterów. Otrzymałam natomiast zupełnie odrębną historię, z inną główną bohaterką, a nawiązaniem do poprzednich części było umiejscowienie zdarzeń w Malowniczem, jak i samo Uroczysko jako miejsce noclegu kilku postaci. Trochę mnie to rozczarowało, jednak im dalej zagłębiałam się w tej nowej historii, tym moje negatywne odczucia były coraz mniejsze. .Poznajemy tutaj młodą doktorantkę z Warszawy- Różę Winiarską, która przyjeżdża do babci, gdyż potrzebuje nabrać dystansu od nieprzyjemnych zdarzeń, które miały miejsce w jej życiu. Jednak zamiast spędzić miło czas z najbliższymi, zostaje uwikłana w miejscową aferę archeologiczną… .Gdy już pogodziłam się z tym, że główną bohaterką tej historii jest nie Majka, a Róża - przepadłam w niej na całego! Książka wciągnęła mnie totalnie! Perypetie bohaterki, także niczym z romantycznej komedii pełnej omyłek, do tego tajemnice z przeszłości, spisek mający na celu pozbycie się natrętnego dewelopera i wątek kryminalny - tego możecie się tutaj spodziewać! Dużo się dzieje, jest potężna dawka dobrego humoru i poczucie, że zawsze można liczyć na rodzinę i przyjaciół. Bo to dzięki nim widok z okna podnosi na duchu! .Książka, jak i cała seria bardzo mi się podobała! Była to idealna ciepła lektura, na oderwanie się od codzienności!

,,Babcie tak mają, że opowiadają swoim wnuczkom przeróżne historie. Ale nie trzeba w nie tak bezkrytycznie wierzyć. W baśniach najważniejszy jest morał, a nie postacie, które nie żyją naprawdę."

Nie ukrywam, że najbardziej w tej książce zaciekawił mnie temat zbieranych ziół, gdyż sama to robię i wiem, że potrafią zadziałać niczym najlepszy antybiotyk, tylko należy dobrać odpowiednie proporcje. Co do lektury, to cała seria skradła moje serce. Postacie nadal opowiadają historię miasteczka Malowniczem, gdzie kolejny przybysz odwiedził ich skromne progi. To tutaj ujrzymy jak z delikatnej pasji odkrywania niemożliwego, ktoś stał się archeologiem. Niby wydawać by się mogło, że tam nie ma pośpiechu, jednak presja potrafi być na tyle wielka, że kobieta zapragnęła kolejny raz znaleźć się w objęciach babci. Jak to wiadomo, świat kiedy jest się dzieckiem, potrafi nas bardzo ciekawić, a czasami na tyle, że jako dorośli ludzie wciąż o nim pamiętamy. W ten sposób stara kapliczka zajaśni tajemnicą, a przybyszka z dawnych lat zapragnie poznać jej sekrety. Tylko co na to mieszkańcy? Czy pozwolą sobie tak bezkarnie plądrować niemal swoje mienie?

To najkrótsza książka z serii, lecz nie da się powiedzieć, że mniej dobra. Każdy czterech tomów jest jakby podróżą do miejsca o którym wiedzą tylko postacie. My nieśmiało do niego zaglądamy, a ono dzieli się z nami swoimi sekretami. Tak jak każda osoba w naszym życiu jest po coś, tak i tutaj nawet mali ludzie mają swoje trzy grosze do wtrącenia. Cytat o babci jest jak najbardziej prawdziwy, a przynajmniej ja będę taką babcią, która będzie się starała zwrócić na siebie uwagę i pokazać, że magia istnieje, tylko wpierw należy w nią uwierzyć. Pośród życia codziennego, gdzie szybko może zgasnąć, dobrze jest w coś wierzyć. W coś, co wywoła uśmiech na naszej twarzy, choć diabeł z książki niekoniecznie był taką pozytywną osobą. Za jego plecami stał czas na zbieranie leków z bożej apteki i chwili wyłącznie poświęconej sobie. Według opowieści, wszystko co się kończy tak naprawdę ma dopiero swój nowy początek. Czy wy też tak uważacie?

PS. Czytajcie tomy po kolei:-)

,,Babcie tak mają, że opowiadają swoim wnuczkom przeróżne historie. Ale nie trzeba w nie tak bezkrytycznie wierzyć. W baśniach najważniejszy jest morał, a nie postacie, które nie żyją naprawdę."

Nie ukrywam, że najbardziej w tej książce zaciekawił mnie temat zbieranych ziół, gdyż sama to robię i wiem, że potrafią zadziałać niczym najlepszy antybiotyk, tylko należy dobrać odpowiednie proporcje. Co do lektury, to cała seria skradła moje serce. Postacie nadal opowiadają historię miasteczka Malowniczem, gdzie kolejny przybysz odwiedził ich skromne progi. To tutaj ujrzymy jak z delikatnej pasji odkrywania niemożliwego, ktoś stał się archeologiem. Niby wydawać by się mogło, że tam nie ma pośpiechu, jednak presja potrafi być na tyle wielka, że kobieta zapragnęła kolejny raz znaleźć się w objęciach babci. Jak to wiadomo, świat kiedy jest się dzieckiem, potrafi nas bardzo ciekawić, a czasami na tyle, że jako dorośli ludzie wciąż o nim pamiętamy. W ten sposób stara kapliczka zajaśni tajemnicą, a przybyszka z dawnych lat zapragnie poznać jej sekrety. Tylko co na to mieszkańcy? Czy pozwolą sobie tak bezkarnie plądrować niemal swoje mienie?

To najkrótsza książka z serii, lecz nie da się powiedzieć, że mniej dobra. Każdy czterech tomów jest jakby podróżą do miejsca o którym wiedzą tylko postacie. My nieśmiało do niego zaglądamy, a ono dzieli się z nami swoimi sekretami. Tak jak każda osoba w naszym życiu jest po coś, tak i tutaj nawet mali ludzie mają swoje trzy grosze do wtrącenia. Cytat o babci jest jak najbardziej prawdziwy, a przynajmniej ja będę taką babcią, która będzie się starała zwrócić na siebie uwagę i pokazać, że magia istnieje, tylko wpierw należy w nią uwierzyć. Pośród życia codziennego, gdzie szybko może zgasnąć, dobrze jest w coś wierzyć. W coś, co wywoła uśmiech na naszej twarzy, choć diabeł z książki niekoniecznie był taką pozytywną osobą. Za jego plecami stał czas na zbieranie leków z bożej apteki i chwili wyłącznie poświęconej sobie. Według opowieści, wszystko co się kończy tak naprawdę ma dopiero swój nowy początek. Czy wy też tak uważacie?

PS. Czytajcie tomy po kolei:-)

"Okno z widokiem" Magdaleny Kordel to ciepła i pełna humoru opowieść, która przenosiosła mnie do malowniczej sudeckiej miejscowości, gdzie wspomnienia mieszają się z teraźniejszością, a proste historie stają się źródłem radości

Główna bohaterka Róża, jest archeologiem, która po przykrych doświadczeniach na uczelni wraca do ukochanej babci Matyldy do miasteczka Malownicze. Jej planowany spokojny wypoczynek zamienia się w pełną przygód misję. Musi pomóc mieszkańcom ocalić miejscową kapliczkę św. Antoniego przed zburzeniem przez bezdusznego inwestora. Z pomocą przychodzą jej barwni mieszkańcy, proboszcz o zadatkach na agenta, nieco roztargniony profesor archeologii i grupa studentów. W tle, oprócz walki z inwestorem, przewijają się wątki sensacyjne, takie jak kradzież ikon, a także rodzinne tajemnice i… odrobina miłości.

Magdalena Kordel stworzyła postaci, do których trudno nie pałać sympatią. Babcia Matylda i Julek to para, która udowadnia, że na miłość nigdy nie jest za późno. Swoją życiową mądrością, ale i młodzieńczą przekorą, potrafią rozbawić i wzruszyć. Róża jako główna bohaterka jest sympatyczna, chociaż momentami ma "pstro w głowie". Jej determinacja w walce o kapliczkę i szczere rozmowy z proboszczem to jedne z przyjemniejszych fragmentów lektury. Proboszcz to postać daleka od stereotypu. Ma poczucie humoru i potrafi działać jak prawdziwy strateg, co bywa źródłem doskonałych, lekko ironicznych dialogów.

Dlaczego warto przeczytać tę książkę?

"Okno z widokiem" to przede wszystkim książka, która rozwesela i relaksuje. Jest jak klucz do domu, "w którym zawsze pachnie ciastem, świeżo parzoną kawą i wspomnieniami". Lekkie czytadło z głębią. Chociaż powieść nie należy do wymagających lektur, porusza uniwersalne tematy, takie jak znaczenie rodziny, przyjaźń, powrót do korzeni i walka o to, co w życiu ważne. Pokazuje, że "świat nie zawsze trzeba zmieniać, a czasem wystarczy na niego inaczej spojrzeć". Wartka akcja i humor. Fabuła pełna jest zabawnych sytuacji i niespodziewanych zwrotów akcji, które sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem i z uśmiechem na twarzy. Magia codzienności. Autorka z czułością pochyla się nad drobiazgami i potrafi wydobyć magię z pozornie zwykłego, małomiasteczkowego życia.

"Okno z widokiem" to idealna propozycja, gdy chcesz odpocząć, zapomnieć o codziennym zgiełku i poczuć się, jakbyś odwiedzała kogoś bliskiego. To książka, która "jest ciepła jak światło w oknie późnym wieczorem – zapraszająca, kojąca"

Moja ocena: 8/10

Czy polecam? Zdecydowanie tak! Szczególnie jeśli szukasz lekkiej, ale mądrej opowieści, która poprawia humor i napełnia optymizmem. To świetna propozycja na jesienne wieczory pod kocem

BRUNETTE BOOKS

„Okno z widokiem” to czwarty tom serii Uroczysko. Autorka po raz kolejny zabrała mnie do małego miasteczka Malowniczym, do którego tym razem przyjeżdża doktorantka z Warszawy, Róża Winiarska. Kobieta pragnie odpocząć od codziennych trosk i złapać nieco dystansu. I zamiast myśleć o swoich zmartwieniach stacza walkę z deweloperem o starą kapliczkę Świętego Antoniego.

Jak zawsze autorka w sposób lekki i zabawny przedstawia życie bohaterów i ich troski. Ich zmartwienia to zmartwienia każdego z nas. Dlatego też seria ta jest wspaniałą lekturą dla każdego, kto lubi powieści obyczajowe.

„Okno z widokiem” to bardzo klimatyczna książka, w której mieszkańcy małej miejscowości są mili i przyjaźni. To dzięki nim powieść jest ciepła, a czytelnik czuje odprężenie podczas lektury. Nie zabraknie tutaj jednak postaci, które dodadzą nieco charakteru tej powieści. Jest do deweloper, który naciska na zburzenie kapliczki.

Powieść ma nieco również klimat nostalgii. Opowiada o przemijaniu, o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie. Ale posiada przesłanie, że niezależnie od tego jak jest ciężko w życiu, można zacząć od nowa.

Dużym plusem tej książki są również opisy przyrody, które uspakajają i dają odprężenie w trakcie lektury.