Wesoła wdówka

Malwina Milczarska to rozwódka, która samotnie wychowuje nastoletnią córkę… A przyjemniej do niedawna była rozwódką, bo właśnie została wdową. Wdową numer jeden, bo jej niewierny mąż miał jeszcze trzy żony i kilka kochanek. Gdy Nikodem zostaje otruty podejrzenia padają na wdowy. Wtedy rozpoczyna się komedia pomyłek.

To nie było moje pierwsze spotkanie z autorką. Czytałam już jej romanse i obyczajówki. Większość jej książek oceniłam pozytywnie. A co mogę powiedzieć o Wesołej wdówce? Miejsce akcji? To niewątpliwy plus tej lektury. Pomysł? Ciekawy. Naprawdę ciekawy. I początek niniejszej historii rzeczywiście zapowiadał się na całkiem ciekawą lekturę, chociaż potem ku mojemu nieskłamanemu zdziwieniu lektura zaczęła raczej przypominać tylko romans. Choć warto zaznaczyć trafiło się kilka ciekawych i przezabawnych scen. Bohaterowie? Tak naprawdę nie polubiłam żadnego z bohaterów, bo żadnej nie miał jakoś nakreślonego konkretnie charakteru. Chyba bardziej można by napisać o ich aparycji, bo częściej był sygnalizowany ich wygląd zewnętrzny, w tym szczególnie ubiór niż to, jakimi byli ludźmi. Co tak na marginesie czasami było nieco dziwne np. ( spoiler) w momencie, gdy główna bohaterka trafiła do szpitala po pobiciu i miała mieć badania, koniecznie musieliśmy dostać opis stroju odwiedzających ją policjantów. Przyznam szczerze, że opisy tego co w konkretnym momencie nosili na sobie bohaterowie, podkreślane, że ten czy inny bohater był przystojny albo nieustanne czytanie jaka to Malwina jest ,,słodka’’ było irytujące. Część kryminalna? O tak. Zagadka kryminalna, z jaką spotkałam się w niniejszej książce była intrygująca i wciągająca a jej rozwiązanie zaskakujące. Niestety mam wrażenie, że w pewnym momencie część kryminalna została zepchnięta na boczny tor (albo zaczęła przypominać parodię) . Część romansowa? Dla mnie romans Malwiny jakoś się nie kleił. I to był słaby punkt książki.

Wesoła wdówka to lektura, która ma swoje plusy i minusy. Generalnie cieszę się, że miałam przyjemność ją przeczytać, ale irytowały mnie niektóre elementy składające się na niniejszą książkę. Czy ją polecam? Tym razem wstrzymam się z tym. Jednak wierzę, że wielu czytelników będzie nią zachwyconych.

„WESOŁA WDÓWKA” to lekka powieść obyczajowa z nutą kryminału i prawdy w odkryciu zabójcy ex męża.Niezwykle dociekliwe śledztwo wraz z szalonymi wdówkami gwarantują czytelniku moc wrażeń i zaskakujących zwrotów akcji! Spotykające się wdowy-a jest ich cztery na pogrzebie niewdzięcznego intryganta i ex nie gwarantuje,że pójdzie wszystko gładko.Słowo do słowa i jest katastrofa!

Historia zaskakuje nie tylko ciekawymi spotkaniami i rozmowami wdówek mającego wspólny temat-były mąż,ale także powód jego śmierci.Intryga goni intrygę a śledztwo odkrywa kolejne skrywane sekrety. Jest nieprzewidywalnie i zaskakująco. Pomiędzy tym odnajdujemy samotne rodzicielstwo z fajną nastolatką oraz rozwijający się romans,który obarczony jest ryzykiem i strachem.

„WESOŁA WDÓWKA” to komedia kryminalna z dawką humoru,tajemnic i śledztwa owocującego w ciekawe wątki bohaterów wraz z romansem,który może być czymś fajnym.Trzeba zaryzykować,ale czy warto?

Cudna historia przy której świetnie można się bawić i z którą spędzi się niezapomniane chwile. Moc wrażeń i zwrotów akcji gwarantowana

Z całego serca polecam. Czytajcie