Wielkie kłamstewka

„Wielkie kłamstewka” to powieść obyczajowa z kryminalnym wątkiem, napisana lekkim, przyjemnym i błyskotliwym językiem.

Akcja rozpoczyna się pół roku przed wieczorkiem integracyjnym, gdzie doszło do tragicznych wydarzeń. Od samego początku wiemy, że chodzi o morderstwo, ale nie wiemy kto i jak zginął. Suniemy powoli przez wszystkie wydarzenia owiane tajemnicą, zbliżając się do feralnego wieczoru.

Autorka ma bardzo przyjemny styl, gdzie poruszane trudne tematy nie przytłaczają, ale skłaniają do refleksji. Narrator jest wszechwiedzący i dokładnie nam opisuje jak każda z kobiet się czuje, a tych emocji jest wiele i czytelnik utożsamia się z głównymi bohaterkami, a także współodczuwa z nimi. Świetne kreacje bohaterów, każdy z nich ma swoje wady i zalety, niegrzeczne myśli. Autorka porusza wiele ważnych tematów takich jak znęcanie się nad innymi, przemoc domowa, wszelakie problemy rodzicielskie, traumy, rodzina patchworkowa, przemoc seksualna, fizyczna i psychiczna, a także to w jaki sposób na pewne sytuacje reaguje społeczeństwo, jak czasem błędnie można wydać osąd i tym samym kogoś skrzywdzić. Wszystko to jest w bardzo przystępny i wyważony sposób skonstruowane, tak by nie przytłoczyć czytelnika. Do tego zawarte jest wiele trafnych przemyśleń i spostrzeżeń na temat współczesnego świata.

Madeline, przebojowa i otwarta, pewna siebie; musi znosić towarzystwo byłego męża i jego nowej żony, a na dodatek ich dziecko będzie uczęszczać do szkoły wraz z dzieckiem Madeline. Jane, nieśmiała i wycofana; rozpoczyna nowy etap wraz ze swoim synkiem i już od samego początku natrafiają na przeszkody, a do tego Jane ma swoją mroczną przeszłość. Celeste, roztargniona i skryta; tworzy z pozoru idealny związek małżeński. Trzy zupełnie inne kobiety, na innych etapach życia, a mimo to połączy ich przyjaźń i solidarność.

Wartka akcja, bogata w plot twisty, sekrety bohaterek, a także tajemnica wokół morderstwa, sprawiają, że od lektury ciężko jest się oderwać. W powieści jest zastosowany ciekawy zabieg w formie wywiadu, który ma wydźwięk plotek, ale również dla podkreślenia rzeczy i zdarzeń, pojawiający się zazwyczaj na końcu rozdziału, powodujący wzrost napięcia.

Trzy intrygujące historie łączą się w całość i prowadzą do wielkiego finału, który rozwali Was na milion kawałków.. Jeśli nie czytaliście jeszcze tej książki, musicie koniecznie ją nadrobić

Autorka ma dosyć specyficzne pióro, jakby całą historię opowiadała nam jakaś tajemnicza postać. Do tego co jakiś czas czuć, jakby zwracano się bezpośrednio do nas. Myślę, że jest to spowodowane tym, że tak naprawdę historia mogłaby dotyczyć każdego z nas. Każdy ma jakieś kompleksy, czy to na punkcie wyglądu, czy też swojego wieku. Kobiety z książki czują się nieco gorsze, gdyż nie mają już nastu lat. Bywa, że osądzają tych, którzy mają dzieci i pracują oraz tych, którzy poświęcają się, by wychowywać większą ilość dzieci. Tak naprawdę trudno im dogodzić, a gdyby nie istniała plotka, to nie miałyby o czym lub o kim rozmawiać. Poznane w książce kobiety mają swoje sekrety. Jedne żyją pokazując je innym, inne wiedzą wszystko najlepiej i podają powody dlaczego tak uważają, a jeszcze inne przepełnione są goryczą z powodu zbyt szybko zakończonego pożycia. Mają zwyczajne problemy, lecz to od każdej z postaci zależy jak bardzo je bagatelizują, bądź wywyższają nosząc w sercu żal. Trudno powiedzieć, czy są szczęśliwe, gdyż uśmiechy są ale szczerości w nich nie ma. Im więcej ich życie wygląda na idealne, tym więcej tam aktorstwa i wyuczonych ról. Również dzieci mogą być powodem do radości, do miłości, która nie powinna wygasać, ale z braku drugiej połówki nie jest tak jak potrzeba. Myślę, że zazdrość jest tutaj motywem przewodnim. Ktoś chciałby tu czuć się wyjątkowo, być jedyny dla dziecka i nie pojmuje dlaczego ono może podobne uczucia żywić do kogoś zupełnie obcego. W tym wszystkim mamy również trupa o którym mowa na początku i do którego wrócimy na końcu. Autorce chodziło o to, by zrozumieć każdą postać, jej punkt widzenia, postępowanie, uczucia jakimi się kierowała, by niemalże zrozumieć dlaczego do tej śmierci doszło. Tak jakby była to historia adwokata, przedstawienia sprawy i jej rozwiązania. Mamy tu duży nacisk psychologiczny, gdyż każdy może na to samo patrzeć z innej perspektywy. I każdy może mieć rację i kłamstwa jakimi postacie się kierowały też mogłyby być uzasadnione. Myślę, że przeczytanie tej książki może wiele dobrego wnieść do naszego życia, dlatego zasługuje na przeczytanie:-)

Każdy dom ma swoje sekrety , niektóre są jednak zdecydowanie bardziej mroczne od innych.

Pewnego wieczoru mieszkańców osiedla w stolicy Australii budząc krzyki dochodzące z miejscowej szkoły podstawowej w której odbywał się wieczorek integracyjny zorganizowany przez rodziców uczniów.

Wkrótce potem na miejscu zjawiają się funkcjonariusze policji..

Nikt nie zna odpowiedzi na pytanie co naprawdę zaszło, ważne jest jedynie to,że jeden z uczestników przyjęcia nie żyje.

Wielkie kłamstewka to powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym i błyskotliwą analizą psychologiczną dotykająca wielu ważnych kwestii społecznych takich jak przemoc domowa - zarówno fizyczna jak i psychiczna, zaburzenia odżywiania czy toksyczne związki.

Głównymi bohaterkami tej historii są trzy kobiety , różniące się pod niemal każdym względem oraz ich bliscy.

Madeleine, Celeste i Jane . Matki, żony, kobiety.

Każda z nich jest inna i zmaga się z innymi kłopotami, a jednak łączy je więź, która może zaskoczyć.

Książkę Liane Moriarty czyta się błyskawicznie za sprawą zarówno lekkiego pióra autorki jak i formy w jakiej powieść została napisana - w większości jest to bowiem wymiana wiadomości między rodzicami i pracownikami szkoły oraz oraz odpowiedziami na pytania policyjnego detektywa oraz dziennikarki.

Kolejne rozdziały są ciekawe , pełne zwrotów akcji i wyczuwalnego napięcia co wzmaga uczucie niepokoju zaś rozwiązanie zagadki dosłownie odbiera mowę.

Pochłonęłam tę książkę w dwa i pół dnia. Gorąco polecam