Wina

Mam za sobą jakieś dwadzieścia książek Maxa Czornyja i były wśród nich naprawdę genialne pozycje, a przez to jeszcze większy zawód odczuwam przy tych słabszych. Czasami po prostu nie wpisywał się w mój gust czytelniczy, jednak zdarzyło się też tak, że miałam wrażenie, że niektóre tytuły powstały na siłę i sprawiały wrażenie pisanych na kolanie, bo sporo w nich było niedoróbek.

"Wina" to czwarty tom serii z Lizą i Orestem, wieńczący mój mały maraton. Może gdybym miała przerwę, to zdążyłabym ochłonąć, zachwyt by wyblakł, a ja nie miałabym wygórowanych oczekiwań i nie zaliczyła rozczarowania. A może i tak widziałabym różnicę w poziomie, bo w moim odczuciu jest kolosalna.

Nie przekonała mnie zupełnie fabuła, początek był intrygujący, ale rozwinęło się to w absurdalny, totalnie niewiarygodny sposób, a i opisane było jakoś tak nijako. Dotychczasowe śledztwa tego duetu wywoływały we mnie wyłącznie ekscytacje i zachwyt, tym razem nieco się nawet nudziłam. Nawet Langer i Rembert nie byli w stanie tego uratować. Przynajmniej zakończenie różniło się od poprzednich i nie zostawiło mnie w niepewności.

Mocniej odczułam też fakt, że główni bohaterowie są raczej enigmatyczni i chyba pora porzucić nadzieję, że cokolwiek się w tej kwestii zmieni. Tak naprawdę jedynie w serii o Eryku Czornyj nakreślił szerszy rys psychologiczny i pozwolił nam zajrzeć w codzienne życie komisarza. Oczywiście wiemy też trochę o Lizie, ale jak na czwarty tom o wiele za mało, a Orest wciąż pozostaje totalną zagadką.

Mam jeszcze jeden zarzut, w zasadzie to mnie najbardziej nastawiło negatywnie do tej książki. Jeden z elementów fabuły był po prostu identyczny jak u Remigiusza Mroza. Źle znoszę takie podobieństwa, choć mam świadomość, że nie są raczej zamierzone oraz że dany motyw można wykorzystać wielokrotnie na różne sposoby, ale problem w tym przypadku polega właśnie na tym, że zabrakło mi choćby odrobiny oryginalności.

"Wina" to kryminał mocno oderwany od rzeczywistości. Mam nadzieję, że kolejny tom będzie tak dobry jak pierwsze trzy, bo mocno wierzę w tę serię. I oczywiście liczę na to, że nawet jeśli śledztwo nie będzie szczególnie emocjonujące, to w końcu relacje tego wyjątkowego duetu nabiorą rumieńcow.

Moje 6/10.

Czy zdarza Wam się, że podczas czytania książki macie w głowie dokładny obraz bohatera? Orest Rembert od pierwszych stron, w których się pojawił kojarzył mi się z tytułowym Mentalistą z popularnego kilka lat temu serialu. Jak o nim czytam przed oczami widzę Patricka. Profiler jest zdecydowanie moją ulubioną postacią tej serii. Od początku kibicuję jego relacji z Lizą Langer, która ma za sobą bardzo trudną przeszłość. Ta dwójka bohaterów nie miała czasu wylizać ran po wydarzeniach wieńczących Mord, a już kolejny psychopata zaczął dopełniać swojego dzieła. Z relacji świadków wynika, że jest to potwór rodem z horroru. Zadziwiający jest też dobór ofiar, których pozornie nic nie łączy poza jednym elementem, który w ich ciałach umieścił zabójca. Nie będę ukrywać, że przez znaczną część książki nie mogłam się wgryźć w tę historię. Brakowało mi tej iskry, która towarzyszyła mi podczas lektury wcześniejszych części serii. Zakończenie Winy w pewnym stopniu było rekompensatą. Lubię powieści, w których czytelnik bije się z myślami czy tak naprawdę ma do czynienia z katem czy ofiarą. Biorąc pod uwagę swoisty kodeks moralny i motywy, którymi kierował się morderca jestem skłonna usprawiedliwić jego czyny. Ciekawy jest też wątek rozwijającej się relacji dwójki głównych bohaterów. Na pewno sięgnę po kolejną część żeby dowiedzieć się, w którą stronę podryfuje ich historia.

Można powiedzieć, że komisarz Liza Langer i profiler Orest Rembert są nie do zdarcia. „Wina” to już czwarte z nimi spotkanie. To ostatnie mocno pokiereszowało ich psychikę. Zdawałoby się, że już nie podniosą się po tym ciosie. Lecz tylko nam się zdawało, ponieważ to, co tym razem przygotował dla nich Max Czornyj, przechodzi wszelkie, ludzkie wyobrażenie. A wyobraźnia autora nie ma i nie zna granic. Dlatego też najnowsza książka pisarza, to prawdziwy majstersztyk, a nawet dodam, że Czornyj podniósł poprzeczkę do maksymalnej wysokości. Czy można przeskoczyć ją jeszcze wyżej? Myślę, że pochodzący z Lublina pisarz jeszcze nie raz przejdzie samego siebie!

„Wina” to zdecydowanie thriller dla wytrawnych i wymagających fanów gatunku. To historia, która niczym demon wbije się do Waszej psychiki i z monstrualną siłą uderzy w Wasze włókna emocji, rozszarpując je niczym dziki zwierz. Wszak doskonale skrojony thriller tak powinien działać. A proszę mi wierzyć „Wina” takie działanie ma. Dodam więcej, ta historia jest niczym „kitchen bombs”. A to za sprawą pojawienia się w Gdańsku Monstrum rodem z horroru.

Komisarz Liza Langer i profiler Orest Rembert będą musieli ponownie stawić czoła zagrożeniu, które sieje spustoszenie w umysłach mieszkańców Gdańska. Strach przed kolejnym uderzeniem paraliżuje każdego. A jeśli dodam, że potwór nie przestał na jednej zbrodni, to tylko podgrzeję Waszą chęc sięgnięcia po najnowszy thriller Maxa Czornyja.

Co więcej, w toku prowadzonego śledztwa dowiadujemy się, że ofiary mają wspólny mianownik – jeden szczegół, który łączy zbrodnie dokonywane przez Monstrum. Czy Langer i Rembert zdołają schwytać psychopatycznego mordercę, zanim kolejna ofiara padnie do stóp potwora? Czy komisarz i profiler mogą spać spokojnie? NIE!!! Dopóki nie poznają personaliów tajemniczego i bezwzględnego Monstrum.

Proszę mi wierzyć również i Wy nie prędko odkryjecie wszystkie karty tej przerażającej historii. Max Czornyj zadbał o to, aby wszystkie nitki tej fabuły sprawiły Wam wiele ekscytujących chwil podczas prowadzenia śledztwa, które mocno wbije się do Waszej psychiki. Zatem nie odwlekajcie „Winy” na później. Dajcie porwać się historii stworzonej przez mistrza grozy – Maxa Czornyja. Autor ponownie serwuje nam ekstremalne doznania podczas czytania. A opisy zbrodni sprawiają, że nasza czytelnicza krew gotuje się niczym wulkaniczna lawa. Zdecydowanie polecam.

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona