Winter Flower

Lubicie smutne czy szczęśliwe zakończenia?

Destiny Young otrzymała od losu niezwykły dar, który równie szybko okazuje się jej największym przekleństwem – jest w stanie porozumiewać się z duchami. W szkole uchodzi za dziwadło, zwykle trzyma się na uboczu i nie ma zbyt wielu przyjaciół, przynajmniej nie tych żywych. Niespodziewanie do jej klasy dołącza nowy uczeń. Nicholas Layne zdaje się mieć wszystko, co w Akademii Fort Brook jest surowo zakazane – zszarganą reputację, tatuaże i zamiłowanie do łamania wszelkich zasad. Od tej chwili Nicholas będzie początkiem jej problemów.

W życiu każdy dostaje jakiś dar, w którym jest lepszy od innych. Ma predyspozycje do jego rozwijania. Czasem dar staje się przekleństwem. Odbiera nam to, co zbudowaliśmy wokół siebie. Zabiera najbliższe osoby, szanse na rozwój. A co jeśli to wszystko, pozwoli dostrzec coś pięknego?

Ból, smutek, rozpacz. Te słowa czuć na każdej stronie. Autorka pokazuje jak niszczycielską siłę ma jedno zdarzenie. Jak dobra osoba zamyka się na wszystkich, bo posiada dar, którego nie rozumie. Dziecko, które pragnęło akceptacji, zostaje odrzucone. Nienawiść, prześladowanie staje się jej codziennością. Do czasu, aż pojawia się Nick, który powoli burzy mur, który zbudowała wokół siebie. Nie kieruje się opinią innych, nie ocenia książki przez pryzmat okładki. Powoli pokazuje, że nie każdy jest taki sam. Oboje otuleni mrokiem podążają w stronę jasnego punktu.

Historia, która łamie serce na drobne kawałki. Pokazuje, że człowiek w tłumie może być bardzo samotny. Brak akceptacji najbliższych, dążenie do wyidealizowanej wersji siebie. Wszystko, aby uzyskać namiastkę miłości. Strata bliskich, która definiuje naszą przyszłość. Próba zmierzenia się z nową rzeczywistością. Książka o tym, czas nie leczy ran, ale pozwala nam do niego przywyknąć.