Zapach po burzy

Czasami każdy chce zmienić coś w swoim życiu i w najbliższym otoczeniu. Nie zawsze są to tylko meble, czy kolor ścian. Czasem człowieka jakaś tajemnicza siła ściska w dołku i czuje, że czegoś brakuje, że egzystencja jest niepełna, nie spełnia tak do końca oczekiwań. Wiemy, że trzeba coś zmienić w swoim życiu lub w nastawieniu do niego, ale czasem do tego potrzebny jest impuls, wydarzenie, które zainicjuje zmiany. Dla bohaterów książki Weroniki Wierzchowskiej takim czynnikiem była niezwykła burza i jej skutki.

Życie w małym miasteczku biegło dość spokojnie od wschodu do zachodu słońca. Jednym monotonnie, innym w egzystencjonalnej udręce. Jola prowadziła sklep odziedziczony po rodzicach. Harowała od rana do nocy, bo oprócz sklepu i walki o przetrwanie z wybudowaną niedaleko Biedronką musiała łączyć trudy samotnego macierzyństwa. Zbyszek – mechanik samochodowy zajmował się umierającym ojcem i powszechnie uważany był za lokalnego pijaczka i nieokrzesanego gbura. Dawid i Karolina odziedziczyli po stryju dom i nie mając innych perspektyw, musieli zamieszkać w miasteczku, mimo iż ich marzeniem było wielkie miasto i jego nieustanny gwar. Pielęgniarka Amelia cierpi na depresję, bo właśnie znalazła się na bruku niesprawiedliwie wyrzucona z pracy. Witold to starszy pan, który przestaje widzieć już sens dalszej samotnej egzystencji i głęboko na dnie serca skrywa sekret mały, acz brudny. I Ela, kobieta sukcesu, która stęskniła się za małym rodzinnym miasteczkiem i Jolką, przyjaciółką z dzieciństwa. Przyjechała z wielkiego miasta, by ją odwiedzić, ale czy to był prawdziwy cel jej przyjazdu? Jak potoczą się ich losy, gdy życie zostanie sparaliżowane wskutek magnetycznej burzy?

Fabuła książki Weroniki Wierzchowskiej osnuta jest wokół cyklicznego zjawiska atmosferycznego, jakim jest burza magnetyczna. W przeszłości wywołała mnóstwo komplikacji, a obecnie w dobie wysoko rozwiniętej technologii i uzależnienia ludzi od prądu jej skutki byłyby katastrofalne, a szkody olbrzymie. Był to więc bardzo interesujący pomysł, by to zjawisko „wypożyczyć” do akcji i tym samym unaocznić nie tylko zagrożenia, jakie niesie cyfrowa cywilizacja, ale też pokazać jak niespodziewana i kryzysowa sytuacja wpływa na ludzkie zachowanie zarówno pod względem pozytywnym, jak i negatywnym. W ciężkich czasach zawsze ujawni się ta druga skrywana lub uśpiona twarz, nawet u kogoś, kogo dobrze znamy. Małe miasteczko, w którym rozgrywa się akcja to też idealne miejsce do przedstawienia, że mimo upływu lat nie wiemy o sobie nawzajem zbyt wiele, a pozory mogą mylić i ktoś, kto jest na co dzień miłym, pomocnym towarzyszem w kryzysie może się okazać diabłem wcielonym.

Autorka wykreowała ciekawą, ale bardzo przerażająca wizję świata, który ogarnął chaos. Zmusiła do refleksji nad zagadnieniem prawdziwej natury człowieka, nad tym dokąd zmierza ludzkość i jak bardzo uzależniła się od rzeczy, na które na dobrą sprawę nie ma większego wpływu. Nigdy tak do końca nie okiełzna się natury. Wyobraźcie sobie, co by się działo w Waszym życiu, gdyby na miesiąc zabrakło prądu. Jakbyśmy się zachowywali, co odkryli w sobie i bliskich osobach, jakie wartości uznalibyśmy za najważniejsze?

Najsilniejszą burzę magnetyczną odnotowano w 1989 roku. Zjawiska o mniejszej skali pojawiają się coraz częściej. Smutna wizja przedstawiona w książce jest więc jak najbardziej realna...

Słyszeliście kiedyś o burzy magnetycznej? Lepiej żebyśmy nigdy nie musieli odczuwać jej skutków. Bo w dzisiejszych czasach mogłoby to wywołać chaos na globalną skalę.

A dlaczego o to pytam? Bo właśnie ze skutkami takiej burzy, borykają się bohaterowie tej książki.

Małe miasteczka mają swoją specyfikę, tu ludzie się znają, można być pewnym tego, jak się zachowają. Ale czy na pewno?

Burza i skutki, które wywołała, dobitnie pokazała, że w zmienionych warunkach, z niektórych wychodzą najgorsze cechy.

Jola, właścicielka małego sklepu i matka dwójki nastolatków, z trudem radzi sobie z codziennym kieratem. Czy apokalipsa, która nadciągnęła, to szansa na nowe otwarcie? Czy ze złego może wyjść coś dobrego?

Odpowiedzi tkwią pomiędzy stronami.

Przyznam, że momentami cierpła mi skóra, jak czytałam tę historię. Autorka naprawdę wieszczy apokaliptyczne wizje. Ale najgorsze jest w tym to, że takie sytuacje dopiero dobitnie pokazują, co tkwi w człowieku. W jednym uwidaczniają się zalety, dobroć, chęć pomocy, troska, a w innych włada, chęć panowania nad innymi, chamstwo, szaleństwo i zwykła szajba. I tak naprawdę nie wiadomo, co kto ma w środku.

To książka, która zmusza do zastanowienia się nad światem, nad tym, dokąd zmierza ludzkość, nad kontaktami międzyludzkimi i tym, jak bardzo jesteśmy uzależnieni od zdobyczy cywilizacji. I jak pogubieni czujemy się, gdy wysiądzie prąd.

Naprawdę Wam polecam, bo to książka mądra i zmuszająca do refleksji. Warto przeczytać.