Jedno złudzenie

"Jedno złudzenie" Gabrieli Gargaś to poruszająca opowieść o przyjaźni, ukrywanych prawdach i sile, jaką trzeba znaleźć, by na nowo odbudować swoje życie. To książka, która chwyta za serce i nie puszcza długo po odłożeniu.

Autorka opowiada historię dwóch przyjaciółek, Ewy i Darii, które stają w obliczu życiowych kryzysów, gdy prawda, na której zbudowały swoje światy, okazuje się jedynie złudzeniem.

Tajemnica Ewy ?? Ewa jest samotną matką, która przez lata wychowywała syna, Damiana, utrzymując, że jego ojciec je porzucił. Kiedy Damian odkrywa prawdę, misternie budowany świat Ewy zaczyna się walić. Dramat Darii ? Daria to lekarka-chirurg, której idealny związek z Jankiem rozsypuje się, gdy odkrywa jego zdradę. Okazuje się jednak, że Janek skrywa coś więcej niż romans, co sprawia, że ból Darii jest podwójny. Szukając ukojenia, ucieka w wir pracy w szpitalu, gdzie los stawia na jej drodze ludzi, którzy diametralnie zmienią jej życie. Główne wątki splatają się, tworząc opowieść o tym, "jak kruche potrafią być przekonania, na których budujemy własny świat".

Dla kogo jest ta książka?

"Jedno złudzenie" to idealna propozycja, jeśli uwielbiasz emocjonalne, kobiece opowieści obyczajowe z morałem, szukasz historii, która skłania do refleksji nad życiem, prawdą i wybaczaniem oraz chcesz się wzruszyć i poczuć "cios prosto w serce", ale i nadzieję na lepsze jutro. To powieść, która z pewnością poruszy Twoje serce i skłoni do osobistych refleksji.

Moja ocena: 10/10

BRUNETTE BOOKS

"Jedno złudzenie" Gabrieli Gargaś to poruszająca opowieść o przyjaźni, ukrywanych prawdach i sile, jaką trzeba znaleźć, by na nowo odbudować swoje życie. To książka, która chwyta za serce i nie puszcza długo po odłożeniu.

Autorka opowiada historię dwóch przyjaciółek, Ewy i Darii, które stają w obliczu życiowych kryzysów, gdy prawda, na której zbudowały swoje światy, okazuje się jedynie złudzeniem.

Tajemnica Ewy. Ewa jest samotną matką, która przez lata wychowywała syna, Damiana, utrzymując, że jego ojciec je porzucił. Kiedy Damian odkrywa prawdę, misternie budowany świat Ewy zaczyna się walić. Dramat Darii ? Daria to lekarka-chirurg, której idealny związek z Jankiem rozsypuje się, gdy odkrywa jego zdradę. Okazuje się jednak, że Janek skrywa coś więcej niż romans, co sprawia, że ból Darii jest podwójny. Szukając ukojenia, ucieka w wir pracy w szpitalu, gdzie los stawia na jej drodze ludzi, którzy diametralnie zmienią jej życie. Główne wątki splatają się, tworząc opowieść o tym, "jak kruche potrafią być przekonania, na których budujemy własny świat".

Dla kogo jest ta książka?

"Jedno złudzenie" to idealna propozycja, jeśli uwielbiasz emocjonalne, kobiece opowieści obyczajowe z morałem, szukasz historii, która skłania do refleksji nad życiem, prawdą i wybaczaniem oraz chcesz się wzruszyć i poczuć "cios prosto w serce", ale i nadzieję na lepsze jutro. To powieść, która z pewnością poruszy Twoje serce i skłoni do osobistych refleksji.

Moja ocena: 10/10

BRUNETTE BOOKS

Ostatnia propozycja od Gabrieli Gargaś nie była moją ulubioną. Ba, mimo bardzo znanego nazwiska na polu literackim można się czasem rozczarować, poczuć niesmak i wiedzieć, że czegoś książce brakuje, że nie tą drogą fabuły chcieliśmy podążać. Fani literatury doskonale jednak wiedzą, czym jest tak zwana druga szansa i cieszę się, że dałam ją autorce „Jednego złudzenia”. Książka może od początku nie porywa, lecz zapewniam, że warto czekać na rozwinięcie akcji. W późniejszych rozdziałach dzieje się już naprawdę dużo- możemy czuć się zaskoczeni, zszokowani, a nawet wzruszeni. Pisarka doskonale podkreśliła, że tylko szczera i prawdziwa miłość jest w stanie pokonać największe trudności życia. Nasze bycie na świecie nie polega przecież tylko na przyjemnościach, warto dobitnie pojąć tę nieco smutną, ale ważną myśl.

Ewa i Daria to przyjaciółki, a zarazem pierwszoplanowe postaci powieści. Każda z nich zupełnie inaczej zmierza się z trudami życia, bo też inne są ich kłopoty. Pierwsza z nich to nauczycielka z powołania, która nie odsuwa się od uczniów potrzebujących pomocy. Doskonale wie, że majętni rodzice nie mają czasu dla swoich pociech, a to prowadzi nastolatki do totalnego wyniszczenia psychicznego. Komu pomoże Ewa, kobieta, która sama wychowywała dziewiętnastoletniego Maksa? Nie zdradzam szczegółów, jednak zapewniam, że ujęta w książce relacja matki z synem również jest bardzo wciągająca.

Z kolei Daria, szanowana pani doktor na oddziale chirurgii, swoją prace traktuje równie poważnie. Dużo bardziej jednak zagmatwane jest jej życie osobiste. Jeśli o mnie chodzi- najbardziej zainteresował mnie jednak wątek lekarski. Jak się okazuje, osoby pracujące w tej branży także mają mnóstwo problemów, a składana przez nich przysięga traci na swej wartości. Czyżby szewc bez butów chodził? Tak można powiedzieć, jednak ja wolałabym, aby czytelnicy sami odkryli poszczególne elementy fabuły. Z całą pewnością nie będzie to żmudna praca ani stracony czas.

Gabriela Gargaś postanowiła też celnie pokazać, jak w XXI wieku nie zmieniło się działanie tak zwanej poczty pantoflowej. Niestety, hieny kochające plotki zawsze się znajdą, nie mam co do tego żadnych wątpliwości…

Bardzo się cieszę, że przeczytałam tę książkę. Ma ona bardzo głęboki sens psychologiczny. Możemy też zrozumieć, że źle poukładane życie może się jeszcze posklejać- wszystko bowiem zależy od naszego nastawienia i otoczenia, w którym przebywamy. Na pochwałę zasługują też retrospekcje z życia Ewy. Dzięki nim lepiej rozumiemy jej obecne decyzje, które z pewnością nie należały do łatwych. Muszę też pochwalić grafika- okładka przyciąga i robi wrażenie na odbiorcach.

Polecam.

Z przyjemnością podjęłam się recenzji powieści „Jedno złudzenie” autorstwa Gabrieli Gargaś, choć nie mogę ukryć, że moje odczucia względem tej książki nie są jednoznaczne. Po przeczytaniu „ Pośród żółtych płatków róż” – mojej pierwszej powieści tej autorki, która nie wywarła na mnie szczególnego wrażenia, miałam nadzieję, że przez te osiem lat Gabriela Gargaś rozwinęła swój warsztat i twórczość, osiągając większą dojrzałość. Niestety, mimo upływu czasu, moje odczucia pozostają podobne. Autorka wciąż wydaje się podążać za obowiązującymi trendami w literaturze i choć jej książki cieszą się dużą popularnością wśród czytelniczek, to nie zmieniło faktu, że sama miałam trudności z emocjonalnym zaangażowaniem w tę powieść.

„Jedno złudzenie” opowiada historię, która miała mnie poruszyć, ale zamiast tego czułam pewien dystans. Bohaterki powieści, choć mają swoje dramaty i osobiste trudności, nie zdołały wzbudzić mojej sympatii ani zrozumienia. Brak tego głębszego połączenia sprawił, że trudno mi było przeżywać ich losy, a przez to odbiór książki był dość chłodny i obojętny. Gabriela Gargaś z pewnością posiada talent, by stworzyć opowieść, która dotrze do szerokiego grona czytelniczek, ale niestety, dla mnie była to historia, w której brakowało emocji i autentyczności. Uwiodły mnie piękna okładka i intrygujący opis, jednak sama treść książki niestety nie spełniła moich oczekiwań. Choć tytuł, moim zdaniem, doskonale oddaje sens tej powieści, która opowiada o tym, jak jedno złudzenie zdeterminowało całe życie jednej z bohaterek.

Na plus zasługuje to, że autorka w poruszający sposób ukazuje, czym jest depresja i uzależnienie. Autorka trafnie pokazuje, jak często ludzie przytłoczeni problemami próbują uchodzić za tytanów pracy, uśmiechniętych i pełnych energii — choć to tylko maska. Pod nią kryje się dramat. W przypadku kolegi Darii — uzależnienie od leków, które prowadzi do narkomanii. W przypadku jej matki — brak wsparcia i zrozumienia, który sprawia, że jedynym wyjściem wydaje się porzucenie bliskich.

Niestety, pod względem emocjonalnym ta opowieść się rozjechała, ponieważ autorka postanowiła oddać głos wszystkim postaciom, nie tylko głównym bohaterkom. Nie zżyłam się z nikim. Nikomu nie współczułam. Autorka poruszyła zbyt wiele tematów na raz.

A jednak te historie, choć pozornie odrębne, opierają się na tym samym — na prawdzie i przebaczeniu. Ewa musi w końcu powiedzieć prawdę. Daria — musi się z nią zmierzyć. Ewa prosi o przebaczenie, a Daria — chce wybaczyć. Jedno złudzenie to powieść o silnych kobietach. O miłości, zdradzie, kłamstwach skrywanych zbyt długo. O rodzicielstwie, przyjaźni, o dorosłości i odpowiedzialności, ale też o szaleństwach młodości.

Trochę szkoda, że autorka zdecydowała się na aż tak wiele wątków — przez to całość wydaje się mniej spójna. Nie wszystkie relacje zostały rozwinięte w sposób, który pozwoliłby mi się z nimi zżyć czy je zrozumieć. Mnie najbardziej poruszyła historia Damiana i Kai — i żałuję, że autorka nie poświęciła im więcej miejsca. To samo dotyczy relacji Ewy i Piotra. Moim zdaniem lepiej byłoby, gdyby autorka ograniczyła liczbę wątków i skupiła się na kilku najważniejszych, dając im więcej przestrzeni i czasu na rozwinięcie, abym mogła naprawdę je poczuć i zaangażować się emocjonalnie.

Mimo moich zastrzeżeń, książka może przypaść do gustu tym, którzy lubią życiowe, poruszające historie. To książka dla osób ceniących opowieści o rodzinnych tajemnicach, trudnych wyborach i emocjach, które potrafią wracać po latach. Pokazuje bowiem, że nic nie jest czarno-białe.

,,Ile razy sama udawała, że wszystko jest w porządku. Ile razy zakładała maskę, uśmiechając się, choć miała wrażenie, że się rozpada. Każdy kolejny dzień był walką, której nikt nie dostrzegał. (...) Teraz rozsypie się na kawałki, a jutro poskłada się od nowa."

Idealna okładka do tej książki. Niby osoby z niej są piękne i pełne dobra oraz życia, ale zupełna odwrotność dzieje się w ich sercach. To tam usychają w samotności gnębione przez poczucie winy i przeszłość, której nie mogą zmienić. Poznajcie zatem Ewę, z pozoru silą kobietę, która bardzo lubi pomagać innym. To ona nosi w sobie widmo młodości i syna, który co rusz przypomina jej o tym, co zaszło. Obecnie ma on już dziewiętnaście lat i przechodzi jakby okres buntu. Wciąż nie wie kim jest jego ojciec. Nie rozumie dlaczego inne osoby przychodzą do jego matki i zwierzają jej się ze swoich problemów. Jest wręcz na nią zły, a złość kieruje na używki, które niszczą tylko jego życie. Dopiero później odbędzie pewną rozmowę przez którą inaczej spojrzy na swoją rodzicielkę. Drugą kobietą i jednocześnie przyjaciółką Ewy jest Daria. Czytamy o tym jak bardzo przeżywa swoje rozstanie, jednak stara się skupić na pracy, która wymaga wyłączenia ze spraw prywatnych. Bardzo dokładnie poznajemy jej pracę chirurga, gdzie ma do czynienia z bardzo trudnymi przypadkami. Czasami aż sama nie wierzy ile ludzkie ciało jest w stanie wycierpieć, by tylko nadal mogło żyć. W tle majaczy również postać Idy, która się łączy z innymi. Ewa bardzo jej zazdrościła tego, że zawsze osiągała cokolwiek zapragnęła. Tutaj pojawi się wiele słów o przeszłości, bo to tam się wszystko zaczęło. My z wolna będziemy poznawali te wydarzenia, choć coraz bardziej czujemy, że niewiele osób by sobie z nimi poradziło. Kobiety starają się każdego dnia podnieść, choć mają też czas na dołowanie się, na takie wyzbycie złych emocji, a później zbieranie do kupy, by móc kolejnego dnia funkcjonować w swojej pracy. Jednak jak to przeszłość, w końcu nadchodzi czas by stawić jej czoła. Sekret ukrywanego ojca wychodzi na jaw i jej syn zaczyna widzieć ją w bardzo złym świetle. Obwinia ją o wiele rzeczy, a nie widzi całego poświęcenia, które włożyła w to, by się urodził. Równie życie Darii się wali i tak jak to zawsze powtarza, czasami liczy się chwila, szybka reakcja w obliczu zagrożenia życia. Kolejny raz sprawy rodzinne musi odrzucić na bok, by uratować czyjeś życie. Takim plusem, który się tu dzieje jest fakt, że obie kobiety mogą na siebie liczyć. Gdyby nie to, nie wiadomo jak ich losy by się potoczyły. Również w naszym życiu potrzeba jest mieć kogoś z kim można porozmawiać. Wyrzucenie tego co nas boli jest już mniejszą połową sukcesu.

Jestem przekonana, że historia trafi do wielu kobiet, gdyż nikt tak jak my nie potrafi się uśmiechać jedynie ustami. Autorka ma wielki dar do wyrażania emocji, które wraz z opowieścią wpływają na czytelnika. Naprawdę niesamowita historia, bardzo ją polecam:-)

"Każda z nas czasem udaje, że jest dobrze, że jakoś się trzyma, mimo że wali jej się cały świat. Bywa, że chcemy jedynie, by ktoś nas zrozumiał. I zastanawiamy się, czy wszystko z nami w porządku, czy mamy równo pod sufitem.

Daria miała ochotę powiedzieć każdej zapłakanej kobiecie : to normalne. To taki czas. Kochana, wszystko z tobą w porządku. Płaczesz, bo szarpie cię życie. "

A co jeśli twoje życie zbudowane jest na iluzji, na pozorach, a co gorsza, karmisz się złudzeniami? Myślę, że lektura tej książki pozwoli niektórym przejrzeć na oczy, że przestaną żyć w kłamstwie, w kokonie swoich złudzeń i w końcu zaczną myśleć o sobie. Bo jeśli się tego nie uczyni, to w pewnym momencie będzie ich to krok po kroku wyniszczać.

Historia Ewy i Darii to opowieść o dwóch przyjaciółkach, które nagle znalazły się na życiowym rozdrożu. To opowieść o głębokich rozczarowaniach, zdradzie, samotnym macierzyństwie, o wybaczaniu, bolesnej przeszłości, która pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie. Ktoś może powiedzieć, że to kolejna, banalna fabuła, ponieważ samemu nie jeden raz trzeba było przez to przejść. Nawet ja. Jednak teraz, z perspektywy czasu przyjmuję życie takie, jakie jest, a nie takie, jakie chciałabym, żeby było. Dzięki temu pozbyłam się żalu i odnalazłam szczęście w najprostszych rzeczach.

Książka "Jedno złudzenie" porusza wiele poważnych kwestii. Opowiada o losach tych kobiet, które wiele przeżyły, które borykają się z przeszłością, swoimi problemami, bólem i stratą. Ale najważniejsze jest to, że pewnego dnia postanawiają stawić czoła swoim demonom, pragną odmienić swoją egzystencję, dać sobie szansę na lepsze życie.

Mogę śmiało powiedzieć, że Autorka ma świetny i znany mi już styl, który chwyta za serce, a jej książki zawsze są pełne życiowych mądrości. Można ją nazwać psycholożką kobiecych dusz. Jej złote myśli, które wplata w fabułę książki, stają się drogowskazem dla wielu kobiet.

Dlatego po książki tej pisarki sięgam chętnie, bo wiem, że są to powieści wartościowe, w których treść często dotyka trudnych relacji ludzkich, emocji i wielu ciekawych odniesień do realnego życia. Polecam do przemyślenia i przyjrzenia się własnym wizerunkom, własnemu życiu i co najważniejsze, by nie żyć w złudzeniach.

"Ludzie ukrywają prawdę z wielu powodów. Czasem żeby chronić innych, czasem żeby chronić samych siebie, ale prędzej czy później ona zawsze wychodzi na jaw. A kiedy to się dzieje ciężar zatajonych słów jest większy niż to, co mogłoby nastąpić gdyby zostały wypowiedziane od razu."

Daria i Ewa, dwie kobiety, które łączy przyjaźń, choć ich codzienność wygląda zupełnie inaczej. Każda zmaga się z innymi problemami, ale starają się być dla siebie wsparciem. Nie spodziewają się, że przez życie każdej z nich przejdzie trzęsienie ziemi, które naruszy fundamenty, na których opierają swoje funkcjonowanie.

Prawda nie zawsze jest wyzwalająca, często powoduje cierpienie, ale na słabych podstawach nie da się zbudować niczego trwałego. Kłamstwo wcześniej czy później wyjdzie na jaw.

Książkę czyta się zaskakująco szybko i przyjemnie, mimo iż poruszyła trudne tematy. Być może to za sprawą lekkiego pióra autorki, a może autentycznych dialogów często ubarwionych poczuciem humoru przedstawionych postaci.

To zabawne, ale czasem w książkach narzekam na zbyt rozciągnięte i dłużące się opisy, ale prawie nigdy odwrotnie. Otóż tutaj odczuwałam ten brak - chciałabym więcej, dłużej, szczegółowiej. Niech to będzie dowodem, że autorce udało się mnie zainteresować.

"Jedno złudzenie" to książka, która skłania czytelnika do refleksji nad dokonywanymi wyborami, wartościami, na których opieramy własne życie i znaczeniem prawdomówności. Pokazuje jak bardzo nasze przekonania mogą być złudne i jak bolesne bywa zderzenie z prawdą, po ujawnieniu której wszystko może rozsypać się jak domek z kart.

Autorka z wyczuciem obrazuje nam skomplikowane emocje bohaterek, ich rozterki, niepokój, lęki, ale i pragnienie szczęścia.

Jeśli lubicie głębokie, emocjonalne historie o ludzkich relacjach i poszukiwaniu autentyczności, polecam Wam tę powieść. ? A na koniec zostawię jeszcze cytat, który szczególnie zapisze się w moim sercu:

"Kiedy ktoś jest dla nas wszystkim, to nie zawsze dobrze wróży, bo kiedy szczęście się rozmyje, człowiek pozostanie ze swoim niczym. Nawet miłość głęboka i intensywna potrzebuje przestrzeni, by człowiek mógł oddychać samodzielnie"

"Czasem nic nie można powiedzieć, bo żadna rada, żadne pocieszenie nie zmienią rzeczywistości. Wtedy jedyne, co pozostaje, to po prostu być. Trwać obok."

Och!!!

Ten styl!

To pióro!

Te historie!

Gabriela Gargaś to mistrzyni tworzenia tak ujmujących, tak bardzo realistycznych i tak bardzo dojrzałych powieści.

Tylko ona potrafi dogłębnie wejść w meandry ludzkiej psychiki i w piękny, a także dosadny sposób przedstawić zawiłe koleje ludzkiego losu.

Bo któż z nas nie zmaga się z bolesną przeszłością?

Któż z nas nie ma na swoim koncie większych bądź mniejszych grzechów?

Któż z nas nigdy nie przeżył zawodu?

Nasze życie to ciąg zdarzeń, to nieustannie podejmowane decyzje i dźwiganie ich konsekwencji.

Nasze życie to rola, jaką przyszło nam grać w teatrze zwanym światem.

"Jedno złudzenie" to historie Ewy i Darii.

Dwóch kobiet.

Dwóch przyjaciółek.

Nauczycielki i lekarki.

Historie nasączone bólem, rozczarowaniem i złudzeniami.

Bo czy nie jest prościej żyć w iluzji, którą sami sobie stworzymy?

Czy nie lepiej żyje się we własnych przekonaniach?

Do tej pory ustabilizowane życie obu kobiet zaczyna przypominać istny rollercoaster. Obie znajdują się na tak zwanym życiowym zakręcie.

Obie muszą mierzyć się z kłodami rzucanymi im pod nogi.

Obie muszą uporać się w własnym bólem.

Obie muszą posklejać swoje serca, które rozpadło się na miliony drobnych kawałków.

Obie muszą zacząć od nowa.Ewa to wspaniała i wyrozumiała nauczycielka. Lubi pracę z młodzieżą, a młodzież lubi ją. Od dziewiętnastu lat, kobieta jest także matką. Jej życie jest stabilne i poukładane, a syn nigdy nie stwarzał problemów wychowawczych.

Wszystko się jednak zmienia, gdy na ich drodze pojawia się Maks - mężczyzna, który porzucił Ewę, gdy ta była w ciąży...

Teraz cegiełka po cegiełce, jej idealny świat, zaczyna rozpadać się niczym domek z kart...

Czy znajdzie w sobie siłę, by uporać się i naprawić błędy przeszłości?

Daria pracuje w szpitalu. Jest cenionym lekarzem. Do każdej operacji podchodzi z profesjonalizmem, zaangażowaniem i pełnym skupieniem. Praca pozwala jej na oderwanie się od problemów dnia codziennego, gdyż w jej życiu prywatnym, nie dzieje się najlepiej.

Zdrada partnera jest jak nóż wbity prosto w serce. Daria, każdego dnia stara się pozbierać po rozstaniu, ale wcale nie jest takie łatwe. Ból ją przygniata. Łzy żłobią mokre tunele na policzkach. Jej świat wywraca się do góry nogami.

Czy znajdzie w sobie siłę i zawalczy o szczęście?

"Jedno złudzenie" to powieść od kobiety dla kobiety, gdyż z Ewą i Darią mogłaby się utożsamić niejedna z nas.

To powieść o niezwykłej sile, zmierzeniu się z przeszłością i daniu sobie szansy na napisanie nowego początku.

Bo w życiu każdej z nas taka chwila, gdy trzeba zawrócić i spróbować zacząć żyć na nowo..

Polecam