Bajtel

Rok 1998. W Szopienicach – zaniedbanej i uważanej za patologiczną dzielnicy – znika dziecko. Ciało dziewczynki zostaje znalezione w pobliskim stawie. Wszystko wskazuje na morderstwo, a podejrzenia dość szybko padają na jej wujka. Borys Dyrda, doświadczony dziennikarz rozpoczyna śledztwo. Badając sprawę, odkrywa, że w przeszłości bez wieści przepadło kilka dziewczynek.

Książka to powieść, która nie tylko dotyka tematu dziecięcej krzywdy. Ona uderza nim prosto w serce. Autorka wchodzi głęboko w realia Śląska, kreśląc przejmujący obraz świata, w którym przemoc, bieda i milczenie staje się codziennością. Zaginięcie dziewczynki z katowickich Szopienic uruchamia lawinę zdarzeń, a prowadzący dziennikarz śledztwo zaczyna podejrzewać, że to nie był pojedynczy przypadek. Zbrodnia staje się lustrem dla społeczeństwa, które zbyt długo odwracało wzrok.

Nie jest to klasyczny kryminał. Nie są najważniejsze tropy, zwroty akcji czy szybkie tempo. Najważniejsze jest tło. Duszna rzeczywistość familoków, rodzinnych dramatów i schematów przemocy przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Autorka pokazuje tę rzeczywistość bez patosu i oceniania. Daje czytelnikowi przestrzeń na własne emocje. Świat, w którym dzieci dorastały w poczuciu niewidzialności, a dramaty rozgrywały się po cichu.

Książka przeraża autentycznością i szczerością przekazu. Historia, która boli, nie daje ukojenia, ale jednocześnie nie pozwala o sobie zapomnieć. Czytając nie szukałam sprawcy, nie zastanawiałam się, kto będzie winny. Podążałam historią, której tło było dla mnie ważniejsze niż sprawca. Zakończenie, które sprawia, że chce poznać dalsze losy Borysa.

"Bajtel" to pierwszy tom najnowszej serii autorstwa Magdaleny Majcher "Kryminalny Śląsk".

Autorka przenosi nas do lat 90-tych, gdzie w Szopienicach, jednej ze śląskich miejscowości ginie dziewczynka. Najbardziej szokujący jest fakt, iż jej zwłoki zostają odnalezione w miejscowym zbiorniku wodnym, niedaleko od jej domu.

Sprawą Dorotki interesuje się prasa, a za napisanie reportażu odpowiedzialny jest Borys Dyrda. Mężczyzna w trakcie swego dziennikarskiego śledztwa trafia na informacje, z których wynika, iż to nie jest pierwsza zaginiona nastoletnia dziewczynka w okolicach, pozostałych jednak nie odnaleziono.

Czy za tajemniczymi zaginięciami stoi ta sama osoba? Czy te sprawy są połączone jakimś skutecznie ukrywanym przez lata kluczem?

"Bajtel" to powieść ze świetnie oddanym klimatem lat dziewięćdziesiątych. Szopienice oraz inne dzielnice były wówczas odpychającym miejscem, w którym szokowały bieda, alkohol wypijany litrami, brak odpowiedniej opieki nad dziećmi. Ciężko się czytało o domach, w których nie brakowało wyłącznie pieniędzy, ale przede wszystkim ciepła, wsparcia, szacunku.

Autorka przedstawiła ówczesny świat w sposób dosadny, mocno brutalny, ale realistyczny. Niektóre sceny z codzienności bohaterów wywołały niedowierzanie, ale pokazały prawdziwy obraz świata, w którym wszechobecna jest nędza, przemoc domowa, a najbliżsi sąsiedzi są obojętni na to, co się dzieje za ich ścianami. Nic więc dziwnego, że pozbawione opieki dzieci są narażone na niebezpieczeństwo.

Sprawa zaginięcia dziewczynek została opowiedziana w dynamiczny, emocjonujący, dozujący napięcie sposób. Giną dzieci, które nie są w odpowiedni sposób zaopiekowane, czują się niechciane, samotne. Ale czy to, że pochodzą z biedy to jedyny powód, dla którego zaginęły?

Zniknięcie dzieci w zupełnie inny sposób wpłynęło na każde z rodziców. W większości jednak były jedną wielką niewiadomą, wywołały tęsknotę, ból, smutek, nie pozwalały pójść dalej z życiem. Rodzice próbowali wykrzesać w sobie nadzieję niepozwalającą się poddać.

"Bajtel" to wstrzącający obraz Górnego Śląska pod koniec ubiegłego wieku, w którym królowały iście patologiczne zachowania i nie wszystko mogło być tłumaczone brakiem środków do życia. W końcu na alkohol i papierosy zawsze się znalazły pieniądze. To wszystko powodowało, że tak ciężko było się wyrwać z tego świata beznadziei, nędzy, marazmu.

Ta historia daje do myślenia i choć samo zakończenie jest czystą fikcją literacką, to i tak w głowie pojawia się myśl: "a co jeśli ta historia mogła rzeczywiście zakończyć się w ten sposób?".

Ta książka nie daje o sobie zapomnieć. Czytajcie! Naprawdę warto!

"Historia zatoczyła koło, ugrzęzły w niej wszystkie – trzy kobiety rzucone w pełne brudu, nienawiści, agresji, alkoholu, biedy i zaniedbań miejsce."

Książka stanowi otwarcie nowej serii "Kryminalny Śląsk", w której autorka zabiera nas w specyficzny klimat Górnego Śląska lat 90. i tworzy fabułę inspirowaną prawdziwymi zdarzeniami. Brzmi ciekawie? Zapewniam, że jest nie tylko interesująco, ale również emocjonująco. "Bajtel" zmiótł mnie całkowicie pod tym względem. Ładunek trudnych emocji podczas czytania był tak duży, że momentami naprawdę chciało mi się płakać...

Śląskie dzielnice biedy, społeczne patologie, przemoc, alkohol, a w tym wszystkim dzieci. Bajtle wychowujące się niemal same, które nie mogą liczyć na wsparcie i muszą mieć twardą skórę. W takich warunkach nie trudno o tragedię. Po zaginięciu i znalezieniu w stawie ciała zamordowanej dziewczynki, rusza śledztwo, które prowadzi do innych tajemniczych zaginięć dziewczynek w podobnym wieku w ostatnich latach na Śląsku.

Uderzyły mnie wiernie oddane realia społeczne i autentyczne odtworzenie atmosfery lat 90., w których dorastałam. Beztroska swobodnego dzieciństwa miesza się z wieloma zaniedbaniami, biedą i rzeczywistością w której alkohol, przemoc i patriarchat są codziennością. Portret społecznych problemów w połączeniu z intrygującą fabułą, wpłynęły na moje głębokie zaangażowanie. Bardzo dobrze odnalazłam się w tym ciekawym połączeniu kryminału z doskonale dopracowaną warstwą obyczajową. Zastosowanie w dialogach śląskiej gwary było dla mnie dodatkowym atutem. Książka trzymała mnie w napięciu do samego końca, chociaż trudno mi się odnieść do zakończenia, którego w życiu bym nie wymyśliła.

Z przyjemnością sięgnę po kolejne tomy cyklu.

„… rodziny zaginionych znajdują się w próżni, w zawieszeniu między żałobą a nadzieją”

Na początku lata 1998 roku w katowickich Szopienicach znika nastoletnia dziewczynka. Po paru dniach odkryte zostaje jej ciało. Dziennikarz Borys Dyrda powiązuje to zdarzenie z zaginięciami innych dziewczynek na terenie Śląska. Każda z nich pochodziła z tak zwanych dzielnic biedy i porywana była w pobliżu własnego domu.

Trudno utrzymać na wodzy emocje gdy czyta się tą powieść. Powszechna przemoc, alkoholizm, zaniedbania wobec dzieci i kobiet uderzają potężną siłą w czytelnika. Zamknięte środowisko rządzi się własnymi prawami i to co dzieje się w domu tam pozostaje. Nikt nie ma prawa o tym mówić, a tym bardziej o to dopytywać. Mężczyzna pracuje a kobieta zajmuje się dziećmi i domem, mężczyzna ma prawo do przemocy a kobieta ma obowiązek to znieść i nikomu o tym nie powiedzieć.

Historia toczy się dwutorowo, w Katowicach 1998 oraz Świętochłowicach 1995 roku. Śledztwo nie jest z gatunku szybkich i gwałtownych. Główny ciężar powieści opiera się na emocjach, bardzo silnych i czasami destrukcyjnych. Autorka krok po kroku odrysowuje szeroką skalę przeżyć osób, które utraciły swoje dzieci. Kilka razy rodzice mówią, że lepiej byłoby odnaleźć ciało dziecka niż tkwić w zawieszeniu. Ich życie jest jedną wielką raną, która nie chce się zabliźnić.

Pani Majcher zabiera czytelnika w mroczne miejsca, przekracza z nim progi patologicznych rodzin, stawia czoło bezwzględnym demonom, odważnie zrywa płaszcz skrywający zmowę milczenia.

Czyta się tą książkę ze ściśniętym sercem i zapartym tchem. Nie należy do najłatwiejszych i najprzyjemniejszych, ale trudno ją odłożyć. Historia wciąga w swój wir i trzyma w napięciu do ostatniej strony. Finał szokuje i bardzo mocno zaskakuje.

„Bajtel” to kawał mocnej, dobrej historii, dającej do myślenia, perfekcyjnie osadzonej w śląskim regionalizmie.

Lubicie czytać historie inspirowane prawdziwymi wydarzeniami? Lubicie dziennikarskie śledztwa?

"Bajtel" to pierwszy tom serii kryminalnej "Kryminalny Śląsk" z dziennikarzem Borysem Dyrdą. Autorka zabiera nas do Górnego Śląska, gdzie możemy cofnąć się do lat dziewięćdziesiątych. W Szopienicach w patologicznej dzielnicy Katowic znika dziecko. Kiedy w pobliskim stawie zostaje znalezione ciało dziewczynki podejrzenia padają na jej wujka. Dociekliwy dziennikarz rozpoczyna wnikliwe śledztwo i okrywa, że to nie pierwsze zaginięcie. W przeszłości inne dziewczynki zaginęły nieopodal domu. Każda w okresie jesienno-zimowym i każda z nich pochodziła z patologicznej dzielnicy, gdzie panowało bezrobocie, bieda, przemoc i alkoholizm. Autorce idealnie udało się oddać klimat tamtych lat i pokazać nam czytelnikom przerażające realia lat dziewięćdziesiątych. Mamy okazję zobaczyć trudne relacje rodzinne, ból, cierpienie, poczucie beznadziejności. Autorka nie boi się poruszać trudnych tematów, które przerażają, a jednocześnie zmuszają do refleksji.

Przekonajcie się sami jaką intrygę odkryje Borys Dyrda. Gwarantuję Wam, że doznacie mnóstwo skrajnych emocji. Ja z niecierpliwością będę wyczekiwała na kontynuację tej serii kryminalnej.

Zdecydowanie warto po nią sięgnąć!

Czytajcie! Gorąco polecam!

BRUNETTE BOOKS