Bigamista

„Najważniejsze jest niewidoczne dla oka”.

Nie znam wcześniejszej twórczości Agnieszki Płoszaj i jest mi z tego powodu bardzo przykro. Trafiła w moje ręce trzecia już część łódzkich kryminałów i jestem zdumiona. Nie spodziewałam się tak niesamowitej i zaskakującej lektury. Już teraz wiem, że muszę się cofnąć do poprzednich części, lepiej późno niż wcale …

Autorka zabiera nas do swojej ukochanej Łodzi i w ten pofabryczny krajobraz postanowiła przenieść akcję swojej najnowszej powieści Bigamista. Nie można było znaleźć bardziej doskonałego miejsca na tak wielowątkową fabułę, świetnie się ona wtapia w ten tajemniczy i ziejący strachem klimat. Te stare zabudowania, nieodkryte miejsca i nie do końca poznane zakątki miasta kuszą czytelnika. W taki właśnie nieciekawy i mroczny poranek w stawie na Księżym Młynie zostaje wyłowione ciało młodego mężczyzny. Śledczy są zaskoczeni przyczyną śmierci wysportowanego człowieka, trenera w miejscowym klubie fitness. Okazuje się, że został otruty, a na dodatek morderstwo raczej nie jest dziełem przypadku. Prowadzone dochodzenie przez wyśmienitą parę śledczych Kubę i Tomka niej jest łatwe, wkroczenie do zamkniętego świata sportu przysparza im nie lada problemów. Nie dość, że poszukują wszelkich tropów to jeszcze muszą się przebić przez mur milczenia, który im niespodziewanie wyrósł na drodze dochodzenia. Ale przed najlepszymi policjantami nie można się ukryć, nie ma szans. Delektujemy się smaczkami z prowadzonego dochodzenia, poznajemy tajniki i kulisy pracy gliniarzy. A nie mają łatwo, nie wszystko jest takie gładkie i piękne jak na filmach sensacyjnych. Kto okaże się sprawcą? Wiele stron przed wami, aby wiedzieć odrobinę więcej, a tak naprawdę nie wiedzieć prawie nic. Atrakcyjna wędrówka przed każdym czytelnikiem, zaskakująca i pełna niedopowiedzeń. A zarazem smakowita i kusząca, jak każdy rasowy kryminał. Chce się więcej i więcej, a otrzymuje się …jeszcze więcej ...

Poznajemy również Julię Bronicką, właścicielkę małej kawiarni, która cały czas stara się walczyć o poznanie swojej prawdziwej tożsamości. Czyha na nią wiele niebezpieczeństw, będzie narażać siebie i swoich bliskich, ale będzie nieugięta w dojściu do źródła swojego życia. Czy pozna prawdę o swoich bliskich? Kto ją będzie chronił, a kto zostanie jej wrogiem? Niebywałe, jak życie potrafi się komplikować w najmniej spodziewanym i oczekiwanym momencie. Wtedy, gdy mamy nadzieję, że się wszystko ułożyło, życie pisze inne scenariusze …

Bigamista to wielowątkową i niesamowicie kusząca powieść. To historia dojścia do prawdy i poznania swoich korzeni. Tylko szybko nasuwa się pytanie, gdzie jest granica poznania prawdy, w którym momencie warto się zastopować i powiedzieć „dość”? Trzeba wiedzieć, gdzie jest ten punkt kulminacyjny, po przekroczeniu którego może nam grozić poważne niebezpieczeństwo. Ale każdy sam musi odpowiedzieć na to pytanie, a zarazem sam wyznaczyć pewne nieprzekraczalne granice. To powieść o walce o miłość, walce trudnej i z przeszkodami, ale jakże satysfakcjonującej. Miłość wywalczona jest spełnieniem i źródłem szczęścia. Autorka uświadamia nam również, że czasami błędy i grzechy naszych przodków mogą mieć wpływ na życie innych, mogą być przeszkodą, którą jest bardzo trudno ominąć, a czasem wcale nie można pokonać.

Od początku powieści zastanawiałam się, co wspólnego z całą intrygą mają dzieje Eleny i Bogusa, cofnięcie się w czasie do okresu drugiej wojny światowej. Ale im dalej brnęłam, tym oczywiście wiedziałam więcej, zaczęłam łączyć wątki i osoby, ale zajęło mi to mnóstwo czasu i energii. Wielce interesującym zabiegiem autorki było rozciągnięcie całej historii na kilkadziesiąt lat. Te liczne retrospekcje ubogacały całą historię i oczywiście, gdyby nie one, cała historia straciłaby na atrakcyjności, i nie zmuszałaby odbiorcy do wnikliwego śledzenia losów tej pary.

Wielkim atutem powieści są wyraziści i pełni emocji bohaterowie, często dość okrutnie potraktowani przez los, walczący o swoje szczęście, nie poddający się, mający takiego zadziornego pazura. Słowem, bohaterowie ciekawi, z charakterem i charyzmą. Wszyscy są niezbędni i każdy z nich wnosi „to coś” do całości. Trudno wskazać w tej powieści jednego głównego bohatera, chociaż wybija się na pierwszy plan Julka, ze swoją tajemniczą historią.

Autorka tak mnie zaczarowała i omamiła, że zakończenie wbiło mnie w fotel. W najbardziej odważnych snach nie byłabym w stanie jego przewidzieć, wielki szacunek dla twórcy nie tylko za umiejętności pisarskie, ale za całokształt. Ta ostatnie część tak mnie zniewoliła, że nie mogę sobie odmówić sięgnięcia po dwie pierwsze części tej łódzkiej serii.

A więc głęboki oddech, wygodny fotel i duży kubek kawy, przed wami nie lada wyzwanie, bo licząca 600 stron przeprawa ciemnymi zaułkami Łodzi w poszukiwaniu sprawcy morderstw. Musicie się uzbroić w cierpliwość, niejednokrotnie zostanie wystawiona na próbę. Kto z tej nierównej potyczki wyjdzie zwycięsko, zależy tylko i wyłącznie do was.

Nie marnujcie czasu, musicie ją przeczytać! Lektura obowiązkowa dla każdego smakosza mocnej akcji. Już samo nazwisko autorki jest gwarancją pełnej satysfakcji i zadowolenia. I pamiętajcie, tego nazwiska nie można nie znać.

„Bigamista” to trzecia książka Agnieszki Płoszaj, zamykająca kryminalną serię, której akcja ma miejsce w Łodzi. I przyznam, że warto zrobić miejsce w swej domowej biblioteczce, by na jej półkach zagościła ta książka. Nie tylko dlatego, by zdobiła domowe wnętrze, lecz przede wszystkim, by dała czytelnikowi wiele niezapomnianych chwil podczas czytania. Myślę, że miłośnicy dobrego kryminału, wpiszą tę książkę na swoją listę top best. Dobrze przemyślana oraz ciekawie przelana na papier historia, to niewątpliwie atut „Bigamisty”. Język jakim posługuje się Agnieszka Płoszaj to kolejny powód, by sięgnąć po książkę, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Novae Res. Jak przyznaje Autorka, pomysł na fabułę książki zrodził się z prawdziwej rodzinnej historii mężczyzny, którego ojciec ukrył przed nim fakt o poślubieniu kobiety zanim zamieszkał w Łodzi i założył rodzinę. Trzeba przyznać, że taka historia intryguje, budząc w nas ciekawość, którą skutecznie Pani Agnieszka zaspokoiła. To, co przyciąga nas podczas czytania, to również zaproszenie do Łodzi, miasta Autorki. Ciekawe opisy, poznawanie zaułków miasta, sprawiają, iż czujemy się jak na wycieczce. Co ważne na wycieczce z kryminalnym dreszczem. „Bigamista” to mocny kaliber o dużej sile rażenia. A jeśli już mówimy o sile, to fabuła kryminału dotyka sportu siłowego. Historia rozkręca się pewnego wiosennego poranka. Gdy „resztki mgły otulały zaspane miasto” w „odmętach szarozielonkawej wody” miejscowy rybak wyłowił ludzkie zwłoki. Jak się okazało w przypałacowym stawie na Księżym Młynie znaleziono ciało młodego, wysportowanego mężczyzny. Sprawę przejmują łódzcy policjanci – Tomasz Mielczarek oraz Jakub Karski. Czy ten duet zdoła znaleźć klucz do rozwiązania zagadki? Jak się okazuje sekcja zwłok wykazała, iż w ciele ofiary znajdował się związek chemiczny. Kto mógł podać mężczyźnie dinitrofenol? I jaki miał w tym cel? Ten fakt kieruje śledczych w stronę sportu siłowego. Czy uda im się skutecznie wniknąć w jego struktury, by nie tylko poznać pracę trenerów personalnych, lecz przede wszystkim przybliżyć się do poznania prawdy o śmierci mężczyzny? Czy udźwigną ten temat? Koniecznie przeczytajcie „Bigamistę” by przekonać się jak ciężkie mają zadanie. W książce nie zabraknie również historii Julii Bronickiej. Właścicielka Bomboni Cafe stara się poznać tajemniczą przeszłość swojej rodziny. Jaką cenę przyjdzie jej za to zapłacić? Warto poznać tę historię! Warto sięgnąć po „Bigamistę” by dzięki Agnieszce Płoszaj przekonać się, iż kryminał ten zasługuje do wpisania go na listę Najlepszych Interesujących Książek.

http://www.czyt-nik.pl/recenzje/w-bigamiscie-jest-kryminalna-moc/