Butcher & Blackbird

Co się stanie, gdy dwóch seryjnych mo*derców zapała do siebie uczuciem?

Ta książka opowiada o parze bohaterów, którzy parają się likwidowaniem największych zwyr*dnialców, jacy chodzą po świecie.

Okraszona jest nie tylko br*talnymi wydarzeniami, obrzydliwymi wręcz dla niektórych ludzi (cóż, ja do niech nie należę) ale także dużą dozą satyry i ciętych ripost oraz odrobiną pikanterii.

Uśmiałam się nie jeden raz przy jej lekturze, bo nasza Tkająca oczy i Rzeźnik z Bostonu mieli specyficzne poczucie humoru, częściowo pokrywające się z moim.

Ciężko mi określić, do jakiego gatunku można by zakwalifikować tę pozycję.

Moim zdaniem łączy ze sobą dark romance, thriller i komedię.

Od początku do końca akcja jest dynamiczna i co ciekawe, nie skupia się tak bardzo na zbliżeniach przez jakieś 2/3 książki, dopiero później pojawiają się te intymne momenty między bohaterami ale też nie są przytłaczające dla fabuły a ją uzupełniają.

Już sam wstęp i trigger warningi od autorki zachęciły mnie do lektury i wywołały uśmiech na twarzy, zachęcając do rozpoczęcia czytania.

Paradoks naszej pary złoczyńców polega na tym, że likwidując seryjnych m. sami nimi się stają - jednak oni pozbawiają życia tylko największe szuje, które krzy*dziły niewinnych, o czym się przekonacie czytając.

Z resztą Sloane i Rowan stali się tym, kim są, nie bez powodu.

Przyznam, że dobrze się bawiłam podczas czytania ale to, kto stanowił problem w restauracji Rowana nie było dla mnie zaskoczeniem, podejrzewałam to od początku pojawienia się tej postaci nie mniej jednak jest jeszcze coś, czym autorka nas zaskakuje.

Tajemnicza postać, która czyha na naszego Rowana i Sloane oraz ich bliskich.

Ciekawa jestem, czyim bratem jest.

Mam swoje podejrzenia, czy słuszne? Okaże się.

Cieszy mnie to, że będzie kolejna część serii.

Z tego co wiem, oparta bardziej na kolejnej parze, czyli starszym bracie Rowana i przyjaciółce Sloane.

Nie mogę się doczekać, wyczuwam jeszcze większą dawkę sarkazmu i tajemnicy.

Jeśli lubicie czarne komedie z dużą dawką śmiechu, nutką pikantnych scen i romansu, z motywem wpływu przeszłości na teraźniejszość to ta książka jest dla Was idealna.

„Butcher & Blackbird” to najbardziej specyficzna historia, jaką dane mi było czytać. Humor przetkany jest dużą ilością scen budzących w człowieku odruch wymiotny, jednakże finalnie książka tworzy oryginalną, spójną całość.

Sloane i Rowan to para seryjnych zabójców. Już ich pierwsze spotkanie daje nam obraz tego, jak całość będzie wyglądała. Ale czy dwójka ludzi wykonujących takie zajęcie jest w stanie poczuć coś więcej do drugiej osoby?

Zacznie się od sporadycznych wiadomości, których częstotliwość będzie narastać. Po pewnym czasie rywalizacja, nie wiedzieć kiedy przeobrazi się we wspólne wykonywanie zadania i dbanie o tą drugą osobę, by finalnie okazało się, że nawet zabójcy mogą pokochać.

Zdaję sobie sprawę z tego, że ta książka zbiera różnorakie opinie. Ja jednak zaliczam się do fanów tego jakże specyficznego zestawienia. Przede wszystkim przed lekturą zachęcam was do zapoznania się z ostrzeżeniami szczegółowo wymienionymi na wstępie. Potraktujecie je poważnie. Jeśli krwawe sceny budzą w was obrzydzenie, to „Butcher & Blackbird” nie jest lekturą dla was. Jednakże, jeśli po przeczytaniu tej strony chcecie brnąć w to dalej, podejdzie z dystansem.

Spodobało mi się to, w jaki sposób Brynne Weaver wykreowała głównych bohaterów: obydwoje mieli swoje życia i zawody (tutaj na prowadzenie wysuwa się Rowan ze swoją restauracją). Mieli przyjaciół, rodzinę, swoje życie. W zbrodniach byli psychopatyczni, mam wrażenie, że traktowali je jak swoją sztukę. Zawsze przyświecał im jednak jakiś powód. Nigdy nie była to osoba bez winy, tylko zwyrodnialcy, którzy nie zasługiwali na życie.

Humor w tej książce jest bardzo oryginalny, jednakże idealne wpasowuje się w moje gusta. Z pewnością część z was oglądała „kultową” serię horrorów „Piła”. Cóż, jak dla mnie były przerysowane i często karykaturalne a może nawet odrobinę tandetne, i właśnie w takim klimacie utrzymana jest „Butcher & Blackbird”. Moment „przypadkowego kanibalizmu” ubarwiony brakiem uwagi seryjnego mordercy, pomoc ze strony towarzyszki? Podglądanie przez ścianę, ucieczka i zabójstwo? Takich sytuacji było tutaj dużo więcej.

Jak dla mnie to przede wszystkim przezabawna komedia, trochę w klimacie slow burnu, doprawiona szczyptą horroru, z domieszką słodkiego romansu.