Leather & Lark

Drugi tom trylogii o braciach Kane.

Zacznę od tego, że nie jest tak obrzydliwy i br*talny jak Butcher & Blackbird więc osoby wrażliwsze będą usatysfakcjonowane.

Mnie się podobały oba, każdy inny tak jak ich główni bohaterowie, w każdym pojawiają się postaci łączące nasze pary i wszystko jest ze sobą spójne.

Bardzo ciekawiła mnie postać Lachlana i cieszę się, że autorka tym razem skupiła dużą uwagę na uczuciach oraz psychice naszych bohaterów.

Nie zabraknie standardowo specyficznego poczucia humoru, odrobiny pikanterii czy br*talności a także nietuzinkowego podejścia do za*ijania.

Przepraszam, usuwania.

Trigger warningi mnie rozbawiły, muszę przyznać, że autorka ma duży dystans i poczucie humoru co mnie osobiście do niej przekonuje.

Ta trylogia nie jest dla osób poniżej 18 roku życia to pewne, nie tylko ze względu na sceny se*su ale przede wszystkim prze*ocy.

Pojawia się realne zagrożenie dla naszych usuwaczy, które trzeba rozpoznać i wyeliminować.

No i tu niespodzianka, koniec jest taki, że chciałoby się krzyczeć "dej mnie ten tom trzeci na wczoraj!" ale ja już wiem, że musimy na niego poczekać troszkę.

Coś czuję, że będzie warto i tak mi się wydaje, że nasz doktorek też skrywa jakieś sekrety.

Właśnie apropo sekretów, Lark ma swoje - nawet jej najlepsza psiapsi, seryjna m*rderczyni nie wie o tych ciemnych stronach Lark, które łączy ze swoim rękodziełem.

Już nigdy nie spojrzycie na dzieła z żywicy epoksydowej tak samo, gwarantuję Wam to.

A no i skoro jesteśmy w okresie około świątecznym to kule śnieżne też już będziecie postrzegać całkowicie inaczej niż dotychczas.

Cieszę się, że mogłam poznać bliżej Lark i Lachlana, ich psychikę i ich przeszłość.

Lubię takie smaczki i bardzo mnie ciekawi co jeszcze się wydarzy w ostatnim tomie.

Być może będzie on najbardziej zaskakujący?

To się jeszcze okaże.

Leather & Lark mniej szokowało niż poprzedni tom a jednakże zapada w pamięci dosyć mocno, czyta się błyskawicznie i z zainteresowaniem.

Nie ma miejsca na nudę, to na pewno mogę obiecać.

Zastanawia mnie to, skąd autorka czerpie pomysły na takie fabuły...

Bardzo dużo uwagi poświęcając m*rderczym zapędom naszych bohaterów