Cypek

„Cypek” to powieść, która mnie zaskoczyła i zachwyciła. Na kartach tej niewielkiej książki znajduje się ogrom emocji. Jest to opowieść o młodej dziewczynie, która próbuje ułożyć sobie życie na nowa po stracie ukochanej siostry. Lidka, bo o niej jest mowa ma dopiero 22 lata i czuje, że wszystko co robi nagle straci sens. Nie najlepiej idzie jej na studiach oraz rozstała się z chłopakiem, z którym była od wielu lat. W pierwszą rocznicę jej śmierci postanowiła odnaleźć odpowiedź na dręczące ją pytania. Nie będzie to jednak łatwe zadanie. Czy Lidia będzie umiała pogodzić się ze stratą i ruszyć dalej? Przekonajcie się sami.

Książka zawiera wiele bólu i żalu, ale również miłości i nadziei. Nie brakuje tutaj tajemnic rodzinnych oraz momentów, które wywołają uśmiech na twarzy. Współczułam głównej bohaterce, nie tylko ze względu na stratę jakiej doznała, ale również ze względu na te wszystkie uczucia, które nią targały.

Książka należy do tych co wywołują nie tylko ogrom emocji ale również skłaniają do refleksji. I jeśli lubicie tego typu powieści to bardzo polecam „Cypka”.

Mija rok od śmierci osoby najbliższej sercu Lidii, jej siostry. Dziewczyna przez cały ten czas nie może pogodzić się z tragedią i dręczącym ją pytaniem : dlaczego? Noc w pierwszą rocznicę odejścia Lusi, postanawia odnaleźć odpowiedź ,choćby nie wiem co. Po niezbyt udanym ,rodzinnym spotkaniu Lidia wyrusza w miasto. Ta noc będzie dla niej długą wędrówką, w trakcie której odkryje kilka prawd, o sobie, o innych i co najważniejsze, pozna wreszcie odpowiedź. Tylko czy naprawdę nie znała jej już od samego początku?

....

Książkę pochłonęłam w jeden dzień. Nie dało się jej odłożyć na później nie poznając wcześniej prawdy. Historia ,choć napisana w dość lekki sposób, że bardzo dobrze sie ją czyta, jest nie łatwa, przepełniona bólem straty i samotności, poszukiwaniem sensu i bliskości. Wbrew pozorom to nie Lidka odegrała główną rolę w tej opowieści, ale tak naprawdę właśnie samotność i jakiś niewypowiedziany żal, pustka, które odniosłam wrażenie, były udziałem każdego z bohaterów tej historii. Nieznajomość osób z którymi żyjemy na codzień, strach skrywany pod maską uśmiechu... Ta książka może otworzyć oczy, gdy wczytamy się w nią tak naprawdę, zauważając jej głębię.. pomimo nie jednej zabawnej sytuacji jaka wydarzyła się w tę długą ,rocznicową noc.

Cypek to wielowątkowa powieść dziejąca się w jedną dobę a przy tym oferująca całą paletę emocji. Zmuszająca nas do zastanowienia się nie tylko nad postawą bohaterów ale i własnymi przeżyciami.

"Może to nawet w tym jest problem, że gdy człowiek przyzwyczai się do pisemnej komunikacji ze światem, doskonałej i przemyślanej formie, nie zadowala go chaotyczność słów. Bo nie oszukujmy się, nieważne, co chcesz przekazać, zawsze mówisz trochę co innego".

Lidka cierpi. I nie potrafi sobie z tym cierpieniem poradzić, więc odcina się od wszystkich. I wciąż tonie we wspomnieniach o swojej starszej siostrze i nie dopuszcza do siebie myśli, że zna powód ale trochę udaje że wcale nie. Więc postanawia przez jeden dzień być jak siostra, tylko że... nie można zmienić samej siebie ot tak.

"Jesień nie udaje. Jesień jest fantazją. Jesień jest snem, najwyższym absolutem, do którego dążymy. Cała kręci się wokół umierania, odzwierciedlając w ten sposób esencję ludzkiego istnienia".

Cypek opowiada też historię innych bohaterów, którzy w jakimś stopniu pomagają lub przeszkadzają głównej bohaterce. Opis relacji rodzinnych, jest bardzo różny i sprzeczny ale im dłużej czytamy tym lepiej dostrzegamy to co umyka głównej bohaterce Lidce. Krajobraz Bydgoszczy sprawia, że czytelnik staje się postronnym obserwatorem i wyciąga własne wnioski, a także próbuje rozwikłać to czego nie powiedzieli inni.

"Czasami trudno jest złapać perspektywę, gdy stoisz za blisko".

Cypek to droga przez żałobę, akceptację i próbę odnalezienia siebie, a także odpowiedzi tam gdzie ich wcale nie potrzebujemy. Jest to książka trudna, opowiadająca o życiu, a nawet zatrzymaniu się gdy życie płynie dalej. I chwytaniu się każdej możliwej szansy, na to aby złagodzić ból. Choć obrana przez Lidkę ścieżka nie jest do końca piękna i usłana różami to wydaje się tak bardzo właściwa.

Bardzo mi się podobało, choć były momenty w których musiałam się zatrzymać, przemyśleć i przetworzyć to co przeczytałam. Nazwa książki ma swoją odpowiedź w fabule i nieco Was zadziwi.

Bardzo polecam <3

Sięgając po książkę oczekiwałam wielu emocji wraz z odgadywaniem zagadek i powodów zachowania naszej bohaterki.I wszystko to otrzymałam w tej historii.

Dzięki opisom z przeszłości i teraźniejszości mamy możliwość poznania szczegółów z jej życia oraz ważnych momentów dotyczących zmarłej siostry.Determinacja Lidki jest ogromna,ponieważ wie,że już nigdy nie będzie miała możliwości rozmowy z Lusią.Poznanie przyczyn odejścia jej jest ważne,by wreszcie mogła zacząć żyć bez niej.

Historia jest przepełniona wieloma emocjami dążącymi do osiągnięcia swojego celu.Śmierć młodej osoby-zwłaszcza bardzo bliskiej sercu-zawsze rani całą rodzinę.Jedna noc bohaterki i przeżyte w niej wydarzenia staną się punktem zapalnym do zmian.

Otrzymacie nie tylko wewnętrzna walkę bohaterki,ale także mnóstwo jej decyzji,które nie zawsze były przemyślane.Bardzo mnie one zaskakiwały,ponieważ czasem jedna chwila może mieć konsekwencje w przyszłości.

Ważnymi elementami w historii jest rodzina,chłopak siostry oraz eks bohaterki.Ich informacje zespoliły ważne elementy w poznaniu prawdy.Lidka jest mistrzynià w ukrywaniu uczuć i ciężko było ją czasem zrozumieć.

Powieść niesie ze sobą ważne przesłanie-rozmawiać,zauważać istotne zachowanie u najbliższych i nie patrzeć tylko na siebie.W odpowiednim momencie wesprzeć a nie tylko stawiać siebie na pierwszym miejscu.Lektura skłania do przemyśleń nad swoim życiem.W najmniej oczekiwanym momencie możemy stracić bezpowrotnie ważna dla siebie osobę i dlatego dostrzegajmy innych.

Naprawdę warto sięgnąć po tą powieść.Polecam.