Czerwono mi

Skandal! Mąż zabronił mi czytać Alka Rogozińskiego w sypialni. Powiedział że się chichram i podskakuję, a on nie może spać. Zupełny brak zrozumienia 

Jeśli ktoś z Was, jeszcze nie zna przezabawnych komedii kryminalnych Alka Rogozińskiego, proponuję zapoznać się choć z jedną z nich. Zobaczycie że Was wciągną.

Czerwono mi to najnowsza historia Autora, osadzona tym razem w amfiteatrze w Opolu. Rozpoczyna się właśnie, konkurs Grand Prix z gwiazdami polskiej muzyki. Niestety artystom biorącym udział w konkursie przytrafiają się nieszczęśliwe wypadki. Kto za tym stoi? Zagadkę próbuje rozwiązać nieoceniony komisarz – Krzysztof Darski. I tym razem nie zabrakło Róży Krull oraz Klaudii Hutniak. Od kilku historii zastanawiam się kto był pierwowzorem Klaudii…

„ - Jaki szaleniec wpadł na taki pomysł?

- No, przecież znam się na muzyce! – obruszyła się Krull. – Jako dziecko występowałam w kościele!

- Chyba jako kropidło.

- W chórze…

- Musiałaś być przed mutacją – orzekł stanowczo Mario. – Róża, nie zapominaj, że ja kilka razy miałem nieprzyjemność usłyszeć coś, co ty nazywasz śpiewem, i zapewniam cię, że z dwojga złego szybciej poszedłbym na recital sokowirówki niż twój. A swoją drogą… - Otworzył stojącego na biurku MacBooka i przez chwilę przesuwał palcem na touchpadzie. – Moja firma jest odpowiedzialna za promocją festiwalu i właśnie przygotowujemy komunikaty prasowe, a w informacjach od organizatorów nie mam ani słowa, że będziesz w jury. Jesteś pewna, że sobie tego nie wymyśliłaś?

To tylko jeden z zabawnych fragmentów, możecie mi wierzyć jest ich zdecydowanie więcej. Kto z tuzów polskiej estrady zginie? Czy Darski rozwiąże kolejną sprawę. Czy Róża będzie mu „skutecznie pomagać”?

Kurcgalopkiem lećcie przeczytać Czerwono mi! Nie pożałujecie. Śmiech i dobra zabawa gwarantowane. Jako osoba, która wychowała się na Joannie Chmielewskiej, zdecydowanie polecam.

Tym razem Alek Rogoziński zabiera nas na festiwal do Opola. Moim zdaniem był to świetny pomysł. Mamy możliwość przyjrzenia się temu jak wygląda świat muzyków, chęć wybicia się, a wręcz parcia po wygraną bez żadnych skrupułów czy wyrzutów sumienia.

Podczas lektury stale towarzyszył mi utwór "Zielono mi". I chyba taki też był zamysł autora, by sprawić, iż czytając jego najnowszą powieść, będziemy nucić pod nosem tę piosenkę. Ale i ten element nie jest bez znaczenia dla fabuły... 

Co prawda tym razem moje przypuszczenia co do tego, kto stoi za zabójstwem sprawdziły się, jednak w trakcie lektury autor tak namieszał, że zaczęłam mieć pewne wątpliwości. Z zaangażowaniem śledziłam rozwój wypadków. Tak więc intryg i mylnych tropów nie zabraknie. Zwłaszacza że mamy bohaterów, którzy stanowią barwny przekrój osobowości. Zdecydowanie nie można się z nimi nudzić. 

Wszystko zostało dobrze skonstruowane, poszczególne wątki doskonale się zazębiają tworząc spójną całość. Lekki styl, ironia, żart sytuacyjny i słowny oraz czarny humor sprawiły, że bawiłam się przednio. Uwielbiam nawiązania autora do bieżących wydarzeń ze świata kultury, show-biznesu czy polityki. Niejako w krzywym zwierciadle ukazał środowisko celebrytow, jednakże bez jakichkolwiek złośliwości. To zawsze dodaje jego książkom dodatkowego smaczku.

Nie mogę nie wspomnieć o zamieszczonym na początku książki spisie postaci wraz z krótkim opisem każdej z nich. Dzięki temu nie pogubimy się w mnogości bohaterów oraz mamy rozeznanie kto jest kim dla kogo.

"Czerwono mi" jak przystało na dobrą komedię kryminalną bawi, śmieszy, intryguje, zaskakuje. Pokazuje do czego zdolny jest posunąć się człowiek, by zdobyć rozgłos i fortunę. Z mojej strony polecam!