Dół

Myślicie czasem o tym, jak to by było zostać uwięzionym we własnym ciele i niezdolnym do samodzielnej egzystencji?

Przerażająca wizja, a jednak dotykająca wielu ludzi każdego dnia. W takiej sytuacji jest sparaliżowany Ogi, wykładowca akademicki i główny bohater książki Dół wydanej nakładem jednego z moich ulubionych wydawnictw @kwiaty_orientu

Mężczyzna nie może się ruszać ani mówić. By przywołać pomoc gwiżdże w gwizdek. Jedyną częścią ciała, którą kontroluje są oczy. Jest całkowicie uzależniony od innych ludzi, a jego światem staje się dom, a raczej pokój, w którym przebywa. Poświęca dni na analizowanie swojego życia, dzięki czemu poznajemy jego myśli i uczucia, zwłaszcza te dotyczące zmarłej żony. Kobieta zginęła w wypadku samochodowym, w którym on sam doznał ciężkiego urazu kręgosłupa. Opiekunką Ogiego zostaje pogrążona w rozpaczy teściowa, która porządkując gabinet córki, natyka się na prowadzone przez nią notatki, z których wynika, że zarówno ona, jak i Ogi mieli różne grzeszki na sumieniu, czego nie jest w stanie zaakceptować.

Dół to powieść psychologiczna. Żaden z bohaterów nie jest tu krystaliczny. Ogi początkowo budzi współczucie, jednak poznając go bliżej i wiedząc co ma na sumieniu, stopniowo możemy zmienić osąd co do jego postaci. Teściowa jest postacią intersującą. I choć ma złe intencje, szybko okazuje się, że czytelnik jest gotowy stanąć po jej stronie, a nie sparaliżowanego bohatera, który powinien budzić jego litość.

Duszna pozycja, ciężka. Nie dla każdego, a jednak niesamowita, bo poruszająca tak trudny temat. Głębokie studium ludzkiej psychiki. Dobry, prosty język i umiejętne budowanie napięcia, sprawiają, że książkę dosłownie się łyka, choć de facto niewiele tu akcji.

To niewątpliwie coś zupełnie innego od znanych Wam pozycji. Może najbliżej jej do Misery Stephena Kinga.

Polecam!