Dom sekretów

Czy każda rodzina skrywa tajemnice?

Myślę, że tak. Na pewno większość posiada swojego "trupa w szafie", którego skrzętnie ukrywa.Jedni mniejszego, drudzy większego.

To pytanie pojawiło się nie bez powodu, gdyż z jedną z takich tajemnic, przyjdzie nam się zmierzyć w najnowszej książce Pani Magdaleny Kordel "Dom Sekretów" który jest ||| tomem serii Tajemnice.

Na początek jak zawsze nakreślę wam troszkę z fabuły, aby wprowadzić was w tą niezwykle ciekawą momentami nawet mroczną, a zarazem smutną historię.

"Wspomnienia, szczególnie te starannie wyselekcjonowane i dobrane, których krawędzie obrobił i zaokrąglił czas, były przyjemne, lecz nie w sytuacji, gdy człowieka nękała świadomość, że za moment trzeba będzie wrócić również do tych, na które najchętniej, na wieki wieków, spuściłoby się zasłonę milczenia"

~Babka Adela - nestorka rodu, wiedzie spokojne i szczęśliwe życie, do dnia kiedy w jej miasteczku niespodziewanie pojawia się ona.Dawna siostra - Halina, która burzy mit o swojej śmierci pod gruzami wojennej Warszawy.

Odtąd nic już nie jest takie samo więc aby odzyskać dawne życie i spokój, musi wyjawić najbliższym skrzętnie skrywaną tajemnice.

Niestety nie jest to takie proste, gdyż historia Oleńki - dawnej służącej, która zakochała się w pewnym szlachcicu i odeszła od zmysłów, nie należy do przyjemnych, a ciążąca nad rodziną klątwa może wprowadzić tylko nieunikniony niepokój i zamęt

Jak zareagują najbliżsi na taką informację?

Czy Adela zdoła przekonać rodzinę, że poruszająca opowieść jest czymś więcej niż tylko rodzinną legendą?

~"DOM SEKRETÓW" Magdaleny Kordel to przepiękna, otulająca, a jednoczenie niezwykle klimatyczna powieść obyczajowa, która za sprawą charyzmatycznych bohaterów, malowniczych dworskich opisów oraz możliwości lawirowania między przeszłością, a teraźniejszością otwiera przed nami głęboko skrywane tajemnice rodzinne, które odbiły swe piętno na kolejnych pokoleniach.

~ Autorka za sprawą lekkiego,melodyjnego pióra, krok po kroku, wprowadza nas do cudownego świata naszych bohaterów, serwując nam tym samym niezwykłą, a jednocześnie niezapomnianą podróż w czasie do okresu z przeszłości zwanego - Krynolin.

Okresu w którym przyjdzie zmierzyć się nam z wiedźmą, gusłem, przepowiednią, czarami oraz magią.

~To właśnie zdarzenia z minionych lat oraz obsesyjna miłości Oleńki wraz z konsekwencją jej uczuć, ukazują przed nami całą genezę klątwy, która nie daje spokoju naszej głównej bohaterce. Do tego stopnia, że wpływa destrukcyjnie na dalsze życie postaci i ich zwykłą codzienność.

~Cała opowieść ma za zadanie uświadomić nas iż wszelkie odkupienie, oczyszczanie i spokój z dawno skrywanych sekretów może przynieść tylko prawda, ujawniona tym których najbardziej kochamy.

~Jeśli tak jak w głębi serca skrywacie cząstkę duszy romantycznej, a rodzinne sagi to wasze uzależnienie bezapelacyjnie i tym razem gorąco polecam.Czekam na więcej.Wasza J.K.

Adela wodzie spokojne i szczęśliwe życie, wszystko zmienia się kiedy niespodziewanie w Miasteczku pojawia się Halina. Jedynym sposobem na odzyskanie danego życia i pozbycia się męczących koszmarów jest opowiedzenie najbliższym o klątwie ciążącej nad ich rodziną. Chodzi o historię służącej Oleńki, która z miłości do szlachcica odeszła od zmysłów. Jak zareagują bliscy Adeli? Jak potoczy się życie bohaterów?

To już moje kolejne spotkanie z autorką i jej powieściami, książka "Dom sekretów" jest trzecim tomem cyklu #tajemnice i najlepiej czytać tę historię w kolejności chronologicznej. Autorka słynie z barci dzo lekkiego, przyjemnego pióra, a jej historię to bardzo życiowe opowieści o ludziach zmagających się z przeciwnościami losu i trudami dnia codziennego. Tak również było w tym przypadku. Mamy tutaj przedstawione dwie przestrzenie czasowe - teraźniejszość i czas krynolin, w którym dokładnie poznajemy historię służącej Oleńki. Przyznaję, że zostałam wciągnięta do świata Adeli oraz jej rodziny już od pierwszych stron i nie było mowy o odłożeniu książki, póki nie przeczytam ostatniego słowa i nie poznam skrywanej przez pokolenia rodzinnej tajemnicy. W tej części dzieje się naprawdę sporo, a akcja nie zwalnia chociażby na chwilę. Autorka poznaje jak wpływ na życie bohaterów miała historia, która wydarzyła się przed laty. Najbardziej frapuje mnie jednak przeszłość Haliny i mam nadzieje, że w kolejnym tomie cyklu będę mogła w końcu dowiedzieć się czegoś więcej na temat tej kobiety. Jeśli lubicie rodzinne sagi, to myślę, że ta seria będzie dla Was idealna! Polecam! Moja ocena 8/10.

Na ogół jest tak, że gdy zapoznaję, się z twórczością nieznanych mi do tej pory autorów to staram się dać wykazać i podarować im kilka szans i przy okazji wyczuwam, czy mają oni w sobie pisarski potencjał, który mnie zainteresuje bądź wyjątkowo nie, gdyż był nieudanie skonstruowany cykl powieści lub niedobrana w nim główna tematyka, którą się rozumie bądź nie, zachwyca, lubi poszczególne wybrane opisywane wątki lub się nie podoba wcale.

Twórczość Pani Magdaleny Kordel dopiero poznaje, ale jest w niej coś, co podpowiada mi wewnętrznie, aby się zbytnio nie poddawać i dać jej szansę sprawdzenia się na podstawie innych napisanych przez nią wcześniejszych książek.

Książka pt.'' Dom sekretów'' jest pierwszą, którą czytam należącą do Cyklu: Tajemnice (tom 3) i przyznam szczerze, że tak nie od samego początku rozumiałam główną treść, która wynika na podstawie zamieszczonego na tyle okładki opisu.

Uważam, że autorka pomimo wszelkich dołożonych starań robi wszystko na siłę, aby, przekonać do siebie czytelników tworząc w tej o to powieści wykreowanych i bardzo takich zróżnicowanych pod wieloma względami i charakterami bohaterów.

Nie podobało mi się to, że występujące wątki były dla mnie zbyt długie, lakoniczne i chwilami bardzo męczące w całościowym ich odbiorze. Większość z nich powinny zostać skrócone o połowę.

Za dużo skupia i poświęca uwagi na bohaterce drugoplanowej służącej Oleńki. Jest to dla mnie zbyteczne. Ciągnęła się akcja z nią tak długo. Myślałam, że nie będzie widać końca z tą bohaterką. Nie polubiłam jej, ale pracowitość tak.

Niektórzy z występujących bohaterów byli tacy tchórzliwi, wyobcowani, brakowało im odwagi do zamierzonych działań z tego powodu, że mogą stracić zaufanie bliskich mu osób w rodzinie.

Babcia Adela, wnuczka Adeli-Ewelina, uważam, że są tutaj kluczowymi bohaterkami, które mi się w tej powieści najbardziej podobały. Przypominały mi z czasem ich relacje moje z babcią, która nie miała tylu sekretów, co Adela.

Choć nie ukrywam, że były i pojawiały się chwile, kiedy można się uśmiechnąć i docenić u autorki to, że wykreowała bohaterkę, którą bardzo polubiłam, a była nią siostra Zygmunta ? Panienka Klara.

Choć powieści tej nie czyta się szybko, ale należy ją dobrze zrozumieć, a w szczególności, co miała, na myśli autorka tworząc ją.

Warto przeczytać tę powieść.

To właśnie od Magdaleny Kordel wszystko się zaczęło.

To ona kilkanaście lat temu (gdzie ten czas tak pędzi?!) otworzyła przede mną świat przepięknych, malowniczych, cieplutkich, jak świeże bułeczki, obłędnie klimatycznych powieści obyczajowych.

Zawsze już będzie dla mnie „tą jedyną”, najlepszą, najulubieńszą.

Tymczasem za nami premiera trzeciego tomu absolutnie cudownej serii Tajemnice, „Dom sekretów”.

To totalnie „kordelowa” powieść: malownicza, pięknie napisana, obłędnie klimatyczna, z retro sznytem (ten dworek!), z wątkiem podróży w czasie, który tak ubóstwiam w historiach opowiadanych przez Magdę. To jedna z tych powieści, w których zakochujemy się z miejsca, które oplatają czytelnika, otulają i… uzależniają. Autorka pisze w sposób, od którego robi się błogo na sercu. Głaszcze nas, czytelników, po duszy.

Kiedy przeczytacie jedną powieść Magdy, od razu zapragniecie sięgnąć po kolejne, ponieważ uzależnicie się od tego niepowtarzalnego uczucia towarzyszącego lekturze „kordelowych” książek.

Taki też jest „Dom sekretów”.

Polecam go z całego serca.

Kolejne spotkanie z Adelą i Muszką niestety nie spełniło moich oczekiwań. Przez większą część książki poznajemy historię sprzed wielu lat, która na końcu jest podsumowana w kilku zdaniach. Oczywiście historia służącej Oleńki miała wpływ na Adelę, jednak zdecydowanie bardziej zainteresowana jestem tajemniczą przeszłością siostry starszej pani. Co takiego zrobiła Halina w czasie wojny? Dlaczego przez tyle lat Adela mówiła, że jej siostra nie żyje?

Autorka nadal nie wyjaśnia tej sprawy i w moim odczuciu trochę za bardzo przeciąga finał opowieści.

Rozczarowałam się również małym rozwojem sytuacji w fabule dotyczącej czasów obecnych. Sprawy Ruty i Mateusza, Eweliny i Jaśka są właściwie pominięte, bo autorka poświęciła im zaledwie kilka krótkich rozdziałów.

Niestety, ale na rozstrzygnięcie najbardziej ciekawych wątków przyjdzie nam jeszcze poczekać?