Dziewczyna bez dłoni

Zaczęłam przygodę z tą serią od trzeciego tomu, ale tak mi się on spodobał, że musiałam wrócić do początków. Po przeczytaniu tego tomu, a w zasadzie już w momencie gdy go zaczęłam, wiedziałam jaki błąd popełniłam zaczynając od późniejszych tomów. Bo to ten tom rozpoczyna cały cykl, nakierowuje na kolejne wątki, ale też mi dał wiele odpowiedzi, które po zrodziły się w mojej głowie po lekturze 3. tomu.

Piotr wraz ze swoją partnerką Leną przyjeżdżają do spokojnego pensjonatu Niny, który lata świetności ma już za sobą, a sama właścicielka nie jest osobą którą można polubić. Piotr jest autorem, poświęca się pracy nad kryminałem, w czym ma pomóc mu Tobiasz, jednak mężczyzna nie spodziewał się jakie zadania będzie na nim wymuszał jego pracodawca. Lena w nowym dla siebie i mrocznym otoczeniu zaczyna dostrzegać nieścisłości, zaczyna mieć podejrzenia wobec partnera, wkrótce też w okolicy zaczynają się dziać podejrzane rzeczy, a lesie odnalezione ciało dziewczyny pozbawione dłoni. Lena ze wsparciem Tobiasza zaczyna krok po kroku rozwiązywać mroczną zagadkę Czarciego Oka.

W powieści pojawia się wiele postaci, ale całą fabułę poznajemy z perspektyw trzech osób, Leny, Tobiasza i Niny, każda ta perspektywa rzuca nowe światło na wydarzenia, i pozwala lepiej zrozumieć to co się dzieje. Ograniczona liczba przeskoków pomiędzy perspektywami jest jak najbardziej na plus.

Porównałabym ten tom do takiego pierwszego pilotowego odcinka serialu, takiego odcinka który wprowadza, nieco odbiega od całości fabularnej, ale za to robi chrapkę na kolejne odcinki, tutaj ten tom zrobił dosłownie to samo, pojawiła się misja do wykonania, którą główni bohaterowie mają zamiar wykonać, potrzebne są kolejne etapy, które będą wykonywać na kartach kolejnych powieści.

Autorka w wyśmienity sposób dawkuje informacje, wydarzenia i emocje, przez co rozwiązanie przychodzi nagle i niemal w ostatniej chwili. W treści pojawiają się trudne tematy, brutalne opisy oraz zachowania budzące wewnętrzny sprzeciw. Niemniej ja jestem zachwycona i polecam.

Znany pisarz kryminałów, Piotr Nejman, zabiera partnerkę Lenę do pensjonatu swojej znajomej. Miejsce jest odludne, spokojne, więc będzie mógł skupić się na pisaniu kolejnej książki, i dzielić ten czas z ukochaną. Przynajmniej takie wyobrażenie miała Lena. Jednak już od momentu przyjazdu kobieta zderza się z niezbyt przyjazną atmosferą. Z czasem pobyt pary oraz Tobiasza, asystenta Piotra, który na jego zaproszenie dołącza do nich, zamienia się w koszmar, którego nie powstydziłby się najlepszy twórca horrorów. Dom przepełniony mrokiem, chore pomysły Piotra, i znalezione w pobliskim lesie zwłoki młodej dziewczyny z odciętymi dłońmi, to dopiero początek... Każdy ma tutaj jakieś tajemnice, a wszystkie razem prowadzą do niewyobrażalnej tragedii..

"Dziewczyna bez dłoni" to mocny kryminał, który zadowoli najbardziej wybrednych wielbicieli gatunku. Podczas czytania moja psychika została zmiażdżona. Dynamika wydarzeń, chore umysły niektórych postaci z tej historii, tajemnice, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego, momentami sama się gubiłam kto tutaj jest kim, komu ufać, kogo pożałować, kto mówi prawdę. Jestem zachwycona fabułą, tym światem wykreowanym przez autorkę, bohaterami, szczególnie bliska memu sercu stała się Lena. Tobiasz wzbudził we mnie mieszane uczucia, a Piotr i Nina? Nawet nie skomentuję, musicie sami się przekonać. Miejsce w którym została osadzona ta opowieść, czyli pensjonat w okolicy lasu, bagien i miejscowości Czarcie Oko, jest już samo w sobie motorem napędowym wydarzeń a wtóruje mu wszechobecna zemsta. Brr aż mam ciary na samą myśl, że mogłabym tam spędzić choć jedną noc. Książka wciąga od samego początku, odkładałam ją bardzo nie chętnie, a w trakcie czytania co jakiś czas w mojej głowie wybrzmiewał krzyk: co się tutaj wyprawia! Tyle razy zostałam zaskoczona, że później przestałam już cokolwiek podejrzewać, bo autorka potrafi nieźle namieszać i wyprowadzić czytelnika w pole. Gratuluję! Tak właśnie powinno być. Zero nudy i przewidywalności, a za to moc wrażeń i nerwy w strzępach.

Polecam !!

Lena liczyła na romantyczny weekend we dwoje, jednak jej partner, znany i poczytny autor kryminałów Piotr Nejman ma inny plan. Zawozi ja do pensjonatu prowadzonego przez znajomą, Nine. Wynajął także asystenta, który ma mu pomóc w napisaniu nowej książki. Tobiasz ma wiele długów i zobowiązań, ale czy wszystko można przeliczyć na pieniądze?

Czarcie Oko, bo w tym miejscu toczy się akcja, już samą nazwą wywołuje ciary na skórze. Otocznie bagien i lasów. Dodajmy do tego znalezione zwłoki młodej dziewczyny pozbawionej dłoni, miejscowe legendy krążące o miejscu gdzie stoi jedyny pensjonat, klątwy, zabobony...czujecie ten duszący klimat? Mnie on oblepił, osaczył i ciężko było mi się z niego 'wydostać'.

Narracja prowadzona jest przez trzy osoby z zaznaczoną na początku datą i godziną. 'Rozdziały' są krótkie przez co czyta się szybciej. Mnóstwo intryg, jeszcze więcej tajemnic i ...pozorów. W pewnym momencie czułam się tym wszystkim przytłoczona, a zwłaszcza przerażała mnie mroczność osobowości cechująca kilku bohaterów. Szukałam winnych w każdym, a i tak zostałam zaskoczona. Autorka trzymała mnie w napięciu od początku do samego końca. Historia wywołała niepokój, przerażenie i przyznaje, trochę niesmaku. Na pewne sekšualne kwestie jestem nieco uczulona, a jest ich tu trochę, co warto zaznaczyć - bo to książka zdecydowanie dla dorosłych.

Ktoś dopiero rozpoczął proces zemsty, nie napiszę Wam kto- dowiedzcie się sami, teraz czekam na kolejny tom serii.

Sięgając po tę książkę, spodziewałam się dobrej literatury. Nie spodziewałam się jednak, że już pierwszy rozdział obezwładni mój umysł, do tego stopnia, że nie mogłam przestać o niej myśleć. A do tego krótkie rozdziały.... Każdy następny rozdział miał być tym ostatnim, ostatnim, ostatnim... itd.

Historia opisana przez autorkę to miód dla mola książkowego. Opowiada o najwybitniejszym pisarzu kryminalnym, który pisze bardzo krwawe i pikantne powieści. Jest bardzo bogaty, wyrachowany i dla każdej następnej książki zrobi wszystko. Lubi przeżywać ekstremalne sytuacje, by każda jego powieść, była odzwierciedleniem rzeczy prawdziwych. Dzięki temu zbierał wielką rzeszę wiernych czytelników.

Miał dziwne upodobania, myślał o sobie jako o artyście i ciągle potrzebował natchnienia. Piotr Nejman ze swoją partnerką Leną przyjeżdżają do spokojnego pensjonatu Niny Jonasz. Pensjonat ten to zapyziała dziura, odmokłe łąki, bagno i las dookoła tworzą mroczną atmosferę, idealną dla twórcy powieści. To nie wszystko, co ciągnie do tego miejsca tego pisarza. Każda kartka odkrywa taką historię, której z opisu książki nie znajdziecie, a ja Wam nic nie zdradzę. Niesamowita historia, trzymająca w napięciu i szybka akcja, opowiadająca o losach, tych głównych bohaterów.

Piotr Nejman zabiera ze sobą oprócz partnerki, nowego asystenta Tobiasza, który ma odegrać wcześniej zaplanowaną przez niego rolę. Tobiasz nie jest tego świadomy. Tu każdy ma swoją rolę, a autor świadomy swej władzy, kieruje nimi jak marionetkami. W tej grze, a może scenariuszu, bierze udział jego dziewczyna Lena, która jednak spostrzega główny cel swojego partnera. Odkrywa, że to nie jedyny powód, dla którego Piotr wybrał Czarcie Oko. Skąd bowiem tyle lat zna Ninę? Jakie tajemnice skrywa znajdujący się w sąsiedztwie ośrodek poprawczy dla dziewcząt? Kim jest przerażona nastolatka, którą Lena spotyka w nocy i która twierdzi, że na swoich rękach nosi stygmaty?

W akcję wkrada się morderstwo. W lesie nieopodal ośrodka zostaje odnalezione ciało dziewczyny z odrąbanymi dłońmi. Kiedy sprawą zaczyna zajmować się policja, atmosfera gęstnieje i dochodzi do wielu przerażających sytuacji, dla każdego. Dla Leny, Piotra i Tobiasza Czarcie Oko staje się pułapką. Wydaje się, że są bez wyjścia, każdego życie wisi na włosku. Kto tak naprawdę prowadzi tę grę i jaki będzie jej koniec?

Zakończenie rewelacja, nie do odgadnięcia, dopracowane, a nawet doszlifowane perfekcyjnie. Dzięki temu cała ta książka, to thriller psychologiczny z wyższej półki. Książka, która hipnotyzuje, maniakalnie czyta się ją rozdział za rozdziałem, kartka za kartką. Autorka całą tę historię opowiedziała oczami, każdej z osób, które biorą w niej udział, dzięki czemu dana sytuacja jest znana z każdej strony. Uwielbiam takie książki, gdzie przez całość akcja trzyma w napięciu, a koniec zwala z nóg.