How do you trup?

Iwona Banach, znana i lubiana autorka komedii kryminalnych, tym razem zaprasza czytelników do wyjątkowego hotelu, który powstał w dawnym kościele, tuż obok zabytkowego cmentarza. O jego zwariowanych właścicielach i jeszcze bardziej szalonych gościach pisarka opowie Wam w powieści pt. „How Do You Trup?”, która ukazała się w ofercie Wydawnictwa Bookend.

Kiedy Amerykanka przyjeżdża do Kąkolewa w poszukiwaniu śladów z przeszłości swojego zmarłego męża, w niewielkiej wiosce rozpoczyna się seria niefortunnych zdarzeń. Umierają pracownicy obsługi hotelowej, u znanych w okolicy Poszewków pojawia się demon, a para bezrobotnych - Malwina i Dominik postanawia dorobić się majątku na promowaniu zjawisk paranormalnych.

„How Do You Trup?” to nie tylko historia pewnego cmentarnego zabójstwa i jego konsekwencji, to opowieść o tym, jak wygląda życie w małej, nieco zaściankowej społeczności, w którym pojawia się powiew Zachodu. Mieszkańcy Kąkolewa, ze swoimi przyzwyczajeniami i stereotypowym myśleniem, jak w soczewce skupiają w sobie kwintesencję polskiej mentalności: sceptycznie nastawionej do zmian i wiecznie niezadowolonej z zastanej rzeczywistości. Wprawne oko pisarki zadbało o to, by bohaterowie tej komedii kryminalnej uchylili Nam rąbka kąkolewskiej tajemnicy i otworzyli przed Nami drzwi do swoich serc i domów.

Lektura tej powieści to komediowa rozrywka na najwyższym poziomie. Śmieszne i straszne epizody z udziałem Naszych bohaterów, przetykane dygresjami narratorki stanowią idealne połączenie dla wszystkich poszukujących lekkiej i przyjemnej opowieści, w której dużo się dzieje, trup ściele się gęsto, śledztwo utyka w miejscu a zdrada goni zdradę. Jeśli chcecie sprawdzić, czy w tym szaleństwie jest metoda, gorąco zachęcam Was do przeczytania tej opowieści i innych, równie świetnych książek autorstwa Iwony Banach, bo w gatunku komedii kryminalnych, autorka nie ma sobie równych!

Już zaczyna się nieszablonowo, bo stary kościół przerobiony na hotel to dość zaskakujące połączenie :)

Mamy tu mnóstwo ciekawych bohaterów, a każdy z nich charakteryzuje się określonymi cechami i umiejętnościami.

Od uroczej i bardzo bogatej amerykanki, po dwoje młodych ludzi postanawiających zarobić na zabawie w jasnowidzkę i demonologa.

Wśród tego wszystkiego zaczynają pojawiać się prawdziwe trupy.

Autorka umiejętnie żongluje zagadką kryminalną, wplatając w nią szalone pomysły bohaterów oraz niespodziewane zwroty akcji, które sprawiają, że czytelnik co chwilę wybucha śmiechem. Przez całą książkę mamy do czynienia z kryminalną zagadką, ale na pierwszym planie jest przede wszystkim humor – zarówno sytuacyjny, jak i słowny.

Książka nie tylko rozbawia, ale też wciąga intrygą – choć z przymrużeniem oka. To doskonała lektura na poprawę humoru, której zakończenie, jak to w komediach kryminalnych bywa, nie zawodzi.

Kwiecisty humor Pani Iwony Banach rozśmieszy nawet największego ponuraka.

Milionerka Elwira kupuje w Kąkolewie kościół, w którym chce otworzyć hotel. Tuż przed wielką inauguracją pojawia się w nim amerykańska wdowa Nancy, pewien młody człowiek podający się za demonologa oraz jego przeurocza narzeczona jasnowidzka. Impreza nie dochodzi jednak do skutku gdy Nancy w przyhotelowym ogrodzie – cmentarzu odkrywa ciało kucharza. Mir miejscowej ludności oraz policji ulega całkowitej destrukcji.

Czasami porzucam kryminały i thrillery na rzecz książek takich ja ta. Trzeba być prawdziwy mistrzem, żeby napisać dobrą komedię kryminalną. Należy zachować umiar w absurdzie, przerysowaniu, nagromadzeniu ilości bohaterów oraz sytuacji komicznych, aby nie przedobrzyć i nie odstraszyć czytelnika. Tutaj wyszło to znakomicie.

Sceneria „How do you trup” jest z …..„piekła rodem”. Hotel to były kościół, przerobiony aktualnie w architektoniczne dziwadło, otoczony romantycznym ogrodem z licznymi nagrobkami, a w tle głęboko zakorzeniona małomiasteczkowość mieszkańców Kąkolewa.

Bohaterowie są barwni, nietuzinkowi, charakterystyczni i trudni do zapomnienia. Na czoło wysuwa amerykanka Nancy, kobieta wielce kochliwa i posługująca się trudnym do ogarnięcia przez miejscowych językiem polskim. Jej wypowiedzi to prawdziwe szarady lingwistyczne. Jej przeciwieństwem może być małżeństwo Poszewko, które uosabia chyba najgorsze polskie cechy.

Niewątpliwym smaczkiem tej książki jest również zagadka kryminalna. Przyzna się, że wciągnęłam się w nią bardzo i do samego końca nie mogłam jej rozwikłać.

Przez niektóre sceny zachowywałam się bardzo nieelegancko; rżałam, zataczałam się i przewracałam się ze śmiechu. Nie dało się tylko uśmiechnąć, trzeba było dać ujść z siebie temu huraganowi komediowych szaleństw.

Świetna lektura na oderwanie się od rzeczywistości, na stłamszenie wszelkiej chandry. Jest cudowna, błyskotliwa, prześmieszna. Gdyby na podstawie tej książki nakręcić film, sale pękałyby w szwach, a widzowie płakaliby ze śmiechu.